Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джордж Уотсон (14 наурыз 1914 - 8 наурыз 1943) - Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде теңізде батып бара жатқан ер азаматтарын құтқарып жатқанда қаза тапқан АҚШ армиясының жеке жауынгері. 1997 жылы ол 8 наурызда 1943 жылы Порлок габборы, Жаңа Гвинея маңында жасаған әрекеттері үшін елдегі ең жоғары әскери марапаты - Құрмет медалімен марапатталды. Уотсон және екінші дүниежүзілік соғыста қызмет еткен тағы алты қара американдық 1997 жылдың 12 қаңтарында Құрмет медалімен марапатталды. Құрмет медалі Уотсонға 1997 жылы 13 қаңтарда президент Билл Клинтоннан, Жеті иеленушіге арналған ақ үй рәсімінде, Екінші дүниежүзілік соғыста Құрмет медалімен марапатталған алғашқы және жалғыз қара американдықтарға табысталды.
George Watson (March 14, 1914 – March 8, 1943) was a United States Army private who died while rescuing fellow soldiers from drowning at sea during World War II. In 1997, he was awarded the Medal of Honor, the nation's highest military decoration for valor, for his actions on March 8, 1943, near Porlock Harbor, New Guinea. Watson and six other Black Americans who served in World War II were awarded the Medal of Honor on January 12, 1997. The Medal of Honor was posthumously presented to Watson by President Bill Clinton on January 13, 1997, at a White House ceremony for the seven recipients, the first and only Black Americans to be awarded the Medal of Honor for World War II.
Өмірбаян
Джордж Уотсон 1914 жылы 14 наурызда Миссисипи штатының Лорел қаласында дүниеге келген. Кейін ол Алабама штатының Бирмингем қаласына көшіп барды. Ол Колорадо A&M (Колорадо мемлекеттік университеті) колледжінде оқып, 1942 жылы бітірді. Ол үйленген, бір қызы бар еді. Уотсон 1942 жылдың 1 қыркүйегінде АҚШ армиясына шақырылып, әскери қызметке қабылданды. Вирджиния штатындағы Ли лагерінде негізгі дайындықтан өткен соң, ол Оңтүстік Каролина штатындағы Чарльстонға жіберілді. Келесіде ол Вирджиния штатының Ньюпорт-Ньюс қаласына жіберілді, онда ол 27 желтоқсанда Тынық мұхит театрына кеткен USS Hermitage (AP 54) кемесіне отырды. Ол 2-ші батальонның 29-шы квартермейстер полкінің мүшесі, монша және кір жуу маманы болды. 1943 жылдың 31 қаңтарында Австралияның Брисбен қаласына келген соң, ол АҚШ армиясының басқаруындағы "Джекоб" атты голландиялық пароходқа отырды. 1943 жылы 8 наурызда АҚШ армиясының "Якоб" (USAT) көлігі Порлок-Харбор, Жаңа Гвинея маңында, оны тоғыз жапондық бомбалаушы ұшақ шабуылдады. Бомбалаушылар Джейкобқа үш рет тікелей соққы берді, бұл үлкен өртке әкелді, оны сөндіру мүмкін болмады, сондықтан кемеден кету туралы бұйрық берілді. Кемеден шығып кеткен соң, Уотсон суға түсіп, өзін құтқарудың орнына, құтқару салдарына жүзе алмайтын сарбаздарға көмектесті. Алған күшінен әлсіреп, кеме суға батып бара жатқанда, оның соғу күші оны төменге тартып, суға батып кетті. "Джекобты" сүйретіп жүрген австралиялық мина сыпырушы кеме 158 адамды құтқарып қалды. Уотсонның денесі ешқашан табылмады. 1943 жылы 13 маусымда ол өлімінен кейін Армияның екінші жоғары батырлық медалімен марапатталды. Ол осы марапатты алған екінші дүниежүзілік соғыстағы алғашқы қара нәсілді американдық әскери қызметші болды.
