Жулиан Бинг: Канаданың 12-ші генерал-губернаторы және әскери қолбасшы

Кіріспе

Британдық армия офицері және Канаданың 12-ші генерал-губернаторы, Вимидің 1-ші виконты Джулиан Хедворт Джордж Бинг (11 қыркүйек 1862 – 6 маусым 1935) – Канада Конфедерациясы құрылғалы бері Канаданың 12-ші генерал-губернаторы болған британдық армия офицері. Достары "Бунго" деп білген Бинг Англияның Гертфордширдегі Вротэм Паркте ақсүйек отбасында дүниеге келді және ағаларымен бірге Итон колледжінде білім алды. Бітірген соң милиция офицері болып тағайындалды, Камберлидегі штаб колледжіне түсуге дейін Египет пен Суданда қызмет етті. Онда ол Францияда жоғары шендерге жеткен кездегі замандастарымен танысты. Бірінші дүниежүзілік соғыста ерекше көзге түсіп, Франциядағы британдық экспедициялық корпусында, Галлиполи шайқасында, Вими биіктігіндегі Канада корпусының командирі және британдық үшінші армияның командирі ретінде қызмет еткеннен кейін, Бинг 1919 жылы жұртқа танымал болды. 1921 жылы король Георг V премьер-министр Дэвид Ллойд Джорджтың ұсынысымен оны Девоншир герцогының орнына Канаданың генерал-губернаторы етіп тағайындады, ол 1926 жылға дейін, Виконт Уиллингдон оны алмастырғанға дейін осы лауазымда болды. Бинг соғыстағы басшылығымен канадалықтардың құрметіне ие болды, бірақ оның тікелей саяси істерге араласуы Британ доминиондарындағы тәждің рөлінде кең ауқымды өзгерістерге себепкер болды. Вице-корольдік қызметтен кейін Бинг Ұлыбританияға оралып, Митрополия полициясының комиссары болып тағайындалды және Вими виконты Бинг атағына көтерілді. Маршал шеніне жеткеннен кейін үш жыл өткен соң, 6 маусым 1935 жылы Торп Холл үйінде қайтыс болды.

Ерте өмір

Бинг Гертфордширдегі Вротам Парк үйінде Джордж Бингтің жетінші ұлы және 13-ші, ең кіші баласы ретінде дүниеге келді (оның үлкен отбасы болғандықтан, ол шаруашылығын салыстырмалы түрде үнемді жүргізді). Оның анасы – Чарльз Кавендиштің, 1-ші Чешем баронының қызы, Гарриет Элизабет Кавендиш болды. 17 жасқа дейін Бинг Етон колледжінде оқыды, бірақ жоғарғы сыныпқа қабылданбады. Етон колледжінде ол алғаш рет "Бунго" деген лақап ат алды – оны үлкен ағалары "Бинго" мен "Банго"дан ажырату үшін. Бірақ коллеждегі уақыты ерекше көзге түспеді және ол жаман бағалар алды. Академияға деген көзқарасын көрсететіндей, бір күні ол латын тілінің грамматикалық оқулығын және ағасы Лионельдің ең жақсы шалбарын тояқтар мен ананасқа саудагерге беріп қойды. Кейін Бинг мектептегі ең нашар "Скаг" болғанын айтты, бұл сөз колледжде көзге түспеген оқушыны білдіреді.

