Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Homo sapiens-те кездесетін сүтқоректілер ақуызы Ерітілген тасымалдаушы отбасы 18 мүшесі 2 (SLC18A2) сонымен қатар везикулярлық моноамин тасымалдаушы 2 (VMAT2) деп те аталады, бұл адамдарда SLC18A2 генінің кодтауындағы ақуыз. SLC18A2 - моноаминдарды, әсіресе допамин, норадреналин, серотонин және гистамин сияқты нейротрансмиттерлерді жасушалық цитозолдан синаптылық көпіршіктерге тасымалдаушы интегралды мембраналық белок. Нигростриатальды жол мен мезолимбикалық жолдың дофаминді бөліп шығаратын нейрондарында SLC18A2 функциясы GABA нейротрансмиттерінің везикулярлық бөлінуіне де қажет.
Mammalian protein found in Homo sapiens
The solute carrier family 18 member 2 (SLC18A2) also known as vesicular monoamine transporter 2 (VMAT2) is a protein that in humans is encoded by the SLC18A2 gene. SLC18A2 is an integral membrane protein that transports monoamines—particularly neurotransmitters such as dopamine, norepinephrine, serotonin, and histamine—from cellular cytosol into synaptic vesicles. In nigrostriatal pathway and mesolimbic pathway dopamine releasing neurons, SLC18A2 function is also necessary for the vesicular release of the neurotransmitter GABA.
Байлану орындары мен лигандтар
SLC18A2 кем дегенде екі түрлі байлау нүктесіне ие, олар тетрабеназин (TBZ) және резерпиннің тасымалдаушыға байлануымен сипатталады. Тетрабеназин және резерпин сияқты SLC18A2 ингибиторлары SLC18A2 арқылы сіңуді тежеу арқылы синапстық жарықтағы моноаминді нейротрансмиттерлердің концентрациясын төмендетеді; бұл дәрілердің SLC18A2 қабылдауын тежеуі синапстық көпіршіктерде нейротрансмиттерлерді сақтауды болдырмайды және экзоцитоз арқылы босатылатын нейротрансмитерлердің санын азайтады. Көптеген алмастырылған амфетаминдер SLC18A2 арқылы миежасушалардан нейротрансмиттерлерді босатуды ингибициялай отырып, SLC18A2 арқылы сіңіруді тежесе де, олар моноаминді нейроциттерлердегі моноаминді первикалық плазмалық мембраналық тасымалдау ақуыздары арқылы (яғни дофамин тасымалдаушысы, норадреналин тасымалдаушысы және серотонин тасымалдаушысы) тасымалдау бағытын бір мезгілде кері бұра отырып, моноаминді нейрондардың синаптық жарығына моноаминді нейротрансмитерлерді босатуды жеңілдетуі мүмкін. GZ 793A сияқты басқа SLC18A2 ингибиторлары метамфетаминнің күшейту әсерін тежейді, бірақ олар өздері ынталандырушы немесе күшейту әсерін тудырмайды. Зерттеушілер дофамин тасымалдаушысын (бірақ SLC18A2-ді емес) тежеу амфетамин мен кокаиннің әсерін тежейтінін анықтады; ал басқа бір тәжірибеде SLC18A2-ді (бірақ дофамин тасымалдаушысын емес) өшіру емтихан жануарларында амфетаминді, бірақ кокаинді қолданбағаннан кейін айтарлықтай әсер етудің алдын алады. Бұл амфетаминнің допаминді қайта қабылдауды допамин тасымалдаушысына байлану арқылы болдырмау қабілеті аз немесе мүлдем жоқ атипиялық субстрат болуы мүмкін екенін көрсетеді, бірақ оны невронға кіру үшін пайдаланады, содан кейін ол SLC18A2мен өзара әрекеттеседі, содан кейін цитоплазмаға допаминнің ағылуын олардың көпіршіктерінен тудырады, содан кейін амфетамин субстраттары бар допамин тасымалдаушылар осы жақында босатылған допаминді синапстық жарыққа көшіреді.
