Кіріспе

I дәрежелі мұражайлы үй Тейнибридж, Ұлыбритания Лускомб замогы - Англияның Девон графтығындағы Даулиш курорты маңында орналасқан ауыл үйі. 1797 жылы Лускомбедегі жерді сатып алғаннан кейін Чарльз Хоэр қазіргі үйді қиратып, сәулетшілер Джон Нэш пен Хамфри Рептонға жаңа үй мен бақтарды жобалауды тапсырды. Нэш пен Рептон Портленд тасынан жасалған асимметриялық дизайндағы ғимаратты ойлап тапты, онда кескіндемелі сарай сезімін тудыру үшін қамалдар, мұнаралар мен шыңдар бар. Нэштің үйге арналған жобаларына үш қабатты сегізбұрышты мұнара, одан екі қанаты және порт-кошердің үстіндегі екінші шаршы мұнара кірді. Қонақ бөлмесі мұнараның төменгі қабатында орналасқан, оның үстінде қонақ бөлмесі бар. Асхананың көрінісі аңғарға қарай, ал асимметриялық бөлмелер панорамалық көрініске мүмкіндік береді. Бақтарға жеңіл кіру үшін қызметшілердің бөлмелері бөлек қанатқа көшірілді, бірақ олар аз көрініс тапты. Шатыр шамамен 1862 жылы қосылды, ал үйдің лоджиясы консерваторияға айналдырылды. Ауданы Рептон жобалап, Джон Вейч орналастырды. Олар , сарайлар, ресми және бейресми және басқа да ойын-сауық алаңдары, ал қалғандары саябақтар мен орманды жерлерді қамтиды. Негізгі бақшаға америкалық бақша деп аталатын көлдер мен сәндік бұталар кіреді. Үй І дәрежелі мұражай болып саналады, ал оның бақтары да І дәрежелі болып, тарихи саябақтар мен бақтардың ұлттық тізілімінде тіркелген. Бұл жерді оңтүстік-батысқа қарай 16 шақырым жердегі Девондағы Раттери еншісіндегі Лускомбеден, 16 ғасырдан бастап 1810 жылға дейін Лускомбе отбасының резиденциясынан ажырату керек.

