Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Пустозерск немесе Пустозёрск (Пустозёрск) - Солтүстік Солтүстік поляр шеңберінен солтүстікке қарай ресейліктер салған алғашқы қала. Бұл қала Ресей империясының Югра және Печора облыстарының әкімшілік орталығы болды. Ол қазіргі Ненец автономиялық округінде, Нариан-Мардан оңтүстік-батысқа қарай 20 км жерде орналасқан. Пустозерск қаласына 1499 жылы Печора өзенінің төменгі ағысында княздер Семен Курбский мен Петр Ушаты негізін қалады. Қала құр жерлерге салынған, сондықтан Пустозерск атауы "бос көлдер орны" дегенді білдіреді. Пустых (бос) + озер (көлдер) + ск (жер атауының аяқталуы). Бұл Московияның ең солтүстік маңындағы және Печорадағы алғашқы орыс қонысы болды. Пустозерск Ресей мемлекетінің солтүстік шекарасындағы әскери бекініс рөлін атқаруы тиіс еді. 1644 жылдан бастап қалаға самоидтық халықтар жиі шабуыл жасады. Пустозерск екі жарым ғасырдан астам уақыт бойы (1780 жылға дейін) Пустозерск улусының әкімшілік орталығы болды. Қаланың ең белсенді кезеңдері 17 ғасырда болды, онда Артамон Матвеев, Василий Галицин және Аввакум сияқты белгілі адамдар жер аударылды. Соңғысы ағаш бағанаға ілінген жер қазір сәнді ағаш айқышпен еске алынады. XVIII ғасырда Пустозерск экономикалық маңыздылығын біртіндеп жоғалтып, Сибірге оңтүстікке қарай Орал арқылы ыңғайлы жол ашылғандықтан, құлдырай бастады. 1924 жылы Пустозерск қала мәртебесін жоғалтып алды және "қала емес, 25 30 үй және қырық тұрғын емес ғимараттар бар қарапайым, шағын солтүстік ауыл" деп сипатталды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 41 тұрғыны соғысқа қатысып, оның 19-ы қаза тапты. Соғыс кезінде халық саны 106-ға дейін өсті, көбінесе босқындардан, бірақ соғыс аяқталғаннан кейін халық саны 1951 жылы 28-ге дейін төмендеді, ал 1959 жылы - 6-ға дейін. Соңғы тұрғындар 1962 жылы кетіп қалды. Пюстозеорск қаласынан кейін қалдырылған жалғыз ағаш шіркеу - Перифигурация шіркеуі. Ол Гордецкое көлінің жағасындағы Устье ауылына көшірілді.
Pustozersk or Pustozyorsk (Пустозёрск) was the first town built by Russians north of the Arctic Circle. It was the administrative center of Yugra and Pechora regions of the Russian Empire. It was situated in what is today Nenets Autonomous Okrug, about 20 km south west of Naryan Mar. Pustozersk was founded in 1499 in the lower reaches of the Pechora River by Princes Semyon Kurbsky and Pyotr Ushaty. The town was built in a deserted area on barren soil, hence the name Pustozersk, which literally means "place of empty lakes", from пустых (of empty) + озер (lakes) + ск (word ending for a place name). It was the most distant northern outpost of Muscovy and the first Russian settlement on the Pechora. Pustozersk was supposed to play the role of a military fort on the northern borders of the Russian state. Beginning in 1644, the city was frequently attacked by Samoyedic peoples. Pustozersk had been the administrative center of Pustozersk volost for more than two and a half centuries (until 1780). The town was most active in the 17th century, when such notable people as Artamon Matveyev, Vasily Galitzine, and Avvakum were exiled there. The spot where the latter was burnt at the stake is now commemorated by an ornate wooden cross. In the 18th century, Pustozersk gradually lost its economic importance and began to deteriorate because a more convenient southern route to Siberia through the Urals had been discovered. In 1924, Pustozersk lost city status and was described as "not a city, but an ordinary, small northern village, numbering 25 30 houses and about forty non residential buildings." During World War II, 41 residents fought in the war, of which 19 were killed. During the war, the population increased to 106, mostly from refugees, however after the war, the population dropped to 28 in 1951, and just 6 in 1959. The last residents left in 1962. The wooden Church of Transfiguration is the only structure that remained after the abandonment of Pustozeorsk. It was moved to the nearby village of Ustye, located on the Lake Gorodetskoye.