Кіріспе
Ирландияның алғашқы жолаушылар темір жолы (18341856) 1834 жылы ашылған Дублин және Кингстаун темір жолы (D&KR) Ирландияның алғашқы жолаушылар темір жолы болды. Ол Дублиндегі Вестленд Роуды Дублин графтығындағы Кингстаун гаваньмен (Дун Лаугер) байланыстырды. D&KR сонымен қатар Ирландияның алғашқы жолаушылар темір жолы болудан басқа көптеген басқа жетістіктерімен де танымал болды: ол он жыл бойы атмосфералық темір жолды жүргізді; жолаушылар танк қозғалтқышын алғаш рет қолданды; әлемдегі алғашқы жолаушылар темір жолы болды және өзінің локомотивтерін жасаған алғашқы темір жол компаниясы болды. 1856 жылы 30 маусымда Дублин және Уиклоу темір жолы (D&WR) D&KR-дан желі жұмысын жалға алды, D&KR желісін жалға беруді жалғастырды. D&WR бұрын Waterford, Wicklow, Wexford and Dublin Railway (WWW&DR немесе 3WS) деп аталатын. Ол өзінің атын 1860 жылы мамыр айында Дублин Уиклоу және Вексфорд темір жолы (DW&WR) деп өзгертті және ақыр соңында 1907 жылы Дублин және Оңтүстік Шығыс темір жолы (D&SER) деп аталды. Бұл атау 1925 жылы 1 қаңтарда D&KR және D&SER Ұлы Оңтүстік темір жолдарымен біріктірілгенге дейін сақталды. 1974 жылдан бастап теміржол компаниясының 90 жылдан астам уақыт бойы өз бетінше жұмыс істеуі Ұлыбритания аралдарында тек Ұлы Батыс темір жолы мен Лондондерри және Лоуг Свилли темір жолынан асып түсті.
The Dublin and Kingstown Railway (D&KR), which opened in 1834, was Ireland's first passenger railway. It linked Westland Row in Dublin with Kingstown Harbour (Dún Laoghaire) in County Dublin. The D&KR was also notable for a number of other achievements besides being Ireland's first passenger railway: it operated an atmospheric railway for ten years; claimed the first use of a passenger tank engine; was the world's first commuter railway and was the first railway company to build its own locomotives. On 30 June 1856 the Dublin and Wicklow Railway (D&WR) took over operation of the line from the D&KR with the D&KR continuing to lease out the line. The D&WR had formerly been known as the Waterford, Wicklow, Wexford and Dublin Railway (WWW&DR or 3WS). It changed its name to the Dublin Wicklow and Wexford Railway (DW&WR) in May 1860 and was ultimately renamed the Dublin and South Eastern Railway (D&SER) in 1907, a name which was retained until the amalgamation of the D&KR and D&SER with the Great Southern Railways on 1 January 1925. As of 1974, its independent existence of over 90 years by a railway company was only exceeded in the British Isles by the Great Western Railway and the Londonderry and Lough Swilly Railway.
Басталуы
1817 жылы Дунлери ауылында жаңа порттың құрылысы басталды, ол көп ұзамай Дублин шығанағының айналасындағы басқа жерлерде болған саздық проблемаларына байланысты трафикті тарта бастады. Кингстаун атауы король Георг IV 1821 жылы порттан кеткеннен кейін қабылданды. Дублинге арна немесе темір жол инфрақұрылымы байланыстары туралы ұсыныстар 1830-шы жылдарға дейін әртүрлі ұсынылды. Джеймс Пим бастамашылықты қабылдады және Александр Ниммоның жоспарын тапсырды, оны басқа кәсіпкерлер қолдады және 28 ақпан 1831 жылы Трнити колледжіне жақын жерден Кингстаунның Корольдік портындағы батыс айлағына дейін темір жол желісі үшін D&KR деп аталатын компанияның астында Қоғам палатасына өтініш ретінде ұсынды. Заң жобасы ұсынылып, алға жылжуда еді, бірақ парламент отырысын тоқтату және сайлау арқылы тоқтатылды. Жаңа заң жобасы 1831 жылы 6 қыркүйекте Корольдік мақұлдауға ие болды. 1831 жылы 25 қарашада Дублин сауда палатасында өткен D&KR абоненттерінің жиналысында Westland Row Дублиннің соңғы бекеті болатынын және кәсіпорынның бастапқыда жоғары жиіліктегі пойыздармен жолаушылар тасымалына назар аударатындығын көрсететін ұзақ есеп берілді. Томас Пим төраға болып тағайындалды. Бас хатшы ретінде Джеймс Пим (Кесе) тағайындалды және Мюррей оның "ірі табиғи қабілеті, тактилігі, энергиясы және бағалы іскерлік тәжірибесі" екенін атап өтті. Джеймс Пим 1832 жылы мамыр айында қазынашы болып тағайындалды және тиімді түрде бас менеджер ретінде жұмыс істеді. Клерк / хатшы лауазымы инженерлік білімімен теміржолдың жұмысын тиімді бақылаған Томас Флеминг Бергинге берілді.