Тарих

Лускомб иесін сатып алу процесін 1788 жылы Чарльз Хоар бастады, ол әйгілі банкир, оның қарындасы Генриетта, Эксетер маңындағы Киллертонның 9-шы баронеті (1752 - 1794) сэр Томас Дайк Аклендтің жесірі болды. 19 ғасырдағы үй, Стоунлендс, де егістіктің бір бөлігі болды, сондықтан Рептон оны саябақтан көруге болатындығын қамтамасыз етті. Стоунлендс енді мүлкінің бір бөлігін құрамайды, бірақ әлі де парк пен орманнан көрінеді. Бұл жерлер әлі күнге дейін мерекелер, Даулиш гүл шоуы, сондай-ақ жұртшылыққа бақтарды ашу сияқты іс-шаралар үшін тұрақты түрде ашылып отырды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Лускомб қамалы эвакуация пункті ретінде пайдаланылды. Эвакуацияланғандарға ер балаларды даярлайтын мектеп, оның оқушылары жас Уильям Франклинді және Барнардоның қайырымдылық ұйымының қамқорлығында болған қыздарды қамтиды. Үйдің таңдалған орны ғимараттың үлкендігіне байланысты, егер ол аз қашықтықта жылжытылып, террасаларға салынған болса, ол мүмкін емес еді. Ғимаратқа Лускомб төбесіндегі бір нүктеден, үйінді тас қабырғалармен шектелген қақпа арқылы кіруге болады. Кіреберісінде готикалық оюлы тастан салынған 19-ғасырлық бір қабатты ложа бар. Сол жерден бір жол Луском қамалының солтүстік жағына дейін барады, онда айқас тікенектермен қоршалған көлік ауласы бар. Жақын жердегі қызмет жолының бойында 19-ғасырдағы готикалық тас үй орналасқан. Паркка оңтүстік-шығыстан, 19-ғасырдағы тағы екі ложадан өтіп, кіруге болады. Үйдің алғашқы суреттерінде Рептон Хоарға екі эскиз ұсынды; бірі - стандартты үй, екіншісі - пейзажға енетін табиғи дизайн. Соңғысы таңдалды және үйдің соңғы дизайны Даунтон замогына негізделді, бірақ үйдің айналасындағы панорамалық көріністерді сезіну үшін асимметриялық жоспармен. Бұл Нэштің готика стилімен салынған қамал жобалаудағы алғашқы әрекеті болды, кейіннен ол сол стильде тағы бірнеше үйді жасады. Ғимарат Портленд таспен салынған, негізінен екі қабаттан тұрады, бірақ екі қанаттың арасында сегіз бұрышты үш қабатты мұнарасы бар, сондай-ақ солтүстікке қарай порт кошердің үстінде шаршы мұнарасы бар. Қабырғалары қамалданған парапеттер, мұнаралар мен шыңдар бар, бұл ғимаратқа готика стилідегі қамал сезімін береді. әртүрлі пішіндері мен биіктіктері бар. Бұл ғимаратқа тарихи қамалдарды еске түсіретін, бірақ үйдің жайлы интерьері бар қамал стилін беру еді. Порт-кошерден кіргенде оң жақта баспалдақпен дөңгелек зал бар. Залдың сол жағында тамақ бөлмесі орналасқан, оның соңында терезелер орналасқан, олар саябаққа көзқарас береді. Салонның алдында, төрт жағында кітап шкафтары бар сегізбұрышты бөлме және Джон Флэксман жасаған ақ мәрмәрден жасалған түтіндік бар. Қонақ бөлмесінің терезелері теңізге қарай көрініс береді, терезелердің жоғарғы бөліктері боялған шыныдан тұрады. Шатырдың қосылуына дейін баспалдақ залында орган мен боялған шыны терезе бар еді. Жергі қабаттың барлық жерінде Лутербург, Томас Лоуренс, Алессандро Аллори және Генри Томсон сияқты суретшілер суреттері бар. Сонымен қатар, бірінші қабатта қызметшілер бөлмелері мен кеңістіктері, екінші қабаттағы солтүстік бөлмеде кітапхана, сегізбұрышты қонақ бөлмесінің үстінде қонақ бөлмесі болды. Рептонның айтуынша, жобалау бақша көрінетін және тікелей қол жетімді болатын жерүсті қабаттағы бөлмелерге мүмкіндік беруі керек, яғни қызметшілердің бөлмелері өз қанатында орналасуы керек, бірақ иерархияны сақтау үшін көрнекті емес.

Шатыр

Үй алғаш салынған кезде Рептон оңтүстік-батыс бұрышына бұталар қосты, үйдің батысындағы қораларды жасыру үшін. 1862 жылы Джордж Гилберт Скотт жобалаған Сент-Альбан шіркеуі осы ғимараттардың орнына тұрды. Оның құны шамамен 5000 фунт стерлинг болды. Шәулет - бір қабатты қосымша, оюлы құмтастан салынған, шатыр шатыры бар. Оның солтүстік-шығыс бетінде апсида орналасқан, ал қабырғалары бекіністі. Нешпен бірнеше жыл бойы серіктестік қарым-қатынаста болған Хамфри Рептонның жобаларына. Нэш готика үйлерін салуға көңіл бөлсе, Рептон оларды суреткерлік қозғалысқа арналған пейзаждарға орналастыратын. Бақтар үйді солтүстік-шығыс, шығыс және оңтүстік жақта қоршап тұрады және ресми және бейресми бақтарды, сондай-ақ ләззат алаңдарын қамтиды. Жақын маңдағы Үй фермасында ас үй бақшасы бар, бірақ ол 1998 жылға дейін пайдаланылмай қалды.

