Кіріспе

Оңтүстік Африкалық музыкант Рику Лэти - Оңтүстік Африканың әншісі, әнші-күйші және жазушысы. 1991 жылы Жоханнесбургтегі Флоридадағы жоғары мектепте білім алғаннан кейін Витватерсранд университетінде философияны оқыды. Ол өзінің атын Виктор С. Вольфке өзгертіп, Рику Латтидің "өлі" екенін мәлімдеді. Содан бері ол Янс Раутенбахтың "Авраам" фильміне толық музыкалық құрамды жазды, онда ол Рику Лэти ретінде есептелген, осылайша тиімді түрде қайта тірілді. Оңтүстік Африкада Рику Кус Комбуис, Лорика Раух, Фрейзер Барри, Черчилль Наудэ, Дэвид Крамер, Стеф Бос және Пол Рикерт сияқты супержұлдыздармен жұмыс істеді. Оның әндерін Карла ду Плессис, Лорика Раух, Бобби ван Яарсвельд, қыздар панк тобы The Pheobes, және Цунами джаз тобы мен Изак Давел орындады және жазды. 2005 жылы ол халықаралық музыка сахнасына Бельгия мен Нидерландыда алғашқы гастролін аяқтаған кезде кірді. 2006 жылы Еуропа бойынша турне кезінде ол Стеф Боспен бірге өнер көрсетті. 2007 жылдың 1 қазанында Лэти Бенилюкс елінде өзінің алғашқы альбомын шығарды (Akoesties). Бұл альбом үшін ол өзінің ең жақсы әндерін тек дауысы мен фортепиано немесе гитарамен ғана пайдалана отырып, қысқартылған нұсқада жазды. Рику Жахн Бьюкспен бірге SABC телеарнасының "Hopeville" сериалының музыкасын жазды. "Хоупвилл" ең үздік халықаралық телесериал үшін Швейцарияда "Алтын қызыл" сыйлығын жеңіп алды. Ол сондай-ақ "Эмми" сыйлығына да ұсынылды. Басқа музыкалық шығармалар арасында KykNet сериалы Wie lê waar және Vlug na Egipte драмалық сериясы үшін саундтрек бар. Ол "Die Wonderlike Avonture van Hanna Hoekom" көркем фильмі үшін дыбыс дизайны мен кино сазқайы үшін Оңтүстік Африка кино және теледидар сыйлығын (SAFTA) жеңіп алды. Рику басқа да сыйлықтарға ие болды, оның ішінде 2 GMT (Geraas Musiektoekennings). Алғашқысы - "Pleister vir my Nerwe" альбомы үшін үздік альтернативті суретші. Ал екінші орынды "Ант стерре тел" альбомы үшін алды. Ол сондай-ақ өзінің "Президент сайлады" альбомы үшін Vonk Music Award сыйлығын алды. Оның ең үлкен еңбегі - Джахн Бьюкс пен Арно ван Влиттің бірігіп жазған "Radio Lava" альбомы. Ол Оңтүстік Африканың БАҚ-ын апартеидтің жойылуынан кейін өзгермеген деп айыптады. Ол сондай-ақ африкаанс тіліндегі "Зимдолар" газетінің бас редакторы. Ол Die Wasgoedlyn-дің негізін қалаушы.

