Battle of Fimreite

Кіріспе

Норвегиядағы Азамат соғысы дәуірінің бөлігі (1130-1240) әскери қақтығыс.Фимрейт шайқасы Норвегиядағы Азамат соғысы дәуірінің бөлігі.Фимрейт, Согндал, Согнн суреті 20151105 00064 NB MIT FNR 06531. jpg.rightcaption = Норвегиялық теңіз шайқасы.Сайқас күні = 15 маусым 1184 ж.ж. орын =Фимрейт, Согн. координаттары = typemap =map relief = latitude = longitude = map size = map marksize = caption = map label = map label = territory = result =Birkebeiner жеңісі.Сверре патшалық тағына отырды.Сверре патшалығы =combatants head =combatant =1combatant =1combatant =1combatant =1combatant =1combatant =1combatant =1combatant =1combatant =1combatant =1combatant =1combatant =1combatant =1combatant =1combatant =1combatant =combatant1combatant =combatant1combatant =combatant1combatant1combatant=combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combat1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combatant1combat1combat1combat1combat1combat1combat1combat1combat1combat1combat1combat1combat1combat1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1c1 Бұрын айтылғандай, Норвегия осы уақыт ішінде өте тұрақсыз болды, алайда бұл шайқастың нәтижесі Сверредің орнатылуына және Норвегияның басшылығына тұрақты әсер етті. Сверре 1184 жылдан 1202 жылға дейін билік жүргізді, бұл оны Норвегияның он екінші және он үшінші ғасырларында ең ұзақ билік еткен патшаларының бірі етті. Оның басшылығымен Норвегияның христиан дінін қабылдауы, папалық әкімшілік аппаратының таралуы Норвегияның мәдениеті, экономикасы мен қоғамына ұзақ уақыт әсер етті.

Өмірбаян

XII ғасырда Норвегия өте қауіпті ел болды. 1100-ші жылдардың басында көшбасшылықта шамамен 7 түрлі өзгерістер болды, бұл саяси төңкеріс идеясын салыстырмалы түрде кең тараған және қабылданған. Бұл кеңінен қабылданған идеяға сәйкес, билікті күшпен алу бірнеше түрлі патшалардың құрылуына әкелді және Фимрейт шайқасынан бұрын басшылардың бұрынғы өзгеруіне әкелді. Фимрейте шайқасында болған оқиғалардан бұрын Магнус Эрлингсон Хокон II-ге қарсы өзінің саяси төңкерісі арқылы билікті алды. 5 жасында оны көптеген норвегиялық аристократтар және оның әкесі қолдады, өйткені оның анасының ұрпағы Сигурд I-ге дейін жалғаса алады. Оның ұрпағы мен бір кездері Норвегияның патшасы болған Сигурд I-нің арқасында Магнус және оның магнаттар деп аталатын ізбасарлары Хакон II-ге қарсы шығып, оны 1162 жылы Секенде жеңді. Сверре өзінің жас өмірінің көп бөлігін 1175 жылы анасы діни сапардан қайтып келгенге дейін ағасымен діни қызметкер болуға тәрбиеленіп, оқытылып өткізген. Қайтып оралғаннан кейін ол панихида кезінде папаға Сверредің шынайы әкесі кім екенін мойындағанын және Сверре ІІ-нің заңсыз баласы екенін айтты. Нәтижесінде Сверре өзінің әрекет ету жолын өзгертті және келесі бірнеше айды Норвегияда өткізді, ол Фимрейттің шайқасы болғанға дейін өзі билік етуге тиіс деп сенген патшалық туралы білім алды. Магнустың бірнеше ірі кемесі болды, оның флотының саны жиырма алтыға жуық болды деп есептеледі, Сверре флотының саны шамамен 14-ке тең. Алайда Магнустың кемелерінің ешқайсысы Сверредің флагманы болған Мариусуд сияқты үлкен емес еді. "Мариус" кемесі 30 орындықты құрайтын аса биік кеме еді. Бұл уақытта ол Норвегияда салынған ең үлкен соғыс кемелерінің бірі болды. Оның үлкендігіне байланысты Мариусудтың теңізге жарамдылығы нашар болды, сондықтан ол тек тар фьордтарда ғана пайдалы болды. Сөйтіп, Сверреге патшаның флотпен фьордтың сағасынан келе жатқаны туралы хабар келді. Ол жақындап келе жатқан шайқасты байқап, фьордтың төменгі жағында орналасқан екі кемесін шақырып, өз жауынгерлерін шайқасқа дайындады. Екі жақта да әр тарап өздерінің кемелерінің қабырғаларына қорғаныш орнатып, қару-жарақ киіп, тас, садақ және жебе тастау сияқты қашықтықтан қару-жарақ дайындады. Алайда, Магнус жағында оның құлдырауына әкелетін соңғы дайындық жасалды. Дәстүрге сай, Магнус патша көптеген кемелерін біріктіріп, үлкен флотты құрды. Бірінші ұрысқа Мариусуд пен Магнустың кемелері қосылды. Магнустың флотының саны көп болғанымен, Мариусудтың көлемі мен көлденең бұрылуынан кейін, біріктірілген патша флотының көпшілігі Мариусудқа тұтқындалып, қозғалмай қалды. Осыны түсінген Сверре Мариусудты тастап, қалған кемелеріне қосылды және Магнустың бір-біріне байланбаған кемелеріне шабуыл жасай бастады. Сверре бір-бірімен байланысы жоқ шеткі кемелермен шайқасқанда, Эрик Сигуроссон есімді адам бір-бірімен байланысқан ең шеткі кемеге шабуыл жасады. Ол ең шеткі кемеге шабуыл жасап, бірінен кейін бірі қарқынды жүгіріп, қалған кемелердің ішіндегі салмақтан құлап бара жатқандарына дейін бірінен кейін бірі секіріп, бірінен кейін бірін ұстай бастады. Соғыстың соңында Сверре Сигюрдзон жеңіске жетті және король Магнус V өзінің қару-жарағының салмағынан не суға батып, не соңғы кемелерінің біріне ұшып кетті. Сол сияқты, осы уақыт аралығында Норвегияда христиан шіркеуінің бөлігі болып кетті. Олардың христиан дініне айналуы және шіркеуге кіруі басқа еуропалық қоғамдардың көптеген идеяларын таратады. Папалық әкімшілік аппараттың Норвегияға үлкен әсері болды, бұл олардың саясатын, экономикасын, қоғамын және соғыс туралы ойларын өзгертті. Алайда, бұл бүліктердің әрқайсысы Сверре бас тартқаннан кейін көптеген басқаларымен бірге болды. Сверре Сигурдсонның әулеті осы уақытқа төзімді болып, Норвегияны бір ғасырдан астам уақыт бойы билік етті. Ол Сверредің басшылық туралы идеяларын шіркеудің басқаруы мен идеяларымен біріктіріп, Норвегияның тарихын қалыптастырған ұзақ уақытқа созылған династияға айналдырады.