Құрылыс
Құрылыс келісім-шарты Уильям Дарганға берілді, инженер ретінде Чарльз Блэкер Вигнолес болды. Жол D&KR штаб-пәтерін жасаған Вестленд Роудан басталды және бастапқыда Доддер өзенінің айналасындағы көше деңгейіне дейін көтерілді. Меррионнан желі Блэкрокқа дейін сағаға салынған бөгеттен өтті, бұл кейіннен Бутерстаун батпағының пайда болуына әкелді. Жалпы алғанда, мәжбүрлі сатып алу құқығы берілсе де, бұл екі жер иесі үшін үлкен ақшалай өтемақы талап еткен жағдайда және Лорд Клонкри жағдайында жеке жаяу жүргіншілер көпірін салу үшін жеке баспа алаңынан Романск ғибадатханасымен, қысқа туннельмен және жеке өмірін сақтау үшін кесумен аяқталды. Құрылыс келісімшарты 1833 жылы 7 мамырда қол қойылып, шамамен 18 айда аяқталды. DW&WR бас инженері Томас Гриерсон 1887 жылы Ирландияның азаматтық инженерлер институтына берген баяндамасында құрылыс жылдамдығы өте қысқа болғанын және "көптеген тас, көпірлер және т.б. сәтсіздіктерге" әкелгенін айтты. Темір жолды салу қымбатқа түсіп, соңғы шығын бір мильге 60 000 фунттан аз болды, Мюррей 1938 жылы бұл мильге арналған мөлшерлеме бұрын-соңды болмаған.
Сынақтар мен алғашқы пойыз
Ең алғашқы сынақтардың бірі 1834 жылы 31 шілдеде директорлар мен достарын тасымалдайтын бір вагонда жылқы сүйреген болатын. D&KR қыркүйекте күтілетін сынақтар желіде жұмыс істейтін жұмысшыларға қауіп төндіргендіктен кейінге қалдырылды деп мәлімдеді. 1834 жылы 4 қазанда шақырылған жолаушылармен алғашқы поездді Vauxhall қозғалтқышы тартты және қайтып оралғанға дейін Уильямстаундағы Мартелло мұнарасына дейін жүрді. 1834 жылы 9 қазанда Hibernia қозғалтқышы сегіз вагондан тұратын шақырылған жолаушылар пойызын тартты және бұл жағдайда желі мен артқа барлық ұзындығын кесіп өтті. 1834 жылы 22 қазанда қызмет көрсетуді енгізу жоспарланды, бірақ дауылдар мен су тасқыны Доддер өзеніндегі көпірді қиратуды қоса, желіге зақым келтірді, бұл жөндеуді кешіктірді. Газеттердегі сағат сайынғы қызмет және бірінші, екінші және үшінші сыныптар үшін бір шиллинг, сегіз (ежелгі) пенс және алты пенс тарифтері бойынша қызмет 1834 жылдың 17 желтоқсанында басталатынын көрсетті. Белгіленген күні сағат 9-да "Хиберния" локомотивы күніне алғашқы пойызбен Вестленд-Роудан жолға шықты. Күні бойы сегіз-тоғыз вагондағы тоғыз пойыз жүрді, барлығы "толып кетті", жалпы саны 5000-ға жуық жолаушы жүгірді. 1835 жылдың қаңтарынан бастап жүйелі түрде қызмет көрсету кестесі енгізілді.
