Кіріспе
Шотландиялық қой тұқымы Хебрид - Шотландиядан шыққан қара қойлардың тұқымы. Солтүстік Еуропалық қысқа құйрықты қойлар тобының басқа мүшелеріне ұқсас, қысқа, үшбұрышты құйрығы бар. Олардың көбінесе екі жұп мүйізі болады. Бұрын олар "Сент-Килда" қойлары деп аталатын, бірақ Сой және Боререй қойларынан айырмашылығы, олар шын мәнінде Сент-Килда архипелагынан емес.
The Hebridean is a breed of small black sheep from Scotland, similar to other members of the Northern European short tailed sheep group, having a short, triangular tail. They often have two pairs of horns. They were often formerly known as "St Kilda" sheep, although unlike Soay and Boreray sheep they are probably not in fact from the St Kilda archipelago.
Сипаттамалары
Қазіргі кездегі Хебридтерде қара, шамалы өрескел жүн бар, ол күн сәулесінде қоңыр түске айналады және жиі қартайған сайын сұр болады; бетінде немесе аяғында жүн жоқ. Егер жүнді қырқып алмаса, көктемде табиғи түрде өшірілуі мүмкін. Қойлар мен қойлар әдетте бір қос мүйізге ие, бірақ көбінесе екі немесе одан да көп жұпқа ие (полицерат), кейде жоқ. Олар басқа қой тұқымдарына қарағанда әлдеқайда кіші, толық жетілген қойлар салмағы шамамен 2,0 кг, ал қошқарлар салмағы біршама ауыр, шамамен 1,5 кг. Хебридтер мықты және қатал жайылымда өсіп-өркендеуге қабілетті, сондықтан оларды табиғи шөптесін немесе шөптесін тіршілік ету ортасын сақтау үшін қорғау жайылымдары ретінде жиі қолданады. Олар, әсіресе, тазалауды басқаруда тиімді, олар шолуды қатты ұнатады.
Тарих
Темір дәуіріне дейін Британияда ұсталған қойлар кішкентай, қысқа құйрықты және түрлі-түсті болған. Бұл түрлер 19 ғасырда Шотландияның биік жерлері мен аралдарында әртүрлі жергілікті сорттарға ие болған шотландтық Данфейс түрінде сақталған, олардың көпшілігі қазір жойылып кеткен (кейбіреулері, мысалы, Шетланд және Солтүстік Рональдсей). Хебридтерде ұсталатын Данфэйстер өте кішкентай, беттері мен аяқтары ақ түсті; олардың денелері әдетте ақ, бірақ көбінесе қара, қоңыр, қызғылт немесе сұр түсті. Жүндері қысқа және жұмсақ, олардың көбісі екі немесе үш жұп мүйізді. Данфейс біртіндеп шотландтық қара бет және шевиот сияқты ұзын құйрықты тұқымдармен алмастырылды; ол құрлықта және ақырында Хебрид аралдарында да жойылып кетті. Хебридтердегі қойлардың ата-бабалары Сент-Килдадан әкелінген және 19-ғасырда "Сент-Килда" деп аталып, Ұлыбританиядағы бай және аристократиялық жер иелерінің саябақтарында ұсталған. Алғашқы иелері 1840 және 1850 жылдары Таймут қамалының Бредалбейн маркизі, Килморидегі (Аргилшир) сэр Джон Орд және 1850 жылдары Торп Перроудағы (Солтүстік Йоркшир) Марк Милбанк болды. Олар сәтті қара түске шығарылды, бірақ 19-ғасырдағы кейбір Сент-Килдалар әртүрлі түсті болды. 1906 жылы Джон Гил Милле бұл қойларды "Гебрид қойлары" деп атады, олар "Гебрид қойларының нашарлаған түрі" деп мәлімдеді; оның жіктеуі оларды ХХ ғасырдың аяғында өте аз сандағы иелері ұстаған Хебрид қойлары деп аталатын қойлармен біріктірді. 1912 жылы Лайдеккер Сент-Килданың "қауіпсіз және аралас шығу тегі бар" екенін мәлімдеді; Сент-Килданың шығу тегі туралы күмән мен бас тарту содан бері жалғасып келеді. 19-ғасырдағы Сент-Килда үйірлерінің төртеуі сақталып қалды, Вестон-паркта (Стаффордшир), Таттон-паркта (Чешир), Харвуд-хауста және Кирк-Хаммертонда (Солтүстік Йоркшир). 1973 жылы сирек кездесетін тұқымдарды қорғау қоры орнамалы Хебридтерді қорғау қажет деп тапты. Содан бері бұл тұқым қайта жаңғырды, енді ол сирек кездесетін тұқым емес; ол қазір әлемнің көптеген жерлерінде, соның ішінде оның туған жері - Хебридтерде сақталады.