Кіріспе
Парсон Джонатан Фишер (1768-1847) - АҚШ-тағы христиан уағыздаушысы. Ол 1794-1837 жылдары АҚШ-тың Мэн штатындағы Блю-Хилл деген шағын ауылда тұңғыш конгрегациялық дін қызметкері болды және Бангор теологиялық семинариясын құруға көмектесті. Сондай-ақ ол фермер, ғалым, математик, жер өлшегіш, проза және поэзия жазушысы болды. Ол кітаптарын өзі байлап, түйме, бас киім жасап, жиһаздарды жасап, қайырмаларды бояп, жергілікті газеттің тілшісі болды, құдық қазып, өз үйін салып, үлкен отбасын өсірді. Шынында да, қайта өрлеу дәуірінің адамы өзінің жетістіктерінің кеңдігі Фишерді Франклинмен немесе Джефферсонмен салыстыруға шақырады. Фишер өзінің мінез-құлқы, адамгершілігі мен жазбалары арқылы Американың қалыптасу жылдарында қауымдарының нормаларын қалыптастырған жаңа Англияның күшті шіркеу адамдарының ең жақсысын білдіреді.
Өмірбаян
Джонатан Фишер 1768 жылы Нью-Брейнтриде, Массачусетс штатында Джонатан мен Кэтрин Эвери Фишердің жеті баласының бірі болып дүниеге келді. Ол өзінің атасының, революциялық соғыс жасақшысының өлімінен кейін, өзінің ағасының үйінде өсті. Жас кезінде ол темірші, шкаф жасаушы немесе сағат жасаушы болуды ойлады, бірақ оның интеллектуалдық сыйы айқын болды және оның отбасы оны 1788 жылы Гарвардқа жібере алды. Ол либералды өнер мен діни ілімдерді оқыды, тамақ ішетін бөлмеде басқа студенттерге қызмет етіп, жабайы жануарлардың акварельдерін сату арқылы өзін қамтамасыз етті. Осы уақыт аралығында ол өзінің жазбаларын сақтап тұратын қызықты қысқарту немесе кодты жасады. Ол 1796 жылы Блю-Хилл-Мэйнге Конгрегациялық шіркеудің алғашқы пасторы ретінде келді. Сол жылы ол Доли Батл қызына үйленді; 1797 жылдың 2 қарашасында оның алғашқы үйі өзінің қолдарымен, оның қауым мүшелерінің көмегімен аяқталды. Бірінші үйді 100 жыл бойы пайдаланған Фишердің ұрпағы 1896 жылы қиратып тастады. Ол 1814 жылы басталған қазіргі үйдің қабығын құрады, оны негізінен пастордың өзі жасады. Оның құрылысшы және дизайнер ретінде шеберлігі мен талғамдары оның бөлмелерінде айқын көрінеді. Ол өте мақтанатын дәрежесі мен атағы - Магистр Джонатан Фишер аса ерекше әрі ерекше дарынды адам болды. Ол XVIII ғасырдың соңында "даладағы" шекаралық ауыл Блю-Хиллге келгенде, өзінің қызығушылығын қоздырған барлық ақыл-ой мен өнер саласын тастап кеткендей болды. Алайда, ол бұл "Мұзалар орнында" қалдырудың орнына, ол Гарвард колледжі мен Кембриджге берген аты, оларды жалғыздыққа, алыс жерлерге әкелді, және аз жетістікпен, олардың көпшілігі халыққа және жаңа міндетінің ізашарлық институттарына сіңді. Ол өмір бойы тілдерді зерттеген, ал еврей, латын және грек тілдерін мүлдем ұмытқан емес. Ол үйінің оң жақ кіреберісіндегі оқу бөлмесінде қыста "жанып тұрған бүршіктерінің" жарығында әр таңғы сағат бесте еврей жазбаларын оқыды; латын мен грек тілдерін төрт-бес жігітке үйретті, олар әдетте өзімен және өзінің үлкен отбасымен бірге түскі асханаға отырды. Сурет салу мен сурет салуға берілген ол қандай да бір жолмен Блю-Хиллде де осы өнерді жалғастыра алды. Ол барлық жерде кездесетін кедейлігін жеңілдетіп, өзінің аз жалақысын бірнеше жүз доллар көбейтті. Ол өз акрларын егінге отырғызып, дәрі-дәрмек жасады, сансыз сабан шапқыштарын тоқыды, шаруа қожалықтарының сүйектерінен, тіпті өлі үй жануарларынан түймелерді кескілеп, ыдыстарға есімдер немесе санақтарды бояды (әрқайсысы 2,50 доллардан), жергілікті милиция үшін сорғылар, орындықтар, сандықтар, шашты шайғыш, үстелдер, бюролар, төсек, бишек, тіпті барабан таяқшаларын жасады (бір жұп 25 центтен), сондай-ақ Блю Хиллдегі шайқалып жатқан жиһаздардың көп бөлігін жөндеп отырды. және кеңейтілген түрде кальвинизм. Фишер сурет салу, математика және т.