Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Портсмут қаласындағы бұрынғы сауда орталығы, Англия.
Former shopping centre in Portsmouth, England
Трикрон орталығы – Портсмут қаласындағы, Хэмпшир графтығындағы сауда орталығы, түнгі клуб және автотұрақ кешені. Оны Оуэн Людер мен Родни Гордон бруталистік стильде жобалаған, ал атауы жоспарынан қарағанда трикорн бас киімге ұқсаған жердің пішінімен байланысты. 1960 жылдардың ортасында салынған, ол 2004 жылы бұзылды. Бұл жерде алғашқы Virgin Megastores дүкендерінің бірі және Еуропадағы ең ірі Laser Quest аренасы орналасқан. Орталық 1960 жылдар сәулетінің танымал мысалы болды, ал 1980 жылдары Ұлыбританиядағы ең ұсқынсыз ғимараттардың үшіншісі деп танылды. 2001 жылы BBC Radio 4 тыңдаушылары оны Ұлыбританиядағы ең жек көрінетін ғимарат деп дауыс берді, ал Уэльс принці Чарльз оны «жабысқан саңылы бар піл зәрi» деп сипаттады, бірақ оны басқалар жоғары бағалады, оны бруталистік сәулеттің орны толмас үлгісі деп есептеді. Трикронды бұзу 2004 жылдың 24 наурызында басталды және шамамен тоғыз айға созылды. 2022 жылғы мәліметтер бойынша, бұл жер қала орталығының жер үстіндегі автотұрағы болып табылады.
The Tricorn Centre was a shopping, nightclub and car park complex in Portsmouth, Hampshire, England. It was designed in the Brutalist style by Owen Luder and Rodney Gordon and took its name from the site's shape which from the air resembled a tricorn hat. Constructed in the mid 1960s, it was demolished in 2004. It was home to one of the first Virgin Megastores and housed the largest Laser Quest arena in Europe. The centre was a well known example of 1960s architecture, and in the 1980s it was voted the 3rd ugliest building in the UK. In 2001, BBC Radio 4 listeners voted it the most hated building in the UK, and Charles, Prince of Wales described it as "a mildewed lump of elephant droppings", although it was much admired by others, who saw it as an irreplaceable example of Brutalist architecture. Demolition of the Tricorn began on 24 March 2004 and lasted approximately nine months. as of 2022, the site is a ground level car park for the city centre.
Құрылыс және ашылу
1966 жылы ашылған орталық Портсмутты жаңаруға жасалған әрекет болды және қалалық кеңеске 2 миллион фунт стерлинг тұрады. Оны жасаушылар бастапқыда "Касба" деп атаған, және ол қасақана көптеген бос жазылымдармен жобаланды, себебі жалға алушылар өздерінің таңбалары мен дүкендерінің сыртқы жағы арқылы түс пен ерекшелік қосады деп күтілді. Орталыққа жоғары деңгейлі дүкендер орналасады деп үміттенген, бірақ орталық Портсмут қалалық орталығымен байланыстырылмағандықтан, олар ешқашан көшпеді. Оның орнына, бөлмелер шағын дүкендерге жалға берілді. Шағын саудагерлерден басқа, жалға алушылардың арасында супермаркет және екі паб болды. 1967 жылы бұл орын Азаматтық сенім қорынан мақтау алды.
Opened in 1966, the centre was an attempt to revitalise Portsmouth, costing the city council £2 million. Originally called 'the Casbah' by its creators, it was deliberately designed with vast amounts of blank surfaces with the expectation that tenants would provide the colour and character via their signage and store frontages. It was hoped that premium stores would occupy the centre but as the centre was not connected to Portsmouth Town Centre, these stores never moved in. Instead the units were let to smaller stores. As well as small traders, tenants included a supermarket and two pubs. In 1967 the site received a commendation from the Civic Trust.
Үшбұрыш аймағындағы бизнес
Үлкен дүкеннің келуі сәтсіз аяқталғандықтан, дүкендердің көпшілігі әртүрлі тауар сатушылар, оның ішінде түрлі шатырлармен келген базар саудагерлері болды. Сондай-ақ, Fine Fare супермаркеті де болды. Әкімдік жеміс-көкөніс базарын Коммерциялық көшеден көшіруге қол жеткізді, бірақ көп ұзамай наразылықтар туды. Жағдайдың қараңғы, ылғалды және нашар желдетілетіні анықталды. Спиральді пандустар арқылы нарыққа кіру көліктер үшін қиындық тудырды, сондықтан оған қол жеткізу де мәселелі болды.
With the failure of a large store to move in, most of the shops were small traders of various types, including market traders with a range of stalls. There was also a Fine Fare supermarket. The council succeeded in getting the fruit and veg market to move from Commercial Road but there were soon complaints. Conditions were found to be dark, damp and poorly ventilated. Access was also a problem with lorries finding it difficult to get to the market via the spiral ramps.
