Кіріспе

44-ші жаяу полк - 1741 жылы құрылған британ армиясының жаяу әскер полкі. Чилдерс реформасы кезінде ол 56-шы (Батыс Эссекс) жаяу әскер полкімен біріктіріліп, 1881 жылы Эссекс полкін құрды.

Ерте тарих

Полкті 1741 жылы полковник Джеймс Лонг Джеймс Лонгтің жаяу әскер полкі ретінде құрды. Полк 1745 жылдың қыркүйек айында Якобиттік көтеріліс кезінде Престонпан шайқасында белсенді қызмет атқарды. 1747 жылы 55-ші желілік полк ретінде саналған полк 1751 жылы 44-ші жаяу полк болып қайта аталды. және полк командирі кезінде полковник сэр Питер Халкет қаза тапқан Мононгахела шайқасына қатысты. 1758 жылдың шілдесінде Кариллон шайқасында, 1759 жылдың шілдесінде Форт-Ниагара шайқасында және 1760 жылдың шілдесінен қыркүйекке дейін Монреаль науқанында 1765 жылы үйге оралғанға дейін шайқасты. Полк Солтүстік Америкаға 1775 жылы Бостонға келіп, Американың төңкерістік соғысына қатысқан. Ол 1776 жылдың тамызында Бруклин шайқасында, 1777 жылдың қыркүйегінде Брэндивайн шайқасында және 1777 жылдың қазан айында Германтаун шайқасында, сондай-ақ 1778 жылдың маусым айында Монмут шайқасында әрекет етті. 1780 жылдың мамыр айында полк Канадаға көшіп, 1786 жылдың қыркүйегінде үйіне оралды. 1782 жылы британдық жаяу әскер полктерінің көпшілігі округтік атаулар алды, ал полк 44-ші (Шығыс Эссекс) жаяу әскер полкіне айналды. Англияға оралғаннан кейін, ол 1800 жылы Мысырға экспедицияға қатысып, 1801 жылдың наурыз айында Александрия шайқасында және 1801 жылдың мамыр айында Каир қоршауында шайқасты. 1803 жылы полк екі батальонға көбейтілді. 1814 жылдың тамызында Бладенсбург шайқасында, 1814 жылдың қыркүйегінде Норт-Пойнт шайқасында және 1815 жылдың қаңтарында Нью-Орлеанс шайқасында күресті. Осы арада, 2-ші батальон 1810 жылдың қыркүйегінде Португалияға келіп, 1811 жылдың сәуірінде Сабугаль шайқасына, 1811 жылдың мамырында Фуэнтес-де-Оноро шайқасына және 1812 жылдың қаңтар айында Сьюдад-Родриго қоршауына қатысты. Батальон 1812 жылдың наурыз айында Бадахоз қоршауында шайқасты. 1812 жылдың шілдесінде Саламанка шайқасында 2-ші батальонның лейтенанты Уильям Пирс француздық 62-ші полктің француз императорлық бүркітін тұтқынға алды. Батальон 1812 жылдың қыркүйегінде Бургосты қоршауға алуға қатысып, 1813 жылдың маусым айында үйіне оралды. Сол жылы батальон Голландияға аттанды және 1815 жылы маусымда Квар-Брас шайқасында және Ватерлоо шайқасында күресті.

Бірінші ағылшын-бірман соғысы

1822 жылы полк Үндістанға аттанды және 1825 жылдың басында Бірінші ағылшын-бұрма соғысына қатысу үшін Бирмаға жіберілді. Ол Иравади өзенінен Ава патшалығына дейін өрлеп, кейін подполковник Джон Шелтонның қолбасшылығымен 1825 жылы наурыз айында Аракан қаласын басып алған әскердің бір бөлігі болды. Көптеген құрбандықтарға ұшырағаннан кейін полк кері қайтарылып, 1826 жылы Үндістанға оралды.

Бірінші ағылшын-ауған соғысы

Полк 1840 жылы Бірінші ағылшын-афған соғысы кезінде Кабулға жіберілді және 1842 жылдың қаңтар айында шегіну кезінде алдыңғы қарауылдың бір бөлігі болды. Бұл оқиға 19-ғасырдағы ең ауыр британдық әскери апаттардың бірі ретінде қарастырылып, армияның жеңімсіздігі туралы аңызды бұзу арқылы 1857 жылғы Үндістан көтерілісіне ықпал етті. Полк қалың қар астында үздіксіз ұрысқа түсіп, ауыр зардап шекті, олардың ішінде 10 қаңтарда қаза тапқан капитан Томас Лейтон болды. 12-ші күні кешке ат үстіндегі шағын топ Жалалабадтағы британдық гарнизонға жетуге тырысты, бірақ тек хирург Уильям Брайдон ғана мұны жүзеге асырып, келесі күні түстен кейін келді. Бұл жағдайдан кейін 20 офицер мен 45 офицер Гилджилермен Гандмаак ауылының сыртындағы төбеде қоршалған. Олар берілу ұсынысынан бас тартты және қашып кетті. Тек бірнеше жарақат алған сарбаздар және полк түстерін белінен байлап алған капитан Томас Саутер аман қалды. Шабуылшылар бұл оның жоғары офицер екенін білдірді деп ойлады. 1970 жылдары шайқаста болған қару-жарақ пен құрал-жабдықтардың іздері көрінді, ал 2010 жылға дейін өлгендердің сүйектері әлі де төбе беткейін жауып тұрды.

