Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық генерал (1879–1964) Роттерхам округінің депутаты
British general (1879–1964)
the Rotherham MP
Генерал-лейтенант сэр Уильям Джордж Шедден Добби (12 шілде 1879 – 3 қазан 1964) – Екінші Буер соғысы мен Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстарда қызмет еткен британдық армия офицері.
Lieutenant General Sir William George Shedden Dobbie, (12 July 1879 – 3 October 1964) was a British Army officer who served in the Second Boer War and the First and Second World Wars.
Ерте өмір
Уильям Мадраста мемлекеттік қызметкер әкесінің, Үндістан мемлекеттік қызметіндегі В. Х. Доббидің және әскери дәстүрі ұзақ созылған отбасында дүниеге келді. Ол тоғыз айлық болғанда ата-анасы оны Англиядағы туыстарына тәрбиеге қалдырды, осылайша оның отбасының мәртебесіне сай білім алуына мүмкіндік берді. Он үш жасында жас Уильям Чартерхаус мектебіне стипендиямен қабылданды және көрнекті классикалық ғалымға айналды, сонымен қатар ежелгі әскери жорықтарды зейін қойып оқыды. Бітірген соң, ол Вулвичтегі Корольдік әскери академияда әскери мансапқа лайықты екенін көрсетті, кейін Чатэмдегі Корольдік әскери инженерлік мектебіне бағытталды.
William was born in Madras to a civil servant father, W. H. Dobbie of the Indian Civil Service – and to a family with a long military lineage. When he was only nine months old, his parents left him in the care of relatives in England, so that he might receive an education in keeping with his family's station. At thirteen, young William won a scholarship to Charterhouse School and became a top ranking classical scholar and a keen student of ancient military campaigns. Upon graduation, he proved to be qualified for a military career at the Royal Military Academy, Woolwich, from which, in due course, he went to the Royal School of Military Engineering at Chatham.
Екінші Бура соғысынан Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін
Добби 1901 жылы ақпанда Виктория патшайымының қосылуынан кейін Екінші Бур соғысына қатысты және 1902 жылғы 1 сәуірде Оңтүстік Африкада лейтенант қызметіне тағайындалды. Ол жараланып, соғыс аяқталғаннан кейін көп ұзамай Ұлыбританияға оралды. 1902 жылғы шілдеде Саутгемптонға келді. Кейін ол Екінші Бур соғысын өте әділетсіз соғыс деп санайтын. Оралғаннан кейін 1902 жылдың соңында Чатемде орналасты, ал 1908 жылғы 6 тамызда капитан болып тағайындалды. 1911-1912 жылдары Камберлидегі штаб колледжінде білім алды.
Dobbie joined the Second Boer War shortly after the funeral of Queen Victoria in February 1901, and was promoted to lieutenant while in South Africa, on 1 April 1902. He was wounded, and returned to the United Kingdom shortly after the end of hostilities, arriving in Southampton in July 1902. He later opined that the Second Boer War was a rather unjust war. Following his return he was stationed at Chatham in late 1902, and was promoted to captain on 6 August 1908. He attended the Staff College, Camberley, from 1911 to 1912.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Добби 1914 жылдың қарашасында Құрмет легионының рыцары атанды және 1915 жылдың 1 сәуірінде 3-дәрежелі GSO қызметіне тағайындалды. 1916 жылдың 14 қаңтарында "Еңбегі үшін" орденімен марапатталды, 1916 жылдың 1 сәуірінде майор, 1916 жылдың 19 тамызында уақытша подполковник (1920 жылдың 1 қаңтарында 1915 жылдың 6 шілдесінен бастап кері күшімен қолданылды) және 1917 жылдың 1 қаңтарында подполковник шеніне көтерілді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Добби 1918 жылдың қарашасында кезекші штаб офицері болды, және барлық әскерлерге жіберілген атысты тоқтату телеграммасындағы жалғыз қолтаңба оныкі болды. Кейінірек, соғыста не істегенін сұрағанда Добби: "Мен оны тоқтаттым!" деп жауап берді. Соғыстан кейін Добби 1919 жылдың 21 тамызында Леопольд орденінің офицері атанды.
Dobbie was appointed a Knight of the Legion of Honour in November 1914 and appointed a GSO 3rd Grade on 1 April 1915. He was awarded the Distinguished Service Order on 14 January 1916, promoted to major on 1 April 1916, promoted to temporary lieutenant colonel on 19 August 1916 (retroactive from 6 July 1915 on 1 January 1920) and brevetted to lieutenant colonel on 1 January 1917. During the First World War, Dobbie happened to have been the staff officer on duty in November 1918 and his is the only signature on the cease fire telegram that was sent to all troops. In later years, when asked what he did during the war, Dobbie would reply "I stopped the bloody thing!". After the war Dobbie was appointed an Officer of the Order of Leopold on 21 August 1919.
Соғыс аралығы
Добби 1920 жылғы 18 сәуірде уақытша подполковник шеніне көтеріліп, 1922 жылғы 1 шілдеде полковник шеніне шығарылды. 1925 жылғы 1 қаңтарда подполковник, ал 1926 жылғы 18 қаңтарда полковник болып тағайындалды. 1928 жылғы 29 маусымда ол Каир бригадасының командирі болып тағайындалды, бұл кезде бригада командирі шені уақытша саналатын. 1930 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсетулер тізімінде Бат орденінің серігі атағымен марапатталды. Ол өзiнiң толық полковник шенiне қайта оралып, 1932 жылғы 15 шілдеден бастап қызметтен босатылып, жартылай жалақыға шығарылды. 1933 жылғы 18 ақпанда генерал-майор болып, Әскери инженерлер мектебінің коменданты болып тағайындалды. 1935 жылғы 8 қарашада Малайя әскерлерінің бас қолбасшысы болып тағайындалды және 1939 жылға дейін бұл қызметте болды.
