House of Beaufort

Кіріспе

Бофорттар әулеті () - XIV ғасырда Гент Джонның, Ланкастердің 1-ші герцогы Кэтрин де Роттің заңды ұрпағы ретінде пайда болған ағылшын әулеті. Гонт пен Суинфордтың төрт баласы болды: Джон Бофорт, Сомерсет графының 1-і (13731410); Кардинал Генри Бофорт, (13751447), Винчестер епискобы; Томас Бофорт, Эксетер герцогы (13771426) және Джоан Бофорт, Вестморленд графесі (13791440). Гонт 1396 жылы үшінші әйелі ретінде Суинфордқа үйленгенде, Бофорттар Папа Бонифаций IX-мен және келесі жылы билік басындағы монарх Ричард II-нің патшалық жариялауымен заңды болды. Джон Гонттың бірінші әйелі Бланша Ланкастердің тұңғыш заңды ұлы Генри Болингброк болды, ол ақырында 1399 жылы Гонт қайтыс болған жылы Ричард II-ден король Генри IV ретінде таққа отырады. Генрих Англияны басқаруға Ланкастер әулетінің (Гонт Джоннан тараған негізгі желі) біріншісі болады, ақырында оның ұлы Генрих V және немересі Генрих VI билік құрады. Бофорттар Ланкастер әулетінің кіші бөлімшесі ретінде Генрих VI билік құрған кездегі Розалар соғысында маңызды рөл атқарды. Бофорт отбасының мұрагері Леди Маргарет Бофорт болды, Сомерсеттің 1-ші герцогы Джон Бофорттың жалғыз қызы, ол Ричард графы Эдмунд Тюдорға үйленді және Англияның алғашқы Тюдор монархы Генрих VII-нің анасы болды. Бофорт атауы Францияның Шампаньдегі Монморенси Бофорт иесіне қатысты, бұл Ланкастер әулетінің ежелгі және маңызды иелігі. Бұл атау ең ертерек Ланкастердің 1-ші графы Эдмунд Краучбекпен (Патша Генрих III-нің кіші ұлы) байланысты, оның үшінші ұлы Ланкастердің Джон (12861317) "Сеньор де Бофорт" болды. Бофорт иелігін басқа да мол иеліктермен бірге Ланкастердің 1-ші герцогы Джон Гонт (Патша Эдуард III-нің үшінші аман қалған ұлы) Ланкастердің мұрагері Бланшамен некелескеннен кейін мұра етті. Бофорттар әулеті Сомерсет герцогы Генри Бофорттың заңсыз ұлы, 1-ші Уорстер графы Чарльз Сомерсеттен шыққан заңсыз ұрпақ ретінде өмір сүруін жалғастыруда. Бофорт әулетінің аға өкілі - Генри Сомерсет, Бофорттың 12-ші герцогы, ол Англияның бірінші Плантагенет королі Генри II-нің заңды және заңсыз желісі арқылы тікелей еркек ұрпағы. Алайда Сомерсет тармағының заңды емес болуы оларға Англия тағына дәулет жасауға кедергі жасайды.

English noble family and quasi royal family

The House of Beaufort ('/b//oʊ//f//ər//t/) is an English noble and quasi royal family which originated in the fourteenth century as the legitimated issue of John of Gaunt, 1st Duke of Lancaster by Katherine de Roet. Gaunt and Swynford had four children: John Beaufort, 1st Earl of Somerset (1373–1410); Cardinal Henry Beaufort, (1375–1447), Bishop of Winchester; Thomas Beaufort, 1st Duke of Exeter (1377–1426) and Joan Beaufort, Countess of Westmorland (1379–1440). When Gaunt finally married Swynford as his third wife in 1396, the Beauforts were legitimized by Pope Boniface IX and by royal proclamation of the reigning monarch King Richard II the following year. John of Gaunt’s eldest legitimate son by his first wife Blanche of Lancaster was Henry Bolingbroke, who would eventually take the throne from Richard II as King Henry IV in 1399, the year of Gaunt’s death. Henry would be the first of the House of Lancaster (the main line descending from John of Gaunt) to rule England, and would eventually be succeeded by his son Henry V and grandson Henry VI. The Beauforts, as a junior branch of the House of Lancaster, would play an important role during the Wars of the Roses during the reign of the incompetent Henry VI. The eventual heiress of the Beaufort family was Lady Margaret Beaufort, only daughter of John Beaufort, 1st Duke of Somerset, who married Edmund Tudor, Earl of Richmond and became the mother of King Henry VII, the first Tudor monarch of England. The name Beaufort refers to the estate of Montmorency Beaufort in Champagne, France, an ancient and seemingly important possession of the House of Lancaster. It is earliest associated with Edmund Crouchback, 1st Earl of Lancaster (the younger son of King Henry III) whose third son John of Lancaster (1286–1317) was "Seigneur de Beaufort". The estate of Beaufort was eventually inherited, with other vast possessions, by John of Gaunt, 1st Duke of Lancaster (third surviving son of King Edward III) following his marriage to the heiress Blanche of Lancaster. The House of Beaufort continues to exist in an illegitimate line descended from Charles Somerset, 1st Earl of Worcester, the illegitimate son of Henry Beaufort, 3rd Duke of Somerset. The senior representative of the House of Beaufort is Henry Somerset, 12th Duke of Beaufort, who is thus a direct male line descendant, albeit via a legitimated and an illegitimate line, of King Henry II, the first Plantagenet King of England. However, the illegitimacy of the Somerset branch bars them from claiming the throne of England.

