Рекс Стаут: Америкалық детектив жазушысының өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Американдық жазушы (1886–1975)

Рекс Тодхантер Стоут (/s//t//aʊ//t/; 1 желтоқсан 1886 – 27 қазан 1975) – детективтік әдебиетімен танымал американдық жазушы. Оның ең белгілі кейіпкерлері – детектив Неро Вольф және оның көмекшісі Арчи Гудвин. Олар 1934 жылдан 1975 жылға дейін 33 роман, 41 повесть мен әңгімеде пайда болды. 1959 жылы Стоут Америкалық детектив жазушыларының «Ұлы шебер» сыйлығын алды. Неро Вольф туындылары әлемдегі ең ірі детектив конвенциясы – Бухеркон XXXI-де «Ғасырдың үздік детективтік сериясы» номинациясына ұсынылды, ал Рекс Стоут «Ғасырдың үздік детектив жазушысы» номинациясына ие болды. Әдеби шығармалармен қатар, Стоут ондаған жылдар бойы белгілі қоғамдық зиялы болды. Стоут Америкалық азаматтық бостандықтар одағының алғашқы жылдарында белсенділік танытып, Vanguard Press баспасын құрды. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жазушылар соғыс кеңесінің төрағасы болды, көптеген хабарларын эфирге тарату арқылы радиода танымал болды, содан кейін әлемдік федерализмді насихаттаумен айналысты. Стоут ұзақ жылдар бойы Авторлар гильдиясының президенті болды, ол авторлардың мүддесін қорғау үшін отандық және халықаралық авторлық құқық заңдарын реформалауға лоббилік жұмыс жүргізді және 1959 жылы Америкалық детектив жазушыларының президенті қызметін атқарды.

Ерте өмір

Стоут 1886 жылы Индиана штатының Ноблсвилл қаласында дүниеге келді, бірақ көп ұзамай оның квакер ата-анасы Джон Уоллес Стоут пен Люсетта Элизабет Тодхантер Стоут отбасын (барлығы тоғыз бала) Канзас штатына көшірді. Оның әкесі - ұстаз, ол ұлын оқуға ынталандырды, нәтижесінде Рекс төрт жасқа дейін Киелі кітапты екі рет оқып шықты. Он үш жасында ол штаттағы орфографиялық жарыстың чемпионы атанды. Стоут Топека орта мектебінде (Канзас штаты) және Канзас университетінде (Лоуренс штаты) білім алды. Оның әпкесі Рут Стоут жұмыссыз бағбандық және әлеуметтік мәселелер туралы бірнеше кітап жазды. Ол 1906 жылдан 1908 жылға дейін АҚШ Теңіз күштерінде қызмет етті (соның ішінде Теодор Рузвельттің президенттік яхтасындағы матрос ретінде) және содан кейін келесі төрт жыл бойы алты штатта түрлі жұмыстар істеді, оның ішінде темекі дүкенінде сатушы болып жұмыс істеді. 1910-11 жылдары Стоут әдеби журнал «The Smart Set»-ке үш қысқа өлеңін сатты. 1912-1918 жылдар аралығында ол әртүрлі журналдарда қырыққа жуық көркем шығарма жариялады, олар «Smith's Magazine» және «Lippincott's Monthly Magazine» сияқты әдеби басылымдардан бастап «All Story Weekly» сияқты арзан басылымдарға дейін қамтыды. Оның жазуы емес, шамамен 1916 жылы мектеп банктік жүйесін ойлап табуы оған Еуропаны кеңінен аралап шығуға жеткілікті қаражат берді. АҚШ-тың 400-ге жуық мектебі оның мектеп оқушыларының мектепте жинаған ақшасын есепке алу жүйесін қабылдады, ал оған авторлық гонорар төленді. 1916 жылы Стоут Канзас штатының Топека қаласынан Фэй Кеннедиге үйленді. Олар 1932 жылдың ақпанында ажырасты.

