Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қасиетті Мария мен Алексийдің колледждік шіркеуі (Kolegiata w Tumie) - орталық Польшадағы Ленчицаға жақын Тум ауылында орналасқан роман стиліне тән шіркеу. Ол 12 ғасырдың ортасында гранит блоктары мен құмтастан салынған. Ғимарат opus emplectum техникасымен салынған. Оның галереялары бар аралық базилика, батыс қасбеті екі мұнаралы және екі апсис (батыс және шығыс) бар. Ол 15-18 ғасырларда және 20 ғасырдың ортасында қайта құрылды; соңғы қайта құру кезінде шіркеу қарапайым романдық пішініне оралды және шығыстағы дөңгелек мұнаралар қосылды. Негізгі (солтүстік) портал мүсінді және 12 ғасырдың бірінші жартысына жатады. 2022 жылы шіркеу Польшаның ресми тарихи ескерткіші болып белгіленді.
The Collegiate Church of St. Mary and St. Alexius (Kolegiata w Tumie) is an encastellated Romanesque church located in the village of Tum near Łęczyca, in central Poland. It was constructed out of granite blocks and sandstone in the mid 12th century. The church was built using the opus emplectum technique. It has the form of an aisled basilica with galleries, a twin tower west façade, and two apses (west and east). It was reconstructed in the 15th, 18th and mid 20th centuries; during the latest reconstruction the church returned to its simpler Romanesque form and round turrets at the east were added. The main (north) portal is sculpted and dates back to the first half of 12th century. In 2022, the church was designated an official Polish Historic Monument.
Орта ғасырлар
Ғибадатхана бір кезде батпақ жерлер мен батпақтармен қоршалған аралдың үстінде тұр. Папа Иннокентий II шығарған папалық бұқаралықтан көрінетіндей, ертедегі бенедиктиндік ағайындылардың ағаштан жасалған монастыры шіркеуден кем дегенде бір ғасыр бұрын пайда болған. Ескі қазба жұмыстары мен тарихи талдаулар монастырды Польшаның алғашқы патшасы Болеслав I мен Праганың қасиетті Адальберті шамамен 997 жылы құрған деп болжайды. Алайда, соңғы зерттеулер бұл, ең алдымен, қалпына келтіру кезеңінде, XI ғасырдың екінші жартысында құрылғандығын дәлелдейді. Монастырь қазіргі шіркеудің орнын толтыру үшін қиратылған. Тарихшы және суретші Владзислав Люшцкевич бұл аралдың (оның жанында орналасқан үйіндімен қоса) шағын бекіністі бекініс ретінде қызмет еткенін атап өтті. Ол өзінің мәлімдемесін орын-жай мәліметтерімен негіздеді, өйткені шіркеулер оқшауланған жерге емес, халық тұратын елді мекендер мен қамалдардың маңында құрылатын. 1181 жылдан бастап 1547 жылға дейін Тумда 21 провинциялық синод өтті. Шіркеуде жасырынған босқындардың кейбіреулері өлтіріліп, басқалары құлдыққа алынды. Кейінгі қайта құрулар түпнұсқа роман стилімен емес, готика стилімен (15 ғасыр) және кейін неоклассикалық стильмен (18 ғасырдың ортасы мен аяғы) жүргізілді. Бұл архитектуралық жан-жақтылық Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін байқалады.
The temple stands on top of a holm or islet which was once surrounded by wetlands and marshes. There is evidence from a papal bull issued by Pope Innocent II that a wooden monastery of the early Benedictine Brothers pre dated the church by at least a century. Older excavations and historical analysis suggested that the monastery was founded by Boleslaus I, the first King of Poland, and Saint Adalbert of Prague in approximately 997 AD. However, more recent studies prove that it was most likely founded during the Restoration period, in the second half of the 11th century. The monastery was demolished to make way for the current church. Historian and painter Władysław Łuszczkiewicz noted that the islet (and the nearby mound) served as a small fortified stronghold, or gord. He justified his claim with the location particulars, as churches would be founded in the vicinity of populated settlements or castles than on isolated land. Tum was the site of 21 provincial synods, beginning in 1181 and ending in 1547. Some of the refugees who hid in the church were slaughtered and others were enslaved. Subsequent reconstructions were not in the original Romanesque style, but Gothic (15th century) and later Neoclassical (mid late 18th century). This architectural versatility could be observed until the Second World War.