Батыс Аустралиядағы Перт шығысындағы Дарлинг қапталды таулары – Swan жағажай жазығының шығысында созылатын төменгі таулы аймақ. Географиялық аты және тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дарлинг жартасы, сондай-ақ Дарлинг жотасы немесе Дарлинг жоталары деп те аталады, Батыс Австралиядағы Суан жағалаулық жазығы мен Перт қаласының шығысына қарай солтүстік-оңтүстік бағытта созылатын төменгі жартас. Бұл жартас әдетте Биндонның солтүстігінен Пембертонның оңтүстігіне дейін жалғасады. Іргелес Дарлинг үстірті Йоркке жақын Бекевелл тауы және Боддингтонға жақын Сэдлбек тауына дейін шығысқа қарай кеңейеді. Ол Жаңа Оңтүстік Уэльс губернаторы, генерал-лейтенант Ральф Дарлингтің құрметіне аталған.
Scarp east of Perth, Western Australia
The Darling Scarp, also referred to as the Darling Range or Darling Ranges, is a low escarpment running north–south to the east of the Swan Coastal Plain and Perth, Western Australia. The escarpment extends generally north of Bindoon, to the south of Pemberton. The adjacent Darling Plateau goes easterly to include Mount Bakewell near York and Mount Saddleback near Boddington. It was named after the Governor of New South Wales, Lieutenant General Ralph Darling.
Тарих
Бұл ерекшелік алғаш рет 1827 жылғы наурыз айында капитан Джеймс Стирлингпен бірге жүрген үкімет ботанигі Чарльз Фрейзердің "Дәрлинг" жотасы деп тіркелген. 1830 жылдардағы карталарда бұл жартас "Денерал Дарлингс Range" деп белгіленген; кейіннен ол Дарлинг Range атауын алды, және 20-ғасырдың соңына дейін, оның жартас екендігі жайлы жалпы түсінік болғанына қарамастан, бұл атау жиі қолданылып келді. Сондай-ақ, жартастың шығысында орналасқан жерлерді "Перт төбелері" (немесе жай ғана "Төбелер") деп атауға бейімділік бар. Британдық қоныс жайлаушылардың Свон өзені колониясындағы алғашқы саяхаттары 1830 жылдары жасалды. Олардың ең белгілісі – мичман Роберт Дейлдің экспедициясы, ол Гилфорд маңынан басталып, Гринмаунт төбесінің оңтүстік беткейі мен Хелена аңғары арқылы өткен сияқты.
The feature was first recorded as General Darling Range by Charles Fraser, Government Botanist with Captain James Stirling aboard in March 1827. Maps from the 1830s show the scarp labelled "General Darlings Range"; this later became Darling Range, a name by which the formation was still commonly known in the late 20th century despite common understanding of it being an escarpment. There is also a tendency to identify the locations on or to the east of the scarp as being in the "Perth Hills" (or simply "The Hills"). The earliest traverses by British settlers in the Swan River Colony occurred in the 1830s. The best known of these is the expedition of Ensign Robert Dale, who appears to have gone from a point near Guildford, to the south side of Greenmount Hill and up through the Helena Valley.
Геология
Дарлинг шұңқыры Перт аймағында кең ауқымды Дарлинг жарылысының жергілікті көрінісі ретінде пайда болды. Бұл – шығыстағы Археялық Йилгарн кратонын, жас Пинжарра орогенінен және батыстағы Перт бассейніне төңірегіндегі Фанерозойдан бөліп тұратын маңызды және ежелгі геологиялық үзіліс. Дарлинг жарылысы Шарк шығанағының шығысындағы аймақтан бастап, Батыс Австралияның оңтүстік жағалауына дейін, Олбанидің шығысына дейін 5 км-ден астам қашықтыққа көрінеді. Скарптың орналасуы бұрын жарылыстың орнымен сәйкес келген болуы мүмкін, бірақ скарп содан бері шығысқа қарай эрозияға ұшырады. Скарптың бастапқы орналасуын Ридж-Хилл шельфі деп аталатын ерекше жер бедері көрсетеді. Дарлинг платосы латериттік материалдармен жабылған, олар жатқан геологиялық құрылымды жабады. Археялық граниттер мен гнейстер Йилгарн кратонының Перт тауларының биік бөлігін құрайды және жол кесіктерінде байқауға болады, мысалы Мундаринг суқоймасы аймағында. Перт бассейнінің жарылыстың батысындағы жалғыз ашық шөгінділері кайнозой дәуіріне жатады және Перт қаласының құрылысында қолданылған құмды әктас, травертин және құм сияқты материалдардан тұрады, соның ішінде соңғы мұз дәуірінде пайда болған плейстоцендік құмды дақтар бар. Бұл аймақ сонымен қатар үлкен Батыс Австралия қалқанының бөлігі болып табылатын үлкен Йилгарн Блогы провинциясының ерекше физиографиялық бөлімі болып табылады.