Жазбалар

Рекс Стоут әдеби мансабын 1910 жылдары журналдарға, әсіресе, арзан бағалы журналдарға жазумен бастады, 1912 мен 1918 жылдар аралығында жарық көрген 40-тан астам әңгіме жазды. Стоуттың алғашқы әңгімелері көбінесе All Story Magazine және оның еншілес басылымдарында жарияланды, бірақ ол Smith's Magazine, Lippincott's Monthly Magazine, Short Stories, The Smart Set, Young's Magazine және Golfers' Magazine журналдарында да жарияланды. Алғашқы әңгімелер романтика, оқиғалы шығармалар, ғылыми фантастика/фэнтези және детективтік жанрларды қамтыды, соның ішінде Вулф әңгімелерінің кейіптерін алдын ала көрсеткен екі бөліктерге бөлінген қылмыстық құпиялар да бар еді. 1916 жылы Стоут ақша қажет болған сайын әңгіме жазудан шаршады. Ол өзін басқа жолмен қамтамасыз етуге жеткілікті ақша жинағанша жазуды тоқтатуға шешім қабылдады, сонда ол қалаған уақытта және қалағандай жаза алады. Ол он жылдан астам уақыт бойы көркем әдебиет жазбады, 1920 жылдардың соңына дейін, мектеп банктік жүйесі арқылы жеткілікті ақша жинағанға дейін. Иронияға орай, Стоут қайтадан көркем әдебиет жазуды бастаған кезде, ол 1929 жылғы Ұлы депрессия кезінде бизнесмен ретінде тапқан ақшасының көп бөлігін жоғалтты. 1929 жылы Стоут өзінің алғашқы жарық көрген кітабын – "Құдайға қалай ұқсайсың?" атты, екінші жақта жазылған және ол өзінің құрылуына көмектескен Vanguard Press баспасында жарық көрген ерекше психологиялық әңгімені жазды. Жазушылық мансабының осы кезеңінде Стоут сонымен қатар "Президент жоғалып кетті" (1934) атты жаңашыл саяси триллерді жариялады, ол бастапқыда анонимді түрде жарық көрді. 1930 жылдары Стоут детективтік әңгімелер жазуға көшті. 1933–34 жылдары ол "Fer de Lance" романын жазды, онда Неро Вулф және оның көмекшісі Арчи Гудвин таныстырылды. Роман 1934 жылдың қазан айында Farrar & Rinehart баспасынан шықты, ал "The American Magazine" журналында (1934 жылдың қарашасы) "Өлім нүктесі" деген қысқартылған түрінде жарияланды. Вулф және Гудвин кейіптері Стоуттың детективтік әдебиетке қосқан маңызды үлесі саналады. Сыншы Уилл Куппи Вулфты "детективтердің Фальстафы" деп сипаттады. 1937 жылы Стоуттың "Қолғаптағы қол" романы Теодолинда "Дол" Боннер кейіпкерін таныстырды, ол кейінірек Вулф әңгімелерінде пайда болатын және әйел жеке детектив ретінде ерте және маңызды мысал болатын. Ол сонымен қатар Текумсе Фокс және Альфабет Хикс сияқты екі басқа детектив кейіпкерін де жасады. 1938 жылдан кейін Стоут фантастика емес, тек құпия әңгімелер жазды, ал 1940 жылдан кейін, көбінесе Неро Вулф әңгімелерін жазды. Стоут өмірінің соңына дейін Неро Вулф сериясын жазуды жалғастырды, 1966 жылға дейін жылына кем дегенде бір оқиға жариялады (1943 жылды қоспағанда, ол Екінші дүниежүзілік соғысқа байланысты жұмыстармен айналысты). Стоуттың өнімділігі 1966 жылдан кейін азайып, бірақ ол 1975 жылы 88 жасында қайтыс болғанға дейін тағы төрт "Неро Вулф" романын жариялады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Стоут детективтік әңгімелер жазуды азайтты, "Бейбітшілік үшін күресу" ұйымына қосылды және үгіт-насихат жазды. Ол апта сайын үш радио бағдарламасын жүргізді және соғысқа көмектесу үшін американдық жазушылардың ерікті қызметтерін үйлестірді. Соғыстан кейін Стоут Неро Вулф романдарын жазуға оралды және Нью-Йорк қаласының солтүстігіндегі Брюстердегі Хай-Медоудағы шаруа қожалығының иесі болды. Ол Авторлар гильдиясының және Американың құпия жазушылар қауымдастығының президенті болды, ол 1959 жылы Стоутқа құпия саласындағы ең жоғары жетістік – Ұлы шебер сыйлығын табыс етті. Стоут британдық юморист П. Г. Вудхауспен ұзақ жылдар бойы дос болды, ол Джиз романдары мен әңгімелерінің авторы. Екеуі де бір-бірінің шығармаларын жақсы көретін, олардың кейіптері мен әдістері арасында ұқсастықтар байқалады. Вудхаус "Рекс Стоут: Биография" кітабына алғы сөз жазды, Джон МакАлердің 1977 жылы "Эдгар" сыйлығын жеңіп алған автор туралы биографиясы (2002 жылы "Рекс Стоут: Ұлылық өмірі" деген атпен қайта басылды). Вудхаус сонымен қатар Рекс Стоутты өзінің бірнеше Jeeves кітаптарында еске алады, өйткені Берти мен оның тәтесі Далия да оның жанкүйерлері.