Өлім-жітім

Бірнеше жыл бұрын Рику Лэти Оңтүстік Африканың әр өңірінде әртүрлі орындаушыларды жаздыра бастады. Ол қайда барса да, өзінің жазғыш жабдықтарын алып жүреді және ол білгенше, әртістер бір-бірінің тректерінде өнер көрсете бастады, бірлесіп жұмыс істей бастады және бірге өнер көрсетті. Die Wasgoedlyn (жуу желісі) - африкаанс музыканттарының өздерінің оқиғаларын табиғи орталарында: өз үйлерінде, браилер арасында, достарымен бірге айтып, ән айтуы. Бұл бейресми кездесулерді Рику Латти өзінің жылжымалы студиясымен түсіреді, бұл студияда музыканың артық шығарылмауын қамтамасыз етеді, бұл шындық пен қарапайымдылықты сезінеді. "Ди Ваггодлин" (жуу желісі) деген атау екі себеппен таңдалды. Біріншісі, жуу кезегі (сөзбен айтқанда) әдетте қонақтарды алып баратын орын емес. Әдетте, бұл сіздің артқы аулаңызда, онда үйіңіздің алдыңғы жағына қарағанда (көше көрінісі) заттар әлдеқайда аз. "Die Wasgoedlyn" де өнерпаздардың осы шикі өнерлерін (ой және дене жағынан) олар бейімделген, ал олар қиялданбайтын кеңістікте ашуға тырысады. Екінші себеп - кір жуу желісінде сіз көптеген түрлі бұйымдарды таба аласыз, жұмыс киімінен бастап шіркеу блузкаларына дейін, жапсырылған шұлық, тесікті жилет, Жокейдің іш киімдері, кірпіктер және т.б. Die Wasgoedlyn суретшілерді табиғи ортаға орналастыруды, сонымен қатар оларды басқа суретшілермен қоршауды, шығармашылық қарым-қатынастың дамуына мүмкіндік беруді, нәтижесінде инстинктивті ынтымақтастыққа жол ашады. 2014 жылы Рику Латти Kilroy Was Here! Продакшн (Шарл Н. Наду және Гидеон Брейтенбах) Die Wasgoedlyn-ді сол тұжырымдамамен телесериалға айналдыруға тырысты. Бірінші маусымда шамамен жиырма суретші қатысады, соның ішінде Лохнер де Кок, Рыно Вельвет, Виллим Велсин, Фрейзер Барри, Трибаль Эхо, Пит Бота, Жак "Джейк Ганн" Гронвальд, Дана Сниман, Герт Влок Нел, Джанни дю Тойт, С. Йохан Баккес, Черчилль Науд, Лоринда Хофмейр, Андре ван Ренсбург, Риан Малан, Дози, Лейла Гронвальд, Мервин Уильямс, Адриес Безуйденхоут, Фран Веда (Бонсай), Чарльз Дж.

Қабырға артындағы дауыс

2022 жылы Гидеон Брейтенбах пен Рику Латти "Қабырға артындағы дауыс" фильмін бірге түсіріп, продюсерлік етті. Бұл фильм 2023 жылғы Канн кино сыйлығының үздік африкалық фильм номинациясын жеңіп алды. Фильм сонымен қатар Анжелес кинофестивалінде 2022 жылғы ең үздік деректі фильм сыйлығын жеңіп алды. "The Voice Behind The Wall" альбомы африкаанс музыка индустриясы мен апартеидтің жойылғаннан бері 30 жыл өткеннен кейін де жалғасып келе жатқан нәсілдік теңсіздіктерді мұқият зерттейді. Африкаанс тілі апартеид деп аталатын институционалды нәсілдік сегрегация жүйесінде ақ нәсілді үстемдікті қолдауға қолданылса да, оның шығу тегі Оңтүстік Африканың қоңыр қауымдастықтарында болды. Бұл деректі фильм африкаанс тілінің ақ нәсілдік элитаның мәдени меншігіне айналып, апартеидтен кейінгі африкаанс музыка индустриясының апатты жағдайына назар аударады, онда африкаанс мәдениетінің қоңыр үлесін жою әлі де жалғасуда. Бұл фильмде ерекше ақын және рэпер Черчилль Наудэ, назардан тыс қалған өнер адамдарының бүкіл қауымдастығының орнын басады, олардың дауыстарын дәл сол бұқаралық ақпарат индустриясы басып тастады, ол өзінің күшті платформасын қолданып, адамзаттың ең ауыр қылмыстарының бірі кезінде ақ адамның мүддесін алға жылжытты. Бұл дауыстар, қабырға артындағы дауыстардың бүкіл қауымдастығы.

Кааппунтерлер

2022 жылы Рику барабаншы Жан Тюнес Мараис, бассист Марк Эллис, гитарист Виллем Мёллер (Die Gereformeerde Blues Band), Джеки Лэти және вокал және рэпер Чёрчил Наудэмен бірге Die Kaappunters тобы құрды. Олардың алғашқы шығарылымы - 2022 жылдың қыркүйегінде шыққан Ons het so pas бастау EP.