Ерте әскери мансап

Бинг әскери отбасынан шыққан, оның әкесі Ватерлоо шайқасында Веллингтонмен бірге қызмет еткен. Үш бауыры армияда болған және тағы біреуі 7-ші Королеваның өз гусарларына жіберілгендіктен, Бингтің әкесі кіші ұлына тұрақты армия комиссиясын беруге шамасы жетпейтінін ойлады. Осылайша, 17 жасында Бинг милицияға жіберілді және 1879 жылдың 12 желтоқсанында 2-ші (Эдмонтон) Корольдік Миддлсекс мылтықтарына (кейін 7-ші батальон, Корольдік мылтық корпусы) екінші лейтенант болып тағайындалды. Осы кезеңде Бинг театр мен музыка залдарына қызығушылық танытып, жиырма жасқа келгенде банджода ойнауға әуес болды. 1882 жылы Жокей клубының мәжілісінде Бингтің әкесіне, оның көп жылдық досы Уэльс ханзадасы Альберт Эдвард ұлдары туралы сұрақ қойды. Бингтің әлі тұрақты мансап таба алмағанын естіген ханзада оған өзінің 10-шы Корольдік гусарлар полкіне қызмет етуді ұсынды. Бұл армиядағы ең қымбат полк болды, Страффорд графы Бингке жыл сайын қажет болатын алты жүз фунттың екі жүзін ғана беруге мүмкіндік алды, бірақ ханзаданың ұсынысын қабылдамау мүмкін емес еді. Бингтің өзі де бұл мүмкіндікке қуанды, өйткені оның ағасы Лорд Чешем және туысы Чарльз Кавендиш бұл полкте қызмет еткен. Поло понилерін арзан бағаға сатып алып, оларды жаттықтыру үшін атқа мінудегі шеберлігін пайдаланып, содан кейін оларды пайдаға сату арқылы Бинг 1883 жылдың 27 қаңтарында 10-шы Корольдік гусарларға ауысты, ал үш айдан кейін Лакхнауда полкке қосылды. 1884 жылы полк Ұлыбританияға қайтып келген кезде гусарлар Суакин экспедициясына қатысу үшін Суданға ауыстырылды, ал 29 ақпанда Бинг және оның полкінің қалған бөлігі Эль-Тэбтің бірінші шайқасындағы шабуылдың алдыңғы қатарында болды. Шабуыл сәтсіз аяқталды және Бингтің эскадрильясының басқа офицерлері қаза тапты. 13 наурызда Тамай шайқасында Бингтің атының астында қаза болды. Көп ұзамай көтерілісшілер таратылды, ал 29 наурызда полк Британияға қайта оралды, 22 сәуірде келді және Кенттегі Шорнклиф армия лагеріне жаңа базасына бағытталды. 1884 жылдың жазында Бинг уақытының көп бөлігін поло ойнауға, жаңадан келген сарбаздар мен жылқыларды жаттықтыруға арнады, ал шілдеде Судандағы қызметі үшін ол хабарламаларда есімдері тізілді. 1885 жылдың маусымында полк Альдершоттағы Оңтүстік кавалерия казармасына көшірілді, бұл оның әкесінің қайтыс болған күнінен тоғыз күн бұрын болды. Әкесі Бингке сағат пен 3500 фунт мұра етіп қалдырды. Содан кейін полк 1887 жылы Хаунслоудағы казармаға көшті, онда мердігерлер оған нашар сапалы ет сатқанын күдіктенген Бинг, ет саудасын үйрену үшін Смитфилд нарығында бірнеше таңертең ерте өткізді, ақырында оның күдігінің дұрыстығын дәлелдеп, мердігерлерді ауыстырды. Осы уақытта Бинг Лорд Роутонмен танысты, ол Гиннес қорымен бірге Лондондағы білікті жұмысшылардың тұрғын үйін жақсартуға тырысты. Бинг Роутонды қаланың ең кедей аудандарына алып барды және Роутон құрған Роутон үйлерінде тәртіпті сақтау үшін зейнеткерлікке шыққан әскерлерді жұмысқа алуды ұсынды, осылайша ұзақ жылдарға созылған дәстүр қалыптасты.

