Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жоғалған қала - 2005 жылы режиссер Энди Гарсия түсірген американдық драмалық фильм. Оның басты рөлдерін Гарсия, Дастин Хоффман, Инес Састре және Билл Мюррей ойнады.
The Lost City is a 2005 American drama film directed by Andy García. It stars García, Dustin Hoffman, Inés Sastre and Bill Murray.
Сюжет
Фико Феллове - 1958 жылы Кубада орналасқан "Эль Тропико" атты түнгі клубтың иесі. Ол отбасына және музыкасына өмір сүреді, сонымен бірге Фульгенсио Батистаның диктаторлық режиміне қарсы қатал шындыққа тап болады. Оның ағасы Рикардо Кастроның бүлікші әскерінің революционері болады, ағасы Луис студент оппозициясына қосылады, ал оның әкесі Федерико, жоғары мәртебелі университет профессоры, конституциялық, бейбіт жолдармен өзгерістерді талап етеді. Рикардо тұтқындалып, өлім жазасымен қорқытқан кезде Фико бұрынғы мектеп досы Кастельді, қазір полиция капитаны, көмекке шақырады. Рикардо түрмеден босатылады, ал Фико оған Майами немесе Нью-Йоркке баруға көмектесуді ұсынады, бірақ оның орнына Че Гевара бастаған көтерілісшілерге қосылады. Фикоға Нью-Йорктің Генуез қылмыскер отбасынан Мейер Лански келіп, Эль-Тропикода құмар ойындар залын ашуды қалайды. Ол өзінің клубының музыка орнын сақтап қалуды қалайды, сондықтан ол ұсыныстан бас тартады. Клубта бомба жарылып, Фиконың жұлдызды ойыншығын (оның сүйіктісі) өлтірген кезде, Фико Ланскидің артында екенін болжайды. Алайда, тұрақтылық бұзылған жағдайда ол сенімді бола алмайды. Луис президент сарайына қол сұғып, Батистаны өлтіріп, демократияны қалпына келтіру туралы жоспарға қатысады. Ұрысқа қатысушылардың көбі өлтіріледі. Луис қашып кетеді, бірақ кейіннен Батистаның құпия полициясы өлтіреді. Анасының шақыруымен Фико Луистің күйзелген жесірі Аурораны қуантуға тырысады; Фико мен Аурора бір-біріне ғашық болады. Батиста елден қашқаннан кейін Кастроның көтерілісшілері билікті қолға алады. Фидель Кастро сайлау болмайтынын мәлімдейді, ал Че Гевара Батиста режимін қолдағандарды тұтқындап, жазалауды қадағалайды. Өлім жазасына кесілетіндердің арасында капитан Кастель бар. Фико жаңа режимдегі жоғары лауазымды офицер Рикардодан Кастельдің Рикардоның өмірін құтқару үшін жасаған жақсылығын қайтаруын сұрайды, бірақ Рикардо оны құтқару үшін ештеңе істемейді. Рикардо өзінің темекі өсіретін және сигара шығаратын Доносо ағасына барады. Доносо Кастро билікте болса да, "жердің сақталатынын" және ферманың келесіге өтетінін айтады. Рикардо өзінің келген себебі - ферманы мемлекет иелігіне алу екенін айтады. Донозо ашуланып, жүрек соғысы алып, қайтыс болады. Қайғыдан арылмаған Рикардо жерлеуден кейін көп ұзамай өзін-өзі өлтіреді. Революция Фикоға басқа да жолдармен әсер етеді, өйткені ол коммунистік бағытты алады. Кастроның бақылауында тұрған музыканттар одағы саксофонды империалистік аспап деп жариялап, оны пайдалануға тыйым салады. Клуб ақырында бір сәтке тоқтап қалады. Кастромен кездейсоқ кездесуден кейін Аврора "Жылдың революциялық жесірі" деп жарияланады. Ол мемлекет үшін жұмыс істей бастайды және Фикомен қарым-қатынасын тоқтатады. Фиконың ата-анасы оны Кубадан кетіп, жаңа отбасы құруға шақырады. Ол өзі мен Аурораға виза алуды шешті. Фико оны өзіне қосылуға көндіру үшін соңғы әрекетімен революциялық көшбасшылар мен Кеңес блогының елшілеріне арналған қабылдауды бұзады, бірақ Аврора барудан бас тартады. Ол демократиялық Кубаға тост айтып, қонақ үйден шығып кетеді. Фико ата-анасымен қоштасып, әуежайға барады, онда оның ақшасы мен дүние-мүлкі - оның ішінде әкесінің бағалы отбасылық қалта сағаты - тәркіленеді. Фико Нью-Йоркте жаңа өмір бастайды. Кубалық клубта ыдыс жуушы және фортепианошы болып жұмыс істейді, ол отбасын Америкаға әкелу үшін жеткілікті ақша жинауға үміттенеді. Мейер Лански Лас-Вегастағы кубалық түнгі клубқа ұсыныс жасайды, бірақ Фико оны қабылдамайды. Ол Кубаның БҰҰ делегациясының мүшесі ретінде Нью-Йоркте жүрген Аврорамен кездеседі. Ол оның Кубаға ұқсайтынын түсінеді: әдемі, тартымды, бірақ сонымен бірге зақымдалған және қол жеткізбейтін. Ол жоғалтқан қаласына қайтып оралғанша жаңа өмір сүруді шешті. Фико Куба ұлтшылы Хосе Мартидің өлеңін айтып, бір күні өзінің "жоғалған қаласына" оралуға уәде береді. Ол Нью-Йоркте жаңа түнгі клуб ашты.
