Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресейлік саясаткер Михаил Иванович Терещенко (18 наурыз 1886 - 1 сәуір 1956) - Ресейдің сыртқы істер министрі. 1917 жылдың 18 мамырынан 1917 жылдың 7 қарашасына дейін. Ол сонымен қатар Украинаның ірі жер иесі, бірнеше қант зауыттарының иесі және қаржыгер болды.
Russian politician
Mikhail Ivanovich Tereshchenko (Михаи́л Ива́нович Тере́щенко; Михайло Іванович Терещенко; 18 March 1886 – 1 April 1956) was the foreign minister of Russia from 18 May 1917 to 7 November 1917 He was also a major Ukrainian landowner, the proprietor of several sugar factories, and a financier.
Өмірбаян
Терешченконың бай отбасында дүниеге келген. Терешченко қант зауыты иелері, кәсіпкерлер, игілік жасаушылар, Иван Николаевич (1854-1903) мен Елизавета Михайловнаның өнер меценаттары. Михаилдің кіші інісі Микола (1894?) болды. Оның ағасы Александр Терещенко (1856-1911) Санкт-Петербургте жұмыс істеді. Михаил Терещенко Киев және Лейпциг университеттерін бітірген. 1910 жылы ол масондыққа қосылып, Ресейдегі бес көрнекті масонның бірі болды (басқа төртеуі - Александр Коновалов, Александр Керенский, Николай Некрасов және Иван Ефремов). Михаил Терещенко Төртінші Мемлекеттік Думаның мүшесі болды (оның пікірлері Ресей прогрессивті партиясымен бірдей). 1912-1914 жылдары Терещенко Санкт-Петербургтегі жеке баспа "Сирин" баспасының иесі болды, ол 1913-1914 жылдары Андрей Белыйдың "Петербург" романын үш бөлімде жариялады. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Қызыл Крест ауруханаларын ұйымдастыруға қатысқан. 1915-1917 жылдары Михаил Терещенко Киев ауданының әскери өнеркәсіп комитетінің төрағасы және Бүкілресейлік әскери өнеркәсіп комитетінің төрағасының орынбасары болды. 1917 жылғы ақпан төңкерісінен кейін Михаил Терещенко Уақытша Керенский үкіметінің қаржы министрі болып тағайындалды. 1917 жылдың сәуірінде Терещенко (Керенский мен Некрасовпен бірге) социалистермен үкіметтік партияаралық коалиция құруға белсенді түрде ұмтылды. 1917 жылы 5 мамырда ол Павел Милюковтың отставкасынан кейін сыртқы істер министрі болып тағайындалды. Терещенко өзінің сыртқы саяси курсын жалғастырды, бұл оның Ресейді соғысты жалғастыра алмайтындай санаған Соғыс министрі Александр Верховскиймен қақтығысына әкелді. 1917 жылдың қыркүйегінде директорлық құрамына кірді. Терещенко 1917 жылы Украинада Бас хатшылықтың құрылуына және танылуына әкелген украин үкіметін қолдағаны белгілі. 26 қазанға қараған түні Михаил Терещенко Уақытша үкіметтің басқа министрлерімен бірге Қысқы сарайында тұтқындалып, Петр мен Пауыл қорғанына орналастырылды, ал оның кеңсесін уақытша Анатолий Нератов басқарды. 1918 жылдың көктемінде Терещенко түрмеден қашып, Норвегияға 1984 жылы Christie's сауда үйімен 4,6 миллион долларға Ливанның атақты зергер Роберт Мууавадқа сатылған Терещенконың көк алмаспен қашып кетті. Терещенко одақтастардың Кеңес Одағына араласуын қолдағандардың бірі болды. 1920-1930 жылдары Францияда және Мадагаскарда қаржы қызметімен айналысты.
Born to a rich Tereshchenko family of a sugar factory owners, entrepreneurs, philanthropists, and art patrons of Ivan Nikolaevich (1854–1903) and Elizabeth Mikhailovna. Mikhail had a younger brother Mykola (1894–?). His uncle Aleksandr Tereshchenko (1856–1911) worked in Saint Petersburg. Mikhail Tereshchenko graduated from Kiev University and Leipzig University. In 1910, he joined the Freemasonry and became one of the five prominent Masons in Russia (the other four being Aleksandr Konovalov, Alexander Kerensky, Nikolai Nekrasov, and Ivan Yefremov). Mikhail Tereshchenko was a member of the Fourth State Duma (he shared the views of the Russian Progressive Party). In 1912–1914, Tereshchenko was the owner of a private publishing house Sirin in St Petersburg, which published Andrey Bely's pioneering novel Petersburg in three installments in 1913–1914. During World War I, he took part in organizing the Red Cross hospitals. In 1915–1917, Mikhail Tereshchenko was the chairman of the Military Industry Committee of the Kiev district and deputy chairman of the All Russian Military Industry Committee. After the February Revolution of 1917, Mikhail Tereshchenko was appointed Minister of Finance of the Provisional Kerensky Government. In April 1917, Tereshchenko (together with Kerensky and Nekrasov) was actively seeking to create a governmental interparty coalition with the Socialists. On 5 May 1917, he was appointed minister of foreign affairs after the resignation of Pavel Milyukov. Tereshchenko continued his foreign policy course, which led to his conflict with Minister of War Alexander Verkhovsky, who had considered Russia to be unable to continue the war. He was a member of the Directorate in September 1917. Tereshchenko was known to support the Ukrainian government that led to the establishment and recognition of the General Secretariat in Ukraine 1917. On the night of 26 October, Mikhail Tereshchenko was arrested in the Winter Palace with other ministers of the Provisional Government and placed into the Peter and Paul Fortress while his office was temporarily held by Anatoly Neratov. In the spring of 1918, Tereshchenko escaped from prison and fled to Norway with the Tereshchenko blue diamond, sold in 1984 for $4.6 million, by Christie's later on, to Robert Mouawad, a famous Lebanese jeweller. Tereshchenko was one of the supporters of allied intervention in Soviet Russia. In 1920s and 1930s, he was engaged in financial activities in France and Madagascar.
Жеке өмір
Терещенко Ресейдегі халықтардың Ұлы Шығысы деп аталатын масондық ложаның белсенді мүшесі болды. Керенский, Александр Гальперн, Ефремов, Колюбакин және Некрасовпен бірге 1910 жылы Санкт-Петербургте құрылған "La Petite Ourse" (Кесе аю) ложасының мүшесі болды. Бұл ложа бүкіл Ресей халықтарының Ұлы Шығысының үйлестіруші ложасы болып саналды.
Tereshchenko was an active member of the irregular freemasonic lodge, the Grand Orient of Russia’s Peoples. Along with Kerensky, Alexander Galpern, Yefremov, Kolyubakin and Nekrasov, he was a member of the lodge "La Petite Ourse" (Ursa Minor), which was founded in 1910 in St. Petersburg. This lodge was considered the coordinating lodge of the entire Grand Orient of Russia's Peoples.