Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық тарихшы Джеймс Клод "Джим" Томсон кіші (Prinston, Нью-Джерси, 1931 жылдың 14 қыркүйегі, 2002 жылдың 11 тамызы) - американдық тарихшы және журналист, үкіметте қызмет етті, Гарвард және Бостон университеттерінде сабақ берді, Нейман журналистика қоры кураторы болды.
American historian
James Claude "Jim" Thomson Jr. (b. Princeton, New Jersey, September 14, 1931 d. August 11, 2002) was an American historian and journalist who served in the government, taught at Harvard and Boston Universities, served as curator of the Neiman Foundation for Journalism.
Ерте өмір
Принстон қаласында, Нью-Джерсиде туған, ата-анасы Қытайдан үйге демалыспен келген кезде, оның әкесі Нанкин университетінде химиядан сабақ берді. Жастық шағының басым бөлігін Нанкинде өткізді. Нанкинде оның анасы Пёрл С. Бактың көршісі және жақсы досы болды, оны ол "Пёрл әже" деп атады. Оның аға-інілері Энн (Нэнси), Сидней және Джон болды, ал ол Сиднейдің күйеуі, теолог Роберт МакАфи Браунның досы және қайын інісі болды. Томсон Құрама Штаттарға Лоуренсвилл мектебінде оқу үшін оралды. Ол Қытайға 1948 жылдың жазында, Мао Цзэдунның революциясы күшейген кезде, досы Уинтроп Ноултонмен бірге саяхаттауға оралды. 1953 жылы ол "Б" балдысымен бітірді. А. Йель университетінен, ол жерде ол "Ейл Daily News" газетінің редакторы болды және Phi Beta Kappa-ға сайланды. Кембридж университетінің Йель Клэр стипендиаты ретінде ол B. 1955 жылы тарих мамандығы бойынша, ал 1959 жылы магистр дәрежесін алды. Ол филология ғылымдарының докторы болды . 1961 жылы Джон К. Фэрбанк басшылығымен Гарвард университетінен тарих мамандығы бойынша. 1959 жылы Диана Батлермен үйленді.
Born in Princeton, New Jersey when his parents were on home leave from China, where his father taught chemistry at Nanking University. He spent most of his youth in Nanjing. In Nanjing, his mother was neighbor and good friend of Pearl S. Buck, whom he called "Aunt Pearl." His siblings were Anne (Nancy), Sydney, and John, and he was a friend and brother in law to theologian Robert McAfee Brown, Sydney's husband. Thomson returned to the United States to become a student at Lawrenceville School. He returned briefly to China to travel with a friend, Winthrop Knowlton, in the summer of 1948, when Mao Zedong's revolution was gathering force. In 1953 he graduated with a B. A. from Yale University, where he was editor of the Yale Daily News and elected to Phi Beta Kappa. As a Yale Clare Fellow at Cambridge University, he received a B. A. in history in 1955, and an M. A. in 1959. He received his Ph. D. in history from Harvard University in 1961 under the direction of John K. Fairbank. He married Diana Butler in 1959.
Саясатта және ғылымда мансап
Демократиялық партияның мүшесі ретінде Томсон Коннектикут штатының сенаторы Честер Боулздың 1956 жылғы Адлай Стивенсонның президенттік науқаны кезінде көмекшісі болды. Боулз Кеннеди әкімшілігіне кіргенде Томсонды өзінің кеңесшісі болуға шақырды. Джонсон әкімшілігінде Томсон МакДжордж Банди басқарған Ұлттық қауіпсіздік кеңесінің штабында Қытай маманы болды. 1964 жылы мамыр айында ол Тоңқын шығанағы туралы резолюция жобасын әзірлеуге қатысқан. Кейіннен ол бастапқы идеяны "әдеттегідей игі" деп атады, бірақ сол жылдың маусым айында конгресс филибстерінің қатерлі әсерінен тоқтатылды. 1966 жылы Вьетнам соғысына наразылық білдіріп, қызметінен кетті. Кейін ол Гарвард университетінде тарих пәнінің оқытушысы болды және Американың Шығыс Азия қатынастары бойынша танымал бакалавриат курсын оқытты. 