Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британ армиясының генерал-майоры (1873-1916) Бригад генерал Дункан Джон Гласфурд (23 қараша 1873 - 12 қараша 1916) - британ армиясының, кейіннен Австралия армиясының полковнигі және Бірінші дүниежүзілік соғыста уақытша бригад генерал. Ол Анзак буынның эвакуациясында атқарған рөлі үшін жеделхаттарда аталып кеткен. Ол Флерс қаласында неміс снарядынан қаза тапты.
British Army general (1873–1916)
Brigadier General Duncan John Glasfurd (23 November 1873 – 12 November 1916) was a British Army and later Australian Army colonel and temporary brigadier general in the First World War. He was mentioned in despatches for his role in evacuating Anzac Cove. He was mortally wounded by a German shell at Flers.
Ерте өмір және мансап
Дункан Джон Гласфурд 1873 жылы 23 қарашада Үндістанның Матеран қаласында Бомбей штаб корпусының генерал-майоры Чарльз Ламонт Гласфурдтың (1887 жылы қайтыс болған) екінші ұлы болып дүниеге келді. Ол Шотландияның Эдинбург қаласында және Англияның Сандхерст қаласындағы Корольдік әскери колледжде білім алған. Гласфурд 1893 жылы 21 қазанда 2-ші батальонның Аргилл және Сатерленд таулы жерлерінде екінші лейтенант болып тағайындалды және 1896 жылы 23 ақпанда лейтенант болып жоғарылатылды. 1898 жылы 4 мамырда 1-ші батальонның адъютанты болып қызмет етті, оның ішінде Екінші Бура соғысы кезінде Оңтүстік Африкада болған кезінде. 1900 жылы 11 қаңтарда капитандыққа көтеріліп, Оранж еркін мемлекеті; Паардеберг шайқасында (1900 жылы ақпанда) жарақаттанады; Трансваль және Оранж өзені колониясында 1900 жылы қазанда Рустенбург маңында ауыр жарақаттанады. 1901 жылдың сәуірінен қарашасына дейін Гласфурд Сомалидегі Дирие Гуреге қарсы операцияларға қатысты. Ол Үндістанға оралды, бірақ 1903-1904 жылдары Мад Муллаға қарсы одан әрі операцияларға қатысу үшін қайтадан қайтадан орналастырылды, онда ол 4-ші Сомали түйе корпусына қолбасшылық етті. Сомалидегі қызметі үшін Гласфурдтың есімі хабарландыруларда айтылған. Үндістандағы тағы бір турдан кейін Гласфурд 1908 жылы маусымда Шотландияға оралды, онда ол Шотландия командалығының жағалау қорғанысы штабының капитаны болды. Сол жылы ол Англияның Камберли қаласындағы кадрлар колледжіне оқуға жіберілді. 1909 жылы бітірген соң, 1910 жылы мамыр айында Мальтадағы полкіне қайта қосылды. Қараша айында ол Лотианның жаяу әскер бригадасының бригад майоры болып тағайындалды. 1912 жылы 24 маусымда Гласфурд Австралия армиясына әскери оқу директоры болып тағайындалды. Ол курсанттарды міндетті түрде оқыту бағдарламасына жауапты болды. Гласфурд бұл тапсырмаға құлшыныспен қарады, бірақ ол осы тапсырмаға жарамсыз деп санаған кейбір аймақ қызметкерлерінің оқыту сапасына қанағаттанбады. Сондай-ақ, ол аймақ қызметкерлерінің атқаратын кеңсе жұмыстарының көптігіне алаңдайтын. 1913 жылы 20 қыркүйекте Гласфурд британдық және австралиялық армиялардың майорына көтерілді.
