Кіріспе

Рим католик шіркеуінің атағы белгілі бір кардиналға расталды Римде XIII ғасырдан бастап белгілі бір прелатқа, ал 1420 жылдан бастап кардиналға, Рим куриясында белгілі бір діни тәртіптің немесе институттың, бауырластықтың, шіркеудің, колледждің, қаланың, ұлттың және т.б. мүдделеріне ерекше қамқорлық жасау әдеті қалыптасқан. Мұндай адамды "Кардинал Қорғаушы" деп атайды. Ол өзінің өкілі немесе ораторы болды, егер ол пайда немесе артықшылық іздесе, оны әділетсіз айыптайтын болса, оны қорғады және оның құқықтары, меншігі немесе мүдделері бұзылған немесе қауіпке ұшыраған кезде Киелі орынның көмегін сұрады. Кардинал қорғаушы ретінде кардиналға мол өкілеттік беретін кең ауқымды құқықтық жауапкершілікке ие болды.

Титулярлық шіркеулер

Әр кардинал (кардинал патриархтан басқа) сонымен қатар Иоанн Павел II билегеннен бастап Римде немесе оның маңында тағайындалған титулдың (кардинал діни қызметкер үшін титулдық шіркеу немесе кардинал діякон үшін кардиналдық діякондық) кардинал қорғаушысы деп аталады, бұл оған титул береді және оны ұстау немесе қалпына келтіру үшін материалдық қолдауынан пайда алады, әсіресе ол бай орынды ұстағанда (әдетте архиепископ ретінде).

Діни ордалардың кардинал қорғаушылары

Рим шіркеуі оны көптеген басқа императорлық мекемелермен бірге сыртқы әкімшілікке пайдалы деп қабылдады, бұл лауазым мен атақты алғаш тағайындаған папалар ежелгі римдік қолданысты көшіруге тырысқандықтан емес, бірақ ұқсас жағдайлар мен жағдайлар ұқсас жағдай туғызғандықтан. Бұл лауазымға папа мемлекеттік кардинал хатшы арқылы, кейде папаның өздігінен тағайындауымен, кейде мұндай қорғанысты іздейтіндердің өтініші бойынша тағайындалады. Мұндай кардинал-қорғаншы өзінің гербін шіркеуге немесе институт ғимаратына немесе сол қаланың қалалық сарайына қоюға құқылы болды. Мұндай лауазымға алғаш рет кардинал Уголино Конти (кейін Папа Григорий IX) ие болды, ол Римдегі көптеген жауларының интригаларын тоқтатуға тырысты; Қасиетті Францисктің өтініші бойынша, оны Францискандардың қорғаушысы деп атап, Папа Иннокентий III, және тағы да Хонорий III. Александр IV және Николай III францискандықтардың қорғаушысы қызметін өздеріне қалдырды. Шын мәнінде, соңғылары ұзақ уақыт бойы кардинал қорғаушымен мақтана алатын жалғыз орден болды; тек он төртінші ғасырда ғана бұл лауазым біртіндеп кеңейтілді. 1370 жылы папа Григорий XI францискандықтардың кардинал қорғаушысы жасаған құқық бұзушылықтарды тоқтатуға міндетті болды; Папа Мартин V (141731) діни тәртіптің қорғаушысы үшін оның қорғанысы үшін қандай да бір төлемді қабылдауға тыйым салды. Сикст IV және Юлий II кеңсесінің шектерін нақтырақ анықтаған кезде, Папа Иннокентий XII (1691 1700) кардинал қорғаушының міндеттері мен құқықтарын тұрақты реттеумен марапатталуы керек. Кардинал қорғаушының ең ерте белгілі мысалы Рим папасы Урбан V мен Венгрия королі Людовик арасындағы хат алмасуда (13421382), онда кардинал Гийом де Юджи король Людовикпен өзара келісімге келіп, бір-бірінің мүддесін қорғауға (дамытады). Императорларға, патшаларға және басқа да беделді адамдарға кардиналдардың қорғаушыларына рұқсат берілді, пап Урбан VI (1378 89) мұндай кардиналдарға осы мемлекеттердің тиісті егемендерінен ештеңе алуға тыйым салды, әйтпесе ақшаға деген сүйіспеншілікпен олар әділетсіздікке итермелеуге әкелуі мүмкін. 1424 жылы папа Мартин V кардиналдарға патшалар мен әміршілердің протекторатын қабылдауға тыйым салды. Папа Евгений IV өзінің легаты және Базель кеңесінің президенті кардинал Джулио Цезариниге берген нұсқауларында кардиналдар иелердің немесе қауымдардың қорғаушылары болмауы керек деп жазды. Ал 1436 жылы наурыз айында собор былай деп жарлық шығарды: "Кардиналдар бәрінің ортақ әкесі [папаға] болғандықтан, олардың адамдарды бір-бірінен ерекшелеуі немесе олардың қорғаушылары болулары мүлдем орынсыз. Сондықтан осы Киелі Синодтың жарлықтары оларға сотқа қатысушылар ретінде, тіпті олар өздері тиісті елден келсе де, белгілі бір мүдделерді білдіруге тыйым салады. Олар ешқандай князьді, қауымды немесе басқа біреуді ешкімге қарсы, ақы төлесе де, төлемесе де, қорғауға немесе қорғауға тиіс емес. Бірақ барлық ыстық ықыластан босатылған олар папаға келісім мен әділдік арқылы қақтығыстарды шешуге көмектесуі керек. Бірақ бұл Киелі Синод оларды княздер мен барлық басқалардың, әсіресе кедейлер мен діни ордалардың әділ істерін, ақысыз және пайдасыз, бірақ тек қайырымдылық ретінде ілгерілетуге шақырады. Кардиналдар, сондықтан, Қорғаушы бола алмайды, бірақ олар Дамушы бола алады. Есікті қайтадан ашылды. 1492 жылы Папа Александр VI бұл тыйымды қайтадан бекітті. Кардинал Франческо Тодешини Пиколомини, Папа Пий II немересі, 1492 жылдан 1503 жылға дейін Рим Куриясында Англияның қорғаушысы болды. Ол сонымен қатар Германияның қорғаушысы болды. Кардинал Марко Вигерио Дания королі Кристиан І және Дания халқының қорғаушысы болды. 1513-1516 жылдар. 1514 жылы 5 мамырда Латеран кеңесінің тоғызыншы сессиясында Папа Лев X өзінің "Supernae dispositionis" атты бұқасын жариялады, бұл Рим Куриясын кеңінен реформалады. Кардиналдардың қызметі мен лауазымы туралы ұзақ бөлім жазылған. Лео кардиналдар барлық адал мәсіхшілердің ортақ Әкесіне көмек көрсететінін, ал жеке адамдардың қорғаушылары ренжітетінін айтады. Сондықтан ол кардиналдарға әміршілер мен қауымдардың немесе басқа адамдардың бір адамға қарсы ешқандай жақтастық ұстанымын қабылдамауға, сондай-ақ олар әділдік пен әділдік талап етпесе, немесе өздерінің қадір-қасиеті мен жағдайы талап етпесе, олар промоутерлер немесе қорғаушылар бола алмайды деп бұйырады. Олар жеке құмарлықтарынан аулақ жүрулері керек. Патшалар мен басқа да адамдардың, әсіресе кедейлер мен діндарлардың, әділ і�...

Римдік курия

Рим папасының Рим куриясының құрамында папалық дипломаттарды даярлайтын Рим папасының шіркеу академиясының қорғаушысы ретінде кардинал тағайындалады.