Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Морис Равелдің фортепиано сюитасы "Gaspard de la nuit" (фр. Trois poèmes pour piano d'après Aloysius Bertrand), M. 55 – Морис Равелдің 1908 жылы жазған фортепианолық шығармалар жинағы. Ол үш бөлімнен тұрады, олардың әрқайсысы Алойсиус Бертранның 1836 жылы жарық көрген "Gaspard de la Nuit – Fantaisies à la manière de Rembrandt et de Callot" жинағындағы өлеңдерге немесе фантазияларға негізделген. Бұл шығарманың тұңғыш орындалуы 1909 жылдың 9 қаңтарында Парижде Рикардо Виньес тарапынан жасалды. Бұл шығарма өте қиындығымен белгілі, себебі Равел "Скарбо" бөлімін Балакиревтің "Исламей" шығармасынан да қиын етуді көздеген. Техникалық қиындықтары мен терең музыкалық құрылымының арқасында "Скарбо" стандартты репертуардағы ең қиын орындалатын фортепиано шығармаларының бірі саналады.
Piano suite by Maurice Ravel
Gaspard de la nuit (subtitled Trois poèmes pour piano d'après Aloysius Bertrand), M. 55 is a suite of piano pieces by Maurice Ravel, written in 1908. It has three movements, each based on a poem or fantaisie from the collection Gaspard de la Nuit – Fantaisies à la manière de Rembrandt et de Callot completed in 1836 by Aloysius Bertrand. The work was premiered in Paris, on January 9, 1909, by Ricardo Viñes. The piece is famous for its difficulty, partly because Ravel intended the Scarbo movement to be more difficult than Balakirev's Islamey. Because of its technical challenges and profound musical structure, Scarbo is considered one of the most difficult solo piano pieces in the standard repertoire.
Этимология
"Гаспард" есімі оның бастапқы парсы түрінен шыққан, ол "патшалық қазынаға жауапты адамды" білдіреді: "Түнгі Гаспард" немесе түнгі қазынашы осылайша әсем, қараңғы, құпиялы, тіпті мұңды нәрселердің бәріне жауапты адамды елестетеді. Равель өзі бұл туынды туралы былай деді: "Гаспард жасау қиын болды, бірақ бұл заңды, өйткені ол өлеңдердің авторы. Менің ниетім – ақын сөзбен жеткізгенін ноталармен жеткізу". Алойсиус Бертран, "Гаспар де ла Нуит" (1842) авторы, өзінің жинағын Дижон қаласындағы саябақта кездескен құпиялы қарт кісіге жатқызып, кітапты одан қарыз алғанын айтады. Гаспард мырзаны іздеп, кітапты қайтаруға барғанда ол: "Маған Гаспард де ла Нуитті қайда табуға болатынын айтыңызшы", – деп сұрайды. "Ол тозақта, егер басқа жерде болмаса", – деп жауап береді. "Ах! Мен енді түсіне бастадым! Не? Гаспард де ла Нуит – ол кім болуы мүмкін?" – деп сұрайды ақын. "Ах! Иә, шайтан!" – деп жауап береді оның хабаршысы. "Рақмет, жақсы жігіт! Егер Гаспар де ла Нуит тозақта болса, онда ол онда жанып кетсін. Мен оның кітабын жариялаймын", – дейді ол.
The name "Gaspard" is derived from its original Persian form, denoting "the man in charge of the royal treasures": "Gaspard of the Night" or the treasurer of the night thus creates allusions to someone in charge of all that is jewel like, dark, mysterious, perhaps even morose. Of the work, Ravel himself said: "Gaspard has been a devil in coming, but that is only logical since it was he who is the author of the poems. My ambition is to say with notes what a poet expresses with words." Aloysius Bertrand, author of Gaspard de la Nuit (1842), introduces his collection by attributing them to a mysterious old man met in a park in Dijon, who lent him the book. When he goes in search of M. Gaspard to return the volume, he asks, " 'Tell me where M. Gaspard de la Nuit may be found.' 'He is in hell, provided that he isn't somewhere else', comes the reply. 'Ah! I am beginning to understand! What! Gaspard de la Nuit must be ?' the poet continues. 'Ah! Yes the devil!' his informant responds. 'Thank you, mon brave! If Gaspard de la Nuit is in hell, may he roast there. I shall publish his book.' "
III. Скарбо
Мен романтизмнің карикатурасын жасағым келді. Бәлкім, менің күшім жетпеді. G минорында жазылған және "Скарбо" поэмасына негізделген бұл бөлімде кішкентай әйтім немесе гоблиннің түнгі әрекеттері бейнеленген: ол айналып, қараңғылықтан кіріп-шығып, жоғалып, кенеттен қайта пайда болады. Оның тепе-тең емес ұшуы, қабырғалар мен төсек матасына тиюі, сызып алуы, ай жарығындағы көлеңкенің үлғаюы төсегінде жатқан адам үшін қорқынышты көрініс тудырады. Қайталама ноталары мен екі қорқынышты кульминациясы бар, бұл үш бөлімнің ішіндегі ең қиын техникалық бөлім. Техникалық қиындықтарға екі қолмен қайталама ноталар, оң қолмен мажор секундындағы екі ноталық гаммалар жатады. Равел "Скарбо" туралы: "Мен фортепианоға арналған оркестрлік транскрипция жазғым келді" деді, ал Мариус Констант 1990 жылы осылай айтқан.
I wanted to make a caricature of romanticism. Perhaps it got the better of me. Written in G minor and based on the poem "Scarbo", this movement depicts the nighttime mischief of a small fiend or goblin, making pirouettes, flitting in and out of the darkness, disappearing and suddenly reappearing. Its uneven flight, hitting and scratching against the walls and bed curtains, casting a growing shadow in the moonlight creates a nightmarish scene for the observer lying in his bed. With its repeated notes and two terrifying climaxes, this is the high point in technical difficulty of all the three movements. Technical challenges include repeated notes in both hands, and double note scales in major seconds in the right hand. Ravel reportedly said about Scarbo: "I wanted to write an orchestral transcription for the piano." and by Marius Constant in 1990.