Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
СД-ның . КФЗ. 7 - екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германия армиясы, Люфтваффе және Ваффен СС қолданған жартылай жолды әскери көлік. С. КФЗ. Sonderkraftfahrzeug деген неміс сөзінің қысқартуы, "арнайы мақсаттағы көлік". Ұзын атау - Mittlerer Zugkraftwagen 8t, Sd. КФЗ. 7, "орташа тартылған 8 т автокөлік".
The Sd. Kfz. 7 was a half track military vehicle used by the German Army, Luftwaffe and Waffen SS during the Second World War. Sd. Kfz. is an abbreviation of the German word Sonderkraftfahrzeug, "special purpose vehicle". A longer designation is mittlerer Zugkraftwagen 8t, Sd. Kfz. 7, "medium towing motor vehicle 8t".
Даму
СД дамуы КФЗ. 7 сериясы 1934 жылы Вермахттың сегіз тонналық (8,3 тонналық) жартылай жолды талап етуіне негізделген. 1934-1938 жылдары Краусс Маффеи компаниясы түрлі сынақ көліктерін жасады. Сериалдық көлік 1938 жылы пайда болды және негізінен 8,8 см FlaK пушкасы мен 15 см sFH 18 150 мм гаубицасының тракторы ретінде пайдаланылуға арналған. 1944 жылы өндіріс тоқтатылды. Көлікті Мюнхендегі Krauss Maffei, Венадағы Saurerwerke және Бремендегі Borgward зауыттары жасады. Алдыңғы әйнекті бүге-шігесіне салып, қаламнан шатыр тігуге болады. Кейбірінің жоғарғы жағы қатты, бірақ бұл қызметте жиі кездеспейді. Кейіннен қарапайым типте ағаштан жасалған жүк көлігі үлгісі пайда болды, оқ-дәрілер жүргізушінің орнының артында сақталады, ал қарушылар ағаш орындықтарға орналасады. Жүргізуші құрылғысы екі алдыңғы доңғалақтан тұрады, олар рульді басқару үшін гидропневматикалық дөңгелектермен және әр жағында 14 жол доңғалақтары бар жолды құрайды, олар бір-біріне жанасып, бір-біріне тігіледі. Қызмет барысында жол және жол дөңгелектерінің дизайны мен өндірісіне кішігірім өзгерістер енгізілді, кейбірдері жөндеу жұмыстары кезінде бірге жасалды. 1943 жылы Maybach HL62 қозғалтқышы Maybach HL64 қозғалтқышымен ауыстырылды. Ол жеңіл броньды көліктерді қалпына келтіру көлігі ретінде пайдаланылды.
Development of the Sd. Kfz. 7 can be traced back to a 1934 Wehrmacht requirement for an eight tonne (8.3 tons) half track. Various trial vehicles were built by Krauss Maffei from 1934 to 1938. The production vehicle first appeared in 1938 and was intended to be used mainly as the tractor for the 8.8 cm FlaK gun and the 15 cm sFH 18 150 mm howitzer. Production was stopped in 1944. The vehicle was made by Krauss Maffei in Munich, the Saurerwerke in Vienna and the Borgward works at Bremen. The windscreen was able to fold down and a canvas roof could be erected. A number were also constructed with a hard top, but this was less common in service. A later simplified type appeared with a timber frame truck type layout, the ammunition being stored behind the driver's station and the gun crew having space on wooden benches behind. The running gear consisted of two front wheels with hydro pneumatic tires for steering and a track each side with 14 road wheels—7 per side, overlapping and interleaved in the common Schachtellaufwerk design for German half tracks—on each side of the vehicle; a drive sprocket was located at the front of each track system. Minor variations on the track and road wheel design and manufacture took place throughout the course of service, some being combined in the field as repairs took place. In 1943, the Maybach HL62 engine was replaced with a Maybach HL64. It was used as a recovery vehicle for lightly armored vehicles.
