Кіріспе
АҚШ-тың федералды заңы 1955 жылғы ауаның ластануын бақылау туралы заң (, тарау. 360,) - АҚШ-тың ауаның ластануы жөніндегі ұлттық экологиялық проблеманы қарастыратын алғашқы федералды заңы. Бұл "ауаның ластануын бақылауға қатысты ғылыми-зерттеу және техникалық көмек көрсету туралы акт" болды. Заң "ауаның ластануын алдын алу мен бақылауға жауапты мемлекеттерді көзінен қалдырды". Заңда ауаның ластануы қоғамдық денсаулық пен әл-ауқатқа қауіп төндіретінін, бірақ "ауылдың ластануын бақылаудағы штаттар мен жергілікті биліктің негізгі жауапкершілігі мен құқықтары" сақталатынын мәлімдеді. Бұл заң бойынша, федералды үкімет тек қана ақпарат беру міндетін атқарып, АҚШ-тың бас дәрігеріне "ауаның ластануына, оның алдын алу мен азайтуға қатысты" зерттеулер жүргізу, тергеу және ақпарат беруді тапсырды. Сондықтан, Ауаның ластануын бақылау туралы заңда федералды үкіметке ластаушыларды жазалау арқылы ауаның ластануына қарсы белсенді күрес жүргізу туралы ереже жоқ. Конгресс ауаның ластануы туралы келесі мәлімдемені 1963 жылғы "Таза ауа туралы" заңмен жасады. Ауаның ластануын бақылау туралы заң - 1930 және 1940 жылдары федералды үкімет отынның шығарындылары туралы жүргізген көптеген зерттеулердің қорытындысы. 1963 жылы ауа сапасының критерийлерін толықтай анықтауға және ауа сапасының қандай екенін анықтау үшін Денсаулық сақтау, білім беру және әл-ауқат министріне көбірек билік беруге арналған қосымша заң қабылданды. Бұл қосымша заңнама жергілікті және мемлекеттік органдарға гранттар береді. 1955 жылғы Ауаның ластануын бақылау туралы заңның орнын алмастыру үшін "Таза ауа туралы заң" (АҚШ) (CAA) қабылданды. Он жылдан кейін автомобиль шығарындылары стандарттарына көбірек көңіл бөлуге арналған "Қозғалтқыштардан ауаның ластануын бақылау туралы" заң қабылданды. Екі жылдан кейін ғана "Ауаның сапасы туралы" заң қабылданды. Калифорния Лос-Анджелес мегаполисі ауаның сапасының нашарлап бара жатқанын байқаған кезде ауаның ластануына қарсы әрекет жасаған алғашқы мемлекет болды. Лос-Анджелестің орналасуы проблеманы одан әрі күшейтті, өйткені аймаққа тән бірнеше географиялық және метеорологиялық проблемалар ауаның ластану проблемасын күшейтті.
The Air Pollution Control Act of 1955 (, ch. 360, ) was the first U. S. federal law to address the national environmental problem of air pollution. This was "an act to provide research and technical assistance relating to air pollution control". The act "left states principally in charge of prevention and control of air pollution at the source". The act declared that air pollution was a danger to public health and welfare, but preserved the "primary responsibilities and rights of the states and local government in controlling air pollution". The act put the federal government in a purely informational role, authorizing the United States Surgeon General to conduct research, investigate, and pass out information "relating to air pollution and the prevention and abatement thereof". Therefore, The Air Pollution Control Act contained no provisions for the federal government to actively combat air pollution by punishing polluters. The next Congressional statement on air pollution would come with the Clean Air Act of 1963. The Air Pollution Control Act was the culmination of much research done on fuel emissions by the federal government in the 1930s and 1940s. Additional legislation was passed in 1963 to better fully define air quality criteria and give more power in defining what air quality was to the Secretary of Health, Education, and Welfare. This additional legislation would provide grants to both local and state agencies. A replacement, the Clean Air Act (United States) (CAA), was enacted to replace the Air Pollution Control Act of 1955. A decade later the Motor Vehicle Air Pollution Control Act was enacted to focus more specifically on automotive emission standards. A mere two years later, the Federal Air Quality Act was established to define "air quality control regions" scientifically based on topographical and meteorological facets of air pollution. California was the first state to act against air pollution when the metropolis of Los Angeles began to notice deteriorating air quality. The location of Los Angeles furthered the problem as several geographical and meteorological problems unique to the area exacerbated the air pollution problem.
