Кіріспе

Британ армиясының генералы және ирландтық саясаткер (1865-1950) генерал-майор сэр Уильям Бернард Хики, , FRGS (1865 жылы 21 мамырда, 1950 жылы 3 қарашада) - британ армиясының аға офицері және ирландтық ұлтшыл саясаткер. Британ армиясының офицері ретінде Хики 1899-1902 жылдар аралығында Екінші Буер соғысында белсенді қызмет атқарды; 1912-1914 жылдар аралығында Ирландия командасының генерал-квартирмейстерінің көмекшісі болды, ал 1914-1918 жылдар аралығында Бірінші дүниежүзілік соғыста қызмет етті. 1914 жылы Британ экспедициялық күшінің бригадасына қолбасшылық етті және 1915 жылдан бастап Батыс майданда 16-шы (Ирландия) дивизиясының командирі болды.

Отбасы

Уильям Хики 1865 жылы 21 мамырда, Слевоар, Терригласс, Борисокан, Типперри графтығында, полковник Джеймс Фрэнсис Хикидің (1833-1913) және оның әйелі Люсила Лариос и Ташараның (1880 жылы қайтыс болған) сегіз баласының ең үлкені болып дүниеге келді. Ұзақ әскери сызықтан және әйгілі Гейлдік тектен шыққан Хики есімі Бірінші дүниежүзілік соғыста қызмет еткен белгілі ирландтардың бірі ретінде есте қалады. Оның төрт ағасының екеуі де қызмет етті, біреуі діни қызметкер болғанға дейін Корольдік артиллерияда майор болды. Оның әпкесі Долорес Генри Хью Питер Дезиге, Дези Мотор Автомобиль Компаниясының негізін қалаушыға үйленді. Хики Бермингемдегі Оскотттегі Сент-Мэри колледжінде білім алды, бұл Рим-католик отбасыларының жастарын даярлау үшін атақты семинария.

Әскери мансап

Хики 1882-1885 жылдары Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжге оқуға түсті. Ол 1885 жылы Гибралтарда әкесі, Корольдік фюзилер полкіне тағайындалды және олармен бірге он үш жыл бойы Жерорта теңізінде, Мысырда және Үндістанда қызмет етті. Бұл уақытта ол 1892 жылы 18 қарашада капитан болды. 1899 жылы ол Камерлидегі штаб колледжінің капитаны болып бітірді және Екінші Бура соғысы басталған кезде арнайы қызмет офицері болып таңдалды. Ол 1900 жылдың ақпан айының басында Саутгемптоннан Оңтүстік Африкаға "СС Канада" кемесімен кетті. 1900 жылдың 17 наурызында капитаннан майор ретінде батальонға дейін көтерілді. Кейіннен ол корпустың қолбасшысы болды, ақыр соңында 1900 жылдың соңында оған барлық қарулы көз карандысыз колоннаның командасы берілді. Мұны ол он сегіз ай бойы істеді. Ол 1900 жылы қарашада Ботавилл шайқасында ерекшелікпен қызмет етті және 1900 жылы 29 қарашада подполковниктік дәрмекті алды. 1902 жылдың наурыз айынан бастап Кронстадта штаб офицері болды. Ол 1902 жылы маусымда Верингингте жасалған бейбіт келісіммен аяқталған соғыста Оңтүстік Африкада қызмет етті. Төрт айдан кейін ол SS Salamis кемесімен бірге Кейптаундан шығып, қазан айының соңында Саутгемптонға келіп, батальонды Алдершотқа жіберді. 1902 жылы желтоқсанда ол Корольдік географиялық қоғамның (FRGS) мүшесі болып сайланды.

Ирландиялық команда

Оңтүстік Африкадағы соғыс аяқталғаннан кейін әртүрлі штабтық тағайындаулар болды, бірінші 1902 жылдың желтоқсанында Корк округінің штабының генерал-адъютантының орынбасары болды. 1907 жылы ол Дублинде және Муллингарда 1-ші Корольдік фюзилерлер полкінде полк қызметіне оралды, онда соңғы екі жыл бойы полк басшылығымен болды. 1909 жылдан 1912 жылға дейін Корктегі 8-ші жаяу әскер дивизиясының штабына тағайындалды, онда төрт жыл бойы ол аң аулау алаңында және полода әйгілі болды. 1912 жылы мамыр айында ол полковник болып, Килменхемдегі Корольдік ауруханадағы Ирландия командасының генерал-квартирмейстері болды, ол үшін Бату орденінің серіктесі болып тағайындалды.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Соғыс жарияланғанда Ирландия қолбасшылығының штабы автоматты түрде ІІ армия корпусының штабына айналды және 1914 жылдың тамызында Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда ол бригадир генерал болып тағайындалды және Францияда Британдық экспедициялық күшінің құрамында Монс шайқасынан кейін 2-ші корпустың Парижге және Марна шайқасы кезінде адъютант және квартермейстер генералдың бөлімін басқарды. 1914 жылдың қыркүйек айының ортасында ол 13-ші бригаданың (5-ші жаяу әскер дивизиясының) командирі ретінде жауынгерлік желідегі бригадирлердің бірін босатты, содан кейін ол 1915 жылдың желтоқсанына дейін 53-ші бригаданың (18-ші жаяу әскер дивизиясының) командирі болды, ол Блэкбернде 16-шы (ирланд) дивизиясының командасын алуға үйге жіберілді. Генерал-майор болып тағайындалған Хики генерал-лейтенант сэр Лоренс Парсонстың орнын басып алды. Хики - сирек кездесетін тұқымның бірі, аға, ирландтық, католик офицері - танымал алмастырушы болды. Бұл саяси жағынан өте сезімтал кездесу болды, ол кәсіби және саяси сананы қажет етті, Хики, бақытымызға орай, бөлім Карсонның Ольстер еріктілеріне жауап ретінде Ирландия ұлттық еріктілерінің негізіне құрылған. Ол өзінің алдыңғыларына қарағанда әлдеқайда дипломатиялық және тактикалық болды және жаңа командасының өзіне берген мақтанышы туралы айтты, бірақ Ирландиялық дивизияның аға офицерлері арасында үлкен өзгерістер енгізуден тартынбады. Дивизияны қарқынды даярлықтан өткізгеннен кейін, ол әр адам жеке мақтанатын ирландтық командалықпен қалды. Ол 1915 жылдың желтоқсан айында келді.

Азаматтық қатысу

Хики 1922 жылы армиядан зейнеткерлікке шықты, бұл кезде жаңа Ирландия еркін мемлекетінің округтерінде дәстүрлі рекрутингтік алаңдары бар алты ирландтық қатарлы жаяу әскер полкі таратылды. Ол өзін "Үй билігі туралы" заңмен қатты таныстырды және оны жою апат болды деп айтты, сондай-ақ қара және қоңыр адамдардың іс-әрекетін айыптауда да ашық болды. 1925 жылы ол Ирландия еркін мемлекетінің Сенат мүшесі болып сайланды. Ол Ирландия бойынша 76 үміткердің ішіндегі бірінші басымдықты дауыс берудің бесінші орында болды. Хики 1936 жылы Сенат таратылғанға дейін оның орнын 1937 жылы Seanad Éireann алады. Ол 1925 жылдан 1948 жылға дейін Британдық легионының Аймақтық кеңесінің (Оңтүстік Ирландия) президенті болды. Хики ешқашан үйленбеген.