Француз композиторы Луи Дюрей: өмір және шығармашылығы

Кіріспе

Француз композиторы (1888–1979)

Луи Эдмонд Дюрей (dyʁɛ; 27 мамыр 1888 – 3 шілде 1979) – француз композиторы. Ол "Les Six" композиторлар тобының қатарында болды.

Өмір

Луи Дюри Парижде, жергілікті кәсіпкердің ұлы ретінде дүниеге келді. Ол он тоғыз жасқа келгенде ғана Клод Дебюссидің шығармасын тыңдағаннан кейін музыкалық мансапты таңдады. Композитор ретінде ол көбінесе өзіндік білім алды. Бастапқыда, хор музыкасы Дюридің шығармашылығында маңызды рөл атқарды. Оның "Лирикалық сыйлық" (1914) шығармасы француздық он екі тонды музыканың алғашқы туындысы деп есептеледі. Музыка әлемінде танымал болған алғашқы жұмысы – "Карильондар" атты фортепиано дуэті болды. 1918 жылғы концертте бұл шығарма Морис Равельдің қызығушылығын оятып, ол оны өзінің баспасына ұсынды. Дюри әріптесі Дариус Мийомен байланысып, 1920 жылы "Les Six" деп аталған алты композиторды біріктіретін фортепианолық шығарма жасауға көмектесуін сұрады. Осы бірлескен жоба "Алтылық альбомы" деп аталды. Олар алған жоғары бағаға қарамастан, Дюри 1921 жылы топтың бірлескен жұмысы "Эйфель мұнарасының үйлену тойына" қатыспады, бұл шешім Жан Коктоны қатты ашуландырды. "Les Six" кезеңінен кейін Дюри мансабын жалғастырды. Музыкалық қауымдастыққа жатамын деуге мұқтаж жағдайды сезінбеген ол, өсіп келе жатқан солшыл көзқарастарын білдірді, бұл оны өмірінің соңына дейін жалғасқан көркемдік оқшаулыққа ұшыратты. Коктомен қарым-қатынасын үзгеннен кейін Дюри Францияның оңтүстігіндегі Сен-Тропедегі үйіне қайтты. Камералық музыкадан басқа, Сен-Тропеде ол өзінің жалғыз операсы "L'Occasion" шығармасын жазды. 1929 жылы ол Анне Гранжонға үйленді және келесі жылы Парижге оралды. 30-жылдардың ортасында ол Коммунистік партияға қосылып, жаңадан құрылған Халық музыкалық федерациясында белсенділік танытты. Екінші дүниежүзілік соғыстың нацистік оккупациясы жылдарында ол француз қарсыласы ретінде жұмыс істеді, еврейлерді жасыру және нацистік билік кезінде француз музыкасын сақтау үшін жұмыс істеген Музыканттардың ұлттық фронтының көрнекті мүшесі болды. Ол сонымен қатар антифашистік әндер жазды. Басқалар сияқты, ол да нацистік билік кезінде шығарма жазуды тоқтатып, ескі француз музыкасын және халық әндерін жинады. Соғыстан кейін ол қатаң коммунистік идеологияны қабылдады және оның келісімсіз саяси көзқарастары мансабына кедергі келтірді. Көріну үшін табыс табу қажеттігінен, 1950 жылы ол Париждегі коммунистік газеттің музыка сыншысы лауазымын қабылдады. 1950-жылдардың соңы мен 1960-жылдардың басында ол шығармалар жазуын жалғастырды, бірақ бұл шығармалар кең танымалдылыққа ие болмады. 1960-жылдары Вьетнам тақырыбындағы жұмысы, Франция Вьетнамда (бұрынғы Француз Индокитайында) қалдырған қиын жағдайға және одан кейінгі Вьетнам соғысына деген наразылығын білдірді, сол кезде Парижде дауыссыздық сезімін тудырды. Ол Хо Ши Мин мен Мао Цзэдунның өлеңдерін музыкаға қосты. Басқа шығармаларына скрипкалық квартет, флейта сонатинасы және "Крузоға арналған суреттер" жатады. Луи Дюри 1979 жылы Сен-Тропеде қайтыс болды.

Louis Durey was born in Paris, the son of a local businessman. It was not until he was nineteen years old that he chose to pursue a musical career after hearing a performance of a Claude Debussy work. As a composer, he was primarily self taught. From the beginning, choral music was of great importance in Durey's productivity. His L'Offrande Lyrique (1914) has been called the first piece of French twelve tone music. The first of his works to gain recognition in the music world was for a piano duet titled Carillons. At a 1918 concert, this work attracted the interest of Maurice Ravel, who recommended him to his publisher. Durey communicated with his colleague, Darius Milhaud, and asked him to contribute a piano piece that would bring together the six composers who, in 1920 were dubbed Les Six. This joint project was L'Album des Six. Despite the acclaim they received, Durey did not participate in the group's 1921 collaborative work Les mariés de la tour Eiffel, a decision which was a source of great irritation to Jean Cocteau. After the Les Six period, Durey continued with his career. Never feeling the need to belong to the musical establishment, he voiced his growing left wing ideals that put him in an artistic isolation that lasted for the rest of his life. Following the break with Cocteau, Durey withdrew to his home in Saint Tropez in the south of France. In addition to chamber music, at Saint Tropez he wrote his only opera, L'Occasion. In 1929, he married Anne Grangeon and moved back to Paris the following year. In the mid thirties he joined the Communist Party and became active in the newly formed Fédération Musicale Populaire. During the years of the Nazi occupation of World War II, he worked with the French Resistance as a prominent member of the Front National des Musiciens who worked to hide Jews and preserve French music under Nazi rule. He also wrote anti fascist songs. As others, he stopped composing under Nazi rule and instead arranged and collected older French music and folk songs. After the war, he embraced hard line communism and his uncompromising political attitudes hindered his career. Needing to earn a living, in 1950 he accepted the post of music critic for a communist newspaper in Paris. In the late 1950s and early 1960s, he continued to compose but these works did not reach widespread popularity. His work on Vietnamese themes in the 1960s, based on his disgust with the turmoil France had left in Vietnam (formerly French Indochina) and the ensuing Vietnam War, seemed at that time in Paris to be a voice in the wilderness. He set poems by Ho Chi Minh and Mao Zedong. Other works include a string quartet, a flute sonatina, and Images à Crusoe. Louis Durey died at Saint Tropez in 1979.

Пианинолық шығармалары

Жыл Опус Жұмысы 1916 8 Оп.7 Екі фортепианоға арналған пьеса, "Каррильондар" (1916) және "Қар" (1918) 1917 Оп.9 Цирк көріністері 1919 Оп.21 Сөзсіз романс (L'Album des Six үшін) 1920 Оп.26 Үш прелюдия 1920 Оп.28 Прелюдия және Элегия 1921 Оп.29 Екі этюд 1921(?) Оп.30 Жаңа бидайық 1926 Оп.36 Үш сонатина 1928 Оп.40 Ре бемольдегі ноктюрн 1924 8 Оп.41 Он өнертабыс 1951 Оп.68 Он Баск пьесасы 1953 Оп.75 Алты пьеса: "Күз 53" 1956 7 Оп.83 Фортепианоға концерт, он алты желді аспап, контрабас және литавралар үшін