Кіріспе

Қала Гокирмак ("көк өзен") аңғарында, Қара теңіз жағалауына параллель өзен аңғарында, Синоптан оңтүстікке қарай 100 км жерде, жағалаудағы тау жотасы, Исфендияр таулары. Қала айналасындағы жүзден астам ауылдардың сауда орталығы болып табылады. Жақын маңдағы үлкен орталықтардан Гөкірмак аңғарының батысында Ташкопюр және Кастамону; Гөкірмак және кейіннен Қызылмақ ("қызыл өзен") аңғарының батысында шығыста Дураган, Хавза, Везиркопюр және Самсун орналасқан.

Атауы

Боябат атауы шекараны білдіретін "бала" және "абад" (آباد) деген парсы сөзінен тұрады, бұл салынған / өсірілген қала / ауыл шаруашылығы ландшафты дегенді білдіреді. Бұл - Византия империясы мен Селжук түркілерінің арасындағы шекараның бір кездері осы жерде болғанын растайды.

Тарих

Боябат қаласы 1300 жылдан бері қолданылмай жүрген, бірақ 2800 жылдай ескі болғаны мүмкін қамалдың астында салынған. Қаздыре / Газидере, Гөк өзенінің саласы, қала арқылы өтеді. Ол қамалдың тік қабырғаларының таңғажайып жұбымен орналасқан жартасты қиып алады. Қалдық жағындағы қабырғаның жартастағы терезесі төмен түсетін туннельдерді жарық қылып, жаңадан ашылған үлкен жер асты қаласына жетелейді. Сондай-ақ, олар қоршау кезінде сумен қамтамасыз ету мен қауіпсіз өту үшін пайдаланылған болуы мүмкін. Қалмақтан Гөкірмак аңғарына көз жеткізіледі. Бұл аңғар ұзын, Қара теңіз жағалауына параллель орналасқан. Есіл-Рам (өзен) аңғарымен бірге шығысқа қарай орналасқан, ежелгі дәуірден бастап сауда жолы ретінде, мүмкін жібек жолының бөлігі ретінде пайдаланылған табиғи шығыс-батыс жолын құрайды. Бұл қамал сауда бағытын қорғауға қызмет еткен болуы мүмкін. Дураган, Ханону және Ташкопурдан қолайлы қашықтықта орналасқандықтан, бұл керуендер үшін қауіпсіз аялдама болған болуы мүмкін. Боябаттың ежелгі тарихы қола дәуірінен басталған болуы мүмкін, оны каскиандар, хеттілер, пафлагондар, парсылар, лидиялықтар, Понт патшалығы және римдіктер билеген болуы мүмкін. Ол Лидия (кейіннен Рим империясы) мен Понт патшалығы арасындағы шекаралық қамал ретінде қызмет етті. Манзикерт шайқасынан (1071) кейін бірнеше онжылдықта Данияшмендердің екінші басшысы Гази Гумештигин қолға түсіргеннен бері, бұл аймақ бірнеше түрік мемлекеттерінің (Данияшмендер, Сельджук түріктері, Перванеогуллары, Жандаридтер, Осман империясы, Түрік Республикасы) билігі астында болды және соңғы 500 жыл ішінде оның аумағында әскери қақтығыстар мен шайқастардан құтылды. 19 ғасырдың аяғы мен 20 ғасырдың басында Боябат Осман империясының Кастамону вилайеті құрамына кірді.

Бүгін

Бұл аймақтың негізгі табыс көзі - ауыл шаруашылығы, мал шаруашылығы және орманға байланысты кейбір қызмет. Ауыл шаруашылығы өнімдерінің ішінде Боябат күріш өсірумен танымал. Гөкірмақ пен Кизилирмақ аңғарларының түбінде күріш өсірілген. Қала жергілікті өнеркәсіппен мақтана алады, атап айтқанда кірпіш, плитка және керамика өндірісі, күрішті құрғату және жылтырату және күнбе-жүндеу. Боябат қаласының орталығында дүйсенбі күндері апта сайынғы базар өткізіледі. Бірнеше күндік "Панайр" (жәрмеңке) атты үлкен жылдық іс-шара күзде (қазанның екінші сәрсенбісінен бастап) қала орталығынан тыс жерде өткізіледі. Ол бірнеше күн бойы жалғасады және қатысушылар әлдеқайда үлкен аумақтан келеді. Боябат қаласының жергілікті сипаты қамалдың астындағы ескі үйлерде, шаруа әйелдерінде танымал қолмен тоқылған дәстүрлі шарфтарда және қала әйелдерінде ағаштан жасалған шарфтарда көрінеді. Дауыл мен зурна музыкасы - тойдың ерекше белгісі. Олар қалада той үйіне сыйлық алып барады. Барабаншы келген кезде дәстүрлі барабаншы киімін киіп, зурна музыкасына барабан биін орындайды. Боябат дәстүрінің тағы бір түрі - арнайы мейрамханаларда тұтас толғанған тоқты кебабын ұсыну. Ауылдық тойлар мен панайр / жәрмеңкеде сондай-ақ дауыл мен зурна күйіне орындалатын күрес чемпионаты, аялдамасыз эпикалық "köroğlu" әуендері (әдетте бес сегіз ырғақта) ойналады. Түркияның барлық басқа қалалары сияқты Боябаттан шыққан көп адам қазір ірі мегаполистерде, негізінен Стамбулда, 650 км немесе 10 сағат автобуста тұрады. Соңғы онжылдықта Боябат қаласының өзі тұрғын үй блоктарының құрылысы арқылы едәуір кеңейді. Қаланың жоспарын ескі сауда ауданыннан бизнес ареналарын тартқан кең жол өзгертеді. Ауылдың табиғаты да күрт өзгерді. Қаланы су басқаннан кейін су басқан кезде қала орталығынан алыс жерге қарағай ормандар, құрғақ канал, қаладан батысқа қарай жазық жерлердегі зауыттар, т.б.