During the 12th century, Norway was an extremely volatile place. Around 7 different changes in leadership took place in the early 1100's making the idea of political coups relatively common and accepted. This widely accepted idea of taking leadership by force led to the establishment of several different kings and resulted in a previous change of leadership before the Battle of Fimreite. Prior to the events that took place at the Battle of Fimreite, Magnus Erlingsson gained his authority through his own political coup against Håkon II. At the age of 5 he was backed by numerous Norwegian aristocrats and his father because his mothers lineage could be traced back Sigurd I. Due to his lineage and the fact that Sigurd I was once king of Norway, Magnus and his followers known as magnates' challenged Håkon II and succeeded in defeating him at Sekken in 1162. Sverre had spent most of his young adult life being educated and trained to be a priest by his uncle until his mother returned from a religious pilgrimage in 1175. Upon returning, she explained that on the pilgrimage she had confessed to the pope who Sverre's true father was and began claiming that Sverre was an illegitimate son of Sigurd II. Consequently, Sverre changed his course of action and spent his next few months in Norway learning about the kingdom he believed he was destined to rule until the events of The Battle of Fimreite took place. Magnus had several large ships, and his fleets total is believed to have numbered around twenty six compared to Sverre's fleet of about 14. However, none of Magnus's ships were as massive as the Mariusud, which was Sverre's flagship. The Mariusud was a particularly high sided ship with about 30 benches on board. At this time it was one of the largest warships constructed in Norway, and because of its great size the seaworthiness of the Mariusud was rather poor making it only useful within narrow fjords. As the battle commenced, Sverre was alerted by watchmen that king Magnus and his royal fleet were approaching from the mouth of the fjord. Recognizing the impending battle he sent for his other two ships that were further down the fjord, and prepared his men for battle. On both sides of the battle each party prepared by placing bulwarks on the sides of their ships, donning armor, and preparing ranged weapons such as throwing rocks and bows and arrows. However, on Magnus's side of the battle one final preparation was made that would prove to be his downfall. Keeping with tradition, king Magnus lashed together a considerable amount of his ships creating a massive connected fleet. The first ships engaged were between the Mariusud and Magnus's ships which were lashed together. Although the numbers were with Magnus's fleet, due to the size of the Mariusud and it being turned horizontally most of the lashed together royal fleet was caught on the Mariusud leaving them immobile. Recognizing this, Sverre left the Mariusud to join the rest of his ships and begin attacking the remainder of Magnus's outlying ships which were not lashed together. As Sverre battled with the unconnected outlying ships, a man by the name of Eirik Siguròsson attacked the outermost ship that was lashed together. After attacking the outermost ship, he began slowly taking ship by ship and hopping from one to another until the remaining ships became extremely crammed and started to go down because of the weight onboard. At the end of the battle Sverre Sigurdsson was left victorious and king Magnus V was reported to have either drowned because of the weight of his armor or to have gone down on one of the last of his ships. Similarly, During this time Norway had recently become a part of the Christian church. Their conversion to Christianity and induction into the church would spread many ideas of other European societies. The administrative apparatus of the papacy now had a major effect on Norway which would change their politics, economics, society, and ideas on warfare. However, each of these rebellions along with many more after it were put down by Sverre. Sverre Sigurdsson's dynasty would prove to be resilient to the chaos of this time and go on to rule Norway for over a century. It would combine Sverre's idea on leadership along with the church's administration and ideas into one long lasting dynasty that shaped Norway's history.