Rex Stout began his literary career in the 1910s writing for magazines, particularly pulp magazines, writing more than 40 stories that appeared between 1912 and 1918. Stout's early stories appeared most frequently in All Story Magazine and its affiliates, but he was also published in Smith's Magazine, Lippincott's Monthly Magazine, Short Stories, The Smart Set, Young's Magazine, and Golfers' Magazine. The early stories spanned genres including romance, adventure, science fiction/fantasy, and detective fiction, including two serialized murder mystery novellas that prefigured elements of the Wolfe stories. In 1916, Stout was tired of writing a story whenever he needed money. He decided to stop writing until he had made enough money to support himself through other means, so that he would be able to write when and as he pleased. He wrote no fiction for more than a decade, until the late 1920s, when he had saved substantial money through his school banking system. Ironically, just as Stout was starting to write fiction again, he lost most of the money that he had made as a businessman in the Great Depression of 1929. In 1929, Stout wrote his first published book How Like a God, an unusual psychological story written in the second person and published by the Vanguard Press, which he had helped to found. During this phase of his writing career, Stout also published a pioneering political thriller The President Vanishes (1934), which was originally published anonymously. In the 1930s, Stout turned to writing detective fiction. In 1933–34, he wrote Fer de Lance, which introduced Nero Wolfe and his assistant Archie Goodwin. The novel was published by Farrar & Rinehart in October 1934, and in abridged form as "Point of Death" in The American Magazine (November 1934). The characters of Wolfe and Goodwin are considered among Stout's main contributions to detective fiction. Wolfe was described by reviewer Will Cuppy as "that Falstaff of detectives". In 1937, Stout's novel The Hand in the Glove introduced the character of Theodolinda "Dol" Bonner, a female private detective who would appear in later Wolfe stories and who is an early and significant example of the woman PI as fictional protagonist. He also created two other detective protagonists, Tecumseh Fox and Alphabet Hicks. After 1938, Stout wrote no fiction but mysteries, and after 1940, almost entirely Nero Wolfe stories. Stout continued writing the Nero Wolfe series for the rest of his life, publishing at least one adventure per year through 1966 (with the exception of 1943, when he was busy with activities related to World War II). Stout's rate of production declined somewhat after 1966, but he still published four further Nero Wolfe novels prior to his death in 1975, at the age of 88. During World War II, Stout cut back on his detective writing, joined the Fight for Freedom organization, and wrote propaganda. He hosted three weekly radio shows and coordinated the volunteer services of American writers to help the war effort. After the war, Stout returned to writing Nero Wolfe novels and took up the role of gentleman farmer on his estate at High Meadow in Brewster, north of New York City. He served as president of the Authors Guild and of the Mystery Writers of America, which in 1959 presented Stout with the Grand Master Award – the pinnacle of achievement in the mystery field. Stout was a longtime friend of British humorist P. G. Wodehouse, writer of the Jeeves novels and short stories. Each was a fan of the other's work, and parallels are evident between their characters and techniques. Wodehouse contributed the foreword to Rex Stout: A Biography, John McAleer's Edgar Award winning 1977 biography of the author (reissued in 2002 as Rex Stout: A Majesty's Life). Wodehouse also mentions Rex Stout in several of his Jeeves books, as both Bertie and his Aunt Dahlia are fans.

Қоғамдық қызмет

1925 жылдың күзінде Роджер Нэш Болдуин Рекс Стоутты Америка Азаматтық Бостандықтар Одағының ықпалды Ұлттық Цензура Кеңесінің құрамына тағайындады; Стоут бір мерзім қызмет етті. Оған журналдың негізгі мақсаты – өнер мен әдебиетті халыққа жеткізу екені айтылған еді, бірақ бірнеше санынан кейін ол «журналдың коммунистік бағытта екенін және солай қала беретінін» түсінді де, одан қарым-қатынасын үзіп қойды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол «Демократия Достары» атты жақтау тобымен жұмыс істеді, Жазушылар Соғыс Кеңесінің (пропагандалық ұйым) төрағасы болды және жаңа құрылып келе жатқан Біріккен Ұлттарды қолдады. Ол Франклин Рузвельттің төртінші президенттік мерзімге қайта сайлануына қолдау көрсету үшін лоббилік жұмыс жүргізді. Ол Германияға қарсы ұстанымды қалыптастырып, «Біз жек көруіміз керек, әйтпесе жеңіліске ұшыраймыз» деген тұспалдама эссе жазды, ол 1943 жылғы қаңтарда «The New York Times» газетінде жарияланғаннан кейін көптеген наразылықтарға себеп болды. Бұл көзқарас 1942 жылғы «Жақсы өлмеген» повесінде Неро Вулф арқылы айтылады. 1942 жылдың 9 тамызында Стоут CBS радиосында «Біздің құпия қаруымыз» атты 62 әскери хабарламаның біріншісін жүргізді. Осы қарсы пропагандалық серияның идеясын CBS News-тің алғашқы директоры Пол Уайттың әйелі Сью Тейлор Уайт ұсынған. Зерттеулер Уайттың басшылығымен жүргізілді. «Одақтас елдерге ғана емес, бейтарап мемлекеттерге де таратылатын жүздеген Остің пропагандалық хабарламалары апта сайын тексеріліп отырылды», – деп жазды Стоуттың өмірбаяуын жазған Джон МакАлер. «Рекс өзі аптасына шамамен жиырма сағат бойы машинаға түсірілген сары парақтарды зерделеді. Содан кейін диалог форматын қолданып, Остің комментаторлары өздерінің пікірлерін білдірсе, «өтірікші» детектив Рекс Стоут оларға қарсы дәлелдер келтірді. Ол мұны хатшысына айтып, он бес минуттық хабарламаның сценарийін жаздырды». 1942 жылдың қарашасында Берлин радиосы «Рекс Стоут өзінің детективтік әңгімелерін жылына төрттен бірге дейін азайтты және қалған уақытын ресми соғыс пропагандасын жазуға арнады» деп хабарлады. Newsweek журналы Стоутты «Остің қысқа толқындағы пропагандасын ақылға сыймайтын нәрселерге дейін төмендетуде» деп сипаттады. «Бұл сәттілікке жеткеніне еш күмән жоқ». Соғыстың соңғы кезеңінде және соғыстан кейінгі кезеңде ол Германияға қатысты қатаң бейбітшілік шарттарын талап еткен Үшінші дүниежүзілік соғыстың алдын алу қоғамын басқарды. Соғыс аяқталғаннан кейін Стоут Біріккен Әлем Федералистерінің қатарында белсенді болып қана қоймады. Америкаға қарсы қызметтерді зерттеу комитетінің төрағасы Мартин Дис оны коммунист деп атады, ал Стоут оған: «Мартин, мен коммунистерді сендей жек көремін, бірақ біздің арамызда бір айырмашылық бар. Мен коммунизмнің не екенін білемін, ал сен білмейсің» деді. Стоуттың іс қағаздары көптеген американдық жазушылардың ішіндегілермен бірге Дж. Эдгар Гувердің ФБР-ы тарапынан тығыз бақылауда болды. Гувер оны бюроның жауы және коммунист немесе коммунистер бақылауындағы құрал деп есептеді. Маккарти дәуірінде Америка Авторлар Лигасын басқарған Стоут ФБР үшін ерекше маңызды болды. Стоуттың ФБР-дегі іс қағаздарының үштен бірі оның 1965 жылғы «Есік қоңырауы естілді» романына арналған.

