Charles Rees

Кіріспе

Британдық органикалық химик Чарльз Уэйн Риз CBE FRS

Ерте өмір және білім

Рис Мысырда дүниеге келді және Англияда Фарнхэм грамматикалық мектебінде білім алды. Үш жыл Корольдік әуе кемелері мекемесінде зертханашы болып жұмыс істегеннен кейін ол Саутгемптон университетінің колледжіне (кейін Саутгемптон университеті) оқуға түседі. Ол докторлық дәрежесін Лондонның Юстон-роудтағы Австралия ұлттық университетінің профессоры А. Альбертімен бірге алды.

Мансап

Содан кейін ол 1955 жылы Лондондағы Биркбек колледжінде көмекші оқытушы болып тағайындалды (профессор Дерек Бартон Глазгодағы Regius кафедрасын алу үшін жоғарыдан көшіп шыққан кезде төменгі қатарға көшіп келді). Біркбекте екі жыл оқығаннан кейін Рис Лондон Король колледжіне ауысты, онда ол сегіз жыл Лектор / Оқырман болып жұмыс істеді. Ол бірнеше жыл бойы профессор Дональд Холройд Хеймен гетероциклді химияның әртүрлі аспектілері бойынша ынтымақтастық жасады. Ол 1965 жылы Лестер университетінің бірінші кафедрасына тағайындалды, төрт жылдан кейін Ливерпуль университетінің органикалық химия профессоры болып ауысты, ал 1977 жылы ол профессор Джордж Уоллес Кеннердің орнын басып, Хит Харрисон органикалық химия профессоры болды. 1978 жылы ол Лондон Император колледжінде органикалық химияның Хофман профессоры болып тағайындалды және 1993 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін сол жерде болды. Рис зерттеулерінің қызығушылығы механикалық және синтетикалық органикалық химияға кеңінен қатысты. Оның жұмысының көп бөлігі гетероциклді химияға, әсіресе жаңа гетероциклді сақиналардың синтезі мен химиясына, ароматты және антиароматты сақиналарға және гетероциклді химиядағы реактивті аралықтардың рөліне назар аударды. Жақында ол азот пен күкірт гетероатомдарының ерекше жоғары үлесі бар гетероциклді жүйелер бойынша жұмыс істеді. Ол ғылыми әдебиетте 480-ге жуық мақала жариялады. Рис 1992 жылдың шілдесінен бастап екі жыл бойы Корольдік химия қоғамының президенті болды. Ол әртүрлі уақытта оның кеңесі мен көптеген басқармалар мен комитеттерде қызмет атқарды; ол төрт жыл бойы Баспа және ақпарат басқармасының төрағасы болды. Ол RSC Перкин бөлімшесінің президенті және ғылымды ілгерілету химиялық қауымдастығының президенті болды. Химияға қосқан көптеген және әртүрлі үлестерінің ішінде Бензиннің және N аминогетероциклдердің қорғасын ((IV) ацетат тотығу арқылы өрбігенін сипаттайтын екі мақаласы осы дәуірдің классикалық мақалалары болып саналады. Ол 2006 жылы 21 қыркүйекте белгісіз себептермен қайтыс болды.

He was then appointed Assistant Lecturer at Birkbeck College, London in 1955 (moving in at the bottom as Professor Derek Barton moved out at the top to take up the Regius Chair in Glasgow). After two years at Birkbeck, Rees moved to King's College London where he spent eight years as Lecturer/Reader. He collaborated for several years with Professor Donald Holroyde Hey on various aspects of heterocyclic chemistry. He was appointed to his first Chair at the University of Leicester in 1965, and four years later moved to the University of Liverpool as Professor of Organic Chemistry, and in 1977 he succeeded Professor George Wallace Kenner there as Heath Harrison Professor of Organic Chemistry. In 1978, he was appointed Hofmann Professor of Organic Chemistry at Imperial College London and remained there until his retirement in 1993. Rees' research interests ranged widely over mechanistic and synthetic organic chemistry. Much of his work was concerned with heterocyclic chemistry, particularly the synthesis and chemistry of new heterocyclic rings, with an emphasis on aromatic and antiaromatic rings, and the role of reactive intermediates in heterocyclic chemistry. Recently, he had been working on heterocyclic systems with unusually high proportions of nitrogen and sulphur heteroatoms. He published about 480 papers in the scientific literature. Rees was the President of the Royal Society of Chemistry from July 1992 for two years. He has served on its Council and many Boards and Committees at various times; he was Chair of the Publication and Information Board for four years. He was President of the Perkin Division of the RSC, and President of the Chemistry Association for the Advancement of Science. Amongst the many and diverse contributions to chemistry he made, his two papers describing the brilliantly conceived generation of benzyne and by the lead(IV) acetate oxidation of N amino heterocycles are considered classic papers from this era. He died on 21 September 2006 of undisclosed causes.

Марапаттар мен құрметтер

Ол 1974 жылы Корольдік химия қоғамының Тильден лекторы, 1984 жылы Педлер лекторы болды, 1980 жылы Гетероциклді химия бойынша (бірінші) RSC сыйлығын және 1995 жылы Гетероциклді химия бойынша халықаралық сыйлықты алды. 1974 жылы Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. Құрметті докторлық дәрежесімен марапатталды. 1994 жылы Лестер университетінің және 1995 жылы жаңа жыл құрметіне ие болған.