б. сияқты "уақытша" мәселелерде өз ойын үнемі айтып отырды. Ол бұл істі өзінің және қауымның алдындағы басты діни жауапкершілігінен босатады деп есептеді. Джонатан Фишердің заманында бүкіл Жаңа Англияда конгрегационализм басым болды. Бұл тіпті сол кездегі стандарттар бойынша қатал дін болуы мүмкін. Кальвинистер Құдай шексіз әрі шексіз деп сенді. Құдайдың еркін білу - адам баласының ең басты мақсаты. Бұл ерік адамдарға Киелі жазбалар арқылы белгілі, өйткені оларды жазғандар "Құдай Рухының сенімді әрі шынайы аманаундары" болды. Құдай - барлық игіліктердің қайнар көзі, ал адам баласы туғаннан күнәлі және бүлінген. Адамзатты құтқару үшін Құдайдың рухани Ұлы Иса Мәсіхтің кейпіне енген. Адам Мәсіхпен біріккенде, құтқарылудың игіліктеріне қол жеткізеді. Бұл билік тек Киелі Рухтың ерекше құдіретімен ғана жүзеге асады. Бұл сенім адамның құтқарылуына байланысты, ол адамның құтқарылуға Құдайдың таңдауына байланысты; бұл Құдайдың мәңгілік билік ету мақсатына байланысты, ол кейбіреулерін мәңгілік өмірге, ал басқаларын мәңгілік өлімге алдын ала белгіледі. Алғашқыларды Ол құтқаруға шақырады, сонда олар сенімдері мен қасиеттіліктеріне қарай өсіп, Оның қорғауында болады. Конгрегационалистердің ойынша, мәсіхшілер шіркеуі - дүниежүзілік шіркеу, әртүрлі ұлттан жиналған көпшілік бір сенімнің қағидаларына сай келеді. Бұл универсализм Фишердің Американың түпкүлдік тұрғындарын жақсы емдеу үшін неге күшті түрде үгіт-насихат жүргізгенін түсіндіреді. Ол құлдықты жоюға ұмтылып, құлдарды иелерінен сатып алып, Африкаға ерікті ерлер мен әйелдер ретінде қайтаруды ұсынды. Пастор конгрегационалистік шіркеуде...
By November 2, 1797, his original house was completed by the work of his own hands, aided by those of his parishioners. The first house, which was in use for 100 years, was torn down by a Fisher descendant in 1896. It formed the shell of the present house which was begun in 1814, again largely by the parson himself. His skill and taste as a builder and designer are evident in its rooms. The Reverend Jonathan Fisher, Master of Arts, a degree and title in which he took much pride, was a most unusual and remarkably gifted man. When at the close of the 18th century he came to Blue Hill, then a frontier village "in a wilderness", he was seemingly leaving behind him all those intellectual and artistic pursuits and resources in which he delighted. Yet, instead of leaving these in the "Seat of the Muses", which was his name for Harvard College and Cambridge, he transported them to his lonely, far flung parish, and with no little success, grafted many of them upon the people, and upon the pioneer institutions of his new charge. A student of languages all his life, he did not neglect his Hebrew, his Latin, or his Greek. In his study on the right entrance to his house, he read his Hebrew Bible at five o'clock each morning, in winter by the light of his "blazing logs"; his Latin and Greek he taught to four or five young men, who usually boarded with him and his own large family. Devoted to drawing and painting, he somehow managed to pursue these arts even in Blue Hill. Industrious almost beyond belief, and possessed of an unflagging physical vitality, he relieved his omnipresent poverty and increased the few hundred dollars of his meager salary by farming his own acres, concocting medical remedies, braiding numberless straw hats, sawing out buttons from the bones of farm animals, and even of dead household pets, painting names on vessels or painting sleighs (at $2.50) each, making pumps, chairs, chests, hair combs, tables, bureaus, bedsteads, cradles, even drumsticks for the local militia (at 25 cents a pair), and by repairing much of the shaky furniture in Blue Hill. and by extension Calvinism. Fisher constantly chided himself for his pleasure in "temporal" matters such as