Byng was from a military family, his grandfather having served with Wellington at the Battle of Waterloo. With three brothers already in the army and another already put up for the 7th Queen's Own Hussars, Byng's father did not think he could afford a regular army commission for his youngest son. Thus, at the age of 17, Byng was instead sent into the militia and on 12 December 1879 commissioned as a second lieutenant into the 2nd (Edmonton) Royal Middlesex Rifles (later the 7th Battalion, King's Royal Rifle Corps).#tag:ref|In the book Byng of Vimy: General and Governor General by Jeffrey Williams, Byng's date of commissioning is given as 27 August 1879. During this period, Byng also developed a liking for theatre and music halls, and by the age of twenty had taken an interest in the banjo. At a meeting of the Jockey Club in 1882, Byng's father was asked about his sons by his long time friend, Albert Edward, Prince of Wales. Upon hearing that Byng had not yet found a permanent career, the Prince offered a place for him in his own regiment, the 10th Royal Hussars. This was the most expensive regiment in the army, and the Earl of Strafford could only afford to give Byng two hundred of the six hundred pounds he would need each year, but the Prince's offer could not be refused. Byng himself was delighted at the opportunity, as both his uncle, Lord Chesham, and his cousin, Charles Cavendish, had served in the regiment. By raising money through buying polo ponies cheaply, using his excellent horsemanship to train them, and then selling them on at a profit, Byng was able to transfer to the 10th Royal Hussars on 27 January 1883, and less than three months later he joined the regiment in Lucknow, India. It was while the regiment was on the way home to Great Britain in 1884 that the Hussars were diverted to the Sudan to join the Suakin Expedition, and on 29 February Byng, along with the rest of his regiment, rode in the first line of the charge at the first Battle of El Teb. The attack, which resulted in the deaths of both of Byng's squadron's other officers, was unsuccessful, and fighting continued, with Byng's horse being killed under him on 13 March at the Battle of Tamai. Most of the rebels were then dispersed shortly after, and on 29 March the regiment re embarked for Britain, arriving on 22 April, and proceeding to their new base at Shorncliffe Army Camp in Kent. During the summer of 1884, Byng spent much of his time playing polo and training recruits and horses, and in July, for his services in Sudan, he was mentioned in despatches. In June 1885, the regiment was relocated to the South Cavalry Barracks at Aldershot, only nine days before the death of his father, who left Byng a watch and £3,500. The regiment then moved again in 1887 to the barracks at Hounslow, where, after suspecting that contractors were selling him inferior meat, Byng spent several early mornings at the Smithfield market to learn the meat trade, eventually proving his case and having the contractors changed. It was also at this time that Byng became acquainted with the Lord Rowton, who, along with the Guinness Trust, was trying to improve housing for skilled workers in London. Byng accompanied Rowton around the poorest areas of the city and suggested that retired senior soldiers from the rank and file be hired to maintain order in the Rowton Houses that Rowton had set up, thus starting a long lived tradition.

Қызметкерлер колледжі

1888 жылы гусарлар тағы да Йоркке көшіп барды, бұл жолы Бинг өзінің әскерлерін крикет және футбол командаларын құру арқылы жұмыспен қамтыды. 1890 жылдың 4 қаңтарында Бинг капитандыққа көтерілді, сол кезде ол Камберлидегі штаб колледжіне түсуді ойластыра бастады. Осылайша, ол дайындық оқуларына уақытын толық арнау үшін, полк 1891 жылы Ирландияға көшкен кезде адъютант лауазымынан кетіп, ханзада Альберт Виктордың Үндістанға ат әскері ретінде шақыруын қабылдамады. Бір кезде жаяу әскер мен артиллерияда тәжірибе жинап, қызмет еткеннен кейін, Бинг штаб колледжіне емтихан тапсырып, 1892 жылдың қыркүйегінде тағайындалды. Байнг колледжге түсуге бір жыл бұрын Альберт Виктор бүкіл әлемді шарлаған тұмау пандемиясының құрбаны болды. 1892 жылдың 20 қаңтарында ханзаданың жерлеу рәсімінде Байнг (барлығы 10-шы Корольдік гусарлар) мәйіт көтерушілерге басшылық етті, бұл Уэльс принцінің Байнгқа көрсеткен сенімінің маңызды белгісі болды. Байнг штаб колледжіне қабылданғаннан кейін, ол екі он жылдан астам уақыттан кейін тығыз байланыста боларлық студенттерді тапты - Генри Роулинсон, Генри Хьюз Уилсон, Томас Д’Ойли Сноу және Джеймс Айлмер Лоуторп Халдейн. 1894 жылы Олдершоттағы досына бара жатқанда, жақын маңдағы Корольдік әскери колледжінің кадеті Уинстон Черчилльмен бірге саяхаттады. Бинг сондай-ақ өз сыныбымен бірге Эльзас-Лотарингиядағы Франко-прусс соғысының майдандарын аралап, Стоунволл Джексон туралы кітап жазып жүрген лекторының бірімен бірге АҚШ-қа сапар шекті. 1894 жылдың желтоқсанында Бинг штаб колледжін бітіріп, дереу гусарлардың А эскадрильясына қолбасшылық етуге тағайындалды. Бірақ үш жыл өткен соң полк Олдершотқа оралды, ал Бинг 1-ші кавалерия бригадасының адъютанты болып, одан аз уақыттан кейін Олдершот командасының генерал-адъютантының орынбасары (DAAG) болып тағайындалды және 1898 жылдың 4 мамырында майор шеніне көтерілді. Содан кейін сол жылы Бинг жергілікті кеште Мэри Эвелин Мортонмен танысты, ол сэр Ричард Чарльз Мортонның жалғыз қызы, ол өзі Канаданың корольдік және вице-корольдік резиденциясында Ридо-Холлдың бақылаушысы болып қызмет еткен. Эвелин, ол кейіннен Бингпен алғашқы кездесулерін былай сипаттады:

In 1888, the Hussars again moved, this time to York, where Byng kept his men busy by raising successful cricket and football teams. Byng was promoted to captain on 4 January 1890, around the time he began to consider entering the Staff College at Camberley. He thus, in order to dedicate his time to preparatory studies, which continued when the regiment moved in 1891 to Ireland, resigned his commission as adjutant and turned down an invitation from Prince Albert Victor to join him in India as an equerry. After being detached for a time in order to serve and gain more experience in the infantry and artillery, Byng sat and passed his entrance exams into the Staff College and secured a nomination in September 1892. A year before Byng entered the college, Albert Victor fell victim to the influenza pandemic that raged around the world, and, at the Prince's funeral on 20 January 1892, Byng commanded the pallbearers (all from the 10th Royal Hussars), which was a significant display of trust shown Byng by the Prince of Wales. Once Byng was enrolled at the Staff College, he found amongst his fellow students men with whom he would be closely associated more than two decades later—Henry Rawlinson, Henry Hughes Wilson, Thomas D'Oyly Snow, and James Aylmer Lowthorpe Haldane—and in 1894, while en route to visit a friend at Aldershot, travelled with a cadet at the nearby Royal Military College at Sandhurst, Winston Churchill. Byng also journeyed with his class to see the battlefields of the Franco Prussian War at Alsace Lorraine and accompanied to the United States one of his lecturers who was compiling information on a book on Stonewall Jackson. By December 1894, Byng graduated from the Staff College and was immediately appointed to command A Squadron of the hussars. Only three years later, though, the regiment returned to Aldershot and Byng left to become adjutant of the 1st Cavalry Brigade, shortly before becoming the Deputy Assistant Adjutant General (DAAG) of the Aldershot Command, and was promoted to the rank of major on 4 May 1898. Later that same year, Byng met at a local party Marie Evelyn Moreton, the only daughter of Sir Richard Charles Moreton, who had himself served as comptroller at the Canadian royal and viceroyal residence of Rideau Hall, under the then Governor General of Canada the Marquess of Lorne. Evelyn, as she was known, later described her early encounters with Byng:

Егер ол бос болса, таңертеңгілік атпен саяхаттағанда, қызық басталар еді, бірақ мен үшін әрдайым қызық болмады, себебі мен таңғалып, оның екі күннің бірінде де бірдей болмайтынын байқадым. Әйелдердің өзгергіш екенін айту оңай, ал ол олардан әрқайсысына басымдық беріп, жеңіске жете алатын еді! Дүйсенбіде ол өте тартымды көңіл-күйде болар еді; сейсенбіде ол мені дос және әріптес ретінде қарастыратын; сәрсенбіде ол менің бар екенімді есіне де алмас еді; бейсенбіде ол мұздай сыпайы болар еді; жұмада ол сәл жімдеп, сенбіде дүйсенбідегідей тартымды көңіл-күйге оралар еді! Мұндай еріншектікті кім түсіне алады?