Duncan John Glasfurd was born in Matheran, India on 23 November 1873, the second son of Major General Charles Lamont Glasfurd (d.1887) of the Bombay Staff Corps. He was educated in Edinburgh, Scotland and at the Royal Military College, Sandhurst, England. Glasfurd was commissioned as a second lieutenant in the 2nd Battalion, Argyll and Sutherland Highlanders on 21 October 1893, and was promoted to lieutenant on 23 February 1896. He served as adjutant of the 1st Battalion from 4 May 1898, including during their stay in South Africa during the Second Boer War. Promoted to captain on 11 January 1900, he saw action in the Orange Free State; the battle of Paardeberg (February 1900), where he was wounded; the Transvaal and the Orange River Colony where he was seriously wounded near Rustenburg in October 1900. From April to November 1901, Glasfurd participated in operations against the Diiriye Guure in Somalia. He returned to India, but was again redeployed to participate in further operations against the Mad Mullah in 1903–04, in which he commanded the 4th Somali Camel Corps. For his services in Somalia, Glasfurd was mentioned in despatches. After another tour in India, Glasfurd returned to Scotland in June 1908, where he became staff captain for coast defences, Scottish Command. Later that year he was selected to attend the staff college at Camberley, England. Graduating in 1909, he rejoined his regiment in Malta in May 1910. In November, he was appointed brigade major of the Lothian Infantry Brigade. On 24 June 1912, Glasfurd was seconded to the Australian Army as Director of Military Training, with the rank of captain. He was responsible for the program of compulsory training of cadets. Glasfurd was enthusiastic about the task, but dissatisfied with the quality of training being carried out by some of the area officers, whom he regarded as unsuitable for this particular task. He was also concerned about the volume of clerical work that the area officers were burdened with. On 20 September 1913, Glasfurd was promoted to major in the British and Australian armies.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Соғыс жарияланғанда Гласфурд дереу өз полкіне қайта оралуға рұқсат сұрады. Рұқсат берілмеді; генерал-майор Бриджеске өзінің 1-ші дивизия штабы үшін штаб колледжінің түлегі қажет болды, ал Гласфурд таңдалды. 1914 жылы 15 тамызда ол Австралия императорлық күштеріне генерал-штаб офицері (2-ші дәрежелі) (GSO2) болып тағайындалды. Осылайша ол әсіресе оқу-жаттығу жұмыстарына жауапты болды және Мысырдағы Мена лагерінде 1-ші дивизияның оқу-жаттығуын қадағалады. Гласфурд Анзак шығанағына 1915 жылы 25 сәуірде таңғы сағат 5:35-те қонды. Ол Ari Burnu-ға тікелей полковник Е. Г. Синклер МакЛеганның штабына шықты, онда оған 2-бригада сол жақтан келудің орнына, 3-бригаданың солтүстікке тым алыс жерге қонғаны үшін оң жақтан Лоун Пайнға қарай ауыстырылатыны туралы хабарланды. Ол жағаға қайта оралып, сол бригаданың құрлықтағы аға офицерін, подполковник Х. Эллиотты тапты. Алғашқы жоспарда Гласфурд 2-бригадамен кездесіп, оны жағаға шығарып салу керек еді. Шын мәнінде, Гласфурд Эллиоттан бірнеше минут кешірек жағаға түсті, ал бригаданың қалған бөлігі жағаға әлі жеткен жоқ. Гласфурд Шрапнел-Гулиде бірліктерді құрастыруды шешті, олар келген кезде, Эллиоттың батальонымен бастады, оны ол Лоун Пайнға бағыттады. Гласфурд өзінің жоғары тұрған, подполковник К. Уайтпен әрдайым келіспейді, ол барлық штабтық функцияларды өзіне жинады, Гласфурдты аз ғана қалдырды. Уайт ауырып қалғанда, Гласфурд 1-ші дивизияның GSO1 қызметін қолға алды. Уайт қайтып келмеді, оның орнына ANZAC-тың бригадирлік бас штабының (BGGS) генералы болды, сондықтан 1915 жылдың 1 қазанында бұл тағайындау тұрақты болды және Гласфурд подполковникке көтерілді. Анзак буынын эвакуациялау кезінде Гласфурд 1-ші дивизияны А. Расселдің артқы партия штабында білдірді, ол Расселл полковник Дж. Анзак-Коувтегі қызметі үшін Гласфурд депештерде аталып, 1916 жылдың қаңтар айында Британ армиясының подполковнигі болды. 1916 жылдың 1 наурызында Гласфурд жаңадан құрылған 12-ші жаяу әскер бригадасының командирі болып тағайындалды. Оның алғашқы сынағы Синай шөлінің арғы жағына аттанған еді. Ол ер адамдарын 8:50-ден 15: 25-ке дейін демалдырып, күннің ең ыстық сағатынан аулақ болып, уақытты жақсы пайдалана алды. Көптеген ер адамдар ұрысқа түсіп қалса да, бригада өздерінің бивакына жақсы тәртіпте жетті. 1916 жылдың маусым айында 12-бригада Францияға көшіп барды және 4 шілдеде Арментьерге жақын "балабақша" секторында желіге кірді, онда 7 шілдеде Гласфурд жеңіл жараланды. 1916 жылдың тамызында бригада Сомма секторында, Позиер биіктіктерінде және Муке фермасында болған шайқаста әрекет етті. 1916 жылы 12 қарашада бригада Флерс қаласында тағы да майданға жіберілді. Бригадасы қозғалуға дайындалған сызықты тексеріп жатқанда, Гласфурд "Пар сыр жолы" деген жерде неміс снарядынан жарақат алды. Алдыңғы шектен алдын ала киім кигізу станциясына дейін он сағаттық ауыр жол жүріп, Гласфурд сол түні британдық 38-ші зардап шеккендерді жою станциясында қайтыс болды. Ол Франциядағы Мерикорт-л-Аббедегі Хейли Корт зиратында жерленді. Батыс майдандағы қызметі үшін ол екі рет хабарландыруларда аталып өтті.