1837 Кингстаун кеңейтілуі
Бастапқы желіге арналған жоспар дайындалған кезде D&KR жаңа кемежайдың ескі порттағы Батыс пирстегі жоспарланған аялдамасына жақын жерде аяқталатынын күтті. Алайда, Ливерпуль мен Холихед пакеттері Шығыс Пирстегі жағажайды пайдалана бастады, ал жаңа кемежайдың орны бу кемелеріне қажетті терең суды пайдалану үшін 0,5 миль (1 км) шығысқа қарай жылжытылды; Виктория кемежайы 1837 жылы ашылды. Осылайша, D & KR-ге, тіпті ол салынып жатқан кезде де, Шығыс Пирске қарай кеңейту қажет болды және Далкейге және тіпті Брейге дейін кеңейту туралы ойлар болды. 1833 жылы Далкиге дейін кеңейту туралы заң жобасы көптеген жақтардан, соның ішінде канал жақтаушылары мен жергілікті меншік иелері тарапынан қатты қарсылық тудырды, Томас Грешем ең күшті әсер етті. Алдыңғы заң жобасының сәтсіздігімен және мұқият келіссөздер жүргізілгеннен кейін Пим 1834 жылы мамыр айында тек Кингстаунға ғана кеңейту туралы жаңа заң қабылдап, қабылдауға мүмкіндік алды. Бұл Олд-Харбордың жақсы бөлігін кесіп, оқшаулап, қазіргі Далки Карри трамвай жолының қасынан өтіп, сонымен қатар 1835 жылы мамыр айында Дарган кеңейту жұмыстарын бастамас бұрын 1835 жылы мамыр айында Мартелло мұнарасы мен батареясын бұзуды талап етті. Станцияның қазіргі орнына желісін кеңейту 1837 жылы 13 мамырда аяқталғаны жарияланды, ал директорлардың арнайы пойызы сол күні Вестленд Роудан 13 минутта жүрді.
Атмосфералық
1836 жылы Кингстаундағы теңіз айлағының көп бөлігі салынып біткеннен кейін, 1838 жылы D&KR Кингстауннан Далькиге тас карьеріне тас трамвайдың бір жолын атпен тартылатын трамвайлар үшін пайдалануға өтініш берген. 1842 жылы Джеймс Пим Вормвуд Скрабс деген жерде Самуда мен Клеггтің атмосфералық темір жолды көрсеткенін байқады. Екі тараптың да Кингстаун мен Далки арасындағы атмосфералық жүйенің коммерциялық сынағының өзара артықшылықтары туралы келісуі және Қоғамдық жұмыстар кеңесінің көмегімен қаржыландырылуымен, 1843 жылы 18 тамызда 1844 жылы 29 наурызда толық ашылуымен басталды. Атмосфералық 10 жылдай жұмыс істеді, және кейбір артықшылықтары болса да, ақыр соңында шығындар мен басқа да кемшіліктер болды. Қызметтің шағын Princess локомотивінің жұмыс істеуі 1848 жылдың 23 желтоқсаны мен 1849 жылдың 5 ақпаны аралығында болған ауыр бұзылу кезінде желіде жұмыс істеудің әлеуетін көрсетті. Ақырғы атмосфералық пойыз 1854 жылы 12 сәуірде Д&КР желісін D&WR-ге 1846 жылғы келісімнің бөлігі ретінде Д&КР-ге өз желісін жалға беру үшін тапсырған кезде жүрді. 1854 жылдың 10 шілдесінде Брейден Дальки мен Дублин Харкорт көшесіне дейін қызмет көрсетуді бастаған D&WR, содан кейін Дальки Кингстаун бөлімін қайта салды, биіктікті шектеуді алып тастады және 1855 жылдың қазан айында қайта ашылды.
1856 жылдың шілдесі
D&KR-дің D&WR-ге жалға беру шарты 1856 жылдың 1 шілдесінде күшіне енді, D&KR барлық операциялық жабдықтар үшін өтемақы алды. Кейбір қозғалтқыштар бұрыннан , және D&WR бүкіл желісін impsg-тен D&WR-дің қалған бөлігімен үйлесімді ирландтыққа айналдырды. 1857 жылы жолдың жолағын өзгерту 38 000 фунт стерлингке жұмсалды.
