Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Релли Раффман (1921-1988) - композитор және музыкалық профессор, Кларк университетінің профессоры.
Relly Raffman (1921–1988) was a composer and professor of music at Clark University in Worcester, Massachusetts.
Ерте өмірбаяны
Раффман 1921 жылы 4 қыркүйекте Нью-Бедфордта (Массачусетс штаты) дүниеге келген. 1939 жылы Дартмут колледжіне оқуға түседі, ол бірнеше жыл бойы джаз пианині ретінде өнер көрсетті. Дартмут университеті кезінде ол пианист, аранжировщик, дирижер, әнші және Барбарий жағалауы оркестрінің саксофонист болды. Дартмуттағы білімін Екінші дүниежүзілік соғыста АҚШ-тың әскери-теңіз флотында төрт жыл үзілді, ол осы уақыт ішінде 75-тен астам ұшуды жүргізген және Ашық ұшу айқасы мен үш Әуе медалімен марапатталған.
Raffman was born in New Bedford, Massachusetts, September 4, 1921. He entered Dartmouth College in 1939, by which time he had been performing as a jazz pianist for several years. At Dartmouth, he was pianist, arranger, leader, singer, and saxophonist of the Barbary Coast Orchestra. His Dartmouth education was interrupted by four years in the U. S. Navy in World War II, during which he had a distinguished career as a carrier pilot, flying more than 75 missions and receiving the Distinguished Flying Cross and three Air Medals.
Джаз орындау
Дартмуттан "Б" деңгейін алғаннан кейін. 1947 жылы ол Релли Раффман триосын құрып, Массачусетс штатының оңтүстік-шығысындағы жанды джаз сахнасында белсенді болды. Оның джаз қызметі Нью-Йоркке кеңейіп, Колумбия университетінде магистр дәрежесін алды.
After receiving his Dartmouth B. A. in 1947, he formed the Relly Raffman Trio and was active in the lively jazz scene of the southeastern Massachusetts area. His jazz activities expanded to New York City while he was at Columbia University earning his Master's Degree.
Құрастыруды зерттеу
1950 жылы Раффман Индиана университетіне Ph. Д. Бернард Хайденмен теория мен композиция бойынша толық өзгеріске ұшырады, ол кейіннен джаздан "ретті" музыкаға дейін сипаттады. Алайда, джазды ол жазатын маңызды музыкаға біріктірген флип-флоп болды; және төменде сипатталғандай, Раффман кейінгі жылдары джазды ойнауды және жазуды жалғастырды, тіпті ол композицияның басқа салаларына да кірісті. Раффман осы кезеңде Джон Кейджпен де сабақ алды.
When, in 1950, Raffman arrived at Indiana University to begin work on a Ph. D. in theory and composition with Bernard Heiden, he was doing a complete flip flop, as he later described it, from jazz to "serious" music. However, it was a flip flop that integrated jazz into the serious music he would write; and, as described below, Raffman continued playing and writing jazz in later years, even as he delved into other areas of composition. Raffman also studied with John Cage during this period.
