Кіріспе
Гарсия II Нканга а Лукени а Нзензе а Нтумба, қысқаша Гарсия Афонсо деп те аталады, 23 қаңтар 1641 жылдан 1661 жылға дейін Конго корольдігін басқарды. Ол кейбірде діни адалдығы және португалдарды Анголадан қуып жіберуге жақын болғандығы үшін Конгоның ең ұлы патшасы деп саналады. Алайда ол Атлантикадағы құл саудасында жетекші рөл атқарғаны үшін де атақты.
Ерте өмір
Гарсия мен оның інісі Альваро Ними 17 ғасырдың басында дүниеге келген. Екі ағайынды да 1620 жылы ашылғаннан кейін көп ұзамай Сан-Сальвадордағы (қазіргі Мбанза-Конго) иезуит колледжіне оқуға түсті, онда олар иезуит діни қызметкері Жоао де Пайвамен бірге оқыды. Студенттер ретінде олар Сент-Игнатиус ер бауырластығына қосылды. Жас кезінде Гарсия белгісіз мағыналы "Кипаку" ("Кипако") лақап атын алды. 1634 жылы король Альваро V-ге Мбамба герцогы Даниэль да Силва қауіп төндіргенде, бауырластар патшаға көмекке келді. Гарсия Сойо округінің төтенше шайқасында патша әскері өзенге қарсы күшейтілген кезде ерекше ерлік көрсетті. Ағалар ерлігі үшін марапатталды: Гарсия Конго өзенінің оңтүстік жағалауындағы кішігірім территория - Киова маркизі атанды, ал оның інісі Мбамба герцогы болды. Алайда 1636 жылы Альваро V ағайындыларды биліктен алып тастап, өлтіруге тырысты, ал олар патшаны жеңіп, басын шауып өлтірді. Ол кезде Альваро VI корольдік таққа отырғызылып, Гарсияны Мбамба герцогы деп атады.
Тақты алу және Голландия соғысы
1641 жылы 22 қаңтарда Альваро құпия жағдайда қайтыс болды. Ағасының орнын алмастыру үшін сайлау өткізілмей тұрып, Гарсия күшін Мбамбадан астанаға көшіріп, күшпен патша болды. Бірнеше аптадан кейін Сойо графы Пауло және оның ұзақ уақыттан бері одақтасы қайтыс болды, оның орнына оның және Гарсияның жауы Даниэль да Сильва келді. Сол уақытта голландиялық армада Португалияның Луанда колониясын басып алды. Гарсия дереу өз әскерлерін оңтүстікке голландтарға көмектесу үшін көшті, өйткені Конго голландтарға португалдарды Анголадан қуып шығаруға көмектесу туралы ұзақ мерзімді келісімге келді. 1642 жылы ол голландиялықтардың елшілігін қабылдап, одақ пен келісімге қол қойды, бірақ католиктік тегіне байланысты кальвинистік уағыздаушыны қабылдамауға қарсы болды. Гарсия голландтар португалдарды Анголадан қуып шығаруға көмектеседі деп үміттенді, өйткені бұл шарттар 1622 жылы Педро II Конго Конго голландтар одағын ұсынған кезде белгіленген болатын. Алайда голландтар Луанданы басып алғаннан кейін шабуылдарын үйге қарай жалғастыруға дайын болмады. Олар бұл жерді сауда орнына айналдырып, португалдарға өздерінің ішкі аумақтарын иеленуді жалғастыруға мүмкіндік берді. Голландиялық сарбаздар Гарсияға 1642 жылы Нсаланың шағын оңтүстік ауданындағы көтерілісті жеңуге көмектесті, бұл құлдар Луанданы алу үшін голландиялық шығындарды төледі. 1643 жылы Голландияның Батыс Үндістан компаниясы мен португалдар арасындағы қарым-қатынас бұзылып, Гарсияның әскерлері португалдарды Бенго өзеніндегі позицияларынан шығаруға көмектесті. Алайда голландтар шабуылдан бас тартып, португалдарға Масанганода ішкі аймаққа қарай қайта топтасуға мүмкіндік берді. Гарсия Португалияға қарсы науқанға Даниель да Силвамен арадағы қақтығыстың артуына байланысты көп күш жұмсай алмады. Осылайша, 1645 жылы ол Даниэльді Сойодан қуып шығаруға тырысты, бірақ Мфинда Нгуладағы Сойоның бекіністі позициясын алуға тырысқанда жеңілді. Оның ұлы және мұрагері Афонсо Конго әскерін басқарған кезде тұтқындалды, ал оны 1646 жылы босату науқаны сәтсіз аяқталды. Осы соғыстардан кейін Конго тек голландтар Матамбаның королевасы Нжингамен одақтасып, португалдарға қарсы соғыс жариялаған кезде, португалдықтардың оларды Луандадан қуып шығарамыз деп қорқып, шағын күш жібере алды. 1647 жылы Комби шайқасында одақтастар жеңіске жеткенімен, португалдарды бекіністерінен шығара алмады. 1648 жылы Бразилиядан келген қосымша күш голландиялықтарды кері шегінуге мәжбүр етті.
