Кіріспе

Литвалық латын католик шіркеуінің прелаты Юргис Матулаитис Матулевичюс (Jerzy Bolesław Matulewicz Matulaitis; 13 сәуір 1871 жыл 27 қаңтар 1927 жыл) - 1918 жылдың соңында 1925 жылы отставкаға шыққанға дейін Вильнюс епискобы болып қызмет еткен латын шіркеуінің католик шіркеуінің прелаты. Матулаитис сонымен қатар Пәксіз Тұрмақ Сестёрінің және Ежелгі Исаның Қызметшілері құрметіне негізін қалады; ол 1911 жылдан бастап өлімге дейін Мариан Аталарының Бас жетекшісі болды. Ол Ресей билігі барлық діни ордені жойғаннан кейін Мариан Аталарын қайта жаңғырту үшін жасырын жұмыс істеді, тіпті ол өзін осы жасырын қайта жаңғыртуға көбірек арнау үшін ұстаздық қызметінен бас тартты. Ол белгілі ұстаз және рухани жетекші болды, ол реттіктің басқа филиалдарын Ресей билігінен алыс Швейцария мен АҚШ сияқты жерлерде құрды. Матулаитистің әулиелік жолы 1950-ші жылдары ашылып, 1982 жылы құрметті деп аталды. Рим папасы Иоанн Павел II 1987 жылы 28 маусымда Петір шіркеуінде марқұм епископты ақтайды және епископты "Құдайдың жүрегіне сай адам" деп атайды.

Өмір

Юргис Матулаитис Матулевичус 1871 жылы 13 сәуірде кедей фермерлер Андриус пен Уршуледе сегіз баланың ең кішісі болып дүниеге келді; ол Мариямполдегі приход шіркеуінде (Мариан орденінің басқаруымен) шомылдыру рәсімінен өтті. Ол бұл шіркеудегі катехизис сабақтарында дін туралы Жургис Чешнас атадан білген. 1874 жылы әкесі, 1881 жылы анасы қайтыс болғаннан кейін жетім қалды. Анасы оған ана тілін үйретті, бірақ ол мектепте орыс тілін үйренді, өйткені ол сол тілде оқытылды. Оның ағасы Джон, ал үлкен әпкесі Эмилия ата-анасы қайтыс болғаннан кейін оған қамқорлық жасады. 1904 жылы оң қолы мен аяғының әлсіздігіне шалдыққан ол ағасымен бірге фермада жұмыс істеуге мүмкіндік бермеді, сонымен қатар мектептегі сабақтарға қатыса алмады және біраз уақыттан кейін таяқпен жүруді қажет етті. Кейіннен оның ауруы сүйек туберкулезі деп анықталды, ол өмірінің қалған бөлігінде содан зардап шекті. Ол жалғыз уақытын жақсы көретін, сондықтан да оның ақыл-ойы тереңдейтін. Оның Варшавадан келген діни қызметкер ағасы оның әлеуетін байқап, 1891 жылы бастаған шіркеулік оқуларын бастауға дайындалу үшін немере інісінің жоғары білімін (1879-86) қамқорлық жасауға ұсынды. 1893 жылы Варшавада оқуын жалғастырды. Алайда азаматтық билік мектепті жапқаннан кейін ол Санкт-Петербургтегі теологиялық мектепке оқуға ауысты. Ол Хонорат Козьминскийдің рухани шәкірті болды. Матулаитис орыс православие шіркеуінің теологиялық ұстанымдары туралы диссертация жазды, бұл оның оқытушыларын экуменизмнің болашағы бар деп сендірді. Ол поляк, француз және неміс тілдерін меңгерген латын тілінің маманы болды. Матулаитис 1898 жылы 20 қарашада діни қызметкер болып тағайындалды. Оның жоғары академиялық бағалары жергілікті епископты оны докторлық жұмыс үшін Швейцариядағы Фрибург колледжіне жіберуге итермеледі. Фрибург Ресей шекарасынан тыс жерде болғандықтан, Литваның қайғылы жағдайы туралы еркін талқылау үшін орын болды. Ол басқа литвалық студенттермен бірге мәдениеті қайта жаңғыруды талқылады. Ол діни ордерлердің осындай қайта жандану жұмысына ең жақсы сай келетіндігіне сенімді болды және Мариямполеге үйге оралып, басылған Мариан ордені соңғы қалған мүшелерінің бірімен осы ордені жасырын қайта тірілту мүмкіндігін талқылады. Римге және Мариямполеге сапарлар орденнің жоғарғы қызметкері Винсент Сенкустың мақұлдаған жоспарын іске қосты. Матулаитис швейцарияда теология ғылымдарының докторы болып, Кейльцедегі семинарияларға латын және каноникалық құқық пәндерін оқыта бастады. Ол 1907 жылы Санкт-Петербургтегі рухани колледждің проректоры болып қызмет етуден бұрын жаңа құрылған әлеуметтану кафедрасының меңгерушісі болды. Осы уақытта Мариан орденінің жаңартылуы жасырын түрде жүргізілді. Папа Пий X 1909 жылы ордені мүшелері ретінде жасырын түрде ант беруге мүмкіндік беретін топтың ережесі ретінде жаңа уақытша конституцияны мақұлдады. Марионияға дейінгі соңғы Марианның өлімі Сенкус 1911 жылы 14 шілдеде кенеттен жиналысқа алып келді, онда орден Матулаитисті жалпы жоғарғы болып сайлады, ол сол кезде оның және басқа екі діни қызметкерден тұратын, тіпті семинариялар топқа қосылуға дайындалып жатқан. Ол құрметке ие ұстаз болғанмен, Мариандықтармен құпия жұмыс істегені жаңаруды және мектепті қауіпке ұшыратты. Матулаитис ордені үшін жұмыс істеу үшін отставкаға кетудің уақыты келді деп шешті. Уақыт өте келе ол ескі орденнің иелігін қайтарып алуды бастады, сонымен қатар Польша мен Швейцарияда, сондай-ақ АҚШ-тағы Чикагода жаңа бастаушыларды даярлау үшін діни үйлер мен үйлерді құрды (1913). Марияны қайта жаңғырту жұмыстары тамыр жая бастаған кезде, ол епископ лауазымына қарастырылғаны туралы хабар естіді. 1918 жылы 23 қазанда Рим папасы Бенедикт XV шақыруын қабыл алып, Вильнюс епископы болып қызмет етті. Матулаитис 1918 жылы 15 қазанда "Бейбітшілік" сеңлілерін құрған болатын. Кейіннен ол 1924 жылы Беларуста Исаның құл қыздары евхаристиялық орденін құрды. Ол өзінің жаңа епархиясын ресми түрде иеленуге дейін 1918 жылы 8 желтоқсанда епископтық құлшылықты алды. Бірақ оның епархиясы тұрақты қақтығыстың ортасында болды, яғни әртүрлі күштер аймақты жиі басып алды. Бұл епископ үшін тым шаршау болып шықты, ол 1925 жылы пасторальдық міндеттерінен босатуды сұрады, оны Папа Пий XI қабылдады. Бірақ папа оны тез арада архиепископ дәрежесіне көтерді және оған папа мен Литва арасындағы конкордты келісуді, сондай-ақ жаңа елдің епархияларын заңды етуді тапсырды. 1926 жылы маусымда ол екінші рет Аме�...