Академиялық мансап
Раффманның мансабы екінші рет Корея соғысы кезінде әскери қызметпен үзілді. Үш жыл ұшу нұсқаушысы болғаннан кейін Раффман азаматтық өмірге оралып, 1954 жылы Кларк университетінің (Ворчестер, Массачусетс) факультетіне қосылды, Музыка кафедрасын құрды және оның бірінші төрағасы болды. 1972-1977 жылдары музыкалық кафедраның және жаңадан құрылған бейнелеу және сахналық өнер кафедрасының төрағасы болды. 1966 жылы ол музыканың алғашқы Джепсон профессоры болып тағайындалды, ол 1988 жылы қайтыс болғанға дейін осы лауазымда болды. Осы қызметінде ол музыка тарихы мен теориясы бойынша сабақ берді. Оның негізгі қызығушылығы - XX ғасыр музыкасы, әсіресе Дебюсси, Равел, Стравинский және Бартоктың музыкасы. Теорияны оқытуда ол скалярлық бақылау тұжырымдамасына ерекше мән берді, бұл 20-ғасыр классикалық және джаз композиторларының музыкасында көрініс тапты. Кларктегі 34 жыл ішінде тарих пен теорияны үйретумен қатар, ол әр түрлі уақытта Хор мен Мадригал тобының дирижері болды және бірнеше опера спектакльдерін жүргізді. 1971 жылы ол Джаз зерттеулер бағдарламасын ашып, Джаз мастер-класын ұйымдастырды, топ үшін көптеген биг-бенд аранжировкаларын жазды. Раффманның аранжировкалары Кларк студенттері мен Вурчестер аймағынан шыққан музыканттардан тұратын топтың жеке музыканттарының күш-қуатына сай жасалған. Бұл шығармалар джаз композициялары мен басқа да әншілердің шығармаларын құрастырған. Сонымен қатар, Раффман Джаз-оқу залында ән салған вокалды топ үшін аранжировкалар жазды; бұл топ әдетте төрт әншіден тұратын, бірақ кейде 12-ге дейін өсті, олар "Додекафониктер" деп аталды.
Raffman's career was interrupted by military service a second time, during the Korean War. After serving three years as a flight instructor, Raffman returned to civilian life and joined the faculty at Clark University (Worcester, Massachusetts) in 1954, established the Music Department, and served as its first chair. From 1972 1977, he was the chairman of both the Music Department and of the newly created Department of Visual and Performing Arts. In 1966 he had been named the first Jeppson Professor of Music, a position he held to the time of his death in 1988. In that capacity, he taught courses in music history and theory. His main interest was 20th century music; in particular, that of Debussy, Ravel, Stravinsky, and Bartók. In teaching theory, he placed particular emphasis on the concept of scalar control, as exemplified in the music of 20th century classical and jazz composers. During his 34 years at Clark, in addition to teaching history and theory, he was, at various times, conductor of the Chorus and the Madrigal Group, and he conducted several opera performances. In 1971, he inaugurated the Jazz Studies program and organized the Jazz Workshop, writing many big band arrangements for the group. Raffman's arrangements were tailored to the strengths of the individual musicians in the band, which was composed of Clark students and outside musicians from the Worcester area. The works included original jazz compositions and arrangements of the work of other songwriters. In addition, Raffman wrote arrangements for a vocal group that sang with the Jazz Workshop; this group was generally made up of four singers but sometimes grew to as many as 12, when they were known as "the Dodecaphonics."
Композициялық шығыс
Релли Раффманның он төрт жарияланған композициясы және он үш қолжазбасы бар; соңғылардың арасында кантата, мюзикл, бір актілі опера, президент Линдон Джонсонды пародиялаған "Мидас" және әр түрлі комбинациялар үшін камералық музыка бар. Оның соңғы тапсырмасы "Элиот үшін" - гитарист Элио Фиске арналған, ол композитормен жұмыс жасап, шығарманы гитараға бейімдеген. Раффман музыканы фортепианоға арналған нотамен және фортепианоға сәйкес келетін регистрде жазған, бірақ оны гитарада ойнату ниетімен жазған. Фиск бірнеше ұсыныстар жасады, ол түсіндіргендей, "бұл оны нағыз гитаралық шығармаға айналдырды". Фиск бұл жұмыстың екі жазбасын жасады.
Relly Raffman had fourteen published compositions and thirteen in manuscript; among the latter are a cantata, a musical, a one act opera, "Midas," which parodied President Lyndon Johnson, and chamber music for various combination. His last commission, "Fur Eliot," was dedicated to guitarist Eliot Fisk, who worked closely with the composer in adapting the work to the guitar. Raffman had written the music in piano notation and in a register appropriate for the piano but with the intention that it be played on the guitar. Fisk made a number of suggestions "that turned it into a true guitar piece," as he explained. Fisk has made two recordings of the work.