Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вест-Пойнт құю зауыты - Нью-Йорк штатының Колд-Спринг қаласында 1818 жылдан 1911 жылға дейін жұмыс істеген ірі американдық темір өңдеу және машина жасау цехы. 1812 жылғы соғыстан кейін басталған, ол Азамат соғысы кезінде Parrott мылтық артиллериясы мен басқа да оқ-дәрілер өндірісімен танымал болды, бірақ ол азаматтық мақсаттар үшін түрлі темір өнімдерін де өндірді. Азаматтық соғыстан кейін болат өндірісінің артуы және құйма темірге сұраныстың төмендеуі оның біртіндеп банкротқа ұшырауына және 20-ғасырдың басында жұмысын тоқтатуға әкелді.
The West Point Foundry was a major American ironworking and machine shop site in Cold Spring, New York, operating from 1818 to about 1911. Initiated after the War of 1812, it became most famous for its production of Parrott rifle artillery and other munitions during the Civil War, although it also manufactured a variety of iron products for civilian use. The increase of steel making and decreasing demand for cast iron after the Civil War caused it to become bankrupt gradually and cease operations during the early 20th Century.
Құрылтай және алғашқы өнімдер
Құю зауытын құруға 1812 жылғы соғыстан кейін артиллерия жасау үшін отандық құю зауыттарын құруды қалаған президент Джеймс Мэдисон ынталанды. Вест-Пойнт құю ассоциациясын Нью-Йорктегі саудагер отбасынан шыққан Гувернер Кембл құрды (оның анасының отбасы Путнам округінде қауымдастықтарға ие болды), және құю 1817 жылы іске қосылды. Артиллерияны сынау үшін қолданылатын платформа 1990 жылдардың басында Суперфонд жұмысында ашылды. Артиллериядан басқа, құю зауыты азаматтық мақсаттар үшін темір арматуралар да өндірді, мысалы Нью-Йорк қаласының су жүйесіне арналған құбырлар және Вест-Индияға жөнелтілетін қант диірмендері. Құю зауытында бірнеше ерте локомотивтер жасалды, соның ішінде Чарльстонның ең жақсы досы (коммерциялық қызметке енгізілген алғашқы), Вест-Пойнт (АҚШ-та қызмет көрсету үшін салынған үшінші), ДеВитт Клинтон (төртінші және Нью-Йорк штатында жұмыс істеген бірінші), Феникс және Эксперимент. 1843 жылы құю зауыты АҚШ-та салынған алғашқы темір кемесі болған USS Spencer кемесін де өндірді. Құю зауытының атағы соншалық болды, Жюль Верн өзінің "Жерден Айға дейін" романы үшін оны ғарыш кемесін ұшыратын пушкасы Columbiad үшін мердігер ретінде таңдады.
The establishment of the foundry was encouraged by President James Madison, who, after the War of 1812, wanted to establish domestic foundries to produce artillery. The West Point Foundry Association was incorporated by Gouverneur Kemble, who was of a merchant family in New York City (his mother's family had associations in Putnam County), and the foundry began operation in 1817. The platform used for mounting artillery for proofing was uncovered during Superfund work in the early 1990s. Besides artillery, the foundry also produced iron fittings for civilian uses, such as pipe for the New York City water system and sugar mills for shipment to the West Indies. A number of early locomotives were built at the foundry, including the Best Friend of Charleston (the first to be put into commercial service), the West Point (the third built for service in the United States), the DeWitt Clinton (the fourth, and first to operate in New York state), Phoenix, and Experiment. In 1843 the foundry also manufactured the USS Spencer, a revenue cutter which was the first iron ship built in the U. S. A. The fame of the foundry was such that Jules Verne, for his novel From the Earth to the Moon, chose it as the contractor for the Columbiad, a spaceship launching cannon.
Қиындық пен жойылу
1867 жылы Паротт директорлық қызметінен кетті, бірақ ол 1877 жылы қайтыс болғанға дейін артиллерия жобаларымен тәжірибе жүргізуді жалғастырды. Ол көмірді қолдануды тоқтатып, 1870 жылы Пенсильваниядан көмір сатып ала бастады. Алайда, ол 1884 жылы банкроттан құтыла алмады және 1889 жылы банкрот болды. 1897 жылы қант диірмендерін жасаушы Корнелл ағайындыларына сатылып, 1911 жылы жұмысын тоқтатты. Оған жақын маңдағы Холодный Спринг метросының Солтүстік станциясынан қысқа жолмен кіруге болады. 2002-2008 жылдары Scenic Hudson компаниясы қаржыландырып, Мичиган Техникалық университеті жүргізген осы жердің археологиялық зерттеулері жүргізілді.
In 1867, Parrott resigned as superintendent, although he continued to experiment with artillery designs until his death in 1877. Business of the foundry decreased due to competition from more modern techniques of iron and steel production. It had discontinued the use of charcoal and begun to purchase coal from Pennsylvania about 1870. However, it was unable to avoid receivership in 1884 and bankruptcy in 1889. It was sold in 1897 to the Cornell brothers, makers of sugar mills, and ceased operation in 1911. It can be visited by a short trail from the nearby Cold Spring Metro North station. A major archaeological study of the site, funded by Scenic Hudson and performed by Michigan Tech, occurred from 2002 to 2008.