Бас офицер

1899 жылы қарашада Бинг Оңтүстік Африкаға жіберілді, онда ол провизор маршал қызметін атқаруға тиіс болған, бірақ дереу жергілікті подполковник шеніне ие болып, Екінші Бур соғысы кезінде Оңтүстік Африка жеңіл атты әскерін құру мен басқару міндеті жүктелді. Бинг содан кейін майдан желісінде қызмет етті, осы кезеңде колонналар тобының басшысы болды, бес рет құрметті хабарламаларда есімдері тіркелді (соның ішінде Лорд Китченердің 1902 жылғы 23 маусымдағы хабарламасында), 1900 жылғы қарашада подполковник, ал 1902 жылғы ақпанда полковник шеніне көтерілді. 1902 жылдың басы Бинг үшін маңызды оқиғалармен толы болды: наурыз айында Англияға оралып, келесі айда король Эдуард VII-ге қабылдауға барды, онда ол Корольдік Виктория орденінің 4-дәрежелі мүшесі (MVO) болып тағайындалды және 1902 жылғы 30 сәуірде Найтсбридж шіркеуінде Моретонға үйленді. Қазан айының басында корольге екінші рет барганнан кейін, Бинг Үндістанға қайтарылып, Мхоудағы 10-шы Корольдік гусарлар полкіне командир болып тағайындалды және 1902 жылғы 11 қазанда подполковник шеніне ие болды. Некесіне екі жыл өткен соң, Бингтің әйелі бірнеше рет түсік тастады, нәтижесінде бала туа алмайтыны анықталды. 1904 жылғы қаңтарда Бинг поло ойнап жүргенде оң жақ шыбығын қатты сындырып алды, сондықтан армиядан кетуі мүмкін деген қорқыныш пайда болды. Бірақ төрт айлық емдеуден кейін Англияда, ол қайтадан қызметке жарамды деп танылды және мамыр айында Нетеравондағы жаңа атты әскер мектебінің алғашқы коменданты болды. Бұл лауазымда ұзақ қалмады, өйткені 1905 жылғы 11 мамырда Бинг Кентерберидегі 2-ші кавалерия бригадасының командирі болып тағайындалды, сонымен қатар бригада генералының уақытша және полковник шені берілді. 1906 жылы Бат орденінің серігі (CB) болып тағайындалғаннан кейін ол қайтадан Альдершотқа оралды, онда 1-ші кавалерия бригадасының қолбасшысы болды. 1909 жылғы сәуірде Бинг генерал-майор болып тағайындалды және жартылай жалақыға шығарылса да, «Кавалерия журналын» редакциялаудан және Бой Скауттар үшін бірінші солтүстік Эссекс округінің комиссары қызметін атқарудан түскен қосымша табысымен Эссекс графтығының Данмоу қаласында Ньютон Холл үйін сатып алды. Алайда ол онда тек екі жыл ғана тұрды, өйткені 1910 жылғы қазан айында Аумақтық күштердің Шығыс Англия жаяу әскер дивизиясының қолбасшысы болып тағайындалғаннан кейін, содан кейін дәл осы уақыт өткен соң,

Byng was deployed in November 1899 to South Africa, where he was to act as a provost marshal, but was instead immediately given the local rank of lieutenant colonel and tasked with raising and commanding the South African Light Horse during the Second Boer War. Byng thereafter served on the front lines, during which time he ended up in command of a group of columns, was mentioned in despatches five times (including by Lord Kitchener on 23 June 1902), and in November 1900 was promoted to brevet lieutenant colonel and in February 1902 to brevet colonel. The beginning of 1902 brought more significant events for Byng, with his return to England in March, an audience with King Edward VII the following month, at which he was appointed to the Royal Victorian Order as a member 4th class (MVO), and his marriage to Moreton at St Paul's Church, Knightsbridge, on 30 April 1902. Following a second visit to the King in early October, Byng was sent back to India to command the 10th Royal Hussars at Mhow and was appointed to the rank of a substantive lieutenant colonel on 11 October 1902. In his first two years of marriage, Byng's wife suffered several miscarriages, resulting in the declaration that she would be unable to bear children. By January 1904, Byng had also, while playing polo, broken his right elbow so severely that it was feared he would have to quit the Army. After four months' treatment in England, though, he was pronounced to be again fit for duty and in May became the first commandant of the new cavalry school at Netheravon. The posting was to be only a brief one, as, on 11 May 1905, Byng was made commander of the 2nd Cavalry Brigade at Canterbury, with the simultaneous temporary rank of brigadier general and substantive rank of colonel. After appointment as a Companion of the Order of the Bath (CB) in 1906, he was again back in Aldershot, in command of the 1st Cavalry Brigade. It was April 1909 when Byng was promoted to major general and, though he was placed on half pay, Byng—with added income from editing the Cavalry Journal and serving as the first north Essex District Commissioner for the Boy Scouts—purchased his first house, Newton Hall, in Dunmow, Essex. He would, however, only reside there for two years, as, exactly the same amount of time after taking command of the East Anglian Infantry Division of the Territorial Force in October 1910,