Пабтар
Екі паб – The Casbah және The Golden Bell – Трикорн орталығының ішінде орналасқан. Олар 1966 жылғы 31 тамызда ресми түрде ашылды. Сонымен қатар, тікелей музыка ойнайтын клуб болды – бастапқыда Трикорн клубы деп аталған, кейіннен «Бабулялар» және одан кейін «Бассейндер» деп өзгертілген – ол Марк Болан, Slade, Mud, The Sweet, Status Quo, Мэри Уэллс, Эдвин Старр, 10,000 Maniacs және Vinegar Joe сияқты әртістердің, сондай-ақ жергілікті топтардың тікелей өнер көрсетулерін қабылдады.
Two pubs – The Casbah and The Golden Bell – were located inside the Tricorn Centre. They were officially opened on 31 August 1966. There was also a club for live music – originally named the Tricorn Club, later renamed Granny's and subsequently Basins – which hosted live performances by Marc Bolan, Slade, Mud, The Sweet, Status Quo, Mary Wells, Edwin Starr, 10,000 Maniacs, and Vinegar Joe, as well as local acts.
Пәтерлер
Орталықта сегіз пәтер болды. Бастапқыда кейбір тұрғындарға ұнағанымен, пәтерлердің шатырлары нашар салынғандықтан және қабырғаларынан су ағып, жағдай нашар болды. 1979 жылдың наурыз айына дейін бір ғана тұрғын қалды, ал пәтерлер кейіннен тақтаймен жабылды.
The centre included eight flats. While initially popular with some residents, the flats suffered from poorly constructed roofs and leaking walls. Only one tenant was left by March 1979 and the flats were later boarded up.
Құру
1980 жылдары орталықтың хал жағдайы нашарлап, түнгі клуб казиноға айналды. Дүкендер біртіндеп жабыла бастады, соңғылары 2002 жылдың наурыз айында есігін түйді. Орталықтың тұрақ алаңы көптеген өмірге қол салу әрекеттеріне куә болды, себебі ол оңтүстік жағалаудағы көпшілікке қолжетімді ең биік ғимараттардың бірі еді. Осы себепті, "Самаритян" қоғамынан көмек ұсынылатын тақта осы танымал жерге орнатылды. 1990 жылдары ғимаратты брутализм архитектурасының үздік үлгілерінің бірі ретінде тануға жасалған көптеген әрекеттер сәтсіз аяқталды, ал Портсмуттың ылғалды теңіз климатымен қоса, ғимаратты жөндеу қиынға соқты. Бетон ішіндегі металл конструкциялары тот басып, бетонның кеңеюіне себеп болды, ал кейбір бөліктерінде кішкентай сталактиттер пайда бола бастады. Портсмут қалалық кеңесі орталықты бұзу мәселесін көп жыл бойы қарастырды; алайда, 400 тұрақ орынын қамтамасыз ететін ерекше дизайндағы тұрақ блогы 2004 жылға дейін қала үшін тым маңызды болды. Қазіргі таңда бұл жерде ашық ауадағы тұрақ орналасқан. Бұзуға қарсылар ғимараттың нашар күтімге түскеніне қарамастан, шебер дизайнерлердің жұмысы мен қаланың ұзақ мерзімді жоспары арқылы оны құтқаруға болатынын айтты. Бірақ, үкімет пен қоғамдық пікір ғимараттың тым нашарлап, жаман репутацияға ие болғанын, сондықтан оны жаңасымен алмастырудың жалғыз жолы бар екенін көрсетті. Эссеші Джонатан Мидс: "Стоунхенджді немесе Линкольн соборын бұзуға болмайды. Менің ойымша, Трикорон сияқты ғимараттар да олармен тең болатын. Олар – бір дәуірдің ұлы ескерткіштері еді" деді. "Трикорон" төңірегіндегі жағдайға байланысты халықтың күшті және әртүрлі пікірлерін білдіру үшін арнайы тақталар қойылды, онда адамдар өз ойларын жаза алды.
During the 1980s, the centre became increasingly seedy and the nightclub was developed into a casino. The shops slowly left, with the last ones closing in March 2002. The centre's car park was also the scene of many suicide attempts, being amongst the tallest publicly accessible buildings on the south coast. For this reason, a plaque offering support from The Samaritans was positioned at this infamous point. Numerous attempts to get the building listed as amongst the best examples of Brutalist architecture failed throughout the 1990s, and neglect, in addition to Portsmouth's wet coastal climate, caused the building to fall beyond the scope of easy repair. Structural steel within the concrete began to rust causing expansion of the concrete, and in some sections, small stalactites began to grow off ledges. Portsmouth City Council deliberated the demolition of the centre for many years; however, the uniquely designed car parking block, which provided 400 parking spaces, was too useful for the city to destroy until 2004. The site is now occupied by a ground level open air car park. Opponents of demolition argued that the structure, while sadly undermaintained, was still salvageable with the work of ingenious designers and a long term city plan. However, government and public opinion was that the building had decayed too far and had attracted such a bad reputation that the only option was to replace it. Essayist Jonathan Meades commented: "You don't go knocking down Stonehenge or Lincoln Cathedral. I think buildings like the Tricorn were as good as that. They were great monuments of an age." The Tricorn was the subject of such strength and diversity of public feeling that opinion boards were placed around its boarding for the public to write on.