Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
44-ші жаяу полк - 1741 жылы құрылған британ армиясының жаяу әскер полкі. Чилдерс реформасы кезінде ол 56-шы (Батыс Эссекс) жаяу әскер полкімен біріктіріліп, 1881 жылы Эссекс полкін құрды.
The 44th Regiment of Foot was an infantry regiment in the British Army, raised in 1741. Under the Childers Reforms it amalgamated with the 56th (West Essex) Regiment of Foot to form the Essex Regiment in 1881.
Ерте тарих
Полкті 1741 жылы полковник Джеймс Лонг Джеймс Лонгтің жаяу әскер полкі ретінде құрды. Полк 1745 жылдың қыркүйек айында Якобиттік көтеріліс кезінде Престонпан шайқасында белсенді қызмет атқарды. 1747 жылы 55-ші желілік полк ретінде саналған полк 1751 жылы 44-ші жаяу полк болып қайта аталды. және полк командирі кезінде полковник сэр Питер Халкет қаза тапқан Мононгахела шайқасына қатысты. 1758 жылдың шілдесінде Кариллон шайқасында, 1759 жылдың шілдесінде Форт-Ниагара шайқасында және 1760 жылдың шілдесінен қыркүйекке дейін Монреаль науқанында 1765 жылы үйге оралғанға дейін шайқасты. Полк Солтүстік Америкаға 1775 жылы Бостонға келіп, Американың төңкерістік соғысына қатысқан. Ол 1776 жылдың тамызында Бруклин шайқасында, 1777 жылдың қыркүйегінде Брэндивайн шайқасында және 1777 жылдың қазан айында Германтаун шайқасында, сондай-ақ 1778 жылдың маусым айында Монмут шайқасында әрекет етті. 1780 жылдың мамыр айында полк Канадаға көшіп, 1786 жылдың қыркүйегінде үйіне оралды. 1782 жылы британдық жаяу әскер полктерінің көпшілігі округтік атаулар алды, ал полк 44-ші (Шығыс Эссекс) жаяу әскер полкіне айналды. Англияға оралғаннан кейін, ол 1800 жылы Мысырға экспедицияға қатысып, 1801 жылдың наурыз айында Александрия шайқасында және 1801 жылдың мамыр айында Каир қоршауында шайқасты. 1803 жылы полк екі батальонға көбейтілді. 1814 жылдың тамызында Бладенсбург шайқасында, 1814 жылдың қыркүйегінде Норт-Пойнт шайқасында және 1815 жылдың қаңтарында Нью-Орлеанс шайқасында күресті. Осы арада, 2-ші батальон 1810 жылдың қыркүйегінде Португалияға келіп, 1811 жылдың сәуірінде Сабугаль шайқасына, 1811 жылдың мамырында Фуэнтес-де-Оноро шайқасына және 1812 жылдың қаңтар айында Сьюдад-Родриго қоршауына қатысты. Батальон 1812 жылдың наурыз айында Бадахоз қоршауында шайқасты. 1812 жылдың шілдесінде Саламанка шайқасында 2-ші батальонның лейтенанты Уильям Пирс француздық 62-ші полктің француз императорлық бүркітін тұтқынға алды. Батальон 1812 жылдың қыркүйегінде Бургосты қоршауға алуға қатысып, 1813 жылдың маусым айында үйіне оралды. Сол жылы батальон Голландияға аттанды және 1815 жылы маусымда Квар-Брас шайқасында және Ватерлоо шайқасында күресті.