Бірінші дүниежүзілік соғыс

1912 жылдың қазан айында Бинг Мысырдағы британдық әскерлердің бас қолбасшысы болды және 1914 жылдың жазында Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін осы қызметте қалды. Англияда демалыста болған және жақын арада Соғыс министрі болатын Кишенер, Бингті Ұлыбританияға қайтарып шақырып, жаңа құрылған 3-ші кавалерия дивизиясының бас қолбасшысы етіп тағайындады. Бинг осы тапсырманы орындады және көп ұзамай Батыс майданға аттанды, 8 қазан күні Остендеге қонды, британдық экспедициялық корпусын (BEF) күшейтті. Ол да, оның дивизиясы да айдың соңында төрт аптадан астам уақытқа созылған Бірінші Ипр шайқасында қатысты. 1915 жылдың наурыз айында оның көрсеткен ерлігі үшін Киелі Михаил және Киелі Георгий орденінің командирі дәрежесіне ие болды. 1915 жылдың мамыр айынан бастап үш ай бойы кавалерия корпусының бас қолбасшысы болып қызмет еткеннен кейін, Бинг IX корпусты басқару және Галлиполидегі британдық, австралиялық және жаңазеландиялық күштердің сәтті шығуын қадағалау үшін Галлиполиге жол тартты. Осы қызметі үшін 1916 жылдың 1 қаңтарында Бат орденінің командирі дәрежесіне көтерілді, бірақ көп демалуға үлкермеді, келесі айда Суэц каналының қорғанысын басқарды, содан кейін Батыс майданға оралып, XVII корпусына басшылық етті. Маусым айында ол Канада корпусының қолбасшысы болды – «Батыс майданындағы ең жақсы әскерлердің бірі деп, әсіресе оның құрамындағылар тарапынан кеңінен мойындалған» – және ерекше қызметі үшін патша оны генерал-лейтенант шеніне бекітті. Бингтің ең үлкен жетістігі 1917 жылдың сәуір айында Вими қырқасындағы шайқаста Канаданың жеңісіне қол жеткізген кезде болды, бұл Доминион үшін тарихи әскери кезең болды және отандық ұлтшылдықты күшейтті. 1917 жылдың маусым айында, генерал шеніне ие болған Бинг, Вими қырқасындағы жетістіктері үшін марапатталды және Ұлыбританияның ең ірі әскери құрамы – Үшінші армияның қолбасшысы, генерал сэр Эдмунд Алленбидің орнын басты. Ол осы армияны он тоғыз айдан кейін соғыс тоқтағанға дейін басқарды. 1918 жылдың қараша айында Камбрейдегі бірінші шайқаста Үшінші армияны басқарды, алғаш рет танктарды қолданып, күтпеген шабуыл жасады. Алайда, Артур С. Буллоктың соғыс естеліктерінде айтылғандай, резервтердің жетіспеуіне байланысты Гинденбург шебін бұзуға қол жеткізбеді. 1918 жылы генерал Бингтің Камбрейді басып алудың екінші әрекеті кезінде британдықтар жеңіске жетті, себебі жеткілікті әскерлер мен жарақтар «немістер жеңілгенге дейін күні-түні шабуылды жалғастыруға мүмкіндік берді». Немістер 1918 жылдың 21 наурызында көктемгі шабуылды бастады, ол келесі апталарда жалғасты және Бингтің әскерлеріне ауыр шығын келтірді, бірақ олар желіні бұзбай кері шегінуге үлкерді. 1918 жылдың жазында соғыс бағыты одақтастардың пайдасына бұрыла бастады. Бингтің Үшінші армиясы 21 тамызда немістерге шабуыл жасады, 27 қыркүйекте Гинденбург шебін бұзып, 10 қарашада Германиямен келісімге қол қойылған күні жеткен Маубегеге қарай жол тартты.