Португалияның қайта қалпына келтіруінен кейін
Голландия соғысынан кейінгі жылдары Гарсия португалдармен қарым-қатынасты қалпына келтіруге тырысты. Португалиялық губернатор Сальвадор Корреа де Са Гарсиядан Луанда аралын, Бенго өзенінің оңтүстігіндегі барлық жерлерді, Конгодағы барлық кен орындарына құқықтарды, өтемақы төлеуді және басқа да маңызды жеңілдіктерді талап ететін келісімді жасады. Гарсия Бенго өзенінің оңтүстігіндегі өз құқықтарын қалпына келтіруді және басқа да талаптарды талап ететін басқа келісімді ұсынды. Шарт 1649 жылы ұсынылды және Гарсия өтемақы төлесе де, тараптардың ешқайсысы келісімге қол қоймады. Гарсия голланд кезеңінен кейін ішкі істерге назар аударды. 1645 жылы Италия мен Испаниядан келген капуцин миссионерлері шіркеу үшін көбірек діни қызметкерлерді дайындауға көмектесті. Гарсия дін қызметкерлерін бастапқыда жылы қабылдаса да, күдікке бой алдырып, оларды 1652 жылы Конгоға қарсы жоспар құрғаны үшін айыптайды. Сол жылы ол жасы үлкен және құрметке ие патшайым Донна Леонорды тұтқындады. Леонор түрмеде қайтыс болды, бұл Гарсияның көпшілік сенімінен айырылып қалуына себеп болды. 1655 жылы Гарсия Сойоны қайтадан басып алуға тырысты. Педро II-нің екі ұлы Нсундi (немесе Кинканга а Мвика) әулетінің мүшелері ретінде келесі жылы оны құлатуға тырысты. Португалиялықтар олардың мүддесін қорғап, Конгоға шабуыл жасауға тырысты. Алайда Гарсия бауырларын жеңіп, 1622 жылы Мбумби шайқасынан кейін жеңілген португалдарды Ложе өзенінен өтуден сақтады. 1657 жылы Гарсия II Нсундi әулетінің барлығын жойып жіберді немесе өзіне сіңіріп алды. Гарсия 1660 жылы қайтыс болды, оның орнына оның екінші ұлы Антонио I Конго болды.
Garcia turned his attention to internal affairs following the Dutch period. Capuchin missionaries, who arrived from Italy and Spain, helped provide more clergy for the Church in 1645. Although Garcia initially welcomed the clergymen, he became suspicious and accused them of plotting against Kongo in 1652. In the same year, he imprisoned Dona Leonor, an elderly and well respected queen, for her involvement in an alleged plot. Leonor died in prison, which caused Garcia to lose considerable public confidence. In 1655 Garcia again attempted to take Soyo. Two sons of Pedro II, as members of the House of Nsundi (or the Kinkanga a Mvika), tried to overthrow him the next year. The Portuguese intervened on their behalf and also tried to attack Kongo. However, Garcia defeated the brothers and prevented the Portuguese, who remembered their crushing defeat following the Battle of Mbumbi in 1622, from crossing the Loje River. By 1657, Garcia II had annihilated or absorbed all of the House of Nsundi. Garcia died in 1660, leaving his second son António I of Kongo to succeed him.