1972 жылы Гарвардтың журналистика жөніндегі Ниман қорының кураторы болып тағайындалды. Содан кейін ол 1984 жылдан 1997 жылға дейін Бостон университетінде сабақ берді. Ол академиялық және журналистік еңбектерді жариялауды жалғастырды. Оның "Вьетнам қалай пайда болды?" атты мақаласы 1968 жылдың сәуірінде Atlantic Magazine журналы АҚШ-тың Вьетнамдағы араласуын Мемлекеттік департамент бюрократиялық саясаты, Маккарти дәуіріндегі сарапшыларды тазалау және Демократиялық әкімшіліктің "Қытайды жоғалту" туралы естеріне түсіру тұрғысынан қарастырды және айыптап шықты. Томсонның Вашингтон қаласында қызмет етіп жүрген кезінде аяқтаған докторлық диссертациясы 1969 жылы Гарвард университетінің баспасында басылып шықты, Қытай батысқа қараған кезде: америкалық реформаторлар ұлттық Қытайда, 1928 1937 ж. Кітапта Қытайға тиімді саяси және әлеуметтік өзгерістер, әсіресе ауылды қайта құру қозғалысы енгізу үшін америкалық реформаторлардың күш-жігері туралы баяндалады. Кембриджке оралғаннан кейін ол Джон Фэрбанк пен басқалардың Америка тарихи қауымдастығының қамқорлығымен Американың Шығыс Азия қатынастары жөніндегі комитетті құруға күш салғандарын қолдады. Ол Эрнест Мэймен бірге "Америкалық Шығыс Азия қатынастары: зерттеу" атты басылым шығарды. (Кембридж: Гарвард университетінің баспасы, 1972), Мексиканың Куернавака қаласында өткен конференцияның очерктер сериясы, онда Американың Азиямен қарым-қатынасы саласындағы жағдай бағаланды. 1981 жылы ол Питер В. Стэнли мен Джон Кертис Перримен бірге Sentimental Imperialists: The American Experience in East Asia атты кітапты жазды. Томсон осы жас танысын Бақтың жүз жылдығын атап өтетін конференция үшін "Пэрл С. Бак және Қытайға американдық іздеу" атты мақаласын жазуда пайдаланды. Онда ол Бакты Марко Полодан бері Қытайға қатысты ең ықпалды жазушы ретінде сипаттады. Оның өлімі 2002 жылы, әйелі қайтыс болғаннан екі жыл өткен соң, жүрек соғысынан болды. Екеуінің де жерлеу рәсімі Гарвард университетінің Мемориалдық шіркеуінде өтті және екеуі де Массачусетс штатының Хит қаласында жерленген.
As a member of the Democratic Party, Thomson was an assistant to Senator Chester Bowles of Connecticut during the Adlai Stevenson presidential campaign of 1956. Bowles invited Thomson to be his advisor when he joined the Kennedy administration. In the Johnson administrations Thomson was China specialist on the staff of the National Security Council headed by McGeorge Bundy. In May 1964 he was involved in drafting what would eventually become the Gulf of Tonkin Resolution. He later called the original idea "fairly benign," yet it was shelved in June of that year due to the threat of a congressional filibuster. In 1966 he resigned in protest of the Vietnam War. He then became a lecturer in history at Harvard University, and taught a popular undergraduate course in American East Asian Relations. In 1972 he was appointed curator of Harvard's Nieman Foundation for Journalism. He then taught at Boston University from 1984 until 1997. He continued to publish both academic and journalistic work. His article "How Could Vietnam Happen?" in the April 1968 Atlantic Magazine examined and condemned American involvement in Vietnam in terms of State Department bureaucratic politics, the purging of expertise in the McCarthy era, and Democratic administration remembrance of the "loss of China" charges. Thomson's doctoral dissertation, finished while he was serving in Washington, was published in 1969 by Harvard University Press, While China Faced West: American Reformers in Nationalist China, 1928 1937. The book describes the efforts of American oriented reformers to provide China with effective political and social change, especially the Rural Reconstruction Movement. After his return to Cambridge, he supported the efforts of John Fairbank and others to form the Committee on American East Asian Relations under the aegis of the American Historical Association. He and Ernest May edited American East Asian Relations: A Survey. (Cambridge: Harvard University Press, 1972), a series of essays from a conference in Cuernavaca, Mexico, which assessed the state of the field of American relations with Asia. In 1981, he co wrote Sentimental Imperialists: The American Experience in East Asia, with Peter W. Stanley and John Curtis Perry. Thomson drew upon this youthful acquaintance in writing "Pearl S. Buck and the American Quest for China" for a conference celebrating Buck's centennial. In it, he describes Buck as the most influential writer on China since Marco Polo
His death in 2002, two years after his wife's, was due to a heart attack. Both of their funerals were held in the Memorial Church of Harvard University, and they are both buried in Heath, Massachusetts.