The regiment was raised by Colonel James Long as James Long's Regiment of Foot in 1741. The regiment saw active service at the Battle of Prestonpans in September 1745 during the Jacobite rising. Ranked as the 55th Regiment of the Line in 1747, the regiment was renamed the 44th Regiment of Foot in 1751. and took part in the Battle of the Monongahela where Colonel Sir Peter Halkett was killed while commanding the regiment. The regiment went on to fight at the Battle of Carillon in July 1758, the Battle of Fort Niagara in July 1759 and finally the Montreal Campaign in July to September 1760 before returning home in 1765. The regiment returned to North America landing in Boston in 1775 for service in the American Revolutionary War. It saw action at the Battle of Brooklyn in August 1776, the Battle of Brandywine in September 1777 and the Battle of Germantown in October 1777 as well as the Battle of Monmouth in June 1778. In May 1780 the regiment moved to Canada returning home in September 1786. In 1782, most British regiments of foot were given county designations, and the regiment became the 44th (the East Essex) Regiment of Foot. After returning to England, it took part in the expedition to Egypt in 1800 and fought at the Battle of Alexandria in March 1801 the siege of Cairo in May 1801 It returned home at the end of the year. The regiment was increased in strength to two battalions in 1803. and saw action at the Battle of Bladensburg in August 1814, the Battle of North Point in September 1814 and the Battle of New Orleans in January 1815. Meanwhile, the 2nd battalion landed in Portugal in September 1810 and took part in the Battle of Sabugal in April 1811, the Battle of Fuentes de Oñoro in May 1811 and the siege of Ciudad Rodrigo in January 1812. The battalion went on to fight at the siege of Badajoz in March 1812. At the Battle of Salamanca in July 1812 Lieutenant William Pearce of the 2nd battalion captured the French Imperial Eagle of the French 62nd Regiment. The battalion also took part in the siege of Burgos in September 1812 and then returned home in June 1813. The battalion embarked for Holland later in the year and saw action at the Battle of Quatre Bras and the Battle of Waterloo in June 1815.
Бірінші ағылшын-бірман соғысы
1822 жылы полк Үндістанға аттанды және 1825 жылдың басында Бірінші ағылшын-бұрма соғысына қатысу үшін Бирмаға жіберілді. Ол Иравади өзенінен Ава патшалығына дейін өрлеп, кейін подполковник Джон Шелтонның қолбасшылығымен 1825 жылы наурыз айында Аракан қаласын басып алған әскердің бір бөлігі болды. Көптеген құрбандықтарға ұшырағаннан кейін полк кері қайтарылып, 1826 жылы Үндістанға оралды.
The regiment embarked for India in 1822 and was deployed to Burma for service in the First Anglo Burmese War in early 1825. It formed part of an army which advanced up the River Irrawaddy to the Kingdom of Ava and then, under the command of Lieutenant Colonel John Shelton, captured the city of Arakan in March 1825. After suffering many casualties from fever the regiment was withdrawn and returned to India in 1826.
Бірінші ағылшын-ауған соғысы
Полк 1840 жылы Бірінші ағылшын-афған соғысы кезінде Кабулға жіберілді және 1842 жылдың қаңтар айында шегіну кезінде алдыңғы қарауылдың бір бөлігі болды. Бұл оқиға 19-ғасырдағы ең ауыр британдық әскери апаттардың бірі ретінде қарастырылып, армияның жеңімсіздігі туралы аңызды бұзу арқылы 1857 жылғы Үндістан көтерілісіне ықпал етті. Полк қалың қар астында үздіксіз ұрысқа түсіп, ауыр зардап шекті, олардың ішінде 10 қаңтарда қаза тапқан капитан Томас Лейтон болды. 12-ші күні кешке ат үстіндегі шағын топ Жалалабадтағы британдық гарнизонға жетуге тырысты, бірақ тек хирург Уильям Брайдон ғана мұны жүзеге асырып, келесі күні түстен кейін келді. Бұл жағдайдан кейін 20 офицер мен 45 офицер Гилджилермен Гандмаак ауылының сыртындағы төбеде қоршалған. Олар берілу ұсынысынан бас тартты және қашып кетті. Тек бірнеше жарақат алған сарбаздар және полк түстерін белінен байлап алған капитан Томас Саутер аман қалды. Шабуылшылар бұл оның жоғары офицер екенін білдірді деп ойлады. 1970 жылдары шайқаста болған қару-жарақ пен құрал-жабдықтардың іздері көрінді, ал 2010 жылға дейін өлгендердің сүйектері әлі де төбе беткейін жауып тұрды.
