Кіріспе
Польшалық кинорежиссер және сценарист Пауэль Александер Павликовский (; 15 қыркүйек 1957 жылы туған) - польшалық кинорежиссер. 1990 жылдары бірнеше деректі фильмдер түсіргені үшін және 2000 жылдары сыйлық алған "Соңғы мүмкіндік" (2000) және "Махаббат жаздарым" (2004) фильмдері үшін ерте мақтау алды. 2010 жылдары оның табысы "Ида" (2013) фильмдерімен жалғасты, ол "Ең үздік шетел тілі фильмдері" номинациясында "Оскар" сыйлығын жеңіп алды. "Сыртқы соғыс" (2018) фильмдері үшін Пауликовский Канн кинофестивалінде "Ең үздік режиссер" сыйлығын жеңіп алды және "Ең үздік режиссер" номинациясы бойынша "Оскар" сыйлығына ұсынылды.
Paweł Aleksander Pawlikowski (; born 15 September 1957) is a Polish filmmaker. He garnered early praise for a string of documentaries in the 1990s and for his award winning feature films of the 2000s, Last Resort (2000) and My Summer of Love (2004). His success continued into the 2010s with Ida (2013), which won the Academy Award for Best Foreign Language Film, and Cold War (2018), for which Pawlikowski won the Best Director prize at the Cannes Film Festival and was nominated for the Academy Award for Best Director, while the film received a nomination for Best Foreign Language Film.
Ерте өмір
Пауликовский Варшавада, Польшада, дәрігер әкесі мен балет бишісі болып бастаған, кейін Варшава университетінде ағылшын әдебиеті профессоры болған анадан туған. Жасөспірім шағында ол әжесінің яһуди екенін және Аушвицте өлтірілгенін біледі.
XX ғасыр: Алғашқы еңбектері
1980-1990 жылдары Пауликовский өзінің деректі фильмдерімен танымал болды, оның лирикасы мен ирониясы әлемдегі көптеген жанкүйерлер мен марапаттарға ие болды. "Мәскеуден Питушкиге дейін" - орыс культ жазушысы Венедик Ерофеевтің әлемге жасаған поэтикалық сапары, ол үшін ол "Эмми", "РТС" сыйлығы, "Италия" сыйлығы және басқа да марапаттар алды. Көптеген сыйлықтармен марапатталған Достоевскийдің саяхаттары - Санкт-Петербургтегі трамвай жүргізушісі және Федор Достоевскийдің жалғыз тірі ұрпағы Батыс Еуропаны аралап, жоғары саналы гуманистерді, аристократтарды, монархистерді және Баден-Баден казиносын іздеп, ақша жинап, екінші қол Мерседесті сатып алу үшін саяхаттайтын трагикалық комедиялық фильм. Пауликовскийдің ең алғашқы және ресми сәтті фильмі - Серб эпосы (1992), ол Босния соғысының кезінде түсірілген. Серб поэзиясының эпикалық, қарапайым, ирониялық, бейнелі, кейде тіпті гипноздық зерттеуі, Радован Караджич пен генерал Ратко Младичтің эксклюзивті бейнелері сол кезде дауыл тудырып, түсініспеушілік тудырды, бірақ қазір ол культ мәртебесін иеленді. Абыройсыз "Жириновскиймен саяхат", күмәнді ресейлік саясаткер Владимир Жириновскиймен бірге Волгаға қарай сюрреалистік қайықпен саяхаттау, 1995 жылы Пауликовскийге ең жақсы британдық деректі фильм үшін Гриерсон сыйлығын жеңіп алды. Пауликовскидің көркем әдебиетке көшуі 1998 жылы 50 минуттық шағын гибридті фильммен болды.