The Darling Scarp originated as the local expression, in the Perth area, of the extensive Darling Fault, a major and ancient geological discontinuity separating the Archaean Yilgarn Craton in the east from the younger Pinjarra Orogen and overlying Phanerozoic Perth Basin to the west. The Darling Fault is exposed for over , from the area east of Shark Bay, to the southern coast of Western Australia east of Albany. The location of the scarp must once have coincided with the location of the fault, but the scarp has since eroded about eastwards. The original location of the scarp is indicated in places by an unusual landform known as the Ridge Hill Shelf. The Darling Plateau is covered by lateritic materials that cover the underlying geology. The Archaean granites and gneisses of the Yilgarn Craton form the high ground of the Perth Hills and can be observed in road cuts, with good examples in the Mundaring Weir area. The only exposed sediments of the Perth Basin, west of the fault, are of Cenozoic age, and are composed of materials such as sandy limestone, travertine and dune sand on which the city of Perth is built, including sand dunes of Pleistocene age formed during the last glacial period. This area is also a distinct physiographic section of the larger Yilgarn Block province, which in turn is part of the larger West Australian Shield division.
Климат
Скарп, Оңтүстік-Батыс Австралияның қалған бөлігі сияқты, Жерорта теңізі климатына ие, жұмсақ жаңбырлы қыстары мен жылы құрғақ жаздары бар. Скарп бойындағы жылдық орташа жауын-шашын мөлшері 1300 мм, шығысқа және солтүстікке қарай азаяды. Метеорология бюросы көбінесе Суан жағалау жазығымен салыстырғанда "жоталар" үшін басқаша ауа райын анықтайды. Сонымен қатар, әдеттегі ыстық жаздардың кезінде, Скарп арқылы соққан күшті шығыс желдері Перт әуежайын пайдаланатын ұшақтар үшін қиындықтар тудырады, себебі ұшу-қону жолақтарының бағыты осыған себеп болады. 1999 жылдың 2 қыркүйегінде Сидней әуежайынан 06/24 ұшу-қону жолағына қонуға дайындалып келе жатқан Qantas Boeing 747 ұшағының бірінші қозғалтқышы, Дарлинг Скарпындағы желдің күрт өзгеруі салдарынан, қону кезінде ұшу-қону жолағына соқтырылды. Бұған қоса, жаңбыр бұлттары жоталардың үстінен өтетін кезде орографиялық көтерілу пайда болады, бұл жоталардағы елді мекендерде жағалаудағы көршілерімен салыстырғанда жауын-шашынның көп болуына әкеледі.
The Scarp, like the rest of south west Australia, has a Mediterranean climate, with mild rainy winters and warm dry summers. Average annual rainfall is 1300 mm along the scarp, declining to the east and north. Often the Bureau of Meteorology identifies different weather for "the hills" in comparison to that of the Swan Coastal Plain. Also, in traditionally hot summers, strong easterly winds travelling across the scarp have presented serious issues for planes using the Perth Airport because of the alignment of the runways. On 2 September 1999, the number one engine of a Qantas Boeing 747, en route from Sydney Airport coming into land on Runway 06/24, struck the runway surface upon landing, due to wind shear caused by rolling winds on the Darling Scarp. In addition, orographic uplift is produced when rain clouds move over the hills, giving higher rainfalls in settlements in the ranges compared with their coastal neighbours.
