Bombardment group

Кіріспе

Ұйымдастыру командалық-бақылау тобының бірлігі Бомбалау тобы немесе бомбалау тобы - Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-әуе күштері (USAAF) командалық-бақылау тобының бірлігі. Әдетте, бомбалау тобының қолбасшысы полковник болатын. Қызметкерлер, ұшақтар мен жабдықтар үшін үстел (TOA) соғыстың барысында 1941 жылы 35 ұшақтан 1945 жылдың ақпан айында 72-ге дейін екі есеге өсті. Ұшақ экипажының саны екі экипажға дейін жетті.

Бөлменің ұйымдастыруы

Ұйымдастыру және жабдықтар кестелері (TO&E) барлық бомбалау топтары үшін шамамен бірдей болды. 1942 жылы қазіргі бомба топтары үштен төрт нөмірленген бомбалау эскадрильясына дейін кеңейтілді; және соғыста құрылған бомбалау топтарының көпшілігі осы құрылымды сақтады. Ұшу эскадрильяларынан басқа, әр топта топ штабы, қызмет эскадрильясы және ұшақтарды, жабдықтарды және персоналды қолдау үшін жасақтар бар. Осы көмекші персонал кейіннен жинақталып, бейресми қызмет тобының арасында қайта бөлініп, әртүрлі міндеттерге қажеттілік бойынша бөлінді. Қызмет тобы топтың барлық талаптарына қолдау және техникалық бөлімдерді қамтамасыз етті: Ұшуды басқару, Қару-жарақ, әуеайлақ қауіпсіздігі, өрт сөндіру, Пошта алмасу (PX), Арнайы қызметтер, Пошта, Көлік ("моторлы парк"), Байланыс, Радар, Оқ-жарақ нұсқаулығы, Жеке жабдық және Ауа райы (Метеорология). Қызмет тобының да өз асханасы болды. Қызмет тобында шамамен 30 офицер мен 300-400 жауынгер болды. Топ штабында дәстүрлі АҚШ армиясының құрылымында ұйымдастырылған бөлімдер болды: Персонал (S 1), Ақпарат (S 2), Операциялар (S 3) және Жабдық (S 4). Инспекторларды қоса алғанда, штаб-пәтерлердегі ұйымдар іс жүзінде шамамен 20 офицер, олардың кейбіреулері ұшқыштар және 60-80 жауынгер болды. Әр бомбалау эскадрильясының, тағайындалған ұшу экипаждарына қоса, топтың құрылымына ұқсас эскадрилья штабы және оның ұшақтарын, жабдықтарын және персоналын қолдауға арналған алты техникалық қолдау және техникалық қызмет көрсету бөлімі болды: Mess, Armament, Ordnance, Communications, Medical, and Engineering (ұшақтарды техникалық қызмет көрсету). Бомбалау эскадрильясының жер үстіне қызмет көрсететін мүшелерінің саны 15 20 офицер мен 250-300 жауынгерден тұрады. Функционалдық жағынан бомба топтары әуе эшалонына (ұжымдық әуе экипаждары) және жер эшалонына (топтағы барлық жердегі персоналға, соның ішінде қосымша қосалқы қоймаларда) бөлінді. Әдетте топтарда екі командирдің орынбасары, әуедегі атқарушы офицер және жердегі атқарушы офицер, осы эшалондарды үйлестіру үшін болды.

The tables of organization and equipment (TO&E) for all bombardment groups were roughly the same. In 1942, existing bomb groups were expanded from three to four numbered bombardment squadrons; and most bomb groups created during the war retained this structure B 29 groups were the exception, having only three squadrons. In addition to the flying squadrons issued Aircrew Badges, each group contained a group headquarters, a service squadron, and detachments for support of aircraft, equipment, and personnel from quartermaster, aviation ordnance, military police, chemical, signal, and maintenance companies, and from a weather squadron. These support personnel were then pooled and re distributed among an unofficial service group and detailed for various duties as needed. The service group provided support and technical sections for the group requirements as a whole: Flying control, Ordnance, airfield security, firefighting, Post Exchange (PX), Special Services, Mail, Transportation ("motor pool"), Communications, Radar, Gunnery instruction, Personal Equipment, and Weather (Meteorology). The service group also had its own mess section. The service group had approximately 30 officers and 300 to 400 enlisted men. The group headquarters contained sections organized in the traditional U. S. Army structure: Personnel (S 1), Intelligence (S 2), Operations (S 3), and Supply (S 4). Including inspectors, headquarters organizations in practice totalled approximately 20 officers, some of whom were also pilots, and 60 to 80 enlisted men. Each bomb squadron, in addition to its assigned flight crews, had a squadron headquarters structured similarly to the group's, and six technical support and maintenance sections supporting its aircraft, equipment, and personnel: Mess, Armament, Ordnance, Communications, Medical, and Engineering (aircraft maintenance). The ground support members of a bomb squadron numbered 15 20 officers and 250 to 300 enlisted men. Functionally, bomb groups were divided into an air echelon (the collective aircrews), and a ground echelon (all supporting ground personnel within the group, including those in attached Sub Depots). Groups commonly had two deputy commanders, termed the air executive officer and the ground executive officer, to coordinate these echelons.