In the fall of 1925, Roger Nash Baldwin appointed Rex Stout to the board of the American Civil Liberties Union's powerful National Council on Censorship; Stout served one term. He had been told that the magazine was primarily committed to bringing arts and letters to the masses, but he realized after a few issues "that it was Communist and intended to stay Communist", and he ended his association with it. During World War II, he worked with the advocacy group Friends of Democracy, chaired the Writers' War Board (a propaganda organization), and supported the embryonic United Nations. He lobbied for Franklin D. Roosevelt to accept a fourth term as president. He developed an extreme anti German attitude and wrote the provocative essay "We Shall Hate, or We Shall Fail" which generated a flood of protests after its January 1943 publication in The New York Times. The attitude is expressed by Nero Wolfe in the 1942 novella "Not Quite Dead Enough". On August 9, 1942, Stout conducted the first of 62 wartime broadcasts of Our Secret Weapon on CBS Radio. The idea for the counterpropaganda series had been that of Sue Taylor White, wife of Paul White, the first director of CBS News. Research was done under White's direction. "Hundreds of Axis propaganda broadcasts, beamed not merely to the Allied countries but to neutrals, were sifted weekly", wrote Stout's biographer John McAleer. "Rex himself, for an average of twenty hours a week, pored over the typewritten yellow sheets of accumulated data Then, using a dialogue format – Axis commentators making their assertions, and Rex Stout, the lie detective, offering his refutations – he dictated to his secretary the script of the fifteen minute broadcast." By November 1942, Berlin Radio was reporting that "Rex Stout himself has cut his own production in detective stories from four to one a year and is devoting the entire balance of his time to writing official war propaganda." Newsweek described Stout as "stripping Axis short wave propaganda down to the barest nonsensicals There's no doubt of its success." During the later part of the war and the post war period, he also led the Society for the Prevention of World War III which lobbied for a harsh peace for Germany. When the war ended, Stout became active in the United World Federalists. House Committee on Un American Activities chairman Martin Dies called him a Communist, and Stout is reputed to have said to him, "I hate Communists as much as you do, Martin, but there's one difference between us. I know what a Communist is and you don't." Stout was one of many American writers closely watched by J. Edgar Hoover's FBI. Hoover considered him an enemy of the bureau and either a Communist or a tool of Communist dominated groups. Stout's leadership of the Authors League of America during the McCarthy era was particularly irksome to the FBI. About a third of Stout's FBI file is devoted to his 1965 novel The Doorbell Rang.

Кейінгі жылдар және өлім

Кейінгі жылдары Стаут Вьетнам соғысы бойынша өте қатаң ұстанымын және кейбір туындыларында коммунизмді жек көруін білдіргендіктен, кейбір оқырмандарды наразылыққа түсірді. Бұл соңғы көзқарас 1952 жылғы "Қайта үйге" (алғаш "Неро Вулф және коммунист кісі өлтірушісі" деген атпен жарияланған) повесінде және ең әйгілісі 1949 жылғы "Екінші жасырын айту" романында көрініс тапқан. Онда Арчи мен Вулф "коммунистерге" деген қарсылығын білдірсе, Вулф сонымен қатар коммунизмге қарсы күрескен радио хабаршыны "Гитлер" мен "Муссолиниге" теңеп, оны жұмыстан босатуға бұйрық береді. Стаут өмірінің соңына дейін жазуын тоқтатпады. Ол 1975 жылдың 27 қазанында 88 жасында Нью-Йорк және Коннектикут штатының шекарасындағы High Meadow иелігінде қайтыс болды.