Флора мен фауна
Бұл жартас Джарах орман биоаймағының бір бөлігі болып табылады. Жартастың табиғи өсімдігі негізінен jarrah–marri орманы, оған jarrah (Eucalyptus marginata) және marri (Corymbia calophylla) ерекше тән, ал аңғарларда bullich (Eucalyptus megacarpa) және blackbutt (Eucalyptus patens) өседі.
The scarp is part of the Jarrah Forest bioregion. The natural vegetation of the scarp is predominantly jarrah–marri forest, characterised by jarrah (Eucalyptus marginata) and marri (Corymbia calophylla), with bullich (Eucalyptus megacarpa) and blackbutt (Eucalyptus patens) in the valleys.
Тас карьерлері
Сонымен қатар, ХХ ғасырдың басында және ортасында жардың шетінде көптеген тас карьерлері болды, олар жардың эстетикалық келбетіне де, қоршаған ортасына да әсер етті. Хелена өзенінің өзен аңғарынан құмды жазыққа шығатын жерінде, елу жылдан астам уақыт бойы карьер ретінде пайдаланылмаса да, әлі де төрт карьер көрінеді. Тау және Статам карьерлері қазір тау шаруаларына арналған орындар ретінде басқарылады. Блюстоун карьеры (1850 жылдардағы атауы), кейін Гринмаунт карьеры (1850-1920 жылдар) деп аталды, Гринмаунт Ұлттық паркінің батыс жағындағы Гринмаунт төбесінде орналасқан. Тау карьеры (қазір көбінесе Боя карьеры деп белгіленеді), Гринмаунт төбесінің оңтүстігінде, ол 1963 жылы жұмысын тоқтатты. Байфорд кірпіш зауыты (Мемлекеттік кірпіш зауыты), 20 ғасырдың басынан Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі кезеңде көзге көрінетін шиферлі ойыс. Фримантл портының құрылыс карьері (кейде С. Я. О'Коннордың Мольді қайта құру карьері, кейіннен Қоғамдық жұмыстар карьері деп аталды), қазір Дарлингтон-Боя аймақтарының шекарасындағы Хадман Роуд амфитеатры, 1900 жылдан 1930 жылға дейін жұмыс істеді. Каламунда зигзагының солтүстік шетіндегі Гусберри төбесіндегі Статам карьері. Армадаль кірпіш зауыты (Мемлекеттік кірпіш зауыты), Бедфорддейл төбесі, 20 ғасырдағы карьерлерден көрінетін шиферлі ойыс, кенді тасымалдау үшін Оңтүстік-Батыс тас жолын айналып өтетін жер асты темір жолы бар. Госнелл және Херн Хилл аймақтарында да жардың бетінде көзге көрінетін карьерлер болған. Жардың батыс бетіндегі жараларды болдырмау үшін мұндай құрылыстарға заңнамалық шектеулер ХХ ғасырдың соңында енгізілді.
Also in the early to mid twentieth century numerous rock quarries existed on the edge of the escarpment visible and affecting both the aesthetics and the environment of the escarpment. In the area where the Helena River emerges from its valley to the sandplain, there are still four quarries evident, despite being unused as quarries for fifty years or more. Mountain and Stathams quarries are now managed as rock climbing locations. Bluestone quarry (1850s name), later known as Greenmount Quarry (1850s to 1920s), at Greenmount Hill on the west side of Greenmount National Park. Mountain Quarry (now usually signed as Boya Quarry), south of Greenmount Hill, which ceased operation in 1963. Byford brickworks (State Brickworks), shale scar visible from early 20th century to WW2 quarrying. Fremantle Harbour Works Quarry (sometimes, C. Y. O'Connor's Mole Reconstruction Quarry, and later known as the Public Works Quarry), now Hudman Road Amphitheatre at edge of Darlington Boya localities border, operated from the 1900s to the 1930s. Statham's Quarry at Gooseberry Hill at northern edge of the Kalamunda Zig Zag formation. Armadale brickworks (State Brickworks), Bedfordale Hill, shale scar visible from 20th century quarrying, with an underground rail bypassing the South Western Highway to transport the ore. There have also been visible quarries on the scarp in the Gosnells and Herne Hill areas. Legislative restrictions upon such developments were initiated in the late twentieth century to prevent further visible scars on the western face of the scarp.