painting, mathematics, etc. which he believed took away from his primary religious responsibilities both to himself and his congregation. In Jonathan Fisher's time Congregationalism dominant throughout New England. It could be stern religion, even by the standards of the day. Calvinists believed that God is infinite and transcendent. To know the will of God is man's supreme end. This will is known to man through the scriptures, whose writers were "sure and authentic amanuenses of the Holy Spirit". While God is the source of all good, man is guilty and corrupt from birth. To redeem man, the Son of God became incarnate in the person of Jesus Christ. When man is united to Christ, the benefits of salvation are achieved. This union is achieved only through the special operation of the Holy Spirit in the faithful. This assurance which the believer has of salvation rests on the divine choice of the man to salvation; and this falls back on God's eternal sovereign purpose, whereby He has predestined some to eternal life and some to eternal death. The former he calls to salvation, and they are kept by him in progressive faith and holiness. Congregationalists believed that the Christian Church is universal, with the multitude gathered from diverse nations agreeing on the tenets of one common faith. This universalism may explain why Fisher campaigned so strongly for better treatment for Native Americans. He was also very active in the attempt to eliminate slavery by proposing that slaves be purchased from their owners and sent back to Africa as free men and women. The pastor played a central role in the Congregationalist Church. He not only administered the sacraments, but also was responsible for maintaining church discipline admonishing, or even excommunicating those who failed to abide by church doctrine. Over time and as new sects such as the Baptists entered the Blue Hill region, the severity of Calvinist doctrine became less acceptable to the congregation. Fisher, however, never wavered from his sense of duty. "Father" Fisher, as he liked to be called, spent his years supporting and maintaining the faith that he first embraced as a young man.
Кескін кітаптары мен журналдар
Фишер өмір бойы күнделікті күнделікті журнал және барлық хаттарының көшірмелерін сақтап, Федералды кезеңдегі Жаңа Англиядағы өмірге теңдесі жоқ көзқарас берді. Оның жазбалары мен сызбалық кітапшаларында ғылыми, геодезиялық, инженерлік, математикалық, геометриялық, ауыл шаруашылығы және табиғи тарих салаларындағы байқаулары мен қызығушылықтары жазылған. АҚШ-тың Ұлттық мұхит және атмосфералық басқару басқармасы цифрлық түрге енгізген журналда Фишердің 1816-1817 жылдардағы күн дақтарының байқаулары сипатталған.
Көркем шығарма
Гарвардта оқыған кезінде ол университет ғимараттары мен жергілікті жануарлар дүниесінің акварель суреттерін сату арқылы өзін қамтамасыз етті. Кейіннен маймен сурет салуды, гравюра жасауды үйреніп, өз баспасын жасап, баспаға түсіреді. Ол "Мұзбалардағы жануарлар" атты балаларға арналған табиғат тарихы кітабын шығарды, онда Киелі кітапта аталған барлық жануарлар бейнеленген. Ол сонымен қатар бірнеше кітаптарын өзінің суреттерімен және гравюраларымен суреттеп, сондай-ақ 21-ғасырда әлі де қолданылып жүрген Блю-Хилл кітапханасының кітапшасын суреттеп шығарды.
Джонатан Фишердің жазбалары
Жас адамдар үшін жазылған, кескіндері бар. Джонатан * Фишер, А. М. Портленд, Уильям Хайд баспасында жарық көрген (1834)
Джонатан Фишер үйі
Джонатан Фишердің Блю-Хиллдегі (Мэйн штаты) үйі маусымдық түрде жұртшылыққа ашық. 1970 жылы Фишердің пасторлық үйін шіркеуге оның ұрпағы Этельвин Хинкли сыйлады.
In 1970, Fisher's parsonage was donated to the church by his descendant Ethelwyn Hinckley.