Марапаттар мен мойындау

1941 жылы өзінің «Көңіл көтеру үшін қылмыс» атты еңбегінде қылмыс фантастикасының тарихшысы Говард Хейкрафт Неро Вольфтің алғашқы екі романы – «Фер-де-Ланс» және «Қорыққан ерлер лигасы» – құпия фантастиканың ең ықпалды туындыларының тізіміне қосты. 1958 жылы Рекс Стоут Американың Құпия Жазушылар қауымдастығының 14-ші президенті болды. 1969 жылдың қаңтар айында Криминал жазушылар қауымдастығы Стоутты «Ата аңшылығы» үшін «Күміс қамыс» сыйлығының иегері деп таңдады, оны «1969 жылғы британдық емес автордың ең жақсы криминалды романы» деп атады. «Ол Гегельді, Хайдеггерді және Сартрды, сондай-ақ Дашилл Хэмметті, Рекс Стоутты және Жорж Сименонды оқыды», – деп жазды Times Higher Education Supplement Магритт туралы. «Оның ең жақсы тақырыптарының кейбіреулері осылай табылды». Магритттің 1942 жылғы «Қорыққан серіктері» картинасы Францияда «Галимард» баспасында (1939) жарық көрген кезде «Қорыққан адамдар лигасы» (1935) деп аталды. Бұл Магритттің нацистер Брюссельді басып алған кезде салған «жапырақ-құс» картиналарының бірі. Онда дауылды, таулы пейзаж бейнеленген, онда бір топ өсімдіктер ұшқын мұңлы бақалар тобына айналған. Стоут Ян Флемингтің «Енді патшаның құпия қызметі» (1963) атты Джеймс Бонд кітабында да еске алынады.

Рекс Стоут мұрағаты

Рекс Стоут мұрағаты Бостон колледжінің американ детективтік әдебиеті жинағының негізгі бөлігі болып табылады. Бұл жинақ Стоут отбасымен сыйға берілген және қолжазбалар, хаттар, заңдық құжаттар, жеке құжаттар, баспа келісімшарттары, фотосуреттер және түрлі заттарды қамтиды. Оған сонымен қатар Стоут кітаптарының тұңғыш басылымдары, халықаралық басылымдары және архивтік қайта басылымдары, әрі Стоуттың жеке кітапханасынан алынған кітаптар кіреді, олардың көптегені Неро Вольфтың кеңсесіне қойылған. Бернс кітапханасындағы толыққанды мұрағатқа Стоуттың ресми өмірбаян авторы Джон МакАлердің жеке жинағы, библиограф Джадсон С. Сапптың Рекс Стоут жинағы және Эд Прайс сыйлаған Неро Вольфтің журналдардағы пайда болуының жинағы да кіреді.