Dobbie was graded a temporary lieutenant colonel on 18 April 1920 and brevetted to colonel on 1 July 1922. He was promoted to lieutenant colonel on 1 January 1925 and to colonel on 18 January 1926. On 29 June 1928, he was appointed commander of the Cairo Brigade with the rank of brigadier, then considered a temporary rank. He was appointed a Companion of the Order of the Bath in the 1930 New Year Honours List. He reverted to his permanent rank of colonel and ceased to be employed from 15 July 1932, being placed on half pay. On 18 February 1933, he was promoted to major general and appointed Commandant of the School of Military Engineers. He was appointed General Officer Commanding Malaya Command on 8 November 1935, holding the post to 1939.
Жеке өмірі және кейінгі жылдары
Ол әйелі Сибилмен (қыздығы Орд Браун) бір қызы болды, оның да аты Сибил еді, ол Персиваль Джонстонға үйленді. Олардың екі ұлы болды: Артур Уильям Гранвилл Добби, 1944 жылдың 19 маусымында 38 жасында қайтыс болды және Корольдік инженерлердің 237-ші далалық ротасының құрамында болды. Орд Чарльз Степл Добби – олардың екінші ұлы. Добби протестанттық Плимут бауырларының мүшесі болды және Блэкхиттегі «Парагон» тұрғанда, Лондонның SE18 пошта индексіндегі Вулвич Комонындағы Найтингейл Вейлдегі ірі бауырлар жиналысына қатысты. Ол 1942 жылдан 1964 жылға дейін Сомерсеттегі Монктон Комб мектебінің директорлар кеңесінің мүшесі болды. Добби 1964 жылдың 3 қазанында Лондондағы Кенсингтонда 85 жасында қайтыс болды. Ол Чарлтон зиратына, немере інісі генерал-майор Орде Уингейттің (1903–1944) ескерткішіне жақын жерге жерленді. Оның әйелі Сибил және отбасының басқа да мүшелері де сол жерде жерленген.
He and his wife Sybil (nee Orde Browne) had one daughter, also called Sybil, who was married to Percival Johnston. They also had two sons, Arthur William Granville Dobbie who died on the 19th of June 1944 aged 38 and was a member of the Royal Engineers 237th Field Company. Orde Charles Staple Dobbie was their other son. Dobbie was a member of the Protestant Plymouth Brethren, and when living in The Paragon, Blackheath, attended the large Brethren assembly in Nightingale Vale, Woolwich Common, London SE18. He was a member of the Board of Governors of Monkton Combe School in Somerset from 1942 to 1964. Dobbie died on 3 October 1964 in Kensington, London, England, at the age of 85 years. He was buried in Charlton Cemetery, near the Chindit memorial of his nephew Major General Orde Wingate (1903–1944). His wife Sybil and other members of his family are also buried there.
Сингапурды басып алу туралы Доббидің гипотезасы
1936 жылы Сингапурда орналасқан генерал-командир Добби, жапондықтардың Малайя құрлығына қонуына және Сингапурға шабуыл үшін алдыңғы базаларды басып алуына жол бермеу үшін, құрлықта қосымша күштер қажет екенін анықтау мақсатында сауал қойды. Персивал, сол кездегі штаб бастығы, жапондықтардың қалай шабуылдау мүмкін екенін бағалау жөніндегі тактикалық есеп дайындау міндетіне тартылды. Персивалдың 1937 жылдың соңындағы баяндамасы, Солтүстік Малайяның Сингапур мен Борнеоның жаулануы үшін база ретінде пайда болуы мүмкін екенін растады. Добби де, Персиваль да Сингапур енді жеке әскери-теңіз базасы ретінде қарастырылмағанын, оның қауіпсіздігі Малайя құрлығының қорғалуына байланысты екенін нақтылады. 1938 жылдың мамыр айында Добби штаб бастығына хат жолдап, солтүстік-шығыс муссонынан туындаған жоғары жел мен толқындарға қарамастан, қараша мен наурыз айлары аралығында шабуыл мүмкін екенін мәлімдеді. Осы кезеңде "5000 контрабандалық жұмысшының" жақында қондырылуы муссонның қорғаныш ұсынатындығы туралы барлық алдын ала пікірлерді жойды. Керісінше, бұл муссон басқыншылар үшін жақсы жамылғыш құрайтын.
In 1936, Dobbie, then General Officer Commanding (Malaya) stationed in Singapore, made an inquiry to find out if more forces were required on mainland Malaya to prevent the Japanese landing and capturing forward bases to attack Singapore. Percival, then his Chief Staff Officer, was assigned the task of drawing up a tactical appreciation on how the Japanese were most likely to attack. Percival's report in late 1937 did confirm that north Malaya could serve as a base for the conquest of Singapore and Borneo. Both Dobbie and Percival made it clear that Singapore could no longer be seen as a self contained naval base, and that its survival rested on the defence of mainland Malaya. So in May 1938, Dobbie wrote to the Chief of Staff:
Dobbie added that an attack might be possible between the months of November and March, despite high winds and waves produced by the northeast monsoon. The recent landing of "5000 smuggled coolies" at this time dissolved any preconceptions that the monsoon offered protection. On the contrary, this monsoon would provide good cloud cover for the invaders.