Тарих

Бофорттар әулеті бастаудан-ақ күшті және бай болды, ал 1399 жылы олардың жарты ағасы Генрих IV патша болғаннан кейін, оның 1-ші туысы Ричард II патшаны құлатып, үлкен билікке қол жеткізді. Алайда 1406 жылы Генрих IV Бофорттар заңды болса да, олардың ұрпағы таққа ешқандай дәулет беруге қолданылмайды деп шешті. Джон Бофорт 1397 жылы Сомерсет графтығына ие болды. Оның екінші ұлы Джон 1443 жылы Сомерсет герцогы болды. Екінші ұлы Генрих епископ, лорд-канцлер және кардинал болды; үшінші ұлы Томас Эксетер герцогы болды; ал қызы Джоан екінші әйелі ретінде Вестморлендтің 1-ші графы Ральф Невиллге тұрмысқа шықты. Джоанның көптеген ұрпақтары арасында Йорк герцогтері, Уорвик "Корольдік", Норфолк герцогтері, Букингем герцогтері, Нортумберленд графтары және Генрих VIII-дің соңғы патшайымы Кэтрин Парр бар. Он бесінші ғасырдың соңында Розалар соғысының династиялық күрес басталғанда, Бофорттар Генри VI мен Ланкастер әулеті үшін басты қолдаушылар болды. Генрих VII ағылшын тажына өз атын анасы Маргарет Бофорт арқылы ие болды. Бофорттар Розалар соғысында қатты зардап шекті. Эдмунд Бофорт, Сомерсет герцогының 2-орысы және оның үш үлкен ұлы (3-ші және 4-ші герцогтар және Дорсет графы) өмірден өтті, заңды мұрагер қалдырмады. Алайда еркек желі Чарльз Сомерсет, 1-ші Уорстер графы, Генри Бофорттың заңсыз ұлы, 3-ші Сомерсет герцогы арқылы жалғастырылды, ол "Сомерсет" тегін қабылдады және Бофорттың қаруын қолданды, бірақ балағат үшін зұлым штангамен. Генри Сомерсет, 3-ші Ворчестер маркизі (1629-1700), 1-ші Ворчестер графы Чарльз Сомерсеттен шыққан алтыншы, король Чарльз II-ге монархияны қалпына келтіруге көмектесті, ол оны 1682 жылы Бофорт герцогы етіп тағайындады. Сомерсет герцогы атағы бұдан былай қол жетімді емес, оны 1547 жылы король Эдуард VI өзінің ағасы Эдуард Сеймурға, лорд-протекторға берді, бұл отбасы мен атақ бүгінге дейін сақталған. Осылайша, Бофорт отбасы бүгінде еркек желіде оның заңды емес жалғасы, Сомерсет әулеті арқылы ұсынылған, оның аға өкілі Генри Сомерсет, 12-ші Бофорт герцогы. Сомерсет отбасы ұзақ уақыт бойы Бофорттың қаруын айырмашылықсыз алып келді, Чарльз Сомерсет, 1-ші Ворстер графы қабылдаған зұлым эстафета тоқтатылды.

The Beauforts were a powerful and wealthy family from the start, and rose to greater power after their half brother became King Henry IV in 1399, having deposed his 1st cousin King Richard II. However, in 1406, Henry IV decided that although the Beauforts were legitimate, their line could not be used to make any claim to the throne. John Beaufort had already been created Earl of Somerset in 1397. His second son John became the first Duke of Somerset in 1443. The second son (of John of Gaunt), Henry, became a bishop, Lord Chancellor, and a Cardinal; the third son, Thomas, became Duke of Exeter; and the daughter, Joan, married Ralph Neville, 1st Earl of Westmorland, as his second wife. Joan's many descendants include the Dukes of York, Warwick the "Kingmaker", the Dukes of Norfolk, the Dukes of Buckingham, the Earls of Northumberland, and Catherine Parr, the last queen of Henry VIII. When the dynastic struggle of the Wars of the Roses broke out in the later fifteenth century, the Beauforts were the chief supporters of Henry VI and the House of Lancaster. Henry VII traced his claim to the English crown through his mother, Margaret Beaufort, granddaughter of John Beaufort, 1st Earl of Somerset, and great granddaughter of John of Gaunt. The Beauforts suffered heavily in the Wars of the Roses. Edmund Beaufort, 2nd Duke of Somerset and his three elder sons (the 3rd and 4th Dukes and the Earl of Dorset), all lost their lives, leaving no legitimate male heir. The male line was however continued through Charles Somerset, 1st Earl of Worcester, the illegitimate son of Henry Beaufort, 3rd Duke of Somerset, who adopted the surname "Somerset" and used the arms of Beaufort but with a baton sinister for bastardy. Henry Somerset, 3rd Marquess of Worcester (1629–1700), sixth in descent from Charles Somerset, 1st Earl of Worcester, assisted in the Restoration of the Monarchy to King Charles II, who in 1682 created him Duke of Beaufort. The title Duke of Somerset was no longer available, having been granted in 1547 by King Edward VI to his uncle Edward Seymour, Lord Protector, which family and title survives today. Thus the Beaufort family is today represented in the male line by its illegitimate continuation, the House of Somerset, whose senior representative is Henry Somerset, 12th Duke of Beaufort. The Somerset family has long borne the arms of Beaufort undifferenced, with the baton sinister adopted by Charles Somerset, 1st Earl of Worcester, discontinued.