Кіріспе
Итальяндық-американдық ғалым, мұғалім және феминист белсенді Сильвия Федеричи (1942 жылы туған) - Нью-Йоркте тұратын ғалым, мұғалім және феминист белсенді. Ол Нью-Йорк штатындағы Хофстра университетінің профессоры және оқытушы. Сондай-ақ, 1984-1986 жылдары Нигериядағы Порт-Харкорт университетінде сабақ берді (Federici, 2014, "Калибан және сиқыршы" басылымының қайта қаралған нұсқасы, 9-бет). 1972 жылы Мариароза Далла Коста және Сельма Джеймспен бірге ол Халықаралық феминисттік ұжымның негізін қалады, бұл үй шаруасына жалақы төлеу науқанын бастаған ұйым. 1990 жылы Федеричи Африкадағы академиялық еркіндік комитеті (CAFA) құрылды және Оусейна Алидумен бірге он жылдан астам уақыт бойы CAFA бюллетенінің редакторы болды. Ол сонымен қатар Африка ғалымдарының академиялық қауымдастығының (ACAS) мүшесі болды және Африка құрлығы мен АҚШ-тағы студенттердің күресіне қолдау білдірген дауыстардың бірі болды. 1995 жылы М. Абу Джамалдың босатылуын талап ету науқаны барысында ол радикалдық философиялық қауымдастықтың (РФА) өлім жазасына қарсы жобасын құрды. Бұл ұйым білім берушілерге оны жоюға бағытталған қозғаушы күш болуға көмектесуді көздеді. 1979 жылдан 2003 жылға дейін ол Midnight Notes Collective мүшесі болды. Федеричи бірнеше онжылдықтар бойы әлемнің әртүрлі феминисттік ұйымдарымен, мысалы Нигериядағы әйелдер (WIN), Аргентиналық феминисттік ұйым Ni Una Menos және Нью-Йорктегі зорлық-зомбылық туралы феминисттік зерттеулер сияқты түрлі жобаларда жұмыс істейді. Соңғы бес жыл ішінде ол Испаниядағы феминисттік ұжымдармен бірге қазіргі заманның алғашқы кезеңінде Еуропада сиқыршы ретінде қудаланған әйелдердің тарихын қайта құру және әлемде болып жатқан қазіргі заманғы сиқыршылар аңшылықтары туралы хабардарлық арттыру үшін жоба ұйымдастырды. Федеричи марксистік феминисттік теория, әйелдер тарихы, саяси философия, жалпыға ортақ тарих және теориясы бойынша жетекші феминисттік теоретиктердің бірі болып саналады. Оның ең танымал кітабы "Калибан және сиқыршы" 20-дан астам шет тілдеріне аударылып, АҚШ-та және басқа көптеген елдерде курстарда оқытылады. Көбінесе Маркстың "алғашқы жинақталу" туралы есебіне қарсылық ретінде сипатталған Калибан капитализм тарихын қайта құруда, әйелдерді капиталистік бағындыру, құл саудасы және Американы отарлау арасындағы сабақтастықты атап көрсетеді. Бұл капитализмнің әйелдер орталығындағы алғашқы тарихы деп сипатталған. Федеричидің "Калибан" атты еңбегі оның марксистік және феминисттік теориялық канонның мүшесі ретінде беделін нығайтты.
Silvia Federici (born 1942) is a scholar, teacher, and feminist activist based in New York. She is a professor emerita and teaching fellow at Hofstra University in New York State, where she was a social science professor. She also taught at the University of Port Harcourt in Nigeria from 1984 to 1986 (Federici, 2014, revised edition 'Caliban and the Witch,' p.9). In 1972, with Mariarosa Dalla Costa and Selma James, she co founded the International Feminist Collective, the organization that launched the campaign for Wages for Housework. In 1990, Federici co founded the Committee for Academic Freedom in Africa (CAFA), and, with Ousseina Alidou, was the editor of the CAFA bulletin for over a decade. She was also a member of the Academic Association of Africa Scholars (ACAS) and among the voices generating support for the struggles of students across the African continent and in the United States. In 1995, in the course of the campaign to demand the liberation of Mumia Abu Jamal, she cofounded the Radical Philosophy Association (RPA) anti death penalty project, an organization intended to help educators become a driving force towards its abolition. From 1979 to 2003, she was a member of the Midnight Notes Collective. For several decades, Federici has been working in a variety of projects with feminist organizations across the world like Women in Nigeria (WIN), Ni Una Menos, the Argentinian feminist organization, and Feminist research on violence in New York. For the last five years, she has been organizing a project with feminist collectives in Spain to reconstruct the history of the women, who were persecuted as witches in early modern Europe, and raise consciousness about the contemporary witch hunts that are taking place across the world. Federici is considered one of the leading feminist theoreticians in Marxist feminist theory, women’s history, political philosophy, and the history and theory of the commons. Her most famous book, Caliban and the Witch, has been translated in more than 20 foreign languages, and adopted in courses across the U. S. and many other countries. Often described as a counterpoint to Marx's account of "primitive accumulation," Caliban reconstructs the history of capitalism, highlighting the continuity between the capitalist subjugation of women, the slave trade, and the colonization of the Americas. It has been described as the first history of capitalism with women at the center. Federici's work in Caliban has crystallized her reputation as a member of the Marxist and feminist theoretical canon.
