Lake Mburo National Park

Кіріспе

Угандадағы ұлттық саябақ Мбуро көлі ұлттық паркі - Угандадағы Кирухура округінің Ньябушози округіне қарасты ұлттық парк.

Орналасқан жері

Мбуро көлі ұлттық паркі Уганданың батыс аймағындағы Кирухура ауданында Мбарарадан шығысқа қарай және Кампаладан батысқа қарай орналасқан.

Тарих

Мбуро көлі 1933 жылы бақылаудағы аңшылық аймағы ретінде газетке жарияланды және 1963 жылы ойын қорығына дейін көтерілді. Бұл аймаққа баянколе бахима малшылары қоныстанған, олар дәстүрлі түрде анколе малын баққан және әлі де бағуда. Тұрғындар малдарын қорықта жайылымда ұстай берді, бұл жағдайды батыстағы табиғат қорғаушылар айыптап, оларды 1981 жылы "жаулап алушылар" деп атады, бірақ 1983 жылы ұлттық парк мәртебесіне көтерілгеннен кейін, батыстағы кейбіреулер үміттенгендей, өз жерлерінен шығарылды. Оботе үкіметінің жоғарылату туралы шешімі, ішінара, Оботеге қарсы көтерілісшілерді қолдаған Банянколеді әлсірету үшін жасалды. Ол Угандадағы Буш соғысы кезінде 300 мың адамды өлтірген Бонанза операциясы кезінде пайда болды. Ауыстырылған малшылар жайылымдық жерлері үшін өтемақы алмады немесе қоныс аударуға көмектеспеді, сондықтан көптеген адамдар жаңартуға қарсы болды. Парктің сыртындағы жайылымдар кейіннен шағын жайылымдар мен өзін-өзі қамтамасыз ету үшін пайдаланылатын егіндіктерге бөлінді. Арыстандар қазір бұл жерде жоқ. 1980 жылдары арыстандарды жергілікті халық жойған, бірақ 2015 жылдың басында Мирити, Кашара, Варукири және Рвоньо аудандарында бір арыстанның жүргені туралы хабарлар болды. Жергілікті тұрғындар бұны қиындық деп санағандықтан, арыстанды зоопарққа көшіруді ұсынды. Сонымен қатар, саябақ басшылығы арыстандарды саябаққа қайта әкелу туралы ойды ұсынды. Парктегі жайылымшылар кездесетін проблема - уақыт өте келе орын алатын тіршілік ортасының өзгеруі. Бұрын саябақтағы шөптесін жерлердің көпшілігі бұталық немесе орманға айналды, өйткені инвазивті жергілікті бұталы ағаштар түрі Acacia hockii осы аумақтарды отарлады. Акация өз кезегінде басқа бұталар мен ағаш түрлерін қорғайды, олар жылдам және қалың өседі. Бұл орманды өсімдіктер жануарларды айналадағы фермаларға және жеке меншікті жерлерге мәжбүрлеп әкеліп, оларды зиянкестер ретінде жек көреді. Уганда бұл аумақтарды спорттық аңшылық аймақтарға айналдыруға тырысты, бірақ жер иелері бұл ақшаның проблемалы жануарлардан туындайтын жеке қиындықтарды шешудің орнына мектептер, денсаулық орталықтары мен жолдар сияқты қоғамдық жобаларға жұмсалатынын айтады. Өркенді басқару үшін экскаватор сатып алу, түрлі орман өрті режимдері, қоршау, артық жануарларды ауыстыру, аңшылық индустрия үшін жануарларды өсіру, қоғамдық туризм, спорттық аң аулау компанияларына лицензия беру және квоталарды арттыру мұны жеңілдетуі мүмкін; жергілікті қоғамдастыққа ағаштарды отын үшін ағаштарды түп-тамырымен жоюға рұқсат етіледі, бірақ бұл тиімсіз болып шықты. Әсіресе, гиеналар мен бұталар проблемалы жануарлар болып саналады.

Lake Mburo was originally gazetted in 1933 as a controlled hunting area and upgraded to a game reserve in 1963. The region was settled by Banyankole Bahima pastoralists who traditionally herd Ankole cattle, and still do. The residents continued to graze their cattle in the reserve, a situation decried by western conservationists, who termed them "invaders" in 1981, but were expelled from their lands after it was upgraded to national park status in 1983, as hoped for by some in the West. The Obote government's upgrade decision was intended, in part, to weaken the Banyankole, who supported anti Obote rebels. It came at the time of the Operation Bonanza massacre of 300,000 people during the Ugandan Bush War. As the evicted pastoralists were not compensated for lost grazing land or assisted with resettling, many remained hostile to the upgrade. The rangeland outside the park was subsequently subdivided into small ranges and subsistence farming plots. despite lions no longer occurring here. Lions were eliminated by the indigenous people in the 1980s, but there were reports in early 2015 of a single lion roaming the areas of Miriti, Kashara, Warukiri and Rwonyo. Because this was considered problematic by the local residents, a solution offered was to translocate the lion to the zoo. At the same time, park management floated the idea of reintroducing lions to the park. A problem facing grazers in the park are the changes in habitat occurring over time. Most areas which were formerly grassland in the park have changed into bushveld or forest as the invasive native shrubby tree species Acacia hockii has colonised these areas. The acacia in turn is protecting other bush and tree species, which are growing faster and thicker. This afforestation is forcing animals into the surrounding ranches and private land, causing them to be resented as pests. Uganda has tried to organise these areas into controlled hunting areas for sport, but land owners complain the money this generates is being spent on community projects such as schools, health centres and roads rather than addressing individual challenges resulting from problem animals. The procurement of an excavator for habitat management, different wildfire regimes, fencing, translocating excess animals, wildlife ranching for the hunting industry, community tourism, licensing more sport hunting companies and increasing quotas may alleviate this; the local community is permitted to uproot acacia for firewood, but this has proved ineffective. Hyenas and bushbuck in particular are considered problem animals.