Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Кайкорай пресвитериан шіркеуі - Жаңа Зеландияның Дунедин қаласындағы Кайкорайда орналасқан Жаңа Зеландияның Аотеароа Пресвитериан шіркеуі. Қайқорай пресвитериан шіркеуі 1868 жылдан бері Тайэри жолы мен Найрн көшесінің қиылысында тұрды. 1852 жылы пионер отбасылары әр апта сайынғы дұға кездесулеріне, алдымен Худ-холл (қазіргі Фернтри-хаус) және содан кейін Вакари мектебінде, бұталы жолдар мен саздық жолдармен (ол кезде бұта Флагстаффтан жағаға дейін созылатын) жүретін. Нокс шіркеуінің миссионерлік пункті ретінде бір дін қызметкері мектепте апта сайын уағыздайтын. Қауымның қажеттілігі арта түсті, содан соң Вакари мектеп комитетінің өкілі ауданға шіркеу ғимаратының салынуын сұрады. Өзін-өзі құрбан етіп, сеніммен 477 фунт жиналды, ал мисс Хелен Худ сыйлаған жерге шатырлы шатыры бар қарапайым ағаш ғимарат тұрғызылды. Бастапқыда бұл "Вакари шіркеуі" деп аталатын, бірақ орналасқан жерін ескере отырып, қазіргі Кайкораи атауы орындырақ болды. Бірінші қызмет 1866 жылы өтті, шіркеу Нокс шіркеуінің қызы ретінде жұмыс істеді. Қауымның сенімдері мен өсімі 1868 жылы дербес қауым ретінде құрылды және шіркеуде ғана емес, қоғамда да қызмет ететін көптеген адамдардың алғашқысы болған министрді шақыруға құқылы болды. Алғашқы шіркеу ғимараты тым кішкентай болып қалды, қауым қайтадан қиындыққа тап болды, ал кеңейтулермен 1880 жылы екінші шіркеу пайда болды. Қауымның өсуімен бірге аудан да өсті, Рослин диірмендері, Рослин және Кайкорай кабельдік вагондары пайда болды. 1906 жылы жаңа шіркеу салу үшін 2750 фунт стерлинг тендер қабылданды. Рослин қаласының әкімі іргетасын қалады (оның астында уақыт капсуласы тұр! ), ал 1907 жылы үшінші шіркеуде алғашқы ғибадат өткізілді. Ол қазіргі уақытта залды пайдалану үшін алаңның артқы жағына көшірілген ескі ағаш шіркеудің орнында тұр. Кірпіш шіркеуде құрылтайшы мүшелерді құрметтеу үшін төрт боялған шыны терезе орнатылды. Бастапқы ағаш шіркеу шіркеу мен қоғамда тұрақты пайдаланылатын қазіргі залды салу үшін қиратылды. 1918 жылы сол аймақта 12 ғибадат орны болды. Бірақ шіркеудің жүз жылдық мерейтойына дейін ол Батыс Дуненин одағының бөлігіне айналды, Вакари, Хаффвей Буш, Броквилл және Кайкорай аудандарына қызмет етті - бұл алғашқы қоныс аударушылар ғибадат етуге саяхаттаған және Уайтити. Ол Рослин методистік шіркеуімен және жергілікті қауымдық және Мәсіх шіркеулерімен де одақтасты. Бүгінде бұл шіркеу Кайкорай пресвитериан шіркеуі деп аталады. Осы жылдар ішінде алты патша билік құрды, экономиканың құлдырауы болды (осы кезде қауым жұмыссыздарға жасырын көмек көрсетті) және екі дүниежүзілік соғыс болды. Ғибадатхана уақыт өзгерген сайын, орган музыкасына рұқсат беру керек пе, жоқ па деген қызу және шынайы пікірталаспен, ал ондаған жылдардан кейін Библейлік сыныптың қоғамдық кездесулерінде би билеуге рұқсат беру керек пе деген сұрақпен қозғалды.
Kaikorai Presbyterian Church is a Presbyterian congregation of the PCANZ Presbyterian Church of Aotearoa New Zealand located in Kaikorai, a suburb of Dunedin, New Zealand. Kaikorai Presbyterian Church has stood at the crossroads of Taieri Road and Nairn Street since 1868. As early as 1852 pioneer families trudged along bush tracks and muddy roads, (for those days the bush extended from Flagstaff to the shore) for weekly prayer meetings, first in Hood Hall (now Ferntree House), and then at Wakari School. As a mission outpost of Knox Church, a minister preached weekly at the school. The need for a church grew and in time the Wakari School Committee requested that a church building be erected in the district. With self sacrifice and faith, £477 was raised, and a modest wooden building with a shingle roof was erected on land gifted by Miss Helen Hood. Originally this was known as 'Wakari Church' however given the location the present name of Kaikorai was more appropriate. The first service was held in 1866, with the church operating as a daughter of Knox Church. Such was the faith and growth of the congregation that in 1868 they were established as an independent congregation and authorised to call a minister, the first of many who served not only the church but also the community. That first church building became too small, and again the congregation met the challenge, and with extensions, a second church came into being in 1880. As the congregation grew so did the district, with the advent of the Roslyn Mills and the Rosyln and Kaikorai cablecars. In 1906, again in faith, a tender of £2750 was accepted for the erection of a new church. The Mayor of Roslyn laid the foundation stone (beneath which is a time capsule! ), and in 1907 the third church held its first service. It stands, today, on the site of the old wooden church which was moved to the rear of the grounds to serve as a hall. In the brick church four stained glass windows were installed to honour founding members. The original wooden church was demolished to make way for the present hall, which is in constant use by both church and community. By 1918 there were twelve places of worship in the area prompting thoughts of union. But it was not until the centenary of the church that it became part of the West Dunedin Union, serving the districts of Wakari, Halfway Bush, Brockville and Kaikorai – the very areas from which those early settlers traveled to worship, and Waitati. It had union too with the Roslyn Methodist Church and the local Congregational and Church of Christ churches. Today the pendulum has swung and it is again known as Kaikorai Presbyterian Church. The years have seen the rule of six sovereigns, the emergence of the depression (during which the congregation gave unobtrusive unemployment assistance), and two world wars. The church has moved with changing times, with heated and earnest discussion as to whether organ music should be permitted, and decades later whether dancing should be permitted at Bible Class socials.