Қасиетті деп жариялау

Марқұм епископтың құттықтау процесі 1953 жылдан 1956 жылға дейін жалғасқан, ал оның рухани жазбалары 1959 жылы 26 маусымда тергелгеннен кейін теологиялық мақұлдау алған. Бұл істің ресми кіріспесі 1967 жылы 9 ақпанда Папа Пауль VI кезінде болды және бұл "Матулаитис Құдайдың қызметшісі ретінде" деп аталды. Кейіннен 1971-1972 жылдары қосымша зерттеулер мен тергеулер үшін Қасиеттілердің істері жөніндегі қауым алдында өткен апостолдық процесс 1975 жылы 7 наурызда Римде процестерді бекітті. C.C.S. қызметкерлері мен олардың кеңесшілері бұл істі 1981 жылдың 27 қазанында, ал C.C.S. тек 1982 жылдың 9 наурызында мақұлдады. Папа Иоанн Павел II Матулаитистің ерлік ізгілік үлгісі өмір сүргенін растады және оны 1982 жылы 11 мамырда құрметті деп атады. Бірақ Матулаиттің ақталуы кереметтің расталуына байланысты болды. Осындай сауықтырудың бір жағдайы оның шыққан епархиясында зерттеліп, медициналық сарапшылар оны 1986 жылдың 15 қаңтарында мақұлдағанға дейін C. C. S. растауын алды. Теологтар 1986 жылы 9 мамырда, сондай-ақ Иоанн Павел II 1986 жылы 30 маусымда соңғы мақұлдауды беруден бұрын 17 маусымда C.C.S. Иоанн Павел II Матулаитисті 1987 жылы 28 маусымда Киелі Петр базиликасында ақтады. Бұл істің қазіргі тұжырымдауышы Анджей Пакула. Ол ақылды деп жарияланғанда, оның арашалығына байланысты кереметтер жасалғаны туралы 1000-ға жуық мәлімдеме болды.