Кіріспе

Сэр Стивен Льюис Эдмонстон Хейстингс (1921 жылы 4 мамырда - 2005 жылы 10 қаңтарда) - британдық консервативті саясаткер. Ол 1960 жылы сайлау арқылы Мид-Бедфордширдің парламенттік мүшесі болып сайланды және 1983 жылғы жалпы сайлауда орнынан түскенге дейін осы лауазымға ие болды. Ол сонымен қатар әскери қызметкер, МИ-6 операторы, Foxhound шебері және жазушы болды. Оңтүстік Родезияның фермерінің ұлы Гастингс кішкентай кезінде елге қысқа уақытқа ғана барған, бірақ ол дала мен ферма туралы әңгімелермен өсті. Парламентке сайланғаннан кейін бір жылдан кейін ол Британдық Оңтүстік Африка компаниясының шақыруын қабыл алып, елге сапар шегеді. Содан бері ол жиі сапарға шығып, ақ нәсілді азшылық режиміне кіретін саясаткерлермен танысты. Келесі жиырма жыл ішінде Хейстингс өзінің саяси күш-жігерін Родезияның болашағы туралы пікірталасқа өте қажетті тепе-теңдік енгізуге арнады. Родезияның премьер-министрі Ян Смит 1965 жылы Родезияның тәуелсіздігін біржақты жариялаған кезде, Гастингс ресми партиялық бағытқа қарсы санкцияларға қарсы Родезия лоббисінің көрнекті мүшесі болды. Он төрт жылдан кейін ол Смит пен орташа ұлтшыл көшбасшылар арасындағы ішкі келісімді қатты қолдады, оның аясында епископ Абель Музорева премьер-министр болды, бірақ тиімді билік ақ қолдарда қалды. Ол 1979 жылғы Ланкастер Хаус келісімін, тәуелсіз Зимбабве Республикасын құрып, Роберт Мугабедің 1980 жылы Зимбабве премьер-министрі болып сайлануына әкелген апатты "Британия үкіметтерінің бірқатар Британдық үкіметтері арқылы Қауымдастықтың, афро-азиялық лоббидің және американдықтардың алдамшылығына қажетсіз құрмет көрсетуі" деп қарады. Гастингс Эдвард Хиттің қызметіне шақырылды деп мәлімдегенмен, Родезияға қатысты ұстанымы оны қызметке жарамсыз етті. Тіпті, ол өзінің одақтасы деп санаған Маргарет Тэтчер де оны 1983 жылы рыцарь атағына ұсынғанымен, оны арткы орындықтарда ұстады. Кейінгі жылдары Кембриджширдегі Стиббингтон Холл үйінде суреттері бір бөлмеден артық жерде (оның сүйікті қайтыс болған әйелі Елизаветадан басқа) қойылған жалғыз адам Иан Смит болды.

Ерте өмір

Гастингс Лондонның орталық бөлігіндегі Найтсбридж қаласында дүниеге келді. Ол майор Льюис Алоизиус Макдональд Гастингс (1880-1966) мен Мериел Эда Сент Джонның (1888-1971) ұлы, 4-ші гусарлардың подполковник Нил Эдмонстоунның қызы. Льюис Хастингс 17 жасында мектепті тастап, Оңтүстік Родезияға қашып кетіп, алмаз іздеуге, Кейп атлы полициясында қызмет етуге және саяси ұйымдастырушы ретінде жұмыс істеуге кірісті. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол сол жерде ферма сатып алып, Оңтүстік Родезия темекі өсірушілер қауымдастығын құрды және Парламент депутаты және BBC-дің соғыс тілшісі болды. Стивен өмірінің алғашқы екі жылында ата-анасымен бірге фермада тұрды; содан кейін ол және оның кіші әпкесі Англияға үйге жіберілді, онда оларды Беркширдегі бай және бай әжесі тәрбиеледі. Гастингс шотландтық ата-бабаларының, олардың арасында Слеттің Макдональдс туыстарының бар екендігіне мақтанды. Ол өзінің туысы, тарихшы және журналист Макс Хейстингске деген сүйіспеншілігін сақтап қалды. Ол Виндзордың Ұлы саябағында ат үстінде жүруге үйреніп, жақсы атшы болды. Ол Дорсеттегі Дурнфорд мектебінде (1929-1934) және Итон колледжінде (1934-1939) оқыған. Итон университеті кезінде ол академиялық мансабын бір-бірімен үйлестіре алды, ал әжесінің және оның жүргізушісінің жасырын көмегімен әуесқойлық жокей ретінде жарысқа қатысады. Оның болашағы үшін ең бастысы, Гастингс өмір бойына стиллеринг пен түлкі аулауға деген сүйіспеншілігін бастады.