Радиосы бар аудиоды таңдау

Дата Желісі Ұзындығы Сериясы Егжей-тегжейі 28 наурыз 1939 NBC 30 мин. Ақпарат: Қатысушылар: Клифтон Фадиман (жетекші), Джон Киран, Франклин П. Адамс, Рекс Стоут, Мосс Харт 26 қыркүйек 1939 NBC 30 мин. Ақпарат сұраңыз Каст: Клифтон Фадиман (жетекші), Джон Киран, Франклин П. Адамс, Рекс Стоут, Карл Ван Дорен Сөйлеушілер: Элеонора Рузвельт, Торнтон Уайлдер, Роберт Шервуд, Эдна Фербер, Рекс Стоут, Элис Дюер Миллер, доктор Франк Кингдон, Кэтрин Хепберн, Марк Коннелли, Элмер Райс, Фрэнк Салливан, Генри Керрен 17 сәуір 1941 NBC 15 мин. Бостандық туралы әңгімелесу Американың негізін қалаушыларының өміріндегі есте қаларлық оқиғалар. 1941 жылдың 11 желтоқсанына дейін жалғасқан 29 апталық хабарламалардың біріншісі, Демократия кеңесімен бірлесіп шығарылды. Қонақтар арасында Луис Адамик, Герберт Агар, Перл С. Бак, Эрскин Колдуэлл, Карл Кармер, Стюарт Чейс, Франк Крейвен, Карл Кроу, Эва Кюри, Макс Истман, Эдвард Эллсберг, Клифтон Фадиман, Луис Фишер, Дороти Канфилд Фишер, Франк Герваси, Флоренс Джафрей Харриман, Фанни Хёрст, Маргарет Лич, Уолтер Миллис, Бертран Рассел, Джон Р. Тунис, Карл Ван Дорен, Пьер ван Паассен, Торнтон Уайлдер, Александр Вуллкот, Лин Ютан Каст: Рекс Стоут (жетекші), Милтон Кросс және басқалар (хабарлаушылар) 18 сәуір 1941 NBC 30 мин. Ақпарат, өтінемін Каст: Клифтон Фадиман (жетекші), Джон Киран, Франклин П. Адамс, Рекс Стоут, Генри Х. Курран (Манхэттеннің бас судьясы) 1942 жылдың қаңтары CBS 30 мин. Шерлок Холмс оқиғаларының үйрену талқылауына шақыру: Марк Ван Дорен (модератор), Рекс Стоут, Жак Барзун, Элмер Дэвис 8 сәуір 1942 WMCA 15 мин. "Азаттық дауысы" хабар тарату анонимді түрде, Стоут осы апта сайынғы комментарийлер сериясын ашып, Freedom House ұсынды. "Бұл бағдарламада "Мистер Х" (Billboard) 9 тамыз 1942 CBS 15 мин. "Біздің құпия қару" контрпропаганда сериясы, онда "жалған детектив" Стоут аптаның ең қызықты қысқа толқындағы өтірігін жоққа шығарады. 1943 жылдың 8 қазанына дейін жалғасқан 62 апталық хабарламаның біріншісі, Пол Уайт CBS және Freedom House үшін шығарған. Каст: Рекс Стоут, Пол Лютер, Гай Репп, Тед Осборн, Джон Диц (режиссер) 30 наурыз 1943 Mutual 30 мин. "Бұл біздің жауымыз" сериясы, Фрэнк Телфорд АҚШ-тың соғыс ақпарат кеңсесі үшін шығарған. "Осістің пропагандалық әдістері". Стоут жаудың американдық моральды әлсірету үшін пропаганданы қалай қолданатынын көрсететін драмалық көріністерді ұсынады. Каст: Рекс Стоут, Джексон Бек, Арнольд Мосс, Шарлотта Холланд, Айрин Хаббард, Ленни Хоффман, Питер Капелл, Ян Мартин, Билл Мартин, Эд Латимер, Тед Джуетт, Гай Репп, Натан Ван Клив (композитор, дирижер) 27 сәуір 1943 Mutual 30 мин. "Бұл біздің жауымыз" "Басқаға қарай шеру". Стоут белгілі сатқындардың оқиғаларын драмаға айналдырған бағдарламаның соңында тыңдаушыларға арнап сөйлейді, оның ішінде Видкун Квислинг. 2 ақпан 1944 WHN 30 мин. Автор сыншылармен кездеседі. Луис Низермен талқылау. Каст: Джон К. М. МакКэффри (жетекші), Рассел Хилл, Рекс Стоут, "Германиядан кейін Гитлер" авторы. 24 қазан 1944 ABC 30 мин. "Оян, Америка!" "Елдік төтенше жағдай төртінші мерзімге сай бола ма?". Рекс Стоут пен комментатор Аптон Клоуз сұрақтар қояды. 1945 Synd 30 мин. "Бейбітшілікті жеңіңіз" соғыс кезеңіндегі дөңгелек үстел талқылауы, Біріккен Ұлттар Ұйымының ұсыныстары туралы. Каст: Эдгар Ансел Морра (шет елдегі тілші), Гарри Гидеонез, Рекс Стоут, Вирджиния Гилдерслив, Уильям Агар (Freedom House президенті міндетін атқарушы). 5 желтоқсан 1946 Mutual 30 мин. Автор сыншылармен кездеседі. Орындаушылар: Джон К. М. МакКэффри (жетекші), Пол Галлико, Вирджилия Петерсон, Рекс Стоут. 12 қазан 1950 30 мин. Біріккен әлем федералистерінің төртінші жылдық кездесуі туралы баяндама. Каст: Жан Путнам, Рекс Стоут, Уильям О. Дуглас, Реймонд Грам Свинг. 30 шілде 1951 NBC 45 мин. Элеонора Рузвельт бағдарламасы. Бағдарламаға Рекс Стоутпен сұхбат кіреді. 14 ақпан 1966 WNYC 60 мин. Кітап және авторлық түскі ас бағдарламасында Рекс Стоут "Қоңырау шалды" туралы талқылайды. Каст: Морис Долбиер (жетекші), Хелен Хейс, Уильям О. Дуглас.

