Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Иван Ефимович Орлов (Галич, Кострома облысы, 1886 жылы 25 қазан, Москва, 1936 жылдан кейін) - ресейлік философ, маңызды және басқа да субструктуралық логикалардың негізін қалаушы және өнеркәсіптік химик. Оның қайтыс болған күні белгісіз, бірақ 1936-1937 жылдар аралығында болған.
Ivan Efimovich Orlov (Russian: Иван Ефимович Орлов; Galich, Kostroma Oblast, October 25, 1886 [O. S. October 1 1886] – Moscow, after 1936 ) was a Russian philosopher, a forerunner of relevant and other substructural logics, and an industrial chemist. The date of his death is unknown, but is most likely between 1936 and 1937.
Білім және ғылыми мансап
Орлов Мәскеу университетінің жаратылыстану факультетінде оқыды. Оның академиялық мансабы 1916 жылы басталды, ол индуктивті ойлау әдісі мен индуктивті дәлелдеу түсінігіне қатысты бірнеше мақала жариялады. 1916 жылдан бастап 7 жыл бойы ол ғылыми еңбектер жарияламады, бұл сол кездегі саяси ахуалдың бұзылуына байланысты болған шығар. 1920 жылдары жаңа құрылған Коммунистік академияда сабақ берді және Химия институтында офицер болды. 1923 жылы Орлов өзінің академиялық қызметін қайта бастады, ол өте нәтижелі болды. Оның еңбектерінің көбісі жетекші кеңес идеологиялық журналдарда жарияланды, онда ол сол жер мен уақытқа тән әзіл-оспақтарды өрбітті. Орловтың еңбегі математика мен логика философиясына, атап айтқанда, табиғаты бойынша марксистік диалектикалық логикаға қатысты. Ол ықтималдық теориясы, психология, музыка теориясы және химиялық инженерия туралы жазды.
Orlov studied at the Natural Sciences Faculty of Moscow University. His academic career began in 1916, when he published several papers related to the method of inductive reasoning and the notion of inductive proof. For 7 years beginning 1916, he published no scientific work, presumably because of the political turmoil of the era. In the 1920s, he taught in the newly established Communist Academy, and was an officer at the Chemical Institute. In 1923 Orlov resumed his academic activity, becoming very productive. Most of his papers were published in leading Soviet ideological journals, where he waxed polemical in the manner typical of that place and time. Orlov's work bore on the philosophy of mathematics and logic, specifically on the so called dialectical logic, Marxist in nature. He wrote on the theory of probability, psychology, theory of music, and on chemical engineering.
Логика
Табиғи ғылымдардың дамуын талдап, олардың нақты "логикасын" ашуға тырысты. Орловтың пікірінше, ойлау заңдары сәйкестік пен қарама-қайшылық заңдарымен шектелген ресми ережелер ретінде қарастырылуы керек. (Орлов осыны жазғанда, табиғи дедукция, реттілік есептеу және семантикалық кестелер болашақта болды.) Біз алдыңғы және кейінгі семантикалық байланысты іздеуіміз керек. Негізгі "логикалық қарама-қайшылық" өзін-өзі көрініп, алғышарттар мен сабақтастықтың байланысында көрінеді және дәстүрлі логикадан өзгеше логиканы қажет етеді. Егер біз корулярийді үй-жайлардың қажетті шарты деп айтсақ, онда, Орловтың пікірінше, біз міндетті түрде аристотельдік емес, табиғаты жағынан диалектикалық логикаға жетеміз.
Analyzing the development of the natural sciences, he sought to uncover their specific "logic." According to Orlov, the laws of thought should be treated as formal rules, bounded by the laws of identity and contradiction. (When Orlov wrote this, the invention of natural deduction, the sequent calculus, and the semantic tableaux all lay in the future.) We must seek the semantic relation between antecedent and consequent. The main "contradiction of logic" manifests itself in the linkage of premise and corollary, and requires a logic different from the traditional one. If we insist that a corollary be a necessary condition of the premises then, according to Orlov, we necessarily arrive at a non Aristotelian logic, dialectical in nature.
Сәйкестіктік ұйғарымдарының логикасы
Орлов 1928 жылы совет математикалық журналында жарияланған "Представкалардың үйлесімділігі логикасы" атты еңбегінде дәл осындай логиканы ұсынды. Бұл мақалада ұсыныстардың үйлесімділігі (бірлеспеушілігі) мәселесі импликациялық рәсімнің түсіндіру призмасы арқылы талданады. Ол сондай-ақ интуиционисттік теріске шығаруды классикалық теріске шығарумен S4 модальдық логикаға аударуды болжады. Орловтың шығармашылығы ұзақ уақыт бойы танымал болмады, өйткені оның орыс тіліндегі басылымдары Кеңес Одағынан тыс жерлерде мүлдем танымал емес еді. Тек Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ғана Орловтың ізашарлық рөлі біртіндеп пайда болды. Субструктуралық логика, интуиционисттік, тиісті, сызықтық логика және т.б. сияқты категориялар классикалық логиканың табиғи дедукция ("құрылымдық") ережелерін шектеу арқылы алынуы мүмкін. Мысалы, тиісті логика әлсіретудің құрылымдық ережесін қолданбайды (оны монотондық ереже деп те атайды), және бұл ереже басқа құрылымдық ережелерге ұқсамайды (Доссен). Орлов табиғат заңдарын механикалық түрде азайтуға сенген. Ол Георг Кантордың көпшілік теориясын, салыстырмалылық теориясын (ол эфирдің бар екеніне сенді) және А. Чижевскийдің гелиобиологиясын сынға алды.
Orlov proposed a logic of just this type in his work "The Logic of Compatibility of Propositions" published in 1928 in a Soviet mathematical journal. This paper analysed the problem of compatibility (noncompatibility) of propositions through the interpretative prism of an implication procedure. He also foresaw the translation of systems with intuitionistic negation into S4 modal logic with classical negation. Orlov's work was very little known for a long time, because his publications, all in Russian, were almost totally unknown outside of the Soviet Union. It is only with the post World War II rise of what have come to be known as substructural logics (Restall 2000) that Orlov's pioneering role has gradually emerged. Substructural logics, a category including intuitionistic, relevant, linear logics, etc., can be obtained by restricting the natural deduction ("structural") rules for classical logic. For example, relevant logic does not employ the structural rule of weakening (also called the rule of monotonicity), and this rule is unlike the other structural rules (Dosen). Orlov believed in a mechanistic reduction of the laws of nature. He castigated the set theory of Georg Cantor, the theory of relativity (he believed in the existence of aether), and the heliobiology of A. Chizhevsky.
Өнеркәсіптік химия
1928 жылы Орлов логикалық және философиялық еңбектерді жариялауды тоқтатып, өнеркәсіптік химияға, атап айтқанда, бром мен йод өндіруге және химияға қатысты неміс еңбектерін орыс тіліне аударуға бет бұрды.
Around 1928, Orlov ceased publishing logical and philosophical work, turning to industrial chemistry, specifically the production of bromine and iodine, and in translating German works on chemistry into Russian.