In October 1912 Byng became General Officer Commanding (GOC) British Troops in Egypt, where he remained until the outbreak of the First World War in the summer of 1914. Kitchener, then on leave on England and soon to become Secretary of State for War, recalled Byng back to Britain to become GOC of the newly created 3rd Cavalry Division. This Byng did, and soon departed for the Western Front, landing at Ostend on 8 October, to reinforce the British Expeditionary Force (BEF). Both he and his division soon saw action at the First Battle of Ypres towards the end of the month, which lasted over four weeks. His actions there were rewarded in March 1915 with appointment as a Knight Commander of the Order of St. Michael and St. George. After three months serving as GOC of the Cavalry Corps, beginning in May 1915, at which time he was also made a temporary lieutenant general, Byng was off to Gallipoli to head the IX Corps and supervise the successful British, Australian, and New Zealand forces withdrawal from the ill fated campaign at Gallipoli. For this, he was on 1 January 1916 elevated within the Order of the Bath to the rank of Knight Commander, but was not allowed much rest, as he spent the next month commanding the Suez Canal defences before returning to the Western Front to lead the XVII Corps. By June, he was in command of the Canadian Corps–"which was generally regarded, not least by those in it, as one of the crack formations on the Western Front"–and was promoted when, for distinguished service, the King made substantive Byng's rank of lieutenant general. Byng's greatest glory then came when he led the Canadian victory in April 1917 at the battle of Vimy Ridge, a historic military milestone for the Dominion that inspired nationalism at home. In June 1917, and by now holding the temporary rank of general, Byng was rewarded for his success at Vimy Ridge and succeeded General Sir Edmund Allenby in command of Britain's largest field army, the Third Army, which he was to lead until the cessation of hostilities some nineteen months later and. He led the Third Army in the First Battle of Cambrai in November, conducting the first surprise attack using tanks. however according to the war memoirs of Arthur S. Bullock, the battle failed to breach the Hindenburg Line, due to a lack of reserves, and it was at General Byng's second attempt to take Cambrai in 1918 that the British triumphed, owing to sufficient troops and supplies being in place "to sustain the attack day and night until the Germans were broken". The Germans launched their spring offensive on 21 March 1918, which continued over the following weeks and managed to inflict heavy losses on Byng's men, although it was able to retreat without breaking his line. By the summer of 1918 the tide of the war began to turn in favour of the Allies. Byng's Third Army launched an attack on the Germans on 21 August, where, on 27 September, it managed to break through the Hindenburg Line before continuing on to Maubeuge, which was reached on 10 November, the day before the Armistice with Germany.

Соғыстан кейінгі

Камбрейдегі жетістігінің нәтижесінде Бинг 1919 жылғы Жаңа жылдық наградалар бойынша Бат орденінің Ұлы крестінің иегері аталды. АҚШ-та Бірінші дүниежүзілік соғыстағы Бингтің ерліктері Оклахома штатының Ада қаласының жанында еске алынды, 1917 жылы оның атымен пошта бөлімі мен электр станциясы аталды, соның нәтижесінде кейін Бинг қаласы пайда болды. Сонымен қатар, Бинг 1919 жылдың 7 қазанында Эссекс графтығындағы Торп-ле-Сокеннің Вими бароны Бинг титулын алды. Келесі айда оған Оңтүстік командалық ұсынылды, бірақ ол кіші офицерлердің мансаптық өсу мүмкіндіктеріне зиян келтіргісі келмегендіктен одан бас тартты. Сондықтан Бинг 1919 жылдың қарашасында әскерден кетіп, Торп-холлға көшіп өтті. 1921 жылдың сәуір айында ол өзінің отбасылық отаны Вротам Паркінің жанында Чиппинг Барнет соғыс ескерткішінің ашылу салтанатын өткізді.

Канаданың генерал-губернаторы

1921 жылы шілдеде Бинг Сент-Михаэль және Сент-Джордж орденінің Ұлы крестімен марапатталғаннан кейін, 2 тамызда король Георг V корольдық қолхат және мөр арқылы, британ премьер-министрі Дэвид Ллойд Джорджтың ұсынысын мақұлдады, соның нәтижесінде Бингті Канададағы өкілі етіп тағайындады. Бұл тағайындама оның ізашары, Девоншир герцогына қарағанда аз дау тудырды, себебі бұл генералдың халыққа танымал болуымен және сол кездегі Канада премьер-министрі Артур Мейгенмен алдын ала кеңесу тәжірибесінің қайта жаңғыруымен байланысты болды. Мейген Бингті корольге ұсыну үшін бірінші таңдауы болған жоқ, өйткені ол көбірек азаматтық тәжірибесі бар адамды артық көрді. Дегенмен, Бинг қажеттілікке сай келіп, жұмыс істеуге дайын болғандықтан, ақырында таңдалды. Генерал-губернатор елдің барлық аймақтарына сапар шегіп, кездесетін әр канадалықпен танысты. Ол сондай-ақ Канада мәдениетіне терең бойлады және әсіресе хоккейге ғашык болды, Оттава Сенаторларының ойындарын қалыс қалмайтын. Оның әйелі, Леди Бинг те хоккей жанкүйері болатын, ол 1925 жылдан бастап Ұлттық хоккей лигасына жыл сайын мұз үстінде джентльмендік пен спорттық рухта ойнаған, жоғары деңгейдегі ойынды сақтай білген ойыншыға табыс етілетін трофейді сыйлады; бұл трофей «Леди Бинг еске алу трофесі» деп аталады және бүгінгі күнге дейін табыс етілуде. Ол сондай-ақ Торонтода жыл сайын өткізілетін Корольдік ауыл шаруашылығы қысқы жәрмеңкесін ұнататын және осы жарыста табыс етілетін Генерал-губернатор кубогын құрды. Бинг Канаданың бірінші генерал-губернаторы болды, ол өздерінің көмекшілері ретінде канадалықтарды тағайындады (олардың бірі болашақ генерал-губернатор Жорж Ванье болды) және вице-корольдік өкілдігіне ынтамен кірісіп, еуропалық майдандағы әскерлеріне қолбасшылық еткен адамдардан алған құрметінен гөрі, канадалықтардың арасында танымалдылыққа ие болды. 1926 жылғы Императорлық конференцияда король Бингті және оның премьер-министрдің кеңесін орындаудан бас тартуын Британ Доминьонының конституциялық өзгерістерін күшейту үшін пайдаланды.

