Кіріспе

Американдық опера әншісі Саймон Эстес (Simon Estes, 1938 жылы 2 наурызда туған) - африкалық америкалық тектес опералық бас-баритон. 1960 жылдары халықаралық опералық карьерасын бастаған. Ол әлемнің көптеген ірі опера үйлерінде, сондай-ақ президенттер, папалар, халықаралық танымал тұлғалар мен танымал тұлғалар алдында ән шырқады, соның ішінде Билл Клинтон, Ричард Никсон, Борис Ельцин, Ясир Арафат, Нельсон Мандела және Десмонд Туту. Ол опера әлемінде нәсілдік алалаушылықты жоюға көмектескен орындаушылар тобының бір бөлігі ретінде қарапайым опера әншілерінің алғашқы буынының мүшесі болды.

Ерте өмір және білім

Эстес Айова штатының Центервилл қаласында Рут Джетер Эстес пен Саймон Эстестің ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі көмір шахтасында жұмыс істеген, ал бабасы аукционда 500 долларға сатылған құл болған. Әкесінің атымен аталған Эстес екіге сөйлегенде шатасудан аулақ болу үшін отбасылық шеңберде 'Билли' деп аталды. Бес баланың бірі Эстестің үш әпкесі мен кіші інісі бар. Оның отбасы жергілікті баптист шіркеуінде қатты қатысқан, оның алғашқы музыкалық тәжірибелері сол жерде болған. Ол шіркеудегі музыкалық іс-шараларға белсенді қатысып, жастық шағында мектептегі музыка бағдарламаларына қатысты. 1957 жылы Эстес Айова университетіне оқуға түседі. Ол өзінің мамандығын психологияға, содан кейін дінге ауыстырды, ақырында факультет мүшесі Чарльз Келлистің ықпалы арқылы вокалдық музыкаға ауысуды шешті. Сол кезде Эстес университеттің "Old Gold Singers" тобында ән шырқады (оның тобының алғашқы қара нәсілді әншісі болғаны белгілі) және оның дауысы Келлистің қызығушылығын тудырды. Келлис Эстестің алғашқы дауысты мұғалімі болды және Эстесті операға енгізген. Бакалавриатты бітіргеннен кейін Эстес 1964 жылы Джульярд мектебінде білімін жалғастырды. Бұл іс Айовада жиналған қаражат арқылы мүмкін болды.

Мансап

Өзінің заманындағы көптеген афроамерикандық суретшілер сияқты Эстес Еуропаға баруды шешті, онда нәсілдік алалаушылық АҚШ-тағыдай кедергі емес еді. 1965 жылы ол өзінің кәсіби опералық дебютін Джузеппе Вердидің "Аида" операсында Рамфис ретінде Берлиндегі Deutsche Oper театрында жылы қабылдады. Келесі жылы ол Мәскеудегі Чайковский атындағы байқауда қола медаль жеңіп, үлкен жетістікке қол жеткізді. Байқау жеңіс 1966 жылы президент Линдон Джонсонның Ақ үйде өнер көрсетуіне шақыруын әкелді, көп ұзамай Еуропаның ірі опера үйлерінде бірнеше ұсыныстар болды. Эстес 1960 жылдардың аяғы мен 1970 жылдары Еуропа опера үйлерінде өнер көрсетумен өте тығыз айналысты. Ол Рихард Вагнердің операларында басты рөлдерді орындағаны үшін ерекше танымал болды. Ол Ла Скала, Ковент-Гарден, Париж Ұлттық опера театры, Лице, Гамбург мемлекеттік опера театры, Бавария мемлекеттік опера театры, Вена мемлекеттік опера театры және Цюрих опера театры сияқты үйлерде өнер көрсетті. Ол сондай-ақ бірнеше белгілі музыкалық фестивальдерде, соның ішінде Зальцбург фестивалі мен Глиндеборн фестивалінің континенттік турнелерінде ән шырқады. 1978 жылы ол Вагнердің "Der fliegende Holländer" операсында басты рөлді орындаған кезде беделді Байройт фестивалінде басты рөлді орындаған алғашқы қара нәсілді ер адам болды. Ол үшін бұл өнер жеке жеңісі болды және ол Байройтте келесі алты жыл бойы ән шырқады. Ол 1985 жылы Байройтқа қайта оралып, голландтық әнді қайтадан орындады; бұл бейнеге түсірілген және әлі күнге дейін сол рөлдің ең жақсы жазбаларының бірі болып саналады. Эстестің мансабы Еуропаның ең үздік үйлерінде өркендеп жатқанда, ол 1970-жылдары көптеген ірі американдық үйлерден бас тартты. 1971 жылы Чикаго лирикалық операсында алғашқы рет Семирамиде Ниноның арбауы кішігірім рөлінде болды, ал сол үйдегі рөлдері одан үлкен болмады. Метрополитен операсы оны 1960-шы жылдары жұмысқа алуға тырыспады; 1976 жылы ол Метпен бірге Вольф Трапта Беллинидің Норма әсәрін бір турда орындады. Ол үшін 1967 жылы Сан-Франциско операсы (SFO) жақсы рөлдерді орындады, соның ішінде 4 зұлым адам "Хоффманның әңгімелері" мен Картер Джонс Гюнтер Шуллердің "Кіру" операсының АҚШ-тағы премьерасында. Ол өзінің мансабында бірнеше рет SFO-ға оралды, Джузеппе Вердидің "Аидасында" Рамфис (1972), "Африка" фильміндегі Дон Педро (1972), "Люсия ди Ламмермур" фильміндегі Раймондо (1972), "Ұшқан голландық" фильміндегі голландық (1979), Вагнердің "Тристан мен Изольда" фильміндегі Марке (1980), "Аида" фильміндегі Амонасро (1981) және Жорж Бизедің "Кармен" фильміндегі Эскамильо (1981) ролдерін орындады. 1981 жылы Эстеске Нью-Йорктегі Метрополитен операсының үй театрында ән айту келісімшарты ұсынылды. Ол келісті, бірақ сол кезде Met-те жетекші примадонна болған алғашқы афроамерикандық Леонтин Прайс алда тұрған қиын жол туралы ескертті. Метте алғаш рет ашылған кезде өміріне қауіп төнген Прайс: "Саймон, бұл сен үшін одан да қиын болады. Сіз қара нәсілді ер адам болғандықтан, кемсітушілік көбірек болады. Сенің дауысың керемет, музыкаға бейім, ақылды, тәуелсіз және келбеттісің. Осы барлық құрамдас бөліктерімен сіз қауіп төндіресіз. Бұл сен үшін мен үшін қиынға соғады". Алайда, Met аудиториясы мен сыншылары 1982 жылы 4 қаңтарда Вагнердің "Таннхаузер" операсында Германның рөлін, Ричард Кассиллидің титулдық рөлін және Леони Рысанектің Элизабет рөлін ойнаған Саймонның үй дебютіне оң жауап берді. Эстес келесі алты маусымда Метте ән шырқады, Вагнердің "Парсифалындағы" Амфортас және Ричард Штраустың "Электра" операсындағы Орест сияқты рөлдерді сомдады. 1985 жылы ол Меттің Гершвиннің "Порги мен Бесс" операсының алғашқы қойылымында "Порги" әнін шырқады. 1986 жылы ол Отто Шенк режиссерлік еткен Метрополитен операсында "Арқа" қойылымының тұсаукесерінде Вотан әнін шырқады. 1990 жылы ол Метте қайтадан Порги әнін айтып, 1999 жылы соңғы рет Амонасроны Шэрон Свиттің "Аида" әніне бейнелеу үшін оралды. Мүмкін, оның ең үлкен Мет сәтін Амонасро рөлін ән айтуы болды Прайстың Аидасына оның қоштасу операсы үшін, ол 1985 жылы 3 қаңтарда ұлттық теледидарда тікелей эфирде көрсетілді.