George Watson was born March 14, 1914, in Laurel, Mississippi. He later moved to Birmingham, Alabama. He attended Colorado A&M (Colorado State University) and graduated in 1942. He was married with one daughter. Watson was drafted and entered into the U. S. Army on September 1, 1942. After basic training at Camp Lee, Virginia, he was sent to Charleston, South Carolina. Next, he was sent to and arrived at Newport News, Virginia, where he embarked on the USS Hermitage (AP 54) which departed on December 27 for the Pacific Theatre. He was a member of the 2nd Battalion, 29th Quartermaster Regiment as a bath and laundry specialist. On January 31, 1943, after arriving at Brisbane, Australia, he embarked on the 's Jacob, a U. S. Army controlled chartered Dutch steamer. On March 8, 1943, the U. S. Army Transport (USAT) Jacob was near Porlock Harbor, New Guinea, when it was attacked by nine high flying Japanese bombers. The bombers scored three direct hits on the Jacob causing a large fire which could not be extinguished, so the order was given for all to abandon ship. After the ship was abandoned, Watson remained in the water and, instead of trying to save himself, assisted soldiers who could not swim into life rafts. Weakened by his exertions, he was dragged down by the suction of the sinking ship and drowned. The Australian minesweeper which had been escorting the Jacob, rescued 158 men. Watson's body was never recovered. On June 13, 1943, he was awarded posthumously the Army's second highest medal for valor, the Distinguished Service Cross (DSC) for extraordinary heroism. He was the first Black American serviceman in World War II to receive this decoration.
Құрмет медалі
1990 жылдардың басында қара нәсілді сарбаздарға Екінші дүниежүзілік соғыста Құрмет медалі (ҚҚМ) берілмеді. 1993 жылы АҚШ армиясы Солтүстік Каролина штатының Рали қаласындағы Шоу университетімен келісімшарт жасасты. АҚШ армиясының тапсырысы бойынша жүргізілген зерттеуде Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде марапаттау критерийлерінде жүйелi түрде нәсілдік кемсiтушілік сипатталған. Файлдарды толық қарағаннан кейін, зерттеу 1996 жылы Екінші дүниежүзілік соғыста қызмет еткен он қара американдыққа МОХ берілуін ұсынды. Сол жылдың қазан айында Конгресс президент Клинтонға осы бұрынғы сарбаздарға "Құрмет медалі" сыйлауға мүмкіндік беретін заң қабылдады. Онның жетпісі, оның ішінде ертеңі. Уотсонның екі әскери ісін 1997 жылдың 12 қаңтарында мақұлдады және оларға Денсаулық сақтау министрлігінің (алтысының Ардақты қызмет айқыштары бұзылды және Денсаулық сақтау министрлігіне көтерілді) марапаты берілді. 1997 жылдың 13 қаңтарында президент Клинтон МӘМ-ді жеті қара американдыққа ұсынды; Пvt. Уотсон мен тағы бес адам МОҚ-ға қайтыс болғаннан кейін берілді. Армияның майор-сержанты Джин С. МакКинни әскери қызметші атынан денсаулық сақтау министрлігін қабылдады. Уотсон рәсім кезінде. Ол кезде Вернон Бейкер сол медальді алған жалғыз тірі адам еді. Уотсонның Құрмет медалі Вирджиния штатының Форт Грег Адамс қаласындағы АҚШ армиясының квартермейстерлер мұражайында орналасқан. Уотсонның құрметіне бірнеше жерлер мен құрылыстар аталды, соның ішінде Форт-Мурдағы (Джорджия штаты) алаң. 1997 жылы АҚШ әскери-теңіз флотының кемесін Джордж Уотсонның құрметіне атады. Уотсон - үлкен, орташа жылдамдықты, рульді және рульді (LMSR) кемелердің класының жетекші кемесі. Уотсонның есімі Маниладағы америкалық зираттағы Walls of the Missing, Тагиг, Филиппин қаласында сақталған.
In the early 1990s, it was determined that Black soldiers had been denied consideration for the Medal of Honor (MOH) in World War II because of their race. In 1993, the U. S. Army had contracted Shaw University in Raleigh, North Carolina, to research and determine if there was racial disparity in the review process for recipients of the MOH. The study commissioned by the U. S. Army, described systematic racial discrimination in the criteria for awarding decorations during World War II. After an exhaustive review of files, the study recommended in 1996 that ten Black Americans who served in World War II be awarded the MOH. In October of that year, Congress passed legislation that would allow President Clinton to award the Medal of Honor to these former soldiers. Seven of the ten including Pvt. Watson were approved, and awarded the MOH (six had Distinguished Service Crosses revoked and upgraded to the MOH) on January 12, 1997. On January 13, 1997, President Clinton presented the MOH to the seven Black Americans; Pvt. Watson and five others were posthumously presented the MOH. Sergeant Major of the Army, Gene C. McKinney, accepted the MOH on behalf of Pvt. Watson during the ceremony. Vernon Baker was the only living recipient of the medal at the time. Watson's Medal of Honor is displayed in the U. S. Army Quartermaster Museum at Fort Gregg Adams, Virginia. Several places and structures have been named in Watson's honor, including a field in Fort Moore, Georgia. In 1997, the United States Navy ship was named in honor of George Watson. The Watson is the lead ship of her class of large, medium speed, roll on/roll off (LMSR) ships. Watson is memorialized at Walls of the Missing, Manila American Cemetery, Taguig, Philippines.