Date Network Length Series Detail March 28, 1939 NBC 30 min. Information Please Cast: Clifton Fadiman (host), John Kieran, Franklin P. Adams, Rex Stout, Moss Hart September 26, 1939 NBC 30 min. Information Please Cast: Clifton Fadiman (host), John Kieran, Franklin P. Adams, Rex Stout, Carl Van DorenSpeakers: Eleanor Roosevelt, Thornton Wilder, Robert Sherwood, Edna Ferber, Rex Stout, Alice Duer Miller, Dr. Frank Kingdon, Katharine Hepburn, Marc Connelly, Elmer Rice, Frank Sullivan, Henry Curren April 17, 1941 NBC 15 min. Speaking of Liberty Stories of memorable events in the lives of America's foundersFirst of an estimated 29 weekly broadcasts continuing through December 11, 1941, produced in cooperation with the Council for DemocracyGuests include Louis Adamic, Herbert Agar, Pearl S. Buck, Erskine Caldwell, Carl Carmer, Stuart Chase, Frank Craven, Carl Crow, Ève Curie, Max Eastman, Edward Ellsberg, Clifton Fadiman, Louis Fischer, Dorothy Canfield Fisher, Frank Gervasi, Florence Jaffray Harriman, Fannie Hurst, Margaret Leech, Walter Millis, Bertrand Russell, John R. Tunis, Carl Van Doren, Pierre van Paassen, Thornton Wilder, Alexander Woollcott, Lin YutangCast: Rex Stout (host), Milton Cross and others (announcers) April 18, 1941 NBC 30 min. Information Please Cast: Clifton Fadiman (host), John Kieran, Franklin P. Adams, Rex Stout, Henry H. Curran (chief magistrate of Manhattan) January 1942 CBS 30 min. Invitation to Learning Discussion of The Adventures of Sherlock HolmesCast: Mark Van Doren (moderator), Rex Stout, Jacques Barzun, Elmer Davis April 8, 1942 WMCA 15 min. The Voice of Freedom Broadcasting anonymously, Stout inaugurates this weekly commentary series presented by Freedom House"Program packs plenty of punch handled expertly by 'Mister X'" (Billboard) August 9, 1942 CBS 15 min. Our Secret Weapon Counterpropaganda series in which "lie detective" Stout rebuts the most entertaining Axis shortwave lies of the weekFirst of 62 weekly broadcasts continuing through October 8, 1943, produced by Paul White for CBS and Freedom HouseCast: Rex Stout, Paul Luther, Guy Repp, Ted Osborne, John Dietz (director) March 30, 1943 Mutual 30 min. This Is Our Enemy Series produced by Frank Telford for the United States Office of War Information"Axis Propaganda Methods"Stout introduces dramatizations that show how the enemy uses propaganda to weaken American moraleCast: Rex Stout, Jackson Beck, Arnold Moss, Charlotte Holland, Irene Hubbard, Lenny Hoffman, Peter Capell, Ian Martin, Bill Martin, Ed Latimer, Ted Jewett, Guy Repp, Nathan Van Cleve (composer, conductor) April 27, 1943 Mutual 30 min. This Is Our Enemy "March to the Gallows"Stout addresses the audience at the end of a program dramatizing the stories of well known traitors including Vidkun Quisling February 2, 1944 WHN 30 min. Author Meets the Critics A discussion with Louis NizerCast: John K. M. McCaffrey (host), Russell Hill, Rex Stout author of Germany After Hitler October 24, 1944 ABC 30 min. Wake Up America "Does Any National Emergency Justify a Fourth Term? "Rex Stout and commentator Upton Close take questions 1945 Synd 30 min. Win the Peace Wartime roundtable discussion about the proposals for a United Nations organizationCast: Edgar Ansel Morra (foreign correspondent), Harry Gideonese, Rex Stout, Virginia Gildersleeve, William Agar (acting president of Freedom House) December 5, 1946 Mutual 30 min. Author Meets the Critics Cast: John K. M. McCaffrey (host), Paul Gallico, Virgilia Peterson, Rex Stout October 12, 1950 30 min. United World Federalists Report on the fourth annual meeting of the United World FederalistsCast: Jean Putnam, Rex Stout, William O. Douglas, Raymond Gram Swing July 30, 1951 NBC 45 min. The Eleanor Roosevelt Program Program includes an interview with Rex Stout February 14, 1966 WNYC 60 min. Book and Author Luncheon Program includes Rex Stout discussing The Doorbell RangCast: Maurice Dolbier (host), Helen Hayes, William O. Douglas