Fico Fellove is the owner of El Trópico, a swank nightclub in Cuba in 1958. He lives for his family and his music while facing the harsh realities of Fulgencio Batista's dictatorial regime. His brother Ricardo becomes a revolutionary for Castro's rebel army, his brother Luis joins the student opposition, and his father Federico, a well respected university professor, pushes for change by constitutional, peaceful means. When Ricardo is arrested and threatened with execution, Fico calls on an old prep school friend, Castel, now a police captain, for help. Ricardo is released from jail, and Fico offers to help him go to Miami or New York City, but instead, he joins a rebel column headed by Che Guevara. Fico is approached by Meyer Lansky, of New York's Genovese crime family, who wishes to open up a gambling room at El Trópico. He intends for his club to remain a place of music, so he turns down the offer. When a bomb explodes at the club, killing Fico's star entertainer (who is also his lover), Fico assumes that Lansky is behind it. However, in the increasingly unsettled climate, he cannot be certain. Luis becomes connected with a plot to seize the presidential palace, kill Batista, and restore democracy. The plot fails and most of the attackers are killed. Luis escapes but is subsequently killed by Batista's secret police. At the urging of his mother, Fico tries to cheer up Luis's distraught widow, Aurora; Fico and Aurora fall in love. Castro's rebels seize power after Batista flees the country. Fidel Castro declares there will be no elections, and Che Guevara oversees the arrests and summary execution of those who supported the Batista regime. Among those to be executed is Captain Castel. Fico asks Ricardo, now a high ranking officer in the new regime, to return the favor that Castel once carried out to save Ricardo's life, but Ricardo does nothing to save him. Ricardo visits his uncle Donoso, a tobacco farmer and cigar maker. Donoso feels that, although Castro may be in power now, "the land endures", and says the farm will pass to him next. Ricardo announces that the reason for his visit is to appropriate the farm for the state. Donoso, furious, has a heart attack and dies. Ricardo, overcome by grief, dies by suicide shortly after the funeral. The revolution affects Fico in other ways as it takes a communist direction. The musicians union, controlled by Castro, has declared the saxophone to be an imperialist instrument and forbids its use. The club is eventually shut down on a flimsy pretext. After a chance meeting with Castro, Aurora is declared "Revolutionary Widow of the Year". She begins to work for the State, and ends her relationship with Fico. Fico's parents beg him to leave Cuba and start a new family. Reluctantly, he procures exit visas for himself and Aurora. In a last effort to convince her to join him, Fico barges in on a reception for revolutionary leaders and Soviet Bloc ambassadors, but Aurora refuses to go. He raises a toast to a democratic Cuba, then leaves the reception. Fico says goodbye to his parents and goes to the airport, where most of his money and possessions — including a prized family pocket watch from his father — are confiscated. Fico begins a new life in New York. Working as a dishwasher and piano player at a Cuban club, he hopes to save enough money to bring his family to America. Meyer Lansky approaches him with an offer of a Cuban nightclub in Las Vegas, but Fico turns him down. He runs into Aurora, who is in New York as part of a Cuban delegation to the United Nations. He realizes that she is like Cuba: beautiful, alluring, but also damaged and unattainable. He decides that his cause is to build a new life until he can return to the city he lost. Fico recites a poem by Cuban nationalist Father José Martí, and commits himself to returning to his "lost city" someday. He opens a new nightclub in New York.
