Кіріспе
Италиялық әнші (1911-1996) Рина Кетти (1 наурыз 1911 - 23 желтоқсан 1996), шын аты Цезарина Пикчетто, итальяндық әнші. Ол "J'attendrai" атты әнін әндегенімен танымал. Бұл ән Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде үлкен хитке айналып, одақтас және ось жасақтарының жауынгерлері арасында жоғары бағаланды (ол тек Лэль Андерсеннің "Лили Марлин" және Вера Линннің "Біз қайтадан кездесеміз")
Rina Ketty (1 March 1911 – 23 December 1996), whose real name was Cesarina Picchetto, was an Italian singer. She is best known for singing the legendary song "J'attendrai," which became a huge hit during World War II and was appreciated by Allied soldiers and Axis soldiers alike (equalled only by Lale Andersen's "Lili Marleen" and perhaps by Vera Lynn's "We'll Meet Again").
Ерте өмір
Көбінесе Туринда дүниеге келген деп есептелетін Сезарина Пикчето 1911 жылы 1 наурызда Лигуриядағы шағын ауыл Сарзанада дүниеге келген. 1930 жылдары ол Парижге барып, әпкелерімен кездеседі, онда ол Монмартрдың суретшілер қауымдастығына қызығады.
Мансап
Кэти 1934 жылы "Lapin Agile" кабареінде Пол Дельмет, Гастон Куте, Теодор Ботрель және Иветта Гилберт әндерімен ән айта бастады. 1936 жылы ол өзінің алғашқы әндерін жазды (француз Pathé Records лейблінде): "La Madone aux fleurs", "Près de Naples la jolie" және "Si tu reviens". Бұл әндердің ешқайсысы кеңінен танымал болмады. 1938 жылы Кетти "Rien que mon coeur" әндерін - итальяндық табысты әннің француз нұсқасын және "Prière à la Madone" әнін жазған кезде жағдай жақсарды. "Rien que mon coeur" әндері Grand Prix du Disque сыйлығын жеңіп алды. Оның әнші ретінде аты "Sombreros et mantilles" әнінен белгілі болды, оның мәтінін Чанти жазды және музыкасын Жан Вайссад жазды. Сондай-ақ 1938 жылы Кетти "J'attendrai" ("Мен күтемін") атты итальяндық "Tornerai" әнінің аудармасын жазды (Дино Оливьеридің музыкасы мен Нино Растеллидің мәтіні). Бұл ән Карло Бути үшін Италияда үлкен хит болды. Луи Потрат француз тілінде жазған әннің мәтіні көптеген әйелдердің ұлдары мен күйеулерінің соғыстан аман-есен қайтып келуін асыға күткендерін білдіреді. Pathé Records шығарған кезде, Кеттидің "J'attendrai" нұсқасы бірден үлкен жетістікке қол жеткізді, кейін Екінші дүниежүзілік соғыстың эмблемасы болды. Бірнеше композиторлар Кеттиге оның сүйкімді итальяндық акцентімен әндер жазды, соның ішінде Пол Мирсаки ("Rendez moi mon coeur", бұл шын мәнінде "Sombreros et mantilles" қайталамасы болды, бірақ бұл жолы мәтін испан түпнұсқасына әлдеқайда жақын болды) және Жан Траншан ("Pourvu qu'on chante"). 1939 жылы Кетти классикалық музыкаға "Mon coeur soupire" әнін шығарды, ол Вольфганг Амадей Моцарттың "Фигароның үйлену тойынан" "Voi Che sapete" әнін бейімдеген. Франция нацистердің басып алуынан кейін Кетти итальяндық тәрбиеден кейін қақтығыс кезінде мүмкіндігінше аз жерде көрінгісі келді; ол сахнада тек Швейцарияда өнер көрсетті. Франция азат болғаннан кейін ол қайтадан бастады, бұл жолы Париждің Альгамбра Морис Шевалье театрында концерт қойып, содан кейін бүкіл Франция бойынша 5 айлық турнеге шықты. Алайда ол соғыстан бұрынғы атақ-даңқына қайта ие бола алмады. Кейті жиі экзотикалық және сентиментальді әнші ретінде сипатталған; бұл жанрда оны Глория Лассо басып алды, кейіннен оны өз кезегінде Далида басып алды (ол тіпті "J'attendrai" диско версиясын жазды). Кейтидің репертуары енді "Sérénade argentine" (1948), "La Samba tarentelle" және "La Roulotte des gitans" (1950). 1954 жылы Канадаға көшіп барып, онда он екі жылдай өмір сүрді. 1965 жылы ол Франция бойынша турнемен тағы да табысқа жетуге тырысты, бірақ нәтиже бермеді. Кейти өзінің соңғы концертін 1996 жылдың наурыз айында өткізді. Ол 1996 жылы 23 желтоқсанда 85 жасында Канн қаласындағы Бруссай ауруханасында қайтыс болды.
Жеке өмір
1938 жылы Кетти аккордеоншы Жан Вайсадеге тұрмысқа шықты, ол "Sombreros et mantilles" әніне музыка жазды. Олар 1940 жылы ажырасып кетті. Оның екінші некесі Джо Харманмен болды, олар бірге Канн қаласында мейрамхана ашты.
Мұра
"J'attendrai" әнін шығарғаннан кейін 75 жылдан астам уақыт өткен соң, әнші әлі күнге дейін атақ-даңққа ие, көбінесе Вольфганг Петерсен режиссерлік еткен қазірдің өзінде аңызға айналған неміс фильмі Das Boot-та.