Гуманитарлық жұмыс

Соңғы уақытта Эстес өзінің назарын ВИЧ/СПИД-ке қарсы күреске аударды. АИТВ/СПИД-тің алдын алу және білім беру үшін өнерпаздардың алдыңғы қатарлы мүшесі Эстес музыка мен өнер арқылы әлеуметтік-экономикалық кедергілерді, сондай-ақ аурумен байланысты стигманы бұзуға тырысатын өнерпаздардың ұжымдық дауысын басқарады. 2010 жылы 9 шілдеде Оңтүстік Африканың Йоханнесбург қаласында өткен ФИФА гала-концерті кезінде "Оңтүстік Африкаға тағзым" атты ашылу кезінде Әлем кубогында өнер көрсетті. Сол жерде ол Оңтүстік Африкада безгек ауруының көбейіп бара жатқанын біліп, осы аурумен күресуге бел буды. 2013 жылы Саймон Эстес қоры "Айова студенттеріне қамқорлық" деп аталатын бағдарламаны іске қосты. Бұл бағдарламада Айова студенттері Африкадағы балаларды емдеуге арналған ұяшықтармен қамтамасыз ету үшін қаражат жинап, Африкада безгекті жою жолында белсенділік танытады. Оның "Малярияны жою науқаны" Біріккен Ұлттар Ұйымымен және оның Nothing But Nets науқанымен серіктестікке қатысты және Айова штатының губернаторы мен вице-губернаторымен бекітілді. Іс-шараларға "Балаларды құтқарыңдар, олардың өмірін сақтаңдар" атты CD-дискілерді сату кіреді.

Білім беруші

Қазіргі уақытта Эстес Дес-Мойн аймағындағы Ankeny кампусындағы (DMACC) музыка профессоры болып табылады. Осыған дейін Эстес Айова штатының Уортбург колледжінде музыка профессоры болды. Ол Вартабургтің Рождестволық концерті, Вартабургпен Рождествода өнер көрсетті және Вартабургтің концерт хорымен отандық және халықаралық көктемгі гастрольдерге шыққаны белгілі. Ол Бостон университетінің суретші факультетінде және Айова штатының Эймс қаласындағы Айова мемлекеттік университетінің резидент суретшісі Ф. Венделл Миллер болып табылады. Оның көптеген құрметті дәрежесі Айова штатының университетінен докторлық дәрежесін қамтиды және Айова университетінің құрметті түлегі атанды.

Жеке өмір

1980 жылы Эстес Ивонн Бэрге үйленді. Олардың Дженифер, Линн және Тиффани деген үш қызы болды. 21 жылдан кейін олар ажырасып кетті. Баер қазір Цюрихте кеңесші болып қызмет етеді. 2001 жылы Эстес Айовада анасына қамқорлық көрсеткен медбике Овида Стонгқа үйленді.