Кіріспе
Англістік тарихшы Джордж Малкольм Янг (29 сәуір 1882 - 18 қараша 1959) - ағылшын тарихшысы, Ұлыбританиядағы Виктория дәуіріндегі "Ердің портреті" (1936) атты кітабымен танымал. Қысқа уақыт академик және 20 жылдан астам мемлекеттік қызметте болғаннан кейін, Янг 1920-ші жылдардың ортасында әдеби мансабын бастады. Оның кітаптарына Эдвард Гиббонды (1932), Чарльз I мен Оливер Кромвеллді (1935) және Стэнли Болдуинді (1952) зерттеу және әдеби және саяси тақырыптар бойынша дәрістерінің жарияланған мәтіндері кіреді.
George Malcolm Young (29 April 1882 – 18 November 1959) was an English historian, best known for his book on Victorian times in Britain, Portrait of an Age (1936). After a brief stint as an academic and a more than 20 year career as a civil servant, Young began to pursue a literary career in the mid 1920s. His books include studies of Edward Gibbon (1932), Charles I and Oliver Cromwell (1935) and Stanley Baldwin (1952) and the published texts of his lectures on literary and political topics.
Алғашқы жылдар
Янг 1882 жылы 29 сәуірде Кент штатының Чарлтон қаласында, Джордж Фредерик Янгтың төрт баласының жалғыз ұлы болып дүниеге келді. Ол Оксфордтың Сент-Полс мектебінде және Баллиол колледжінде білім алған. 1905 жылы ол Оксфордтағы All Souls College-тің мүшесі болып сайланды және Сент-Джон колледжінде оқытушы болды (1906-1908). 1911 жылы университет гранттары жөніндегі кеңес комитетінің тұрақты консультативтік комитеті құрылғанда, Янг оның бірінші хатшысы болды, ал 1917 жылдан бастап Воган Нэшпен бірге қысқа өмір сүретін Қайта құру министрлігінің бірлескен тұрақты хатшысы болды. 1920-ші жылдардың аяғында Янг мемлекеттік қызметтен зейнеткерлікке шыққанға дейін Қайта құру министрлігінде әріптесі болған автор Мона Уилсонмен әдеби тақырып бойынша хат алмасты. Ол оны Уильтширдің Марлборо қаласына жақын Оар қаласында орналасқан үйіне демалыс күндері қонаққа шақырды. Оның баспашысы Руперт Харт Дэвис 1956 жылы былай деп жазды: "Ол 25 жыл бойы, М. В. бір-екі жыл бұрын қайтыс болғанға дейін, сол жерде болды. Бар еді, менің білуімше, ешқандай ғана себеп немесе кедергі, неге олар үйленуге тиіс емес еді, бірақ олар ғана емес. Олардың қарым-қатынасы тек ақыл-ойға негізделген және достық қарым-қатынас болған деп ойлаймын". Жазушы ретінде Янг, Оксфордтың ұлттық биографиялық сөздігі (ODNB) сөздері бойынша, "тезірек емес". 1931 жылы "Жан мен хаттар" журналында жарық көрген Викториандық тарих туралы очергі "оның алғашқы ғылыми полемикаға кіріскен жолы" болды. Келесі жылы 50 жасында ол өзінің алғашқы кітабын жариялады, Эдвард Гиббонды зерттеу (1932). Ол жақсы қабылдады; The Sphere оны "көрікті, бірақ сынға алынатын портреттің ақылды бөлігі" деп тапты; The New York Times, ол көпшілік тұтыну үшін арналған болса да, Гиббонның дайынының "Парфенон сияқты ескірген" екенін көрсетті. Оксфорд университетінің баспасы Янгтан Викторияның ертегі Англиясы туралы екі томдық эсселерді редакциялауды сұрады. Олар 1934 жылы Жаңға соңғы қысқаша тараумен жарияланды, кейіннен ол 230 бетті "Бір дәуірдің портреті" (1936) деп танылды. 1959 жылы "Таймс" газетінде: "Портрет бірден ерекше түсіндіру туындысы ретінде танылды, және ол пайда болғаннан бері 20 жылдан астам уақыт ішінде оның беделі мен ықпалы тұрақты түрде өсті" деп айту артық емес, Виктория дәуірінің сынсыз болғанына қарамастан, Янг өзін оның өнімі ретінде мойындады: "Мен королеваның әлі де он тоғыз жыл билік етуі керек болған кезде тудым: мен оны екі рет көрдім, Гладстон бір рет: мен Ньюман мен Теннисонның өлімін жақсы есіме түсіремін, және Аббатхана туралы менің ең алғашқы естелігім Браунингтің қабіріндегі гүлдерді жаңадан әкеледі ". "Ердің портреті" басылымынан бұрын Янг "Карл I және Кромвель" (175 бет) атты ұзын эссе жазды. Соғыстан кейін Янг тағы екі мақалалар мен очерктер жинағын жариялады: Today and Yesterday (1948) және Last Essays (1950), онда ODNB-ге сәйкес "әдебиет, адамдар және әдеп туралы ортаға арнап, жақсы әңгімеге арналған орын тапты". Жалпы оқырманға арналған жазу Янг үшін күш-жігер болды, Харт Дэвис "әрқашан біреудің өзінің ақыл-ой жағынан тең екенін және ешқандай жеңілдік жасамайтынын болжайды. Бұл, мақтаныш болса да, мен оны жақсы білгенше, мен түсінбейтін барлық нұсқамалардың түсіндірмелерін сұрауға жеткілікті болғанша, менің басымнан көп нәрсе алып жүрді". 1947 жылы Янг "Англияның тарихи құжаттары" сериясындағы Викториандық томның редакторлығын қолға алды, бірақ денсаулығының нашарлауы оның үлесін шектеді, ал том 1956 жылы жарық көрген кезде оның көп бөлігі оның редакторы У. Д. Хэндкоктің жұмысы болды. Янгтың соңғы кітабы Стэнли Болдуиннің өмірбаяны болды, ол Болдуиннің жазғанын қалады. Ол бұл тапсырманы қиын деп тапқан. Харт Дэвис өзінің бұрынғы кітаптары "негізінен оның басынан шыққан, олардың тақырыбы көп жылдар бойы пісіріліп келген", ал бұл өмірбаян көптеген түпнұсқалық зерттеулерді қажет етті, бұл Янг үшін шаршап, көңілін қалдыратын, өйткені Болдуин жеке қағаздарын қалдырды және күнделікті сақтамады. Басшы да, ОДНБ-дағы Янгтың өмірбаянын жазғандар да кітапты автордың әдеттегі стандартына сай таппады.