Салдары
Ирландиялық өлшеміне ауыстыру D&KR-ге бұрынғы D&KR бөліміне кіретін Westland Row қызметін бастауға мүмкіндік берді. D&KR, қазір тек жалға алушы болған, бастапқыда D&WR Harcourt Street Line желісінде қызмет көрсетуді артық көреді деп сенді, бірақ бұл уақыт өте келе шешілді. 1897 жылдың мамырында Вексфорд пошта пойызының қызметі Харкорт көшесінде емес, Уэстленд Роуда аяқталды, бұл Брейден оңтүстікке қарай қызметтердің басталуы болды. Карлайл пирсіне кеңейту 1859 жылы ашылды. 1891 жылы Дублин Loop Line желісінің ашылуы жолаушылар қызметін Amiens көшесіне дейін кеңейтуге мүмкіндік берді. 1925 жылдың 1 қаңтарында топтастыру кезінде D&KR және D&SER GSR-ге қосылды. Westland Row 1937 жылы Дублиннің жабылуынан кейін бұрынғы Мидленд Ұлы Батыс темір жолының негізгі желілік қызметтеріне арналған Дублин станциясы болды. Меншік 1945 жылы CIÉ-ге ауысты, ал 1958 жылы осы желілер жабылғанға дейін Wexford-қа арналған негізгі желілер қызметтері Harcourt Street-тен ауыстырылды. 1990 жылдардың соңында жоғары жиілікті DART қызметтерінің енгізілуімен магистральдық қызметтердің АЭС-тен АЭС-ке ауысуы байқалды .
Локомотивтер
D&KR бастапқыда алты локомотивке тапсырыс берді, олар - Hibernia, Britannia және Манчестер Sharp Brothers компаниясынан, ал Vauxhall, Dublin және Kingstown George Forrester and Company компаниясынан. Sharps-тың қозғалтқыштары тік цилиндрлерді, ал Forresters-тың горизонталь цилиндрлерді пайдаланды. Воксхолл мен Гиберния әрқайсысы 21 фунт стерлингке кемемен келген алғашқылар болды және 1834 жылдың қазан айында қоғамдық сынақтарға қатысып, Гиберния 1834 жылдың 17 желтоқсанында алғашқы төлемді төлейтін қызметті жүргізді. Гиберния мен оның әпкелерінің дизайны қиындық тудырады және олар ертерек шығарылды, Гиберния 1842 жылы жарылып кеткенін атап өтті. D&KR Forrester компаниясынан тағы бір "Жұлдыз" локомотивін тапсырды. Одан кейін екі 220 т ұңғымалық танк локомотивтері, Виктория және Комета, тағы да Форрестерден. Бұл қоғамдық жолаушылар тасымалындағы алғашқы танк локомотивтері болды. 1841 жылы D&KR Grand Canal Street теміржол жұмыстары 2 2 0T ұңғыма танкісін Princess құрды, бұл теміржол компаниясының жеке цехынан салынған әлемдегі алғашқы локомотив болды. Princess сондай-ақ Dalkey Atmospheric Railway 8 фут (2 м) профиліне сәйкес өзгертілгені үшін танымал болды және атмосфералық жүйе бұзылған 23 желтоқсан 1848 жылдан 5 ақпан 1849 жылға дейінгі аралықта сол желіде жұмыс істеді. Grand Canal Street Princess-тен кейін D&KR үшін локомотивтер сериясын да шығарды, тізімге Belleisle, Shamrock, Erin, Albert, Burgoyne, Cyclops, Vulcan, Jupiter және мүмкін Juno сияқты есімдер кіреді. Олардың кейбіреулері 1856 жылы қабылданған өлшеміне сәйкес салынған немесе қайта салынған. Бұл қозғалтқыштардың аз саны 1870 жылдары әлі де жұмыс істеп тұрғандығы туралы айтылды, онда олар 1865 жылдан бастап енгізілген 2 2 2WT Нилсон локомотивтерімен салыстырғанда кішкентай көрінді.
Көлік
D & KR бастапқыда төрт дөңгелекті вагондардың төрт түрін енгізді. Бірінші сыныптың толықтай жабық қызғылт түсті вагонында 3 бөлім бар, әрқайсысында екі қатардан үш орындықты жайғастыратын төсемді орындықтар бар. Жасыл түсті вагондарда үш бөлікте, бірақ төрт бөлікте 24 жолаушыға арналған төсенішпен жабылған орындықтар болды. Жасыл түсті екінші сыныптағы ашық класс вагондар тек жазғы уақытта ғана пайдаланылды. Қақпаның екі жағы ашық, төбелері де жабық, 28 адам отыратын. Көк үшінші сынып вагондарында, қазіргі суреттерге қарамастан, шатырлар болған деп түсіндірілді. Бір вагондағы жолаушылар саны 35 адам, ол төменгі арқалықтары бар, бірінен соң бірі беске бөлінетін жеті қатарлы орындықтармен жабдықталған. Типтік пойыздар бір бірінші сыныптық вагондардан, екі-төрт екінші сыныптық вагондардан және үш үшінші сыныптық вагондардан тұрады. Көптеген вагондар 1850-ші жылдардың ортасында гаузерге ауыстырылды.