When war was declared, Glasfurd immediately requested permission to rejoin his regiment. Permission was not forthcoming; Major General Bridges needed a staff college graduate for his 1st Division Headquarters, and Glasfurd was chosen. On 15 August 1914 he was appointed to the Australian Imperial Force as General Staff Officer (2nd Grade) (GSO2), with the rank of major. As such he was particularly responsible for training, and he supervised the training of the 1st Division at Mena Camp in Egypt. Glasfurd landed at Anzac Cove at 5:35 am on 25 April 1915. He climbed Ari Burnu straight to Colonel E. G. Sinclair MacLagan's headquarters, where he was informed that the 2nd Brigade, instead of coming in on the left, would, owing to the 3rd Brigade having landed too far north, be diverted towards Lone Pine on the right. He returned to the beach where he found the senior officer ashore of that brigade, Lieutenant Colonel H. Elliott. In the original plan, Glasfurd was supposed to meet the 2nd Brigade and guide it ashore. In fact, Glasfurd had come ashore a few minutes later than Elliott and the rest of the brigade was not yet ashore. Glasfurd decided to form up units in Shrapnel Gully as they arrived, and started with Elliott's battalion, which he directed to Lone Pine. Glasfurd did not always get along with his superior, Lieutenant Colonel C White, who gathered all the staff functions to himself, leaving Glasfurd with little to do. When White became sick, Glasfurd took over as GSO1 of the 1st Division. White did not return, instead becoming Brigadier General General Staff (BGGS) of ANZAC, and so on 1 October 1915, the appointment became permanent and Glasfurd was promoted to lieutenant colonel. During the evacuation of Anzac Cove, Glasfurd represented the 1st Division on the Rear Party staff of A. Russell, which controlled operations at Anzac Cove until Russell handed over to Colonel J. Paton. For his services at Anzac Cove, Glasfurd was mentioned in dispatches and made a brevet lieutenant colonel in the British Army in January 1916. On 1 March 1916, Glasfurd was appointed commander of the newly formed 12th Infantry Brigade, with the rank of colonel and temporary brigadier general. His first test was a route march across the Sinai Desert. By the simple expedient of resting his men from 8:50 am to 3:25 pm he managed to avoid the hottest hours of the day and still make good time. Although many men fell out, the brigade reached its bivouac in good order. The 12th Brigade moved to France in June 1916 and on 4 July entered the line in the "nursery" sector near Armentières, where Glasfurd was slightly wounded on 7 July. In August 1916, the brigade was committed to action on the Somme sector, in the fighting on the Pozières Heights and Mouquet Farm. On 12 November 1916, the brigade was sent into the line again at Flers. While inspecting the line into which his brigade was about to move, Glasfurd was wounded by a German shell in "Cheese Road". After an agonising ten hour stretcher journey from the front line to the advanced dressing station, Glasfurd died that night at the British 38th Casualty Clearing Station. He was buried in the Heilly Court Cemetery at Mericourt l'Abbe, France. For his services on the Western Front, he was twice mentioned in despatches.