Әскери мансап

Мектепті бітіргеннен кейін әжесі оған жарысқа аттарды үйрету немесе шотландтық гвардияда қызмет ету үшін мүмкіндіктер беруді ұсынды. Ол екіншісін таңдады. 1940 жылдың қаңтарында Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжінен шотландтық гвардияға 112983 қызмет нөмірімен тағайындалған Гастингс Батыс шөлде итальяндықтар мен немістерге қарсы әрекет жасап, Тобрукты жеңілдеткен және Роммельді Киренаикадан қуып шыққан Крестовый операцияға қатысты. Компанияның командирімен келіспеушіліктерден кейін ол SAS-ке қосылды, ал Эль-Аламейнге дейін әуеайлаққа қарсы сәтті операцияға және Бенгазиге қарсы апатты операцияға қатысып, Диспетчерлерде атау алды. Содан кейін созылмалы бронхит диагнозы қойылып, ол Каирде мемлекеттік министр Ричард Кейсидің көмекшісі болып жұмысқа орналасты. 1943 жылдың ортасында Хейстингс қайтадан жарамды деп танылды және SOE-ге қосылды. Оның алғашқы тапсырмасы Францияның оңтүстігінде америкалық франко-америкалықтар жерін басып алуды сүйемелдеу болды. Ол 1944 жылдың тамызында жаңа азат етілген Парижге келді, содан кейін Апеннин тауларында жаудың артына итальян партизандарының бас байланыс офицері ретінде сымсыз оператор мен аудармашымен бірге түсті. Ол оларды моральдық жағынан әлсіреп, негізінен жоқ деп тапты, бірақ ішкі қақтығыстар мен оны тұтқындауға тырысқан жауларға қарамастан, оларды сәтті оқытып, қаруландырды. Сәуірдің басында ол шамамен 4000 партизаннан тұратын үш дивизияны ұйымдастырды, олар Пьяченцаны басып алды және үш күндік операцияда По өзенінің үстінен көпір басына ие болды. Гастингс әрдайым алдыңғы қатарда болды, оның әскери айқасына сәйкес, автомат және миномет атысына ұшыраған кезде, өз адамдарын салқындықпен басқарып, жігерлендірді. Пьяченцаны басып алғаннан кейін, Гастингс бірнеше серіктерімен бірге неміс жері арқылы жүріп, Адриатикадағы теңіз жағалауындағы ауылдың алаңына кірді. Осыдан кейін Хейстингс неміс офицерін оларға жақсы теңіз жағалауындағы вилла мен одақтастардың келуіне бірнеше аптаға созылатын шампан шарабын берудің жақсы екеніне сендірді. 1945 жылдың сәуір айының соңында Хейстингс Миландағы Лорето алаңында болды және Бенито Муссолини мен Клара Петаччидің денелерін көрді, олар басқа өлім жазасына кесілген фашистермен бірге кері асылып тұрды. Ол Петаччидің юбкасы оның іш киімінің ашылмауы үшін оның шұлықтарына ілінгенін айтты. Гастингс мұны итальяндық темпераменттің жиі парадоксалды нәзіктігінің керемет үлгісі деп санайды. Пьяченца операциясы одақтастардың алға жылжуына үлкен үлес қосты деп саналды. Сонымен қатар ол Бриндизи аң аулаушы иттерін жинауға уақыт тапты, олар белгілі, бірақ мүмкін жоқ, түлкілерді аулады. Ол Нагасакиге жіберілуден құтылды, өйткені оның досы Австриядағы бақылау комиссиясының экономикалық бөлімінде жұмыс тапты, ол сұхбатында өзінің тиісті біліктілігі жоқ екенін мойындады. Досы Англияға оралғанда, Гастингс Австрияда қалып, армияда штабтық жұмыс істеді, оның жалғыз міндеті поло понилеріне қарау болды, кейде ол өзі ойнады. Содан кейін ол Юденбургтің үстіндегі Вильнюс штатындағы бұрынғы Вермахт оқу орталығына жіберілді, онда ол британдық әскерлердің шаңғы жарысы командасының капитаны болды, бірақ француздарға қарсы сайыста аяғын сындырды.

