Gorillas in the Mist

Кіріспе

1988 жылы Майкл Аптед түсірген фильм - 1988 жылы Майкл Аптед режиссерлік жасаған американдық биографиялық драмалық фильм. Фильм Анна Гамильтон Феланның сценариі мен Фелан мен Таб Мерфидің әңгімесі бойынша түсірілген. Фильм Диан Фоссидің осыған ұқсас кітабына және Гарольд Т. П. Хейздің мақаласына негізделген. Онда Сигорни Уивер табиғатшы Диан Фосси және Брайан Браун фотограф Боб Кэмпбелл рөлінде. Онда Фоссидің Африкаға ғайып болып бара жатқан тау гориллаларын зерттеу үшін келгені, кейін оларды қорғау үшін күрескені туралы әңгіме жазылған. Фильмді АҚШ-та Universal Pictures компаниясы 1988 жылы 23 қыркүйекте түсірді. 61-ші академиялық сыйлықтарда ол бес номинация алды, соның ішінде ең үздік әйел актер, ең үздік сценарий, басқа ортадан алынған материалға негізделген сценарий. Фильм 46-шы "Алтын глобус" сыйлығында "Драма" номинациясында ең үздік фильм үшін номинация алған.

Сюжет

Жұмысшы терапевт Диан Фосси антрополог Луи Ликидің әсерінен өмірін приматтарды зерттеуге арнады. Ол Ликиге Африкадағы сирек кездесетін тау гориллаларын каталогтауға және зерттеуге арналған жұмыс үшін үнемі хат жазады. 1966 жылы Луисвилл қаласында өткен лекцияға еріп, ол оны өзінің сеніміне сендіреді. Олар Конгоға барады, онда Лики және оның қоры оны гориллалармен байланыс орнатуға дайындап, жергілікті жануарларды іздеуші Семагаремен таныстырады. Джунглидің терең жеріне қоныстанған Фосси мен Семабагера гориллалар отрядын табады, бірақ Конго дағдарысы оқиғаларынан кейін жер аударылады және Фоссиді шетелдік тыңшы және агитатор деп айыптаған конголық солдаттар зерттеу орнынан күшпен шығарылады. Фосси Америка Құрама Штаттарына оралуға дайын, бірақ Семагаре мен оның уақытша қожайыны Розамонд Карр оны Африкада қалуға талпындырады. Фосси көршілес Руанданың орманды жерлерінде жаңа зерттеу жұмыстарын бастайды, онда ол Карисокедегі жаңа базасына жақын бірнеше тұзақтарды тапқан кезде, бұзақылық пен жемқорлық айқын көрінеді. Дегенмен, Фосси мен оның әріптестері олардың қарым-қатынасы мен әлеуметтік топтарын ескере отырып, гориллалармен алға жылжиды. Оның жұмысы Ликиге әсер етіп, халықаралық назарын аударады. Оның еңбегін қаржыландыратын National Geographic компаниясы фотограф Боб Кэмпбеллді оның зерттеулерін жариялауға жібереді. Бастапқыда қабылдамайтын Фосси, гориллалармен бірнеше фотосессиядан кейін Кемпбеллге көбірек қосылады және екеуі Кемпбеллдің некесіне қарамастан ғашықтар болады. Кемпбелл әйелімен ажырасып, Фоссейге үйленуді ұсынады, бірақ ол Карисоке мен оның гориллаларынан алыста уақыт өткізуге тура келетінін айтып, олардың қарым-қатынасын тоқтатуға мәжбүр етеді. Фосси Дижит есімді горилламен эмоционалдық байланыс жасайды және саудагер Ван Вектеннің басқа гориллаларды экспорттауына жол бермеуге тырысады. Гориллалардың терісі, қолы мен басы үшін браконьерлікпен аулануына қатты таңғалған Фосси Руанда үкіметінен шағымданады және жұмыстан шығарылады, бірақ үкімет министрі (Уайгва Вачира) браконьерлікке қарсы отрядты жалдауға уәде береді. Фоссидің көңілі түсіп, Дигиттің басын браконьерлер шауып тастайды. Ол көптеген браконьерлерге қарсы патрульдерді басқарады, браконьерлердің ауылдарын өртеп жібереді, тіпті қылмыскерлердің біреуін өлім жазасына кесудің кейпін жасайды, бұл оның кейбір зерттеуші көмекшілерін алшақтатып, оның түрлі жауларын жеңуге көмектеседі. Семагаре Фоссидің горилла туризмін дамытуға қарсылық білдіруіне алаңдаушылық білдіреді, бірақ ол оның алаңдаушылығын елемеді. 1985 жылы 27 желтоқсанда Диан Фосси өзінің қорабының жатын бөлмесінде көзге көрінбейтін шабуылшыдан өлтіріледі. Семагаре, Карр және басқалар қатысқан жерлеу рәсімі кезінде Дигит пен басқа гориллалар жерленген жерлеу орнына апалы-сіңлілілер апалы-сіңлілілер жерленеді. Семабагаре Фосси мен Дигиттің қабірлерін тастармен байланыстырады, бұл олардың жандары кетер алдында бірге тыныштықта тынығатынын көрсетеді. Эпилог мәтіні Фоссидің әрекеттері гориллаларды құрып кетуден құтқаруға көмектескенін, ал оның өлімі құпия болып қалатынын түсіндіреді.