Боксит өндіру
ХХ ғасырдың соңында, кең жарақ ормандарымен байланысты боксит кен орындарының табылуы ормандарды қазу жоспарларына қарсы кең ауқымды наразылықтарға әкелді. "Туыс ормандарды сақтау науқаны" осы әрекетке қарсы шыққан ұйымдардың бірі болды. Ұзаққа созылған наразылық үкімет пен кеншілерді бастапқы жоспарларын қайта қарауға мәжбүр етті, содан кейін жарақ ормандарының бір бөлігін кен өндіруден қорғау үшін кең ауқымды шаралар қабылданды. Аймақтағы қазіргі кен өндірісі кең етек жайды, негізгі кен орындары – Хантли және Уиллоудейл.
In the late twentieth century, the proving of bauxite deposits correlating to the extensive jarrah forests saw wide ranging protests against the proposals to mine the forests. Campaign to Save Native Forests was one group to oppose the activity. The lengthy process of protest forced the government and miners to check their original proposals, and wide ranging processes to guard segments of the jarrah forests from mining ensued. The current mining activity in the region is extensive the main mines being Huntly and Willowdale.
Теледидар тарату мұнаралары
Каламунданың оңтүстігіндегі шағын қалалар мен аудандарда Перт қалалық телеарналарының негізгі тарату мұнаралары орналасқан. Сонымен қатар, Колли қаласының жанындағы Леннард тауында Бунбери және оңтүстік-батыс аймақтарын қамтитын тағы бір тарату орталығы бар.
The suburbs to the south of Kalamunda are the locations of the main Perth Metropolitan television station transmission towers. There is also another site at Mount Lennard near Collie that Services the Southwest areas including Bunbury.
Өлу және өрт
Сонымен қатар, ХХ ғасырдың соңында, әсіресе жарах ағаштарына зиян келтіретін шөгу ауруы орманның кең аумақтарын қамтыды. Қазіргі таңда осы аурудың таралуын баяулату үшін көлік құралдарының кіруін шектеу шарасы тиімді деп танылды. Бұл шешім Австралия раллиіне қызметтік жолдарда жұмыс істеуге рұқсат беру арқылы үлкен қолдау тапты, бірақ әр кезеңнің соңында көліктердің астыңғы бөлігін қоса, мұқият жуу шарт болды. 2004 жылдың соңында солтүстік жарах орман аймағында соңғы 100 жылдағы ең ірі орман өрті орман үшін елеулі қиындықтар тудырды. Өрттің күшті болуына байланысты, Үкімет өртке оңай тұтанатын материалдардың жиналуын азайту мақсатында жар бойындағы бақыланатын өртеулердің көлемін арттырды. 2000-шы жылдардың басында Гринмаунт ұлттық паркі мен Джон Форрест ұлттық паркі бірнеше рет орман өрттеріне ұшырады, көбінесе оның себебі өрт сөндірушілердің күдігі бойынша өртеу болды.
Also in the late twentieth century, dieback affecting jarrah timber in particular infected large tracts of the forest. Currently only the restriction of vehicle access has proved effective in slowing the spread of this disease. This gained greater acceptance and publicity through the decision to allow Rally Australia to operate along services roads provided that the vehicles had a thorough wash including the under carriage at the end of each stage. In late 2004, the largest bushfire in the northern Jarrah Forest for at least 100 years created significant issues for the forest as well. As a result of this fire intensity the Government increased the volume of controlled burns along the entire escarpment to reduce the buildup of flammable materials. In the early 2000s, Greenmount National Park and John Forrest National Park were repeatedly burnt by bushfires in most cases through suspected arson.