1948 жылдан бастап

Бейбіт уақыттағы міндеттерді қызықтырмағандықтан, 1948 жылы Гастингс әскерден кетті. Ол "Жиллетт" компаниясының ұсынысынан бас тартты, сондай-ақ, BBC-ден жұмысқа орналасудан бас тартты. Ақырында, досы оны МИ-6-ға шақырды, ол оны 1950 жылы Финляндияға әскери атташе көмекшісі ретінде жамылып жіберді. Төрт жылдан кейін ол Парижге көшіп, Суэц операциясы мен Шарль де Голльдің билікке оралуының алдындағы айла-шарғыларды бақылады. 1958 жылдан 1960 жылға дейін Кипрдегі Таяу Шығыс күштерінің саяси кеңсесінде жұмыс істеді. КГБ-ға қарсы күрестің нәтижесінде, Гастингс өзінің сыныптағы және жасындағы арақ ішкен, сондай-ақ барлық және әртүрлі компанияның аз ағылшындықтарының бірі болды. Ол да, әйелі Елизавета сияқты, ешнәрсеге бой алдырмаған. "Спайкачер" кітабында Хастингс Харольд Уилсонның үкіметін тұрақсыздастыруға қатысқан деп суреттелген дәлелсіз айыптаулар әрқашан оның тарапынан қатаң түрде жоққа шығарылды. Кітап авторы Питер Райтті Гастингс "сондай сатқын" деп үнемі айыптап отырды, бірақ оның қандай сатқындыққа меңзеп отырғанын ешкім білмейді. Суэц дағдарысына деген ренжіуі оның атын консервативті орталық кеңсеге кандидат ретінде қоюына әкелді, ал 1960 жылы оған Mid Bedfordshire қауіпсіз орнын ұсынды; Ол 1960 жылы Алан Леннокс Бойдтың жұртшылыққа көтерілуі салдарынан болған сайлауда жеңіске жетті. Ол өз орнын 1964, 1966, 1970, 1974 жылдың ақпаны, 1974 жылдың қазаны және 1979 жылғы жалпы сайлауларда сақтады, бірақ 1983 жылғы жалпы сайлауда орнынан түсіп, оны консервативті сэр Николас Лайелл алмастырды. Гастингс партияның оң жағында тез танымал болды, ол Дүйсенбі клубының сенімді мүшесі және Джулиан Амери және Рональд Белл сияқты одақтастар болды. Ол әртүрлі арткы орындық комитеттерінде қызмет етті, 1922 жылғы Комитет атқарушы мүшесі және Консервативті арткы орындық Сыртқы істер комитетінің төрағасының орынбасары болды. 1964 жылы Консервативтік партияның конференциясында ол партия басшылығын қатты сынға алған баяндамасы үшін конференция делегаттарымен құттықталды; оны қайтадан сөйлеуге шақырмады. Ол Коммундар палатасының тиімді орындаушысы бола алады. Оның өзін-өзі сенетін, жоғары санаттағы тартымдылығы мен театралды ораторлық стилі лейбористік депутаттарды ашуландырды. Ол коммунистік секіру туралы дау-дамайларға жиі араласты. 1977 жылы ол Чехиядан қайтқан Йозеф Фроликтің жазған таспаларына сүйене отырып, бес көрнекті кәсіподақ өкілі коммунистік елдердің агенттері болды деп мәлімдеді. Келесі жылы, Маргарет Тэтчер билікке келгенге дейін, Гастингс пен Брайан Кройзер оған Британияға қарсы "коммунистік сөз байласудың шайтандық сипатын" көрсететін қағаз жазды. Гастингс ұсынысы бойынша ол Вилли Уайтлоу, Лорд Каррингтон, сэр Кит Джозеф және Гастингстің өзінен тұратын комитет тағайындады. Бұл жобада қарсы төңкерістікке қарсы атқарушы орган құру ұсынылды, бірақ бұл жоспар 1979 жылы Тори билікке келгеннен кейін тыныш тасталды. 1986 жылы Хейстингс "Обсерватор" газетін жамандау үшін сотқа берді. Ол Х.Уилсонды құлатуға арналған МИ5 зайыбына қатысқан екі консервативті депутаттың бірі болды. 1983 жылы Тачер парламенттен кеткеннен кейін де Хейстингс оның досы болып қалды. Ол әйелімен бірге Тэтчерлер және басқа да беделді адамдарды Кембриджширдегі ең үлкен жеке үйі Милтон-холлға шақырды. 1982 жылы Маргарет пен Денис Тэтчер Милтондағы Хейстингтермен бірге түскі асқа отырғанда, келіншек телефон арқылы премьер-министрді шақыру үшін кірді, сонда Тэтчер ханымға Аргентинаның Оңтүстік Атлантикадағы Британдық Оңтүстік Джорджия аралына басып кіргені туралы хабарланды. Бұл Фолкленд соғысының басталуы болды. Парламенттік міндеттерінен тыс, Гастингс ат үстінде жүруге, Фицвильям және басқа аңшылықтарға үнемі аңшылыққа шықты. 1982 жылы ол британдық далалық спорт қоғамының төрағасы болып сайланды. Парламенттен зейнетке шыққаннан кейін ол Милтон Парк Stud-тың серіктесі және менеджері, Толық тұқымды асыл тұқымды малшылар қауымдастығының кеңесі мүшесі және Фицвильям Ойынның бірлескен шебері болды. Ол өмір бойы жарысқа деген сүйіспеншілігін сақтап, кешкі асқа дейін шампан әйнегімен күні бойы жарысты көретін. Гастингс Питерборо соборын дамыту және сақтау тресінің төрағасы болды және соборды қалпына келтіру үшін миллиондаған фунт жинауға көмектесті. Ол 32 адамның қамқоршысы болды және өз еншілес қауымдарына діни қызметкерлерді қамтамасыз етуге көмектесу міндетін өте маңызды деп қабылдады. Ол және Елизаветаны Мархолмдағы Қасиетті Мария Бауыржан шірке...