The regiment was posted to Kabul in 1840 during the First Anglo Afghan War and was part of the advance guard during the January 1842 retreat. Viewed as one of the worst British military disasters of the 19th century, by breaking the myth of the army's invincibility it also allegedly facilitated the 1857 Indian Rebellion. The regiment was engaged in a continuous running battle in thick snow, suffering heavy casualties, among them Captain Thomas Leighton, killed on 10 January and commemorated in All Saints' Church, Northallerton. On the evening of the 12th, a small group on horseback broke out in an attempt to reach the British garrison at Jalalabad but only Surgeon William Brydon managed to do so, arriving late on the afternoon of the next day. This left an estimated 20 officers and 45 other ranks surrounded by the Ghilji on a hill outside the village of Gandamak; they refused an offer to surrender and were over run. The only survivors were a few wounded privates and Captain Thomas Souter, who had wrapped the regimental colours around his waist; the attackers assumed this meant he was a high ranking officer. Traces of weapons and equipment from the battle could be seen in the 1970s and as late as 2010, the bones of the dead still covered the hillside.
Қырым соғысы
44-ші пехота 1854 жылы жаз айында Қрым соғысына қатысу үшін Варнаға келіп қонды. Ол генерал сэр Ричард Англияның 3-ші дивизиясында қызмет етті және 1854 жылдың қыркүйегінде Алма шайқасында, 1854 жылдың қарашасында Инкерман шайқасында және 1854 жылдың қысында Севастополь қоршауында әрекет етті. Севастопольде ол зиратты басып алуға қатысқан.
The 44th Foot was reconstituted and landed at Varna in summer 1854 for service in the Crimean War. It served under General Sir Richard England in the 3rd Division and saw action at the Battle of the Alma in September 1854, the Battle of Inkerman in November 1854 and the siege of Sevastopol in winter 1854. At Sevastopol it took part in the capture of the cemetery.
Екінші опиум соғысы
1860 жылы екінші опиум соғысына қатысу үшін Қытайға аттанды. Ол 1860 жылы 21 тамызда генерал сэр Джеймс Хоуп Гранттың қолбасшылығындағы англо-француздық күштердің бөлігі ретінде Таку форттарын басып алды. Полк Солтүстік Таку бекіністеріне шабуыл жасауда алдыңғы қатарда болды. Шабуылдаушы күш қытайлық мылтықтардың ауыр шабуылы астында бірнеше арықтар мен бамбук бағаналы қамалдарды кесіп өтіп, басты қақпадан кіруге тырысты. Бұл әрекеті сәтсіз аяқталғанда шабуыл жасағы қабырғаға көтеріліп, қамалға кірді. Фортқа кірген алғашқы британдық офицер лейтенант Роберт Монтресор Роджерс болды, ол өзінің айқын батылдығы үшін Виктория крестімен марапатталды. Оған жақын жерде Жон Макдугалл ерікті әскери қызметкер де ие болды. 1861 жылы қазанда полководец Қытайдан шығып, Үндістанға оралды.
The regiment embarked for China in 1860 for service in the Second Opium War. It took in the capture of the Taku Forts on 21 August 1860 as part of the Anglo French forces under command of General Sir James Hope Grant. The regiment was in the vanguard of the assault on the North Taku entrenchments. The attacking force crossed a series of ditches and bamboo stake palisades under heavy Chinese musketry, and tried to force entrance by the main gate. When this effort was unsuccessful, an assault party climbed the wall to an embrasure and forced entry to the fort. The first British officer to enter the fort was Lieutenant Robert Montresor Rogers who was awarded the Victoria Cross for his conspicuous bravery. He was closely followed by Private John McDougall who was also awarded the VC. The regiment left China in October 1861 and returned to India.