2000 жылдар
2000 жылы ол Дина Корзун мен Пэдди Консидиннің басты рөлдерін сомдаған "Соңғы баспана" фильмінің сценарийін жазып, режиссерлік етті. Бұл фильм BAFTA, Эдинбургте ең үздік британдық фильм үшін Майкл Пауэлл сыйлығын және басқа да көптеген марапаттарды жеңіп алды. 2004 жылы ол "Махаббат жазғы" романын жазды және режиссерлік етті. 2006 жылы ол Магнус Миллстің "Жануарларды тыю" романын бейімдеудің 60%-ын түсірді, бірақ жоба тоқтатылды.
2010 жылдар
2011 жылы ол Дуглас Кеннедидің "Бесіншідегі әйел" романынан экрандалған фильмнің сценарийін жазды және режиссерлік етті. 2013 жылдың 19 қазанында оның "Ада" (Агата Кулезаның қатысуымен) фильмі Лондон кинофестивалінде "Ең үздік фильм" сыйлығын жеңіп алды. Ида 2015 жылы 23 ақпанда шетелдік тілдердегі фильмдер үшін 2015 жылғы "Оскар" сыйлығын жеңіп алды. Сол жылы ол 72-ші Венеция халықаралық кинофестивалінде Альфонсо Куарон басқарған қазылар алқасының мүшесі болды. 2017 жылы Пауликовский Эдуард Лимоновтың өміріне негізделген Эммануэль Каррередің "Лимонов" (2011) биографиялық романын сценарийге бейімдеді. Пауликовский фильмнің бейімделуін түсіруді жоспарлаған, бірақ 2020 жылы кейіпкерге қызығушылығын жоғалтып, режиссерлік жоспардан бас тартқанын айтты. Оның соңғы түсірген "Салқын соғыс" фильмі 2018 жылғы Канн кинофестивалінде үздік режиссер сыйлығын иеленді. Сондай-ақ, ол 2018 жылғы Еуропалық кино сыйлықтарында бес марапатты жеңіп алды, соның ішінде үздік фильм, үздік режиссер және үздік әйел актер сыйлығы. 2019 жылы Канн кинофестивалінің қазылар алқасының мүшесі болып жарияланды.
2020 жылдар
2022 жылдың қазанында Пауликовскидің келесі фильмі, жұмыс атауы "Арал" 2023 жылы түсірілетін болады деп хабарланды. Фильм шынайы оқиғалардан бастау алады және Хоакин Феникс пен Руни Мараны 1930 жылдары өркениетті тастап, бос аралда өмір сүретін американдық жұп ретінде ойнайды. 2023 жылдың мамырында "Арал" фильмінің түсірілімі 2023 жылғы SAG AFTRA ереуіліне байланысты басталғанға дейін бірнеше апта бұрын тоқтатылды. 2023 жылдың желтоқсанында оператор Łukasz Żal жобаның ешқашан жасалмауы мүмкін екенін мәлімдеді. 2024 жылдың ақпан айында Мара өзі, Феникс және Пауликовский фильм түсіруге әлі де дайын екенін, бірақ оны қашан түсіретінін білмей отырғанын айтты.
Жеке өмір
Пауликовски католик болып өсті және өзін осы күнге дейін солай санайды, бірақ Ұлыбританиядағы католик шіркеуінде Польшадағыға қарағанда сенімде өсу оңай екенін айтады. 2004-2007 жылдары Оксфорд Брукс университетінде шығармашылық өнердің мүшесі болды. Ұлыбританиядағы Ұлттық кино мектебінде және Варшавадағы Важда кино мектебінде кинорежиссура мен сценарий жазудан сабақ береді. Туған тілі поляк тілінен басқа ол алты тілде сөйлейді, соның ішінде неміс және орыс тілдерінде. 2006 жылы Пауликовскидің орыс әйелінің дені қатты ауырып, бірнеше айдан соң қайтыс болды. Олардың ұл мен қызы бар. Балалары университетке кеткеннен кейін Пауликовский Парижге, кейін Варшаваға көшіп барды. 2017 жылдың соңында ол поляк модель және актрисасы Маггосия Белаға тұрмысқа шықты.