Кіріспе

Ұсынылған тілдер тобы Уралюкагир, сондай-ақ Уралауюкагир деп те аталады. Орал тілі - Солтүстік және Шығыс Еуропа мен Солтүстік-Батыс Сібірде таралған тілдер тобының үлкен және әртүрлі тобы. Орал тілдері арасында фин, эстон, венгр тілдері жақсы танымал. Юкагир - Шығыс Сібірде сөйлейтін тілдердің шағын тобы. Бұрын ол әлдеқайда кең аймаққа созылатын (Коллиндр 1965:30). Бұл тілде екі тірі қалған тіл бар, олар - Тундралық юкагир және Колымалық юкагир. Орал-сібір тілдері отбасының жақтаушылары сибір тілдерімен қатар (Нивх, (бұрынғы) Чукотский Камчаткан және Эскимо Алеут) Орал-Юкагир тілдерін оның екі тармағының бірі ретінде қарастырады.

Тарих

Урал тілі мен Юкагир тілдерінің ұқсастығын алғаш рет Паасонен (1907) мен Леви (1928) атап көрсетті, бірақ олар бұл екеуінің арасындағы генетикалық байланысты дәлелдеу үшін жеткілікті дәлел деп санамады. Холгер Педерсен (1931) урал және юкагир тілдерін ностратик тілдер отбасына енгізді, сондай-ақ олардың арасында кейбір ұқсастықтарды атап өтті. Урал және Юкагирдің арасындағы генетикалық байланысты алғаш рет 1940 жылы Карл Буда мен Бьёрн Коллиндер өз бетінше егжей-тегжейлі дәлелдеді. Гипотезаны одан әрі Колиндер кейінгі басылымдарда, сондай-ақ Хармс (1977), Николаева (1988) және Пииспанен (2013) сияқты басқа ғалымдар әзірледі. Урал тілі (укагир) Меррит Рюленнің "Дүние тілдерінің нұсқаулығы" (1987) кітабында тілдер отбасы ретінде тізімделген және Джозеф Гринбергтің "Еуразиялық" (2000, 2002) және Аллан Бомхардтың "Ностратик" (2008) сияқты даулы ұзақ мерзімді ұсыныстарда бірлік ретінде қабылданды.

Урехимат

Владимир Напольскихтың айтуынша, финно-угрик және самоид тармақтарының аражігін ажырату Об өзені мен Иртыш өзені аралығындағы аймақта, Шығыс Сібірде Proto Uralic және Proto Yukaghir арасындағы бұрыңғы ажырымнан кейін орын алған болуы мүмкін.