Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
АҚШ заңы 1996 жылғы Жаңа туған нәрестелер мен аналардың денсаулығын қорғау туралы заң (Ветерандар істері және тұрғын үй және қала құрылысы департаменттерінің және тәуелсіз агенттіктердің қаржы бөлу туралы заңның 1997 жылғы бөлігі ретінде қабылданған) - бұл Америка Құрама Штаттарында медициналық сақтандыру жоспарлары арқылы аналық қамтуға қатысты заңнама. Ол 1996 жылы 26 қыркүйекте заңға қол қойылды және босанғаннан кейін кем дегенде 48 сағат ауруханада болуды (96 сағат кесарево қимасы кезінде) төлеуді талап етеді.
US law
The Newborns' and Mothers' Health Protection Act of 1996 (passed as part of the Departments of Veterans Affairs and Housing and Urban Development, and Independent Agencies Appropriations Act, 1997 ) is a piece of legislation relating to the coverage of maternity by health insurance plans in the United States. It was signed into law on September 26, 1996, and requires plans that offer maternity coverage to pay for at least a 48 hour hospital stay following childbirth (96 hour stay in the case of a cesarean section).
Актінің ережелері
Бұл заң 1998 жылдың 1 қаңтарында немесе одан кейін басталған топтық денсаулық сақтау жоспарлары үшін күшіне енді. 1998 жылдың 27 қазанында Еңбек департаменті АҚШ қазынашылық және денсаулық сақтау және халыққа қызмет көрсету департаменттерімен бірлесіп, жаңа туған нәрестелер туралы заң бойынша туындайтын мәселелерді анықтайтын аралық ережелерді жариялады. Ережеге енгізілген өзгерістер 1999 жылдың 1 қаңтарынан бастап басталатын топтық денсаулық сақтау жоспарлары үшін күшіне енеді. Заңда және оның ережелерінде медициналық сақтандыру ұйымдары мен сақтандыру компаниялары ананың немесе жаңа туған баланың ауруханада босануға байланысты ұзақтығы үшін берілетін жәрдемақыларды аналық жолмен немесе кесарево сечение арқылы босанғаннан кейін 48 сағаттан кем уақытқа дейін шектеуге болмайды. Алайда, емделуші дәрігер (әсіресе дәрігер немесе акушер-акушер) анамен ақылдасқаннан кейін, ананы немесе жаңа туған баланы ертерек босатуды шеше алады. Заң және оның ережелері жоғарыда сипатталған заң бойынша ең төменгі қорғаныстан төмен ынталандыруға мүмкіндік беретін ынталандыруларға (жағымды немесе теріс) тыйым салады. Ананы Заң бойынша оған қолжетімді ең төменгі қорғаудан кем нәрсені қабылдауға шақыруға болмайды және қамқоршы провайдер ананы немесе жаңа туған нәрестені босанғаннан кейін 48 немесе 96 сағаттан бұрын босатуға мәжбүрлей алмайды. Жоспармен қамтамасыз етілген қамсыздандыру түрі (сақтандырылған немесе өзін-өзі сақтандыру) және мемлекеттік заң актінің ананың немесе жаңа туған нәрестеге арналған қамсыздандыруға қолданылуын анықтайды. Заңның ережелері әрқашан өзін-өзі сақтандырумен қамтылған сақтандыруға қолданылады. Аналық және жаңа туған нәрестелерді сақтандыруды қамтамасыз ететін барлық топтық денсаулық сақтау жоспарларында жеке тұлғаларға Заңның талаптарын ұсынатын қорытынды жоспардың сипаттамасына (SPD) мәлімдеме болуы тиіс.
This law was effective for group health plans for plan years beginning on or after January 1, 1998. On October 27, 1998, the Department of Labor, in conjunction with the Departments of the US Treasury and Health and Human Services, published interim regulations clarifying issues arising under the Newborns' Act. The changes made by the regulations are effective for group health plans for plan years beginning on or after January 1, 1999. The Act and its regulations provide that health plans and insurance issuers may not restrict a mother's or newborn's benefits for a hospital length of stay that is connected to childbirth to less than 48 hours following a vaginal delivery or 96 hours following a delivery by cesarean section. However, the attending medical provider (who may be a physician or nurse midwife) may decide, after consulting with the mother, to discharge the mother or newborn child earlier. The Act, and its regulations, prohibit incentives (either positive or negative) that could encourage less than the minimum protections under the Act as described above. A mother cannot be encouraged to accept less than the minimum protections available to her under the Act and an attending provider cannot be induced to discharge a mother or newborn earlier than 48 or 96 hours after delivery. The type of coverage provided by the plan (insured or self insured) and state law will determine whether the Act applies to a mother's or newborn's coverage. The Act provisions always apply to coverage that is self insured. All group health plans that provide maternity or newborn infant coverage must include a statement in their summary plan description (SPD) advising individuals of the Act's requirements.