Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Писко пуншы - 19 ғасырдың соңында Сан-Францискодағы Банктік биржа салонында Данкан Николдың танымал еткен алкогольді сусыны. Банк биржасы салон Монтгомери және Вашингтон көшелерінің қиылысының оңтүстік-шығыс бұрышында, Монтгомери блогының ғимаратында, қазір Трансамерика пирамидасы тұрған жерде орналасқан.
Pisco punch was an alcoholic beverage made famous by Duncan Nicol at the Bank Exchange Saloon at the end of the 19th century, in San Francisco, California. The Bank Exchange Saloon was located on the southeast corner of the intersection of Montgomery and Washington Streets, in the Montgomery Block building, where the Transamerica Pyramid now stands.
Писконың тарихы
Писко - бұл Перуден шыққан жүзімнен жасалған 16-ғасырдың соңындағы бренди. Сан-Францискода 1830-шы жылдардан бастап, Перудің Пайта қаласынан кеме арқылы Калифорния қалаларымен сауда-саттық жасайтын шикі тер мен сұйық саудагерлері арқылы әкелінген. 1849 жылы Калифорниядағы алтынға толы ахуал кезінде Сан-Францискода бренди оңай болды. Сегіз бекітілген жүзім сорттары бар, олардың төртеуі ароматсыз деп саналады: Квебранта, Негра Криолла, Увина және Моллар, ал ароматтар - Москател, Торонтел, Италия және Альбилла. Олар 42 аңғардағы бес өсіру аймағының бірінде өседі. Писко жаңа әлемде жасалған алғашқы арақ-шарап болды. XVI ғасырда шыны бөтелкелер болмағандықтан, бренди балшықпен бекітілген керамикалық (балшық) ыдыстарда жеткізілетін. 1839 жылы жылдың басында бриг, Дэниел О'Коннелл, ағылшын кемесі, Перудің Пайта [sic] қаласынан Ерба Буэнаға келді, оның бортында Перу және басқа да шетелдік тауарлар болды, оның ішінде Pisco немесе Italia, Pisco деп аталатын жерде өндірілетін жақсы нәзік сусын болды.
Pisco is a late 16th century brandy made from grapes that are originally from Peru. It was available in San Francisco since the 1830s when it was first brought from Paita, Peru via ship by rawhide and tallow traders trading with California towns. During the California Gold Rush of 1849, brandy was readily available in San Francisco. There are eight approved grape varietals, four considered to be non aromatic: Quebranta, Negra Criolla, Uvina, and Mollar, while the aromatics are Moscatel, Torontel, Italia, and Albilla. They grow in one of five growing regions in 42 different valleys. Pisco was the first distilled spirit made in the new world. As there were no glass bottles in the 16th century, the brandy was shipped in ceramic (clay) containers sealed with beeswax. "In 1839, early in the year, the brig, Daniel O'Connell, an English vessel, arrived at Yerba Buena from Payta [sic], Peru, with a cargo of Peruvian and other foreign goods, having on board a considerable quantity of pisco or Italia, a fine delicate liquor manufactured at a place called Pisco.
Ішімдіктің тарихы
1853 жылы Банк Биржасы және Бильярд салоны ашылғанда, онда басқа да бірнеше арақ-шараптар арасында писко да ұсынылды. Банктік биржада бірнеше рет писконы қолдана отырып, 1893 жылы Дункан Николмен аяқталып, ұзақ уақыт бойы иелерімен жасалды. Николь 1919 жылы Волстед актісіне байланысты өз есігін тұрақты түрде жапқан Банктік биржаның соңғы иесі болды. Дункан Никол писко коньягы, ананас, лимон шырыны, қант, арабика және дистилденген суды пайдалана отырып, писко пуншы рецептін ойлап тапты. Бұл соққының әсері соншалықты күшті болғандықтан, сол кездегі бір жазушы "мұның дәмін лимонад секілді, бірақ ол арқанмен байланған өгіздің соққысымен қайтарылады" деп жазды. Басқалары "бұл жәндікті филмен күресуге мәжбүрлейді" дейді. Гарольд Росс, "Нью-Йоркер" журналының негізін қалаушы, 1937 жылы былай деп жазды: "Ескі заманда Сан-Францискода Писко Пунч деп аталатын әйгілі сусын болды, ол Пискодан жасалды, Перулік бренди писко панч лимонадтай дәмді, бірақ водка сияқты немесе одан да нашар болды". Pisco Punch бүкіл әлемде танымал болды, оның ішінде Марк Твен және Гарольд Росс (New Yorker журналының негізін қалаушы) сияқты саяхатшылар жазған шығармалар. Рудьярд Киплингтің 1899 жылы шыққан "Теңізден теңізге" атты эпопеясында ол "писко панчты керуб қанатының сынықтарынан, тропикалық таңның салтанатынан, күн батудың қызыл бұлттарынан және өлген шеберлердің жоғалған эпопеяларының сынықтарынан құралған" деп мәңгілікке қалдырды. Өкінішке қарай, банктік биржаның есігі тыйым салғаннан кейін жабылып қалды, Дункан Никол көп ұзамай қайтыс болды, оның рецепті қабіріне апарылды. Сан-Францискода әлі күнге дейін сусынның түрлерін дайындап келеді.
When the Bank Exchange & Billiard Saloon opened its doors in 1853 it served pisco among several other liquors. Several punches were made using pisco at the Bank Exchange over a long succession of owners, ending in 1893 with Duncan Nicol. Nicol was the last owner of the Bank Exchange when it closed its doors permanently in 1919 because of the Volstead Act. Duncan Nicol invented the pisco punch recipe using pisco brandy, pineapple, lime juice, sugar, gum arabic and distilled water. The punch was so potent that one writer of the day wrote "it tastes like lemonade but comes back with the kick of a roped steer." Others said, "it makes a gnat fight an elephant." Harold Ross, founder of The New Yorker magazine wrote in 1937: "In the old days in San Francisco there was a famous drink called Pisco Punch, made from Pisco, a Peruvian brandy pisco punch used to taste like lemonade but had a kick like vodka, or worse." Pisco Punch gained fame worldwide thanks to pieces written by travelers including Mark Twain and Harold Ross (founder of New Yorker magazine). In Rudyard Kipling's 1899 epic From Sea to Sea, he immortalized pisco punch as being "compounded of the shavings of cherub's wings, the glory of a tropical dawn, the red clouds of sunset and the fragments of lost epics by dead masters." Unfortunately, prohibition closed the doors of the Bank Exchange, and Duncan Nicol died soon thereafter—supposedly taking the exact recipe to his grave. Variations of the drink are still prepared in San Francisco.