Американдық бақ

Америка бақшасы 1812 және 1814 жылдар аралығында, ал басқа бақтар келесі ғасырда құрылды және үйдің негізгі ләззат алаңы ретінде жобаланды. Екі жағынан солтүстікке және оңтүстікке қарай қамалмен қоршалған. Америка бағында үйдің алдында тұрған емендер, сондай-ақ 1890 жылдан бастап сәндік бұталар мен рододендрондар бар. Үйдің солтүстік-шығысында 1900 жылға жуық уақытқа жататын тоған бар. Американ бағбатының батыс шетінде 1799 жылы саябақтың жанында салынған, бірақ 1830 жылы көшірілген сабан шатыры бар дөңгелек тас жазғы үй бар. Бастапқы жобаға солтүстік-шығыс қабырғаның бойындағы консерватория кірді, бірақ ол 1800-жылдардың ортасында алынып тасталды. 1998 жылы Америка бағында 19 ғасырдағы бұталар мен ескі ағаштар бар.

Басқа да салт бақшалар

Үйдің шығысында, оңтүстігінде және батысында 19 ғасырдың аяғында қалыптасқан және бастапқы ләззат алаңдарын алмастырған ресми бақтар бар. Ғимараттың шығысында кең газон бар, мұнда теңізге қарай көзқарас бар, оның соңында тас ха-ха бар. Ғимараттың шығыс жағында үйдің жанында солтүстікке қарай жатқан беткейдегі шөпті террасаларға алып баратын қиыршық тастан жасалған жол бар. Жаяу жүргіншіден үйдің жылыжайдан өтіп, шіркеудің маңында орнатылған қиыршық тас аймаққа баратын тармақ бар. Шашқалы аймақтан кейін батыс формальды бақтар арқылы, соның ішінде рододендрондар мен үш дөңгелек шашқалы аймақтар сериясы арқылы жүру керек. Орталық шагылдық аймақта таспен қапталған тоған бар. Ортаңғы қиыршық тас аумақтың жанында қазіргі кезде шөптесін өсімдіктермен өсірілген тарихи роза бағына баратын баспалдақтар бар. Ресми бақтың солтүстігінде 20-ғасырда салынған, солтүстік-батыс бұрышында отыратын үңгір бар, тастан және судан жасалған бақ бар. Су бақшасынан үйге қарай ағаштан жасалған жол бар, ол бастапқыда перголамен бірге, қазір жоқ.

Парк пен орман

Үйдің шығысында "Парк" деп аталатын саябақ, ал батысында "Артқы газон" деп аталатын аймақ бар. Оңтүстік-батысында, "Ой фермасы" маңындағы шалғынды жер, ал оңтүстік-шығысында "Черч Парк" деп аталатын саябақ бар. Парк орманды алқаппен қоршалған, аңғар бойымен Даулишке қарай еңкейген және жайылым үшін қолданылады. Чирк паркінде 19-ғасырдағы экзотикалық ағаштар, сондай-ақ сол кезеңдегі әшекейлі тоған мен шарлауық бар. ХХ ғасырда жақын маңдағы орманды алқаптар құрғақ жерлер үшін ағаштан кесілді. Аумақ аумағында екі сәндік ағаш бар, олар Summercombe Wood және Luscombe Wood. Лускомб Вуд үйдің оңтүстігіндегі аумақты қамтиды, оның орталығы арқылы Террас деп аталатын жеке жол өтеді. Ағаш негізінен жапырақты ағаштардан тұрады, олардың араларында лавр ағаштары бар. Сонымен қатар, орманның шығысында 18 ғасырдағы қарағай плантациясы бар. Орманның солтүстік-батыс шекарасы Халдон-Лейн, ал жолдың екінші жағы Саммеркомб-Вуд. Саммеркомб 20-ғасырдың соңғы жартысында қайта отырғызылды, бірақ 19-ғасырдың түпнұсқасы аңғар арқылы өзенді бойлай, көлденеңнен тас көпірден жақын маңдағы орманды екі аймаққа дейін. Саммеркомб Вудтың батыс жағында Хальдон ложасы деп аталатын 19 ғасырдағы ложа бар.