1955 жылғы ауаның ластануын бақылау туралы заңға өзгерістер
1955 жылғы "Әуе ластануы туралы" заңға бірнеше түзетулер енгізілді. Бірінші түзету 1960 жылы енгізіліп, ғылыми-зерттеу жұмыстарына қаржыны төрт жылға ұзартты. Келесі түзету 1962 жылы енгізілді және бастапқы актінің негізгі ережелерін іске асырды. Сонымен қатар, бұл түзетуде бас дәрігердің зерттеулер жүргізуі талап етілді. 1967 жылы "Ауа сапасы туралы" заң қабылданды. 1967 жылы федералды үкіметтің қызметін кеңейту үшін Ауа сапасы туралы заң қабылданды. Осы заңға сәйкес, мемлекетаралық ауаның ластануын тасымалдаумен айналысатын аудандарда атқарушылық іс-шаралар басталды. Бұл түзету мемлекеттерге автомобиль шығарындыларының федералды стандарттарын қабылдауға мүмкіндік берді. Сенатор Эдмонд Маски (Д. Мэн) бұл "әуедің ластануын бақылаудың тұңғыш толық федералдық бағдарламасы" екенін айтты. Ұлттық ауа ластануын бақылау басқармасы кейіннен мемлекеттерге техникалық ақпарат берді, оны мемлекеттер ауа сапасының стандарттарын әзірлеу үшін қолданды. NAPCA-ның сол кездегі штаттардың ұсынған кез келген шығарынды стандарттарына вето қою құқығы болды. Бұл түзету бастапқыда ойланғандай тиімді болмады, тек 36 әуе аймағы тағайындалды, сондай-ақ ешбір штатта ластануды бақылау бағдарламалары толық әзірленбеген. 1969 жылы заңға тағы бір түзету енгізілді. Бұл түзету төменгі шығарындыларға, отынға және автомобильдерге қатысты зерттеулерді одан әрі кеңейтті. Сонымен қатар, 1970 жылғы түзетулер әртүрлі мемлекеттерден Ұлттық қоршаған ауа сапасының стандарттарына қол жеткізу және оларды сақтау үшін мемлекеттік іске асыру жоспарларын ұсынуды талап етті және іске асыру жоспарларының сәтті болғанын анықтау үшін ауа мониторингін қолдануды талап етті. Бастапқыда, кішігірім үкіметтер осындай заңнаманы қабылдау және оны орындау үшін жауапты болды. 1955 жылғы "Әуе ластануын бақылау туралы" заңның негізгі мақсаты - ауа ластануын оның көзінен бақылаудың жолын табу үшін ғылыми-зерттеуге көмек көрсету болды. Осы зерттеуді жүргізу үшін денсаулық сақтау қызметіне бес жыл бойы жалпы сомасы 5 миллион доллар берілді.
Заңның әсері
Бұл АҚШ азаматтары мен саясаткерлерін осы жаһандық проблемаға бей-жай қалдырған үкімет тарапынан жасалған алғашқы әрекет болды. Өкінішке қарай, бұл заң ауаның ластануын болдырмауға көп көмектеспеді, бірақ ол үкіметке бұл ұлттық проблема екенін білдірді. Бұл заң Конгресске осы өсіп келе жатқан проблеманы бақылау құқығын қалдыруға мүмкіндік берді. 1955 жылғы Ауаның ластануын бақылау туралы заң - ауаның ластануына қатысты алғашқы федералдық заң. Бұл заң халықты ауаның ластану қаупі туралы хабардар ете бастады және жаңа шығарындылар стандарттарын егжей-тегжейлі түсіндірді. Қоғамдық сауалнамалар көрсеткендей, ауаны ластауды ауыр проблема деп санайтын американдықтардың пайызы 1965 жылы 28% -дан 1968 жылы 55% -ға дейін екі есеге дейін өсті. 1950 жылдардың басында Конгресс штаттардың құқықтарына араласпағысы келмеді; сондықтан актінің алғашқы заңдары күшті емес еді. Бұл заңда ауаның ластануы мен оны бақылауға қатысты зерттеулер жүргізуде үкіметтің рөлі айқындалды. Осылайша, бұл акт осы күнге дейін жалғасып келе жатқан ауаның ластануына қарсы қозғалыстың алдыңғы шебінде болды. 1955 жылғы Ауаның ластануын бақылау туралы заңға, сондай-ақ Ауа тазалығы туралы заңға үкімет тарапынан жиі түзетулер енгізілген, өйткені үкімет тақырыпты одан әрі зерттеуді және ауа сапасын жақсартуды жалғастырды.