Кіріспе
Британдық саяси блог Брюс Спрингстиннің "Harry's Place" әндері британдық консервативті сионистік, Израильдік саяси блог, Англиядағы палестиналық белсенділерді бақылаумен айналысады және веб-сайт жазушылары оң және сол экстремизм ретінде, сондай-ақ антисионизм және антисемитизм ретінде қабылдайды.
the Bruce Springsteen song
Harry's Place is a British conservative pro Zionist, pro Israel political blog concerned with monitoring Pro Palestinian activists in England, and what the website writers perceive as extremism of the right and left, as well as anti Zionism and antisemitism.
Саясат
Гарридің орнында 2003 жылы Иракқа шабуыл жасалды, либералды интервенционизм және ислам әлеміндегі либералды диссиденттік қозғалыстар ұғымы қолдау тапты. Ол Израиль-Палестина қақтығысына екі мемлекет шешімін қолдайды. Ол исламдыққа қарсы және оның қатарында тоталитарлық, исламшыл және антисемиттік үрдістер деп сипатталады. Бұл үрдістермен байланысты тұлғалар, соның ішінде Раид Салах және Юсуф әл-Карадави жиі қатты сынға ұшырайды. Ұлыбритания саясаты аясында сайт Джереми Корбинді, Джордж Галлоуэйді, Кен Ливингстонды, Британдық Ұлттық партияны, Социалистік жұмысшылар партиясын және Соғысты тоқтату коалициясын ерекше сынға алады. Ол өзін барлық түрдегі діни және саяси цензураға қарсы қарсылық білдіруші ретінде сипаттайды және 2006 жылы Лондонның сөз бостандығы үшін наурызын қолдады. Сайт сонымен қатар Юстон манифестіне негізгі қолдаушылардың бірі болды. Ник Коэн Гарридің орнының "сол жақтағы бір бөлімнің діни фанатизммен одақтасып, Гитлер мен Сталин келісімінен кейін алғаш рет фашизмге жұмсақ болып кеткенін" атап өткен бірнеше орындардың бірі болғанын айтты. Бұл блог антисионизм мен антисемитизмді сынға алады. Блогта Израильді сынға алған солшыл академиктер Норман Финкельштейн, Ноам Чомский, Зеев Джаботинскийдің оңшыл ізраелдіктері Гилад Атзмон және Шломо Санд сияқтылар да сынға алынды. "Гарри Хэтчет" Guardian технологиясы мен онлайн-комментарий бөлімдерінде бірнеше қонақ бағандарға ие болды. Алайда, Гардианның редакциялық саясаты Гарридің орнының үлескерлері тарапынан жиі сынға алынады. Ол 2005 жылы Guardian сыйлығының саяси блогтар үшін, 2005 жылы Ұлыбритания блогтары үшін Weblog сыйлығының қысқа тізімінде болды.
Қатысушылар
Гарридің орнында көбінесе жасырын жазушылар псевдонимдер қолданады. Ол бастапқыда блогермен басталды, ол Гарри Стил және Гарри Хэтчетт немесе тек Гарри деген атпен, ол бастапқыда жалғыз жазушы болды. 2001 жылдың 11 қыркүйегінде Дүниежүзілік сауда орталығына жасалған шабуылдар Гарридің айтуынша "ояндыру" ретінде қызмет етті, оны саяси күштердің оған не әкелгенін жақсырақ түсінуге итермеледі. 2002 жылы ол блогерлік өмірін бастады, ол Ирактағы соғыстың жауабы сияқты саяси мәселелерге қатысты өз ойларын түсіндірудің жолы ретінде коммунизмнен аулақ болып, әлемге қарапайым социал-демократиялық көзқараспен қарады. Ол 2002 жылдың қазан айында Workers' Liberty хабарлау тақтасында өзінің бұрынғы көзқарастарынан ашық түрде бас тартты, онда ол сталинизмді "Мен қазір мүлдем қабылдамаймын" деген көзқарас деп атады. Сайттың аудиториясының жылдам өсуі оған блогты үнемі жаңартып отыру үшін басқа да ойлы жазушыларды қосуға мүмкіндік берді. 2005 жылдың қыркүйек айының соңында Гарри тұрақты түрде ақша төлемей қалды. Басқа да авторлар Маркус, Джин Цитвер ("Джин"), Дэвид Тубе, және жақында Адам Лебор, Бретт Лок, Брайан Мередит, Эдмунд Стэндинг, Хасан Афзал, Майкл Езра, 'Люси Липс', раввин Цви Соломонс және басқалар. Маркус 2003 жылы 15 ақпанда Лондонда соғысқа қарсы наразылық акциясына қатысты және "Мен өзімді солшыл деп санамаймын, егер бұл солшыл болса" деген пікірмен шықты. Маркус 15 ақпандағы демонстрация артындағы саясатқа қатысты өз көзқарастары туралы жазды және көп ұзамай тұрақты үлескер болды. Джин - кәсіподақ ортасынан шыққан, бірнеше жыл Израильде тұрған АҚШ тұрғыны. Гарри Женнің Джордж Оруэллдің талқылау тізіміндегі жазбаларына тап болды және оны өзінің блогына жариялауды бастауға шақырды. Джин Венесуэла президенті Уго Чавестің қатал қарсыласы болды, оны авторитарлық деп айыптады. Гарридің орнындағы кейбір жазушылар псевдонимдермен жазады: қолданылған псевдонимдер арасында Люси Липс, Хабиби, Либби Т, Израиль ақсақалдары және Алан А. Дэвид Тубе, Юстон манифестіне қол қойған, заңгер және бұрынғы оқытушы, және Куиллиамның саясаты директоры. Ол 11 қыркүйектегі шабуылдан кейін блогтануға кірісті. Оның балалық шағындағы жақын достарының бірі Дүниежүзілік сауда орталығында қаза тапқандардың қатарында болды, ал басқа бір балалық шағындағы досы жауынгерлік исламшылға айналып, бұқаралық ақпарат құралдарында шабуылдарды құттықтап көрінді. Тюбе өзінің блог жазуды және оқуды осы оқиғаларды түсіну үшін бастағанын айтады. Иоганн Хари 2004 жылдың күзіне дейін веб-блогқа мақалалар жазды, содан кейін ол өз блогын бастады. Адам ЛеБор (бұрын Оруэлл сыйлығына үміткер болған) да блогқа өз үлесін қосты.
David Toube, signatory to the Euston Manifesto, is a lawyer and former lecturer, and director of policy at Quilliam. He also came to blogging after the 11 September attacks. One of his close childhood friends was among those killed in the World Trade Center, while another close childhood friend became a militant Islamist, and appeared in the media applauding the attacks. Toube has said that he took up reading and writing blogs as a way of trying to making sense of these events. Johann Hari also contributed articles to the weblog until Autumn 2004, when he left to start his own blog. Adam LeBor ( previously shortlisted for the Orwell Prize) has also contributed to the blog.
Дау
2008 жылдың 26 тамызында, Гарридің орны өзінің DNS провайдеріне шағымданғаннан кейін қысқа уақытқа желіден тыс болды. Сайт университеттер мен колледждер одағының талқылау тізімінің мүшесі Израильге бойкот жариялауды қолдау үшін ақ американдық ұлтшыл Дэвид Дьюктің веб-сайтына сілтеме жариялағанын хабарлады.