Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
І дүниежүзілік соғыс кезінде итальяндық және австро-венгерлік әскерлер арасында болған шайқас Изонзоның он бірінші шайқасы - І дүниежүзілік соғыста итальяндық және австро-венгерлік әскерлер арасында 1917 жылдың 18 тамызы мен 12 қыркүйегі аралығында итальян майданында болған шайқас.
World War I battle fought between the Italian and Austro Hungarian armies
The Eleventh Battle of the Isonzo was a World War I battle fought by the Italian and Austro Hungarian Armies on the Italian Front between 18 August and 12 September 1917.
Өмірбаян
Соча (Исонцо) өзенінде итальяндық штаб бастығы Луиджи Кадорна әскерлерінің төрттен үш бөлігін жинады: 600 батальон (52 дивизия) 5200 зеңбірекпен.
On the Soča (Isonzo) River, Luigi Cadorna, the Italian Chief of Staff, concentrated three quarters of his troops: 600 battalions (52 divisions) with 5,200 guns.
Шайқас
Шабуыл Толминнен (жоғарғы Исонцо аңғарында) Адриатика теңізіне дейінгі майданнан жүргізілді. Италиялықтар өзенді бірнеше нүктеде уақытша көпірлерден кесіп өтті, бірақ негізгі күш-жігер Баншице платосында жасалды, оны басып алу шабуылды одан әрі жалғастыру және австро-венгерлік сызықтарды екі бөлікке бөлу, Сент-Габриэль тауы мен Гермада тауының бекіністерін оқшаулау болды. Қатыгез және өлім-жітімнен кейін генерал Капелло бастаған итальяндық екінші армия Бороевичтің Исонзо армиясын кері итеріп, Баинсицца мен Санто тауының жерін жаулап алды. Басқа позицияларды Аоста герцогының үшінші армиясы алды. Алайда, Сент-Габриэль тауы мен Гермада тауы қолжетімді емес болып шықты, содан кейін шабуыл аяқталды. Ұрыс аяқталғаннан кейін австро-венгрлер шаршап, басқа шабуылға төтеп бере алмады. Италиялықтар да солай болды, олар шешуші бола алатын болса да, тағы бір шабуылға қажетті ресурстарды таба алмады. Сонымен, соғыс нәтижесі біржола қантөгіс болды. Сонымен қатар, шайқастың соңы итальяндық екінші армияны (ол уақытқа дейін итальяндық армиялардың ең табыстысы) Соча (Исонцо) өзенінің екі бөлігіне бөлді, бұл әлсіз нүкте кейінгі он екінші Исонцо шайқасында шешуші болды. Баварияның Патшалық салт-дәстүрлі жаяу әскерінің әскери салт-дәстүрлерін еске алу үшін Георг Фюрст "Исонцо Марш" атты наурызды жазды. Италиялықтар шайқас кезінде 5,5 миллион артиллериялық снарядты, соның ішінде улы газды да атқан. Фалделла, Эмилио: Ұлы соғыс, том. I, Милан, 1978 ж., б. 274 - ші.
The attack was carried forth from a front from Tolmin (in the upper Isonzo valley) to the Adriatic Sea. The Italians crossed the river at several points on temporary bridges, but the main effort was exerted on the Banjšice Plateau, whose capture was to further the offensive and break the Austro Hungarian lines in two segments, isolating the strongholds of Mount Saint Gabriel and Mount Hermada. After fierce and deadly fightings, the Italian Second Army, led by General Capello, pushed back Boroević's Isonzo Armee, conquering the Bainsizza and Mount Santo. Other positions were taken by the Duke of Aosta's Third Army. However, Mount Saint Gabriel and Mount Hermada turned out to be impregnable, and the offensive wore out. After the battle, the Austro Hungarians were exhausted, and could not have withstood another attack. So were the Italians, who could not find the resources necessary for another assault, even though it might have been the decisive one. So the final result of the battle was an inconclusive bloodbath. Moreover, the end of the battle left the Italian Second Army (until then the most successful of the Italian Armies) split in two parts across the Soča (Isonzo), a weak point that proved to be decisive in the subsequent Twelfth Battle of the Isonzo. To commemorate the participation of the Royal Bavarian Infantry Lifeguards Regiment, Georg Fürst wrote the March "Isonzo Marsch". The Italians fired 5.5 million artillery shells during the battle, including poison gas shells. Faldella, Emilio: La grande guerra, vol. I, Milan 1978, pp. 274.