Өмірбаян
Федеричи 1942 жылы Италияның Парма қаласында дүниеге келген. Ол 1967 жылы АҚШ-қа көшіп барып, Буффало университетінде философия бойынша докторлық диссертациясын оқыды. Сондай-ақ ол Африкадағы академиялық еркіндік комитеті (CAFA) бірлесіп құрды және Midnight Notes Collective-ге қатысты. 1995 жылы ол Радикалды Философия Ассоциациясының (RPA) өлім жазасына қарсы жобасын құрды. Федеричи өзінің серіктесі Джордж Каффенциспен бірге Бруклиндегі Парк Слоп қаласында тұрады.
Ғылыми еңбектер
Федеричидің ең танымал еңбегі "Калибан және сиқыршы: әйелдер, дене және бастапқы жинақтау" Леопольдина Фортунатидің ерте заманауи кезеңдегі сиқыршы аулау себептерін зерттейтін, бірақ феминисттік түсіндіруді ұсынатын еңбегін кеңейтеді. Онда ол Карл Маркстың капитализмнің қажетті алғысы ретінде қарастырылатын бастапқы жинақтау туралы тұжырымдамасының танымал түсіндіріліміне қарсы пікір білдіреді. Оның орнына ол бастапқы жинақтау капитализмнің негізгі сипаты екенін және капитализм өзін-өзі сақтап қалу үшін иелiктен алынған капиталдың үнемі ағылуын қажет ететінін айтады. Федеричи бұл иемденуді әйелдердің еңбекақысыз еңбегімен байланыстырады, олар репродукцияға байланысты және басқа да, ол жалдамалы еңбекке негізделген капиталистік экономиканың өсуінің тарихи алғышарты ретінде қарастырады. Осыған байланысты ол ортақ және қауымдастық үшін тарихи күресті сипаттайды. Капитализмді феодализмнің азаттық жеңілісі ретінде қарастырудың орнына Федеричи капитализмнің өрлеуін коммунизмнің өрлеу ағынын жою және негізгі әлеуметтік келісімді сақтау үшін реакциялық қадам ретінде түсіндіреді. Ол зорлау мен жезөкшелікті институционализациялауды, сондай-ақ еретиктер мен сиқыршылар аулау процестерін, өртеулерді және азаптауларды әйелдерді әдепті бағындырудың және олардың еңбегін иемденудің орталығына қояды. Бұл отарлаушылық иелiк иелiгiн иелiктен алумен байланысты және Халықаралық валюта қорының, Дүниежүзілік банктің және басқа да прокси институттардың жұмысын бастапқы жинақталудың жаңа циклына қатысқандай түсіну үшін негіз болып табылады, соның нәтижесінде ортақ - судан, тұқымнан, генетикалық кодқа дейін - барлық нәрсе жекешеленіп, жаңа қоршаулар кезеңіне айналады.
Бас редактор ретінде
(1995) (құрастырушы) Батыстық өркениеттің сақталуы: батыс өркениет және оның "басқалары" туралы түсініктің құрылуы. Вестпорт, КТ және Лондон: Прагер. (2000) (ред.) Мың гүл: Африкадағы білім беру үшін күрестегі құрылымдық өзгерістер. Африка әлемінің баспасөз. (2000) (құрылтайшылар) Африкалық көзқарастар: әдеби бейнелер, саяси өзгерістер және қазіргі Африкадағы әлеуметтік күрес. Вестпорт, КТ және Лондон: Прагер.