Че Гевара
Бір көріністе Че Гевара (Жсу Гарсия) тұтқыннан кейін жарақат алған Батиста сарбазын атып өлтіргені көрінеді.
In one scene, Che Guevara (Jsu Garcia) is shown after an ambush casually shooting a wounded Batista soldier where he lies.
Билл Мюррей "Жазушы" рөлінде
Билл Мюррей фильмде "Жозушы" рөлінде көрінеді. Ол Фикодан жұмыс сұраған фильмнің басында пайда болады және Фиконың айналасында өмірдің ақымақтықтарына пікір білдіреді, бірақ бұл ақымақтықтарда нақты рөл атқармайды. "Қаралған" деректі фильмге сәйкес, рөл грек хорына ұқсас және шын мәнінде фильм авторы Г. Кабрера Инфантенің тұлғасы. "Қарау" видеосында Мюррейге диалогты импровизациялау үшін біраз еркіндік берілген; Жазушы мен Мейер Лански жұмыртқа кремдерін талқылаған аяқтағы көрініс толығымен импровизацияланған.
Bill Murray appears in the movie as "The Writer". He appears early in the movie asking Fico for a job, and hovers around Fico, commenting on the absurdities of life, although never playing a clear part in those absurdities. According to the "making of" documentary, the role is similar to that of a Greek chorus, and is really the personality of the movie's author, G. Cabrera Infante. The "making of" video claims that Murray was given some latitude in improvising dialogue; the scene toward the end in which The Writer and Meyer Lansky discuss egg creams was almost entirely improvised.
Орналасқан жері
Фильм Доминикан Республикасының әртүрлі жерлерінде түсірілді, себебі пейзаж, өсімдіктер мен сәулет өнері ұқсас. Сценалар Доминикан Ұлттық сарайында түсірілді, ал темекі өнімі Артуро Фуэнтеге тиесілі.
The movie was filmed in various locations in the Dominican Republic due to similarity of landscape, vegetation and architecture. The palace scenes were filmed at the Dominican National Palace, and the tobacco estate is that of Arturo Fuente.
Сыни жауап
Фильм жалпы алғанда жағымсыз пікірлерге ие болды. Rotten Tomatoes 82 пікірге сүйене отырып, фильмге 26% мақұлдау рейтингісін береді. Бір пікірде: "Бір кезде үміт беретін іс ұзаққа созылып, біркелкі емес көңіл күйге ұласады". The Village Voice журналының Майкл Аткинсон фильмнің тарихи ақиқаттылығын сынға алып, "Гарсияның ертегісі бірнеше құнды адамның оңай байлықтан айырылуын жоқтады. Кедейлер мүлдем жоқ; Гарсия мен Инфанте шаруалар төңкерісі ешқандай себепсіз болады деп ойлаған сияқты - немесе кем дегенде, 1 пайыз байлар уайымдауы керек себеп жоқ ". The New York Times басылымының Стивен Холден кинодағы саяси диалогты "жұмыртқалық мектептегі сұрыпты" деп сипаттады, сонымен қатар "персонаждар жалпылықтар мен афоризмдермен ерекшеленеді", бұл оларды "басына мультфильмді шашылған таяқ фигуралардан аздап артық" деп санайды.
The film received generally unfavorable reviews. Rotten Tomatoes gives the film a 26% approval rating, based on 82 reviews. The stated consensus is: "What starts as a promising exercise devolves into an overlong, unevenly directed disappointment." Michael Atkinson of The Village Voice critiqued the historical validity of the film, stating, "García's tale bemoans the loss of easy wealth for a precious few. Poor people are absolutely absent; García and Infante seem to have thought that peasant revolutions happen for no particular reason—or at least no reason the moneyed 1 percent should have to worry about." Stephen Holden of The New York Times described the political dialogue in the film as "strictly of the junior high school variety", while opining that the "characters pontificate in generalities and aphorisms", making them "little more than stick figures with cartoon balloons pasted over their heads".