Құрастыру
1870-ші жылдардағы Кардуэлл реформасының бір бөлігі ретінде, онда бір батальондық полктер бірігіп, Біріккен Корольдіктегі бір депо мен рекрутингтік округті бөлісті, 44-ші 56-шы (Батыс Эссекс) жаяу әскер полкімен байланысты және No. 44-ші, Брентвуд маңындағы Уорли казармасында. 1881 жылы 1 шілдеде Чилдерс реформасы күшіне енді және полк 56-шы (Батыс Эссекс) жаяу полкімен бірігіп, Эссекс полкін құрды. Бұл полк 1966 жылы қорғаныс ақ қағазы шығарылғаннан кейін аз ғана жылдар бойы өмір сүрді және британдық армияның одан да көп ауысуына әкелді, нәтижесінде 1-ші Шығыс Англия полкі, 2-ші Шығыс Англия полкі, 3-ші Шығыс Англия полкі және Корольдік Лестершир полкі біріктірілді. Корольдік Англия полкі әлі күнге дейін бар және үш батальоннан тұрады, екеуі тұрақты және бір резерв. 44-ші жаяу полкінің мұрасы осы күнге дейін сақталып келеді, өйткені 3-ші Шығыс Англия полкі Корольдік Англия полкінің 3-ші батальонына айналды.
As part of the Cardwell Reforms of the 1870s, where single battalion regiments were linked together to share a single depot and recruiting district in the United Kingdom, the 44th was linked with the 56th (West Essex) Regiment of Foot, and assigned to district no. 44 at Warley Barracks near Brentwood. On 1 July 1881 the Childers Reforms came into effect and the regiment amalgamated with the 56th (West Essex) Regiment of Foot to form the Essex Regiment. This regiment existed for only a small number of years as the 1966 Defence White Paper was released and saw the British Army undergo even more transitions, resulting in the 1st East Anglian Regiment, 2nd East Anglian Regiment, 3rd East Anglian Regiment and The Royal Leicestershire Regiment being merged to create one larger regiment the Royal Anglian Regiment. The Royal Anglian Regiment still exists now and is composed of three battalions two regular and one reserve. The legacy of the 44th Regiment of Foot is upheld to this day as the 3rd East Anglian Regiment became the 3rd Battalion of the Royal Anglian Regiment.
Көркем шығармаларда
Бернард Корнуэллдің "Шарптың бүркіті" романындағы Талавера шайқасында ойдан шығарылған Оңтүстік Эссекс полкі француз императорлық бүркітін тұтқындауы 44-ші полк әрекетіне негізделген. Корнуэллдің тарихи постскриптісінде мойындалған негізгі тарихи айырмашылық - шайқаста ешқандай бүркіт тұтқындалмаған.
The capture of a French Imperial Eagle by the fictional South Essex Regiment at the Battle of Talavera in Bernard Cornwell's novel Sharpe's Eagle is based upon the action by the 44th Regiment. The primary historical difference, as admitted in Cornwell's historical postscript, is that no Eagle was captured during the battle.
44-ші жаяу әскер полкі (1751)
17511755: Полковник Сэр Питер Халкет, 2-ші барон 17551756: Полковник Роберт Эллисон 17561781: Генерал Джеймс Аберкромби 17811809: Генерал Чарльз Рейнсфорд
1751–1755: Col. Sir Peter Halkett, 2nd Baronet
1755–1756: Col. Robert Ellison
1756–1781: Gen. James Abercromby
1781–1809: Gen. Charles Rainsford
44-ші (Шығыс Эссекс) полкі (1782)
1809-1814: Генерал сэр Томас Тридж, КБ 1814-1820: Генерал Джон Говард, Саффолктің 15-ші графы 1820-1843: Генерал Гор Браун 1843-1855: Генерал Хон. Сэр Патрик Стюарт, 1855 - 1858 жж. генерал-майор: генерал-лейтенант Сэр Фредерик Эшворт 1858 - 1881 жж. генерал-майор Сэр Томас Рид, генерал-майор
1809–1814: Gen. Sir Thomas Trigge, KB
1814–1820: Gen. John Howard, 15th Earl of Suffolk
1820–1843: Gen. Gore Browne
1843–1855: Gen. Hon. Sir Patrick Stuart, GCMG
1855–1858: Lt Gen. Sir Frederick Ashworth
1858–1881: Gen. Sir Thomas Reed, GCB