Теледидардағы кейбір деректері

Күн Желісі Ұзындығы Сериясы Деталь 16 ақпан 1949 ABC 30 мин. Жалпы сын "Детективтер туралы әңгімелер жақсарып жатыр ма, әлде нашарлап бара ма?" Модератор Джон Мейсон Браун; қонақтар Клифтон Фадиман, Говард Хейкрафт, Рекс Стоут және Дж. Скотт Смарт 8 қараша 1951 Думонт 30 мин. Кроуфорд құпия театры "Жақсылық ісі" Құпия жазушылар мен басқа қонақтар 1947–48 жылдардағы "Жалпы прокурор" сериясының 20 минуттық эпизодын көреді және шешімді болжайды. Модератор Уоррен Халл; қонақ панельшілер Рекс Стоут, Гленн Ланган және Бетти Бюлер 9 желтоқсан 1956 ABC 90 мин. Omnibus "Қиянат жасаудың сәнді өнері" (40 минут) "Сэр Артур Конан Дойл, Эдгар Аллан По және Рекс Стоут сияқты кісі өлтіруді қалай бейнелеуі мүмкін" (Time). Қатысушылар: Алистер Кук (жетекші), Джин Рейнольдс (Арчи Гудвин), Роберт Экклс (Неро Вольф), Джеймс Дейли (баяндаушы), Деннис Хой (Артур Конан Дойл), Феликс Мунро (Эдгар Аллан По), Герберт Воланд (М. Дюпин), Джек Сидоу, Рекс Стоут. Жар жазушы Сидни Кэрролл телесериалдағы ең үздік эпизод үшін 1957 жылғы Эдгар сыйлығын алды. Эпизод Конгресс кітапханасының жинағында (VBE 2397–2398). 3 ақпан 1957 CBS 60 мин. Odyssey "Бейкер-стрит ережесіздері" Шерлок Холмсқа арналған бағдарлама, оның ішінде Бейкер-стрит ережесіздері ұйымының жылдық кешкі асының кадрлары бар. 11 қаңтар 1957 Стауттың сөздері және 1956 жылғы 14 желтоқсанда Нью-Йорк қаласындағы Кавананың мейрамханасында өткен арнайы BSI кездесуінде жазылған "Қызыл бас лигасының" драмалық нұсқасы. Кинескопта сақталған. Каст: Чарльз Коллингвуд (жетекші), Рекс Стоут, Ричард Х. Хоффман, Эдгар В. Смит, Ред Смит, Майкл Кларк Лоуренс (Шерлок Холмс), Дональд Мэри (Уилсон), Гарри Грешем (Харгрейв). 16 қыркүйек 1957 CBS 60 мин. Studio One "Қорлық үшін бірінші сыйлық" Американың құпия жазушыларының жыл сайынғы банкетінде, роман жазушы Натаниел Арч өзінің сыйлығын алуға келмеді. Бір бейтаныс кісі келіп, жазушыны іздеп жүр, ол кісі өлтірген күдікпен қарастырылады. Фил Рейсманның идеясы бойынша Джон Д. Макдональд жазған жанды драма. Каст: Даррен МакГэвин (Джонни Квигг), Роберт Саймон, Барбара О'Нил (Миссис Кори), Джонатан Харрис (Сермониялар шебері), Филип Кулидж (Севернс), Коллин Дьюхерст, Ларри Хагман, Росс Мартин. Рекс Стоут, Джордж Хармон Кокс, Бретт Холлидей, Фрэнсис және Ричард Локридж, Джордж Сименон өзінің рөлінде. 5 сәуір 1959 CBS 30 мин. The Last Word. Каст: Берген Эванс (жетекші), Рекс Стоут, редактор Рассел Линз. 2 қыркүйек 1969 ABC 60 мин. The Dick Cavett Show. Дик Каветттің қонақтарының арасында Рекс Стоут бар.

Date Network Length Series Detail February 16, 1949 ABC 30 min. Critic at Large "Are Detective Stories Getting Better or Worse? "Moderator John Mason Brown; guests Clifton Fadiman, Howard Haycraft, Rex Stout and J. Scott Smart November 8, 1951 DuMont 30 min. Crawford Mystery Theatre "The Case of the Devil's Heart"Mystery writers and other guests watch a 20 minute filmed episode of the 1947–48 series Public Prosecutor and guess the solutionModerator Warren Hull; guest panelists Rex Stout, Glenn Langan and Betty Buehler December 9, 1956 ABC 90 min. Omnibus "The Fine Art of Murder" (40 minutes)"A homicide as Sir Arthur Conan Doyle, Edgar Allan Poe [and] Rex Stout would variously present it" (Time)Cast: Alistair Cooke (host), Gene Reynolds (Archie Goodwin), Robert Eckles (Nero Wolfe), James Daly (narrator), Dennis Hoey (Arthur Conan Doyle), Felix Munro (Edgar Allan Poe), Herbert Voland (M. Dupin), Jack Sydow, Rex StoutWriter Sidney Carroll received the 1957 Edgar Award for Best Episode in a TV SeriesEpisode is in the collection of the Library of Congress (VBE 2397–2398) February 3, 1957 CBS 60 min. Odyssey "The Baker Street Irregulars"A program devoted to Sherlock Holmes that includes the first look inside The Baker Street Irregulars, with film of the organization's annual dinner January 11, 1957Includes remarks by Stout, and a dramatization of "The Red Headed League" recorded at a special BSI meeting December 14, 1956, at Cavanagh's Restaurant, New York CityPreserved on kinescopeCast: Charles Collingwood (host), Rex Stout, Richard H. Hoffmann, Edgar W. Smith, Red Smith, Michael Clarke Laurence (Sherlock Holmes), Donald Marye (Wilson), Harry Gresham (Hargreave) September 16, 1957 CBS 60 min. Studio One "First Prize for Murder"At the annual banquet of the Mystery Writers of America, novelist Nathaniel Arch fails to appear to receive his award. A stranger shows up who is anxious to find the writer, who is suspected of murder. Live drama by Phil Reisman, from an idea by John D. MacDonaldCast: Darren McGavin (Johnny Quigg), Robert Simon, Barbara O'Neil (Mrs. Cory), Jonathan Harris (Master of Ceremonies), Philip Coolidge (Severns), Colleen Dewhurst, Larry Hagman, Ross MartinAppearing as themselves are Rex Stout, George Harmon Coxe, Brett Halliday, Frances and Richard Lockridge and Georges Simenon April 5, 1959 CBS 30 min. The Last Word Cast: Bergen Evans (host), Rex Stout, editor Russell Lynes September 2, 1969 ABC 60 min. The Dick Cavett Show Dick Cavett's guests include Rex Stout