SLC18A2 is believed to possess at least two distinct binding sites, which are characterized by tetrabenazine (TBZ) and reserpine binding to the transporter. SLC18A2 inhibitors like tetrabenazine and reserpine reduce the concentration of monoamine neurotransmitters in the synaptic cleft by inhibiting uptake through SLC18A2; the inhibition of SLC18A2 uptake by these drugs prevents the storage of neurotransmitters in synaptic vesicles and reduces the quantity of neurotransmitters that are released through exocytosis. Although many substituted amphetamines induce the release of neurotransmitters from vesicles through SLC18A2 while inhibiting uptake through SLC18A2, they may facilitate the release of monoamine neurotransmitters into the synaptic cleft by simultaneously reversing the direction of transport through the primary plasma membrane transport proteins for monoamines (i. e., the dopamine transporter, norepinephrine transporter, and serotonin transporter) in monoamine neurons. Other SLC18A2 inhibitors such as GZ 793A inhibit the reinforcing effects of methamphetamine, but without producing stimulant or reinforcing effects themselves. Researchers have found that inhibiting the dopamine transporter (but not SLC18A2) will block the effects of amphetamine and cocaine; while, in another experiment, observing that disabling SLC18A2 (but not the dopamine transporter) prevents any notable action in test animals after amphetamine administration yet not cocaine administration. This suggests that amphetamine may be an atypical substrate with little to no ability to prevent dopamine reuptake via binding to the dopamine transporter but, instead, uses it to enter a neuron where it then interacts with SLC18A2 to induce efflux of dopamine from their vesicles into the cytoplasm whereupon dopamine transporters with amphetamine substrates attached move this recently liberated dopamine into the synaptic cleft.
Ингибициялау
SLC18A2 моноаминді нейрондардың аксон түйіндерінен синапстық жарыққа нейротрансмиттерлердің шығуына мүмкіндік беру үшін өте маңызды. Егер SLC18A2 функциясы тежелсе немесе бұзылса, допамин сияқты моноаминді нейротрансмиттер синапсқа қалыпты босату механизмі арқылы (яғни, потенциалдық әсерден туындайтын экзоцитоз) босатылмайды. Кокаинді қолданушылар SLC18A2 иммунореактивтілігінің айқын төмендеуін байқады. Кокаин әсерінен көңіл-күйінің бұзылуымен ауыратын пациенттерде SLC18A2 иммунореактивтілігінің елеулі төмендеуі байқалады; бұл дофамин аксондарының стриатумдағы терминалдарына зақым келгенін білдіруі мүмкін. Бұл нейрондық өзгерістер қатты тәуелді пайдаланушылардың көңіл-күйі мен мотивациялық процестерінің бұзылуына әсер етуі мүмкін.
SLC18A2 is essential for enabling the release of neurotransmitters from the axon terminals of monoamine neurons into the synaptic cleft. If SLC18A2 function is inhibited or compromised, monoamine neurotransmitters such as dopamine cannot be released into the synapse via typical release mechanisms (i. e., exocytosis resulting from action potentials). Cocaine users display a marked reduction in SLC18A2 immunoreactivity. Those with cocaine induced mood disorders displayed a significant loss of SLC18A2 immunoreactivity; this might reflect damage to dopamine axon terminals in the striatum. These neuronal changes could play a role in causing disordered mood and motivational processes in more severely addicted users.
Танымал мәдениетте
Генетик Дин Хамер SLC18A2 генінің белгілі бір аллелі "өзін-өзі асырып шығуды" өлшеуге арналған сұрақтарды қамтитын темекі тарту туралы сауалнаманың деректерін пайдалана отырып, руханилықпен байланысты екенін айтты. Хамер ұлттық қатерлі ісік институтының темекі тарту зерттеуінен тәуелсіз түрде рухани зерттеуді жүргізді. Оның бұл зерттеулері "Құдайдың гени: сенім біздің гендерімізге қалай қатты кіріп жатыр" деген кітапта жарияланды. Хамердің өзі SLC18A2 руханилыққа әсер етуде кішігірім рөл атқаратынын атап өтті. Хамердің зерттеуі сарапшылар қараған журналдарда жарияланбаған және өзара байланысты қайта талдау оның статистикалық мәнді емес екенін көрсетеді.
Geneticist Dean Hamer has suggested that a particular allele of the SLC18A2 gene correlates with spirituality using data from a smoking survey, which included questions intended to measure "self transcendence". Hamer performed the spirituality study on the side, independently of the National Cancer Institute smoking study. His findings were published in the mass market book The God Gene: How Faith Is Hard Wired into Our Genes. Hamer himself notes that SLC18A2 plays at most a minor role in influencing spirituality. Hamer's study has not been published in a peer reviewed journal and a reanalysis of the correlation demonstrates that it is not statistically significant.