Неміс әскері
Неміс әскерлерінде артиллерия үшін жартылай ілгерілетілген қозғалтқыштарды қолдану кең таралған, бірақ басқа жерлерде емес. Дөңгелекті көліктермен салыстырғанда жартылай жолды күтіп ұстау қиын, олар жиі жолдың сынуынан зардап шегеді және жолдарда баяу жүреді. Алайда, олардың жол қозғалысы дөңгелекті көліктерге қарағанда жақсырақ. СД-ның . Kfz.7 бүкіл соғыс бойы қолданылды. Олар 1940 жылы Париждегі Жеңіс парадта және СД-да көрінді. КФЗ. 7 фильм Германияның көптеген соғыс уақытындағы пропагандалық кадрларында көрінеді, бұл механикаландырылған Блицкриг туралы аңызға ықпал етеді. Шын мәнінде, көп мөлшерде шығарылғанмен, ол ешқашан неміс күштерін толық жабдықтауға жеткіліксіз болды. Әдетте, басқа көптеген түрлер сияқты, оларды Панцер және механикаландырылған жаяу әскер бөлімдері (Панцергренадер) атқылау элементтері алды, ал басқа бөлімшелер өз қаруларын тарту үшін жылқыға арқа сүйеуді жалғастырды. СД-ның . КФЗ. 7 ұшағы Солтүстік Африкадағы соғыста кеңінен қолданылды, онда олардың жорықтары шөл құмдарында жүк көліктеріне қарағанда әлдеқайда тиімді жүруге мүмкіндік берді. Әскерлер мен тұтқындарды тасымалдайтын бағаналар көбінесе екі жартылай жолды қамтиды, олардың бірі - жүк көліктері жүретін құм арқылы жол салу үшін. СД-ның . КФЗ. 7 ұшаққа қарсы 20 мм және 37 мм-лік типтерде жасалған бірнеше өздігінен жүретін ұшаққа қарсы нұсқалардың негізі болды. СД-ның . КФЗ. 7/1 ұшағы 2 см Flakvierling 38 төрт еселенген ұшаққа қарсы пулемет жүйесімен қаруланды. СД-ның . КФЗ. 7/2 ұшағы бір ғана 3,7 см FlaK 36 ұшаққа қарсы пулеметпен қаруланды. 1946 жылдың шілдесінде сынақ көлігі 25 фунттық оқ-дәрі мен икемділікті сүйреуі керек болды, ол крестоносный артиллерия тракторы мен Alecto өздігінен жүретін оқ-дәріге қарсы тұрды. Traclat ең жақсы нәтиже көрсеткенмен, ол сазға батып қалды. Бірқатар көліктер Германияға тағы да сынақтарға жіберілді, бірақ бұл өте қымбат болғандықтан және қолданыстағы тракторлар Батыс Еуропадағы жауынгерлік жағдайларға төтеп бергендіктен, сериялы өндіріске деген қажеттілік енді жоқ. Қатарластырылған стандартты Бедфорд моторлары 136 ат күші, 3,5 миляр/литр (1,27 км/л) отын тұтынуды қамтамасыз етті. Traclat ең жоғары жылдамдығы 48 км/сағ.
The use of half tracked prime movers for artillery was common in the German forces but not elsewhere. Compared to wheeled vehicles, half tracks are more difficult to maintain, they often suffer track breakages, and are slower on roads. However, they have better off road mobility compared to wheeled vehicles. The Sd. Kfz.7 was used throughout the war. They were seen during the 1940 Paris victory parade and the Sd. Kfz. 7 features in much German wartime propaganda footage, contributing to the myth of the mechanized Blitzkrieg. In fact, while produced in large numbers, there were never enough to fully equip the German forces. Typically, like many other types, the artillery elements of Panzer and mechanized infantry units (Panzergrenadier) received them, while other units continued to rely on horses to draw their guns. The Sd. Kfz. 7 saw extensive use in the North African Campaign where their tracks allowed them to drive through the desert sands far more effectively than trucks. Often, columns carrying troops or POWs would include at least two half tracks with one generally riding point in order to make a path through the sands that the trucks could follow. The Sd. Kfz. 7 also became the basis of a number of self propelled anti aircraft variants based on 20 mm and 37 mm flak types in use. The Sd. Kfz. 7/1 was armed with a 2 cm Flakvierling 38 quadruple anti aircraft gun system. The Sd. Kfz. 7/2 was armed with a single 3.7 cm FlaK 36 anti aircraft gun. On many of these variants, the driver's position and the engine cover was armored
In July 1946, the test vehicle was required to tow a 25 pounder gun and limber, pitted against a Crusader artillery tractor and an Alecto self propelled gun. While the Traclat gave the best performance, it bogged down in mud. A number of vehicles were shipped to Germany for more trials but this came to nothing, due to excessive cost, and because existing tractors were coping with combat conditions in Western Europe, there was no longer any requirement for series production. The paired standard Bedford engines produced a combined 136 bhp, with a combined fuel consumption of 3.5mpg(1.27 km/litre). The Traclat achieved a maximum road speed of 30 mph (48 km/h).