Сақтау
Дублин мен Кингстаунның бір данасы сақталып қалды. Екінші жақты ашық No 38-ші, 1834 жылы өлшеуіш үшін салынған және 1857 жылы қайта өлшенген, DW&WR-де сақталған, кейіннен Ұлы Оңтүстік темір жолдарының Инчикор жұмыстарында, үшінші No. 1838 жылы салынған 48. Олар 1929 жылы Ұлы Оңтүстік және Батыс темір жолының No No локомотивтерімен британдық Рейнхилл сынақтарының 100 жылдығына қатысты. 36-сы Инчикордың қоқыс тастауында шіріуге қайтарылады. Жоқ, жоқ. 48-ші суретті 1964 жылы Белфаст көлік мұражайы қалпына келтіріп, сақтады, ол бүгінге дейін Ольстер халықтық және көлік мұражайында сақталған. Өкінішке қарай, жоқ. 38-ші нөмірлі зауыт ауа райының әсерінен қатты зақымдалған және шіріп кеткен, оны жөндеуге болмайды деп есептелді, ал No 38-ші нөмірлі зауыт қайтадан қайтадан жөндеуден өткізілді. 48-сі қалпына келтірілді.
Модельдер
Фрай коллекциясында Ирландиядағы алғашқы пойыздың масштабты репликасы бар, ол локомотив, тендер және әртүрлі типтегі төрт вагондан тұрады. Лондонның Ғылым мұражайында Т. Гуддиссонның 1851 жылы салынған D&KR локомотивінің 1: 6 моделі бар.
Оқиғалар
1835 жылы 22 ақпан, жексенбі: алғашқы жолаушы қайтыс болды; Уильям Томсон каретка баспалдағымен жүріп бара жатып, Блэкрокке жақын жерде секіріп кетті немесе лақтырылды, Лорд Клонкридің жақтауларына соқтығысты және өлімге ұшырады. Сейсенбі, 24 ақпан 1835 ж. Әйел 20:00 Дублиннен Кингстаунға дейінгі пойыздың үшінші сыныптағы вагонында босанды, бұл Ирландияда мұндай оқиға туралы алғашқы жазба. 1835 жылы 28 наурызда локомотив Воксхолл локомотив сарайынан шыққанда Дублинмен соқтығысып, алдымен қабырғаға соқтығысты. Жөндеу бір аптаға созылады. 1840 жылдың маусым айы: "Жұлдыз" және "Виктория" локомотивтері соқтығысты; директорлар "Жұлдызды" жөндеудің экономикалық емес екендігі туралы қорытындыға келді. 27 қазан 1842: Hibernia локомотивінің ішкі от қорабы құлдырады; жарылыс локомотивті және тендерді қиратты. Бұл кезде экипаж күту бөлмесінде болғандықтан, қызыл қызыл кокске толы суға батпады. Қозғалтқышты жоюға тура келді, ал оның класының басқалары мұқият тексерілгенге дейін қызметтен шығарылды, содан кейін 1843 және 1846 жылдары мердігерлерге сатылды. 1849 жылдың ақпаны: Циклоп кіргенде тоқтамады, нәтижесінде соқтығысты. Сол кезде танк локомотивтерінде тежегіш жоқ еді, бірақ үшінші сыныптағы вагонның күзетшісінің тежегішін қолдануы мен локомотив жүргізушісінің кері айналдыруды пайдалануының комбинациясына сүйенді. Сосын танк локомотивтеріне тежегіштер орнатылды. 1853 жылдың тамызы: Далки атмосфералық бөлімінде бала белден жоғары және ашық терезелері бар үшінші сыныптық вагондан шарды көру үшін иіліп тұрды. Ол көпірдің басына соғылып, қаза тапты.