Occupational therapist Dian Fossey is inspired by anthropologist Louis Leakey to devote her life to the study of primates. She writes ceaselessly to Leakey for a job cataloging and studying the rare mountain gorillas of Africa. Following him to a lecture in Louisville, Kentucky in 1966, she convinces him of her conviction. They travel to the Congo, where Leakey and his foundation equip her to make contact with the gorillas, and introduce her to a local animal tracker, Sembagare. Settling deep in the jungle, Fossey and Sembagare locate a troop of gorillas, but are displaced by the events of the Congo Crisis and forcibly evicted from their research site by Congolese soldiers, who accuse Fossey of being a foreign spy and agitator. Fossey is resigned to returning to the United States, but Sembagare and her temporary host Rosamond Carr motivate her to stay in Africa. Fossey establishes new research efforts in the jungles of neighboring Rwanda, where rampant poaching and corruption become apparent when she discovers several traps near her new base at Karisoke. Nevertheless, Fossey and her colleagues make headway with the gorillas, taking account of their communication and social groups. Her work impresses Leakey and gains international attention. National Geographic, which funds her efforts, dispatches photographer Bob Campbell to highlight her research. Fossey, initially unreceptive, grows increasingly attached to Campbell after several photo sessions with the gorillas, and the two become lovers, in spite of Campbell's marriage. Campbell proposes to divorce his wife and marry Fossey but insists that she would have to spend time away from Karisoke and her gorillas, leading her to end their relationship. Fossey forms an emotional bond with a gorilla named Digit, and attempts to prevent the export of other gorillas by trader Van Vecten. Appalled by the poaching of the gorillas for their skins, hands, and heads, Fossey complains to the Rwandan government and is dismissed, but a government minister (Waigwa Wachira) promises to hire an anti poaching squad. Fossey's frustrations reach a climax when Digit is beheaded by poachers. She leads numerous anti poaching patrols, burns down the poachers' villages, and even stages a mock execution of one of the offenders, serving to alienate some of her research assistants and gaining her various enemies. Sembagare expresses concern at Fossey’s opposition to the emergent industry of gorilla tourism, but she nonchalantly dismisses his worries. On December 27, 1985, Dian Fossey is murdered in the bedroom of her cabin by an unseen assailant. At a funeral attended by Sembagare, Carr, and others, she is buried in the same cemetery where Digit and other gorillas had been laid to rest. Sembagare symbolically links the graves of Fossey and Digit with stones as a sign that their souls rest in peace together before leaving. The epilogue text explains that Fossey’s actions helped save the gorillas from extinction, while her death remains a mystery.