Кіріспе
19-ғасырдағы Брда әміршісі және Черногория генералы және жазушысы Марко Мильянов Попович (, ; 25 сәуір 1833 2 ақпан 1901) - Брда әміршісі, Черногория генералы және жазушысы. Ол қазіргі замандағы Черногорияның алғашқы зайырлы князі Данило І-нің қызметіне кіріп, 1861-62 және 1876-78 жылдардағы соғыстарда өзінің қарулы Кучи тайпасын Осман империясына қарсы бастап, өзін қабілетті әскери басшы ретінде ерекшеленді. Ол 1874 жылы өз тайпасын Черногориямен біріктіруге қол жеткізді. Кейіннен Мильянов пен Никола I арасында дау туындады. Сонымен қатар ол Черногория қоғамын суреттегендіктен беделге ие болған жақсы жазушы болды. Оның немере қызы Ольгиванна Ллойд Райт Франк Ллойд Райттың Америка Құрама Штаттарындағы әйгілі серіктестігі мен қорын басқарды.
Marko Miljanov Popović (, ; 25 April 1833 – 2 February 1901) was a Brda chieftain and Montenegrin general and writer. He entered the service of Danilo I, the first secular Prince of Montenegro in the modern era, and led his armed Kuči tribe against the Ottoman Empire in the wars of 1861–62 and 1876–78, distinguishing himself as an able military leader. He managed to unite his tribe with Montenegro in 1874. There was later a rift between Miljanov and Prince Nikola I. He was also an accomplished writer who gained repute for his descriptions of Montenegrin society. His grand daughter Olgivanna Lloyd Wright headed Frank Lloyd Wright's iconic fellowship and foundation in the United States.
Өмірбаян
Марко 1833 жылы 25 сәуірде (Иерусалимдегі Марко күні) Медун ауылында дүниеге келді және соған сәйкес "Марко" деген атау берілді. Оның әкесі Мильян Янков Попович, анасы Борика, Оравода туған. Оны православие дінінің діни қызметкері Спасое Йоков Попович шомылдыру рәсімінен өткізді. Медун ауылы Брда (Жоғарғы жер) аймағының Кучи тайпасында (қазіргі Подгорица муниципалитеті, Черногория) орналасқан. Бұл тайпа сол кезде Осман империясынан де-факто тәуелсіз болды, сонымен қатар Петр II Петрович Ньегоштің тікелей билігі болды. 1825 жылдан бастап тайпаның ішкі қаны қақтығысқа ұшырады, келесі 50 жыл бойы ағайындар (кландар) Скутари пашасымен немесе басқа тайпалармен бірге жауларымен күресу үшін жоспар құрды. Өзінің таулы жерлестері сияқты, Мильянов аймақтағы османдықтарға қарсы хадждучицаға (геррильялық шайқасқа) қатысты. 1856 жылы Черногорияның астанасы Цетиньеге келіп, перьяничи деп аталатын күзетші бөлімінде князь Данилоның қызметіне кірді. Осман аумағына шабуыл жасаған ерлігі мен табыстары үшін және сенімді адам ретінде 1862 жылы оған судья және Братоножичи тайпасының басшысы (Кучиге көршілес) лауазымы берілді. 1874 жылы Кучиді Черногориямен біріктіру бойынша еңбегі үшін Осман империясы оның басына баға белгіледі. Сол жылы Черногория Сенатына тағайындалды (1879 жылдан бастап Мемлекеттік кеңеске айналды). 1876 - 78 жылдары Осман империясына қарсы соғыста ол Фундина шайқасында Черногория әскерін жеңіспен басқарған үш қолбасшының бірі болды. 1879 жылы оның жоғары қолбасшылығындағы Брда әскерлері Новшице шайқасында албандық тұрақты еместермен жеңілді, олар Плав және Гусинье аумағы үшін шайқасты. 1882 жылы князь Николамен болған қатал келіспеушіліктен кейін ол Мемлекеттік кеңестен кетуге мәжбүр болды және қоғамдық өмірден өз туған жері Медунға кетуге шешім қабылдады. 50 жасында, көптеген отандастары сияқты сауатсыз болған Марко Мильянов жазуды үйренуге шешім қабылдады. Ол өзінің эпостық әндерінің жоғалған қолжазбасының алғы сөзінде өзінің ықыласын былай деп түсіндірді: "Қымбат серб бауырым, егер мен көрген батырларды көруге мүмкіндік болса, онда сіз өзіңіздің және біздің барлығының құқықтары үшін қуана өлетін батырларға жауап бермегенше, жүрегіңізге тыныштық бермейтін болады". Ол 1901 жылы Герцег-Новиде қайтыс болды.