After Byng was made in July 1921 a Knight Grand Cross of the Order of St. Michael and St. George, it was announced on 2 August that King George V had, by commission under the royal sign manual and signet, approved the recommendation of his British prime minister, David Lloyd George, to appoint Byng as his representative in Canada. The designation proved less controversial than his predecessor, the Duke of Devonshire, due partly to the General's popularity, but also because the practice of prior consultation with the Canadian prime minister, at that time Arthur Meighen, was revived. Byng had not been Meighen's first choice for presentation to the King, since he preferred someone with more civilian credentials. Nevertheless, Byng was eventually chosen because he was both willing and available. The Governor General travelled the length and breadth of the country, meeting with Canadians wherever he went. He also immersed himself in Canada's culture and came to particularly love hockey, rarely missing a game played by the Ottawa Senators. His wife Lady Byng, also a hockey fan, would donate a trophy to the National Hockey League starting in 1925 to be handed out each year to the player who best exhibited gentlemanly and sportsmanlike conduct on the ice while maintaining a high level of play; the trophy, known as the Lady Byng Memorial Trophy, is still awarded to this day. He was also fond of the Royal Agricultural Winter Fair, held each year in Toronto, and established the Governor General's Cup to be presented at the competition. He was the first Governor General of Canada to appoint Canadians as his aides de camp (one of whom was future Governor General Georges Vanier) and approached his viceregal role with enthusiasm, gaining popularity with Canadians on top of that received from the men he had commanded on the European battlefields. At the 1926 Imperial Conference, King then went on to use Byng and his refusal to follow his prime minister's advice as the impetus for widespread constitutional change throughout the British Commonwealth.

Вице-патшалықтан кейінгі өмір

Бинг 1926 жылғы 30 қыркүйекте Англияға оралды, ал 1928 жылғы қаңтарда Эссекс графтығындағы Торп-ле-Сокеннің Вими виконты Бинг атанды. Сол жылы ол Метрополитен полициясының комиссары болып тағайындалды және 1931 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін полиция күшіне бірқатар өзгерістер енгізді, оның ішінде қызмет мерзіміне емес, еңбегіне қарай жоғарылату жүйесі, тәртіпті жақсарту, тиімсіз жоғары шенді офицерлерді зейнеткерлікке шығару, полиция учаскелеріндегі белгілі бір тәртіпсіздіктерді (бұл бұрын қылмыскерлерге жүйені зерделеуге мүмкіндік берген), полиция бекеттері, полиция машиналарын кеңінен пайдалану және орталық радиолық басқару орталығы енгізілді. 1932 жылғы шілдеде Бинг британ әскерінде тағы бір рет фельдмаршал шеніне көтерілді – офицердің жете алатын ең жоғары шені. Ол 1935 жылғы 6 маусымда Торп Холлда ішек бітелуінен кенеттен қайтыс болды.

Құрметті дәрежелері

Онтарио 1921: Торонто университеті, құқық докторы (LL. D)
Альберта 1922: Альберта университеті, құқық докторы (LL. D)