Қырым соғысы

44-ші пехота 1854 жылы жаз айында Қрым соғысына қатысу үшін Варнаға келіп қонды. Ол генерал сэр Ричард Англияның 3-ші дивизиясында қызмет етті және 1854 жылдың қыркүйегінде Алма шайқасында, 1854 жылдың қарашасында Инкерман шайқасында және 1854 жылдың қысында Севастополь қоршауында әрекет етті. Севастопольде ол зиратты басып алуға қатысқан.

Екінші опиум соғысы

1860 жылы екінші опиум соғысына қатысу үшін Қытайға аттанды. Ол 1860 жылы 21 тамызда генерал сэр Джеймс Хоуп Гранттың қолбасшылығындағы англо-француздық күштердің бөлігі ретінде Таку форттарын басып алды. Полк Солтүстік Таку бекіністеріне шабуыл жасауда алдыңғы қатарда болды. Шабуылдаушы күш қытайлық мылтықтардың ауыр шабуылы астында бірнеше арықтар мен бамбук бағаналы қамалдарды кесіп өтіп, басты қақпадан кіруге тырысты. Бұл әрекеті сәтсіз аяқталғанда шабуыл жасағы қабырғаға көтеріліп, қамалға кірді. Фортқа кірген алғашқы британдық офицер лейтенант Роберт Монтресор Роджерс болды, ол өзінің айқын батылдығы үшін Виктория крестімен марапатталды. Оған жақын жерде Жон Макдугалл ерікті әскери қызметкер де ие болды. 1861 жылы қазанда полководец Қытайдан шығып, Үндістанға оралды.

Құрастыру

1870-ші жылдардағы Кардуэлл реформасының бір бөлігі ретінде, онда бір батальондық полктер бірігіп, Біріккен Корольдіктегі бір депо мен рекрутингтік округті бөлісті, 44-ші 56-шы (Батыс Эссекс) жаяу әскер полкімен байланысты және No. 44-ші, Брентвуд маңындағы Уорли казармасында. 1881 жылы 1 шілдеде Чилдерс реформасы күшіне енді және полк 56-шы (Батыс Эссекс) жаяу полкімен бірігіп, Эссекс полкін құрды. Бұл полк 1966 жылы қорғаныс ақ қағазы шығарылғаннан кейін аз ғана жылдар бойы өмір сүрді және британдық армияның одан да көп ауысуына әкелді, нәтижесінде 1-ші Шығыс Англия полкі, 2-ші Шығыс Англия полкі, 3-ші Шығыс Англия полкі және Корольдік Лестершир полкі біріктірілді. Корольдік Англия полкі әлі күнге дейін бар және үш батальоннан тұрады, екеуі тұрақты және бір резерв. 44-ші жаяу полкінің мұрасы осы күнге дейін сақталып келеді, өйткені 3-ші Шығыс Англия полкі Корольдік Англия полкінің 3-ші батальонына айналды.

Көркем шығармаларда

Бернард Корнуэллдің "Шарптың бүркіті" романындағы Талавера шайқасында ойдан шығарылған Оңтүстік Эссекс полкі француз императорлық бүркітін тұтқындауы 44-ші полк әрекетіне негізделген. Корнуэллдің тарихи постскриптісінде мойындалған негізгі тарихи айырмашылық - шайқаста ешқандай бүркіт тұтқындалмаған.

44-ші жаяу әскер полкі (1751)

17511755: Полковник Сэр Питер Халкет, 2-ші барон 17551756: Полковник Роберт Эллисон 17561781: Генерал Джеймс Аберкромби 17811809: Генерал Чарльз Рейнсфорд

44-ші (Шығыс Эссекс) полкі (1782)

1809-1814: Генерал сэр Томас Тридж, КБ 1814-1820: Генерал Джон Говард, Саффолктің 15-ші графы 1820-1843: Генерал Гор Браун 1843-1855: Генерал Хон. Сэр Патрик Стюарт, 1855 - 1858 жж. генерал-майор: генерал-лейтенант Сэр Фредерик Эшворт 1858 